Ontspruitende aardbei

De aardbeiplant op ons balkon geeft twee bijzondere vruchten. Terwijl de vruchten steeds wat groter werden, kwamen er steeds meer blaadjes tevoorschijn. Inmiddels zijn de aardbeien al aardig rood en is ongeveer de helft van de zaadjes óp de aardbei ontkiemd! Ik heb het nog nooit eerder gezien en heb het even goed bestudeerd. De aardbei zal niet meer zo smaken met al dat blad erbij, maar duidelijk is dat de zaadjes kiemkrachtig zijn.

Moerbei (Morus Nigra)

Ik heb laatst weer eens kennis kunnen maken met een nieuwe vrucht, namelijk de moerbei. Bij vrienden van mij staat er een grote Zwarte Moerbeiboom in de tuin. De bessen van deze boom beginnen groen, worden dan rood en zijn uiteindelijk zo zwart als bramen. Ook de vorm lijkt op een braam al is de moerbei wat langer.

Toen ik eenmaal begon te snoepen kon ik bijna niet meer stoppen. De vruchten zijn zacht en heel zoet. Het schijnt dat de vogels de vruchten ook graag eten, maar in deze boom waren nog meer dan genoeg vruchten. Als ik niet zulke lichte kleren aan had gehad, was ik aan het plukken geslagen. De vruchten geven echter enorm af, paarsrood sap dat al bij kleine aanraking uit de rijpe vruchten stroomt.

Zo’n moerbeiboom lijkt me een mooie aanvulling op de vruchtjes in mijn tuin, ware het niet dat de boom veel te groot wordt. Tegenwoordig zijn er echter talloze soorten fruitbomen die op een onderstam geënt worden en die daardoor klein blijven. Een korte zoektocht op internet levert inderdaad een verkooppunt op voor een moerbeiboom op stam, namelijk bomenenzo.nl. Het labeltje dat eraan lijkt te zitten komt me qua opmaak bekend voor. Het zou me niets verbazen als de Aldi of Lidl in het voor- of najaar dit merk ook verkoopt. Maar of de moerbei er dan ook bij zit, dat betwijfel ik.

Dahliabloemen

Momenteel genieten we hier thuis van prachtige, enorme dahliabloemen. Ze hebben een diameter van 15 cm en zijn prachtig geel met oranje. De stengels zijn lang en dat maakt het makkelijk om ze thuis in een vaas te zetten. Aangezien de plant vanzelf weer nieuwe bloemen aanmaakt kan ik er niet alleen thuis maar ook op de tuin van genieten. Verder snijd ik zo nu en dan wat anjers af en staan er nu ook een bloeiende ui en goudsbloemen in de vaas.

Op het balkon is de lelie sinds een paar dagen ook in bloei. Al maanden zagen we de knoppen groeien en groeien. Tot deze week eindelijk het roze verscheen en inmiddels de knoppen één voor één opengaan. Ik laat jullie graag een beetje meegenieten.

Strak

Maandag ben ik lekker bezig geweest in de tuin. Het hoekje tussen de wortels en de koolplanten werd langzamerhand overgroeid door onkruid. Het was tot nu toe nog niet zo erg aangezien er toch niets anders groeide, maar het werd nu wel tijd om het hoekje aan te pakken. Niet alleen het onkruid heb ik allemaal verwijderd, ik heb ook meteen de muurpeper verplaatst en de bloeiende sla verwijderd.

Erna was er ruimte om weer een paadje aan te leggen. Met een touwtje, gespannen tussen twee haringen, en al een klein beetje ervaring gaat het paadjes leggen steeds wat netter en wat sneller. Gelukkig maar want in deze tuin is het nog een beetje complexer om een pad te leggen. Het probleem zit ‘m in het hoogteverschil. Aan het begin, bij het grote pad moet ik de tegel bijna ingraven, in het midden van de tuin moeten de tegels een heel stuk hoger liggen. Het zorgt ervoor dat het pad lastig stabiel te maken is. Maar goed, ik ben niet van plan om een professioneel stratenmaakster te worden en vind het vooral belangrijk dat ik er de komende paar jaar zonder beenbreuken overheen kan lopen. De tijd zal het leren maar ik verwacht dat dat wel goed komt.

Oogsten

Er valt steeds meer te oogsten in de tuin. Zaterdag oogstte ik de eerste courgette, vandaag oogstte ik al nummer twee en drie. Van de rabarber haalde ik nog een laatste oogst, het bleek meer te zijn dan ik dacht: twee kilo rode rabarber. De worteloogst komt ook op gang. Vandaag aten we ons eerste maaltje gemengde wortels: oranje, gele en één lichtrode die niet meer te onderscheiden was van de oranje 😉 Ik had wat doperwtjes opgespaard (die willen dit jaar nog niet zo) en zo aten we zelfs wortels met doperwtjes uit eigen tuin. Heerlijk!

Ondertussen zijn er ook kapucijners aan de klimplanten verschenen, staat de snijbiet klaar om geoogst te worden en krijgen de rode bietjes al enig formaat. Het is overduidelijk zomer. kapucijners

Bijna op orde

Het begint er op te lijken, mijn tuin. Nu de voorkant van de tuin puinvrij is en er plantjes in staan lijkt het al een heel stuk beter. Alleen achterin de tuin moet nog wat gebeuren. Ik ben bezig met een pergola voor de druif. Verder wil ik een constructie maken zodat ik makkelijk een net over de bessenstruik kan doen en iets om de braam mee te leiden. Het begint langzaam te komen. Zo heb ik de fundering voor de palen van de pergola in de grond gekregen. Mijn oude palen uit de vorige tuin zijn wat te klein en ik weet niet hoe goed ze nog zijn. Ik gebruik voor de basis liever nieuwe, passende palen. De oude kan ik gebruiken als dwarsbalkjes. Het is nog even spannend of de funderingstukken dan wel goed recht staan. Nou ja, het is allemaal een beetje uitproberen. Ik denk altijd maar: liever scheef en zelf gedaan, dan netjes gekocht.

Nog maar een keertje

Het was deze week de week van de andijvie. De vier kleine plantjes die ik had gekocht zijn uitgegroeid tot fikse kroppen. De eerste krop had ik al vroeg geoogst, wetend dat er altijd veel andijvie van een krop komt. En die vier plantjes zijn natuurlijk precies tegelijk klaar om geoogst te worden. Na twee maaltijden was de krop op. Krop twee ging naar een vriendin en krop drie vulde de hele wasbak. Nu vind ik het heerlijk om stamppot rauwe andijvie te eten. Maar drie keer in een week vind ik wel genoeg. De krop is nog niet op. Van mijn schoonmoeder kreeg ik een ander recept voor andijvie, een soort quiche. Binnenkort maar eens uitproberen. Tot die tijd blijft de andijvie in de koelkast. Een krop andijvie (of sla) kun je al snel een paar weken goed houden door deze in een vochtige theedoek te wikkelen. De blaadjes, die veel vocht bevatten, drogen zo minder snel uit.

Mollen

In de tuinen om mij heen staan allemaal ‘zoemapparaten’. Toen ik net begon op dit complex heb ik mij voortdurend afgevraagd wat voor geluid ik toch hoorde. Op een gegeven moment ontdekte ik de apparaatjes en hoorde ik dat het tegen de mollen was. Of de buren met apparaat nog last van mollen hebben weet ik niet. In ieder geval durven ze in mijn tuin wel te komen en graven ze naar hartenlust gangenstelsels. Zo nu en dan ligt er ergens een plantje spontaan verdord op de aarde. Als je de grond aan wilt duwen blijkt er een heel gat onder te zitten. Tsja, dan is het natuurlijk moeilijk om te wortelen voor zo’n plantje. Het verklaart waarom bepaalde snijbiet en bieten niet goed op gang zijn gekomen. Het voordeel was dat er ook geen onkruid groeide. Vorige week ontdekte ik een gangetje. Het ziet er eigenlijk best leuk uit. Alleen jammer van de verdorde snijbiet.

Afgelopen winter heb ik op een markt een aantal bollen gekocht van een plantensoort tegen mollen en woelmuizen. De naam ben ik helaas vergeten maar ik vermoed dat het keizerskroon is. Op vier plekken in de tuin heb ik de bollen geplant maar helaas zijn ze niet opgekomen. De bollen had ik al in de herfst moeten planten lees ik nu. Veel te laat geplant dus. Ik ben benieuwd of ze dan volgend jaar alsnog komen of dat ik nieuwe moet kopen. Even afwachten dus. Met die paar snijbiet en bietenplantjes die verloren zijn gegaan valt de schade nog wel mee.

Naar de stort

Het stond al even op de planning, een ritje naar de stort. Met al het afval dat uit de tuin kwam, de grote wortels van de maggiplant én een groeiende verzameling wortelonkruid was er afgelopen zaterdag voldoende om de rit maar eens te maken.

Samen met echtgenoot gingen we aan de slag om het laatste hoekje van de tuin afvalvrij te maken. Het werd een grote bak vol stukjes plastic. Plastic vergaat niet. Het valt uiteen in kleine stukjes en na verloop van vele jaren heb je héél veel kleine stukjes. Tot de stukjes zo klein zijn dat je ze niet met het blote oog meer kunt zien. Deze stukjes plastic waren groot genoeg om te kunnen zien, maar irritant klein om uit de tuin te vissen. Er zullen er nog genoeg liggen maar het ergste ligt nu op de stort. De stenen waren makkelijker te verwijderen. Er bleken 6 tegels van 40 bij 60 cm onder de aarde te liggen, een bak vol grote en kleine stenen en nog een verzameling aan halfvergane palen. De grote tegels kan ik mooi gebruiken bij de afscheiding van mijn tuin. Aangezien de vorige huurder veel aarde op de tuin heeft gebracht ligt mijn tuin nu hoger dan de tuinen naast mij. Dat maakt het wel eens lastig om de tuin egaal te krijgen zonder alle aarde naar de buren te brengen. Een randje om de tuin zou ideaal zijn. De grove stenen gaan naar het rotsrandje. De rest zijn we nu kwijt. Wat een heerlijk opgeruimd gevoel geeft dat.

Terwijl we nog bezig waren met het opruimen van de laatste spullen kwam er een andere tuinder langs. Of we nog belangstelling hadden voor courgette- of komkommerplanten. Nou… die komkommerplanten kon ik wel goed gebruiken! Ik heb ze dit jaar vanwege de bruiloft en het opbouwen van de tuin niet gezaaid. Maar nu was er precies een plekje vrijgekomen waar de komkommer zou kunnen staan. En zo stond er aan het eind van de klus ook al meteen wat in de tuin.  Ze zijn erg klein, maar met een beetje geluk groeien ze hard genoeg om een mooie oogst te produceren.

Uitgraven

Schreef ik vorige week over het verwijderen van één van de drie maggiplanten, vrijdag was de volgende maggiplant aan de beurt. Ik had de plant al vlak boven de grond afgeknipt en het werd tijd om de wortels uit te graven. Deze maggiplant was de grootste van de tuin en het uitgraven was dan ook een hele klus. Momenteel is het overdag vaak veel te heet om fysiek zo actief te zijn en ik was blij dat ik een keer op een avond ermee aan de slag kon. Desondanks kostte het nog heel wat zweetdruppels. De wortels zaten flink diep en één keer hoorde ik zelfs mijn stevige gereedschap kraken. Maar aan het einde van de avond was de plant uit de grond en lagen, hopelijk, alle wortels ernaast. Wéér een grote tuinklus gedaan.