Vaste planten

Het is heerlijk om elk jaar weer nieuwe planten te kunnen kiezen voor de tuin. Er is zóveel leuks en het is erg verleidelijk om dat ene bloeiende plantje te halen voor de o zo grote volkstuin. Maar de tuin is wel eens vol. En eigenlijk is het soms best wel handig als sommige planten in de winter ook nog wat fleur geven. Of dat ze vanzelf weer terugkomen. Nu ik dit jaar wat minder tijd heb om te zaaien ben ik dan ook erg blij met mijn vaste planten. De rode roos zit alweer boordevol knoppen (helaas ook boordevol luis) en de pioenroos laat binnenkort zijn eerste bloemen bloeien. Begin deze week ontdekte ik dat de Iris bloeide. Een witte bloem met een heel fijne paarse tekening erop.

Iris

Toen ik mijn volkstuin moest verhuizen had ik besloten om de Irissen niet mee te nemen. Ik gaf ze aan een andere tuinder en zo verdween de Iris uit mijn tuin. Maar niet helemaal. Ergens is er een wortelstok meegekomen en na een jaartje op krachten komen is deze dit jaar gaan bloeien. Toch wel leuk, zo’n mooie Iris.

Ook de Acanthus komt nog uit mijn vorige volkstuin. Dit is ook een plant met een wortelstok. Ik ontdekte het toen ik de plant in mijn vorige tuin tot twee keer toe een ander plekje moest geven. Het is dan ook geen wonder dat de plant nog altijd niet gebloeid heeft. Maar inmiddels staat de Acanthus nu al twee jaar op hetzelfde plekje en werd ik verrast met prachtige dikke knoppen. Binnenkort gaat deze plant dan ook bij mij eens bloeien! Ik zie er naar uit.

Acanthus

Tussendoor

Er verschijnen maar weinig berichtjes op mijn blog en dat nog wel in het “hoogseizoen” van tuinnieuws. Er is genoeg te zien in de tuin en er groeit ook van alles. Het uitblijven van de berichtjes betekent dan ook niet dat er niets in de tuin gebeurt. Al moet ik zeggen dat het tuinieren momenteel een beetje ‘tussendoor’ moet. Soms letterlijk een vrij uurtje. Maar meestal gun ik mijzelf wel wat meer tijd op de tuin. Want in een uur weer naar huis… dat lukt me eigenlijk nooit.

Er is al heel wat gezaaid en opgekomen. Naast de talloze kroppen sla, de wortels, prei en kapucijners komen nu ook eindelijk de doperwten op gang. Ik had al een tweede keer gezaaid met nieuw zaad maar ook dat leek niet op te komen. Nu kan een periode van droogte tijdens het kiemproces betekenen dat er niets opkomt, maar ik had toch regelmatig water gegeven. Ik ben thuis nog maar wat gaan zaaien. Twee dagen later zag ik in de tuin dat er prachtige plantjes boven de grond uitsteken. Dát valt dan mooi mee. Ze kregen een flinke plens water en wat slakkenkorrels voor de zekerheid. Binnenkort kunnen de thuis gezaaide plantjes er vast nog wel tussen.

Inmiddels heb ik ook rode biet, snijbiet en sperziebonen gezaaid. Ze kunnen mooi rustig gaan ontkiemen terwijl ik me ondertussen bezighoudt met klussen in het nieuwe huis. Dat is dan weer het voordeel van een volkstuin: neem de tijd om te zaaien en heel veel gaat erna vanzelf.

Gister heb ik een hele serie tomatenplantjes in de tuin gezet. Het neemt allemaal meer ruimte in dan ik op papier had bedacht. Het liefste zet ik de planten ver uit elkaar. Vorig jaar stonden ze te dicht bij elkaar en dat heeft als nadeel dat de planten niet goed opdrogen na een regenbui. Juist vochtigheid bevordert de besmettelijke ziekte phytophtora. En hoewel je die, met name op een volkstuin, bijna niet kunt voorkomen, probeer ik het altijd zo lang mogelijk tegen te houden. Ik denk dat ik dit jaar de courgette dus maar ónder de tomatenplanten laat groeien, in plaats van ernaast. Voorlopig groeien daar nu nog slakroppen. Wat dat betreft wordt de tuin dit jaar goed gebruikt.

Tuinbonen

Ik heb nog nooit tuinbonen gekweekt. En eerlijk gezegd weet ik ook niet of ik ze lekker vind. Maar heel wat tuinders op het volkstuincomplex telen tuinbonen en zo komt het dat ik nu ook wat in mijn tuin heb staan. Ik ben benieuwd!

De bloemetjes bloeien al volop en laatst zag ik er al een hommel druk in de weer. Dat komt wel goed met de bestuiving. Het enige wat nog wat discutabel is, is of ik er genoeg van kan oogsten. Men mag een gegeven paard niet in de bek kijken natuurlijk, maar zeg nou eerlijk: dit is toch wel wat karig. Misschien moet ik vragen of de buren de volgende keer met oogsten wat meer dan één boontje over de tuingrens kunnen strooien.

Duiven opgelet!

Vorig jaar ging mijn bessenoogst vrijwel geheel verloren. De duiven hadden de bessen eerder weten te vinden dan dat het zonlicht ze rood kon maken. Waar ik in mijn vorige volkstuin maar weinig last had van de duiven (misschien dat een vijfde van de oogst werd opgesnoept), was het hier in no-time verorberd. Dat is natuurlijk eens en nooit weer. Dus dit jaar ben ik op tijd begonnen met het beschermen van mijn besjes.

Al enige tijd ben ik bezig om mijn fruithoek op orde te maken. Met al het fruit bij elkaar in de buurt is het makkelijker om er één groot net overheen te maken en zo alles tegelijk te bescheremen. Het net lag al klaar in de kist, het moest alleen nog over alles heen.

Het is een hele constructie geworden. Pvc-buizen zijn makkelijk te gebruiken voor een tijdelijke constructie. Je steekt ze in de grond en het staat. Een mooie boog waar een net aan vastgemaakt kan worden. De langste pvc-buizen die ik heb zijn 4 meter. Dat lijkt heel wat, maar het was niet genoeg om zowel over de pergola te gaan om vervolgens aan beide kanten stevig in de aarde te staan. Dus knoopten we met tie-wraps de boel aan de pergola vast. Het net ging eroverheen en alles werd goed vast gezet met haringen.

Ik moet zeggen, het ziet er niet professioneel uit. Maar ach, als het maar werkt, daar gaat het om. Het enige wat ik goed in de gaten moet houden is dat de druif links genoeg de ruimte krijgt om te groeien. Zodra de takjes door het net heen gaan en vervolgens groter worden krijg ik ze niet meer terug. Regelmatig even de druif de goede kant op leiden kan een hoop problemen voorkomen.

En het lijkt precies op tijd klaar, want het lijkt erop dat de eerste besjes al een beetje kleur beginnen te krijgen. Als ze allemaal groot worden staat ons een prachtige oogst te wachten!

Groeispurt

Na een periode van droogte en warmte zorgt een flinke hoeveelheid regen al snel voor een groeispurt. Niet alleen de rabarber was flink gegroeid. Allerlei planten in mijn tuin hebben een flinke sprong gemaakt. Het was een hele ontdekkingstocht om dinsdag weer in de tuin te komen. Hierbij even een paar foto’s van al het moois wat er momenteel te zien is.

De pruimenboom is uitgebloeid en laat inmiddels tientallen klein vruchtjes zien. Ze zullen het niet allemaal redden maar het lijkt erop dat de oogst weer een stuk groter is dan vorig jaar. Lekker!

De sla als gevolg van de bloeiende sla van vorig jaar is ook flink gegroeid. Van kleine kropjes naar de eerste serieuze kroppen sla. Het uitdelen kan beginnen want dit gaan we met z’n tweeën nooit op krijgen. Ook achterin de tuin groeien nog een heleboel slaplantjes. En dan hebben we al 3x sla uit eigen tuin hebben gehad om zo de kleine kropjes vast te oogsten. Wat een overvloed zeg.

De wortels komen mooi op in rijtjes. Ik heb er al eens onkruid tussenuit gehaald, een geduld klusje want je mag de wortelplantjes niet beschadigen. Maar inmiddels kan ik wel weer aan de slag. Gelukkig zijn de plantjes nu al wat beter zichtbaar.

De rode kool en broccoli groeien goed.
De tijm voor in de tuin bloeit schitterend.


De gladiolen schieten opeens uit de grond. Ze zijn in de winter niet eens uit de grond gehaald.
De pioenroos heeft zijn groene bladeren en begint inmiddels aan de knoppen.

Rabarber

De eerste rabarberoogst is binnen. En wát voor een oogst zeg! Vorige week had ik al gezien dat ik de rabarber kon oogsten maar het kwam er niet van. Na de regen van het afgelopen weekend is de rabarber explosief gegroeid. De bladeren waren enorm en sommige stengels waren dan ook erg dik. Hopelijk is het niet van invloed op de smaak want normaal oogst ik ze al een stuk dunner.

Er kwam een grote tas aan te pas om de rabarber in mee te nemen. Thuisgekomen was ik erg benieuwd hoeveel het zou zijn. Bij de Lidl had ik rabarber zien liggen voor 1.19 voor 500 gram. En dat was dan ook nog in de aanbieding. Wat dat betreft heb ik mijn zaad van dit jaar alweer terugverdiend met de rabarberoogst van 6.7 kilo. En dat was zowaar nog maar de eerste oogst. Dat belooft wat!

Verder kon ik ook nog weer een malse krop sla oogsten en zowaar al de eerste, kleine radijsjes.

De foto van de rabarberplanten is overigens van ná het oogsten. Zoals jullie zien, er is nog genoeg op komst.

Fruitbomenkwekerij

Toen ik eens op internet aan het zoeken was naar fruitbomen, ontdekte ik dat er in Boskoop een grote fruitbomenkwekerij zit. Nu zitten er in Boskoop heel veel kwekers van allerlei soorten bomen. Wat dat betreft is het dus niet zo verwonderlijk. Maar, een vriendin van mij woont in Boskoop en de kwekerij zit op fietsafstand. En dus had ik de mogelijkheid om eens zelf langs te gaan bij een kwekerij.

Mijn vriendin wilde wel met mij mee om eens te kijken. En zo gingen we laatst naar de kwekerij van de familie Houweling. Waarschijnlijk beter bekend onder de naam fruitbomen.net.

Ik keek mijn ogen uit. Waar het eerst vooral allemaal boompjes op rij waren, ontdekte ik al snel dat ik in elke mogelijke soort fruitboom óók nog eens keus had uit verschillende rassen. En dan kon ik nog weer kiezen uit hoogstam of laagstam. Het was maar goed dat we op de fiets waren en ik erna nog met het openbaar vervoer moest. Anders had ik zeker van alles gekocht.

Dat kopen is overigens geen probleem. Er staan nog wel een aantal fruitsoorten op mijn wensenlijstje. Maar ik denk er graag eerst even goed over na welke soorten het gaan worden. Tenslotte is de tuin ook een keer vol.

Een abrikozenboompje lijkt me wel wat, maar die kan beter bij huis staan, een beetje beschut in plaats van op de kale volkstuin. Er waren meerdere soorten om uit te kiezen. Dankzij de uitgebreide website kan ik hier thuis nog eens verder naar kijken en een soort kiezen. Ook een moerbeiboompje lijkt me wel wat en ik ontdekte dat deze kwekerij ze in laagstam heeft. In dat geval kan ik er eentje in mijn volkstuin neerzetten.

En dan nog kiwi. Mijn man vertelde laatst dat zijn collega een kiwiboom in de tuin heeft en hij liet foto’s zien van prachtige kiwi’s zo groot als eieren. Gewoon in Nederland in de tuin. Ik wist wel dat je in Nederland kiwi’s kunt kweken maar dat ze zo groot kunnen worden had ik niet verwacht. Bij de collega duurde het 6-7 jaar voor er iets te oogsten viel. Dus toen ik in de kwekerij kiwi’s zag staan was ik geneigd om maar vast eentje mee te nemen. De keuze was echter reuze en ai… wat kies je dan? De ‘Jenny’ van de collega stond er tussen, maar ook een zelfbestuivende soort die sneller oogst geeft. Ik heb me toch nog maar even ingehouden. Het is ook zo jammer als je na jaren wachten op de oogst toch liever een andere soort had gekozen.
Uiteindelijk gingen we met lege handen weer huiswaarts. Maar mijn handen jeukten om thuis aan de slag te gaan en uit te zoeken welke soort ik kan gaan kopen.

Ophangen

Vandaag moest ik water geven (ja, ik moet weer regelmatig aanwezig zijn met de gieter) en ik keek erna om me heen voor de volgende klus. Tsja… de tuin lag er netjes bij. De doperwten komen al op, de radijsjes verwisselen binnenkort hun kiemblaadjes voor het volwassen blad, de wortels komen al op, kapucijners en uien zijn gezaaid. Overal in de tuin groeit sla, als gevolg van de bloeiende krop van vorig jaar. En er staat zelfs een tuinbonenplantje in de tuin. Ik heb geen idee of ik tuinbonen lekker vind, maar blijkbaar is er een zaadje in de tuin terecht gekomen en het plantje is al mooi groot. Her en der groeit wat onkruid maar het meeste is weg.

Er is al zoveel in de tuin gedaan dat ik zelfs in deze lentepiek nog tijd heb voor andere klusjes. En dus ging ik met mijn kist aan de slag. Ik wilde wat dingen kunnen ophangen dus hamer en spijkers werden verzameld en timmeren maar. Tussendoor ruimde ik wat zooi op (een mens kan veel bewaren zolang het deksel nog dicht past) en verzamelde ik de verschillende paren handschoenen.

Met wat handdoekhaakjes kon ik de handschoenen mooi ophangen. Het lijkt allemaal wat netter en scheelt bovendien zoeken.

En dan nog het leukste: het ophangen van mijn Vitamini’s. Want ja, hoewel de meeste mensen deze groente- en fruitknuffeltjes van de Lidl sparen voor hun (klein)kinderen, spaarde ik ze voor mezelf. Want al die prachtige groenteknuffels passen wel heel erg mooi bij mijn groentetuin. Vorig jaar spaarde ik een wortel. Dit jaar kwamen daar nog een prei en een boontje bij. En een bij. Want zonder bij geen eten. Ze hebben een ereplekje gekregen in mijn kist.

Nog eenmaal tegels

Kan ik het schrijven, dat ik de laatste keer met tegels in de weer bezig ben geweest? Ik twijfel even. Er liggen namelijk een paar tegels nogal los en die moeten nog. Maar goed, ze liggen al op hun plek en ik moet zeggen, het heeft geen haast. Maar het leggen van alle tegelpaadjes was wel mijn doel afgelopen winter en inmiddels zijn alle tegels in gebruik. Het laatste stukje is nu ook gedaan. Geen tegelpaadje maar een aantal stapstenen op weg naar de composthoop. Wat heerlijk dat ik nu overal in mijn tuin kan komen over nette tegelpaadjes. Toen de tuinbuurvrouw laatst even kwam kletsen huppelde haar dochter al vrolijk over al deze strakke paadjes.

Na het leggen van de laatste tegels ging ik meteen ook nog even aan de slag met de composthoop. Afgelopen winter had ik deze omgegooid en de mooie aarde over de tuin verspreid. Inmiddels lag er alweer een aardige berg van onkruid en keukenafval. Voor ik de composthoop weer terug ging gooien wilde ik eerst nog een gaas plaatsen. Zo kan ik de hoop hoger maken zonder dat het allemaal vanaf de berg naar de buren rolt. Zo hebben de buren minder overlast van mijn zooi en breidt de hoop zich minder breed uit in mijn tuin.

Het plaatsen van het gaas was zo gedaan. Andere jaren gebruikte ik het om de doperwten langs te laten groeien. De stokken liet ik erin zitten en dat kwam nu goed uit. In een mum van tijd stond er een gaaswerk. Erna hoefde ik alleen de composthoop nog eens om te gooien en de klus was geklaard. Met het omscheppen van de hoop heb ik ook nog eens het proces van composteren versneld. Dat is dubbel resultaat.