Samen naar de tuin

Het is vandaag heerlijk weer en ik ben net terug van de tuin. Met mijn zoontje van inmiddels bijna 6 maanden in de wandelwagen maakten we de wandeling naar de volkstuin. Terwijl hij met zijn Apie lag te spelen en er tevreden geluidjes uit de wagen kwamen kon ik mij heerlijk ontspannen in de tuin. Anderhalve week geleden heeft mijn man de jaarlijks geleverde mest naar mijn tuin gekruid en nu mag dat allemaal netjes over de tuin uitgeharkt worden.

Zaterdag was ik al lekker bezig geweest en met deze ochtend erbij is er alweer flink wat werk verzet. En dat lekker ontspannen in de zon!

Richting de winter

Er is alweer heel wat veranderd in mijn tuin sinds mijn laatste berichtje. De groene oase verkleurd steeds meer naar geel. Het tuinseizoen is bijna ten einde, er staat alleen nog prei in de tuin en onkruid.

En zelfs dat onkruid wordt al wat minder nu ik de afgelopen week twee keer even flink aan de slag kon. Het plannen van het tuinieren gaat wat lastiger nu ik niet alleen afhankelijk ben van het weer en mijn eigen tijd, maar ook nog van het ritme van mijn zoontje. Het komt er momenteel op neer dat ik het beste kan gaan als mijn man thuis is. Afgelopen week kon ik twee keer even lekker aan de slag en ik kan zien dat er weer wat orde komt in de tuin. De kas is netjes op orde gemaakt en de twee laatste meloenen zijn ook opgegeten. Het was een groot succes, die meloenen in de koude kas. Dat ga ik volgend jaar zéker weer zaaien!

De bieten deden het dit jaar slecht. De complete oogst zorgde voor ongeveer 5 porties. Waar het precies aan gelegen heeft weet ik niet, ik vermoed dat ze teveel last hebben gehad van de droogte. Daarnaast moet ik de kwaliteit van de aarde van mijn nieuwe tuin nog wat leren kennen. In de ene soort aarde groeit een groente nu eenmaal beter dan in een andere. In mijn allereerste volkstuin, stevige kleigrond, deden mijn rode bieten het ontzettend goed. In de tweede was het maar matig, een mengsel tussen zand en kleigrond. Deze tuin heeft ook weer kleigrond, maar de grond is enigszins dichtgeslagen, dat kan ook meespelen. Volgend jaar gewoon weer proberen.

Inmiddels is zoonlief weer toe aan een fles. Later maar weer meer 😉

Weer aan de slag

Inmiddels ben ik weer aardig hersteld en kan ik weer lekker zelf in de tuin aan de slag. Met het warme weer en de regenbuien tussendoor is alles explosief gegroeid. Het onkruid groeit overal en ik sta te popelen om aan de slag te gaan. Met zo’n kleine hummel is het wat meer plannen en kan ik niet erg lang achter elkaar bezig, maar alle kleine beetjes helpen. Ik geniet er enorm van. Lekker in de buitenlucht met mijn handen bezig. Zoonlief ligt meestal prinsheerlijk te slapen. Zo nu en dan wiebelt de wagen wat heen en weer als hij met de wagenspanner ligt te spelen.

Terwijl ik de bramenoogst pluk betrap ik mijzelf erop dat ik het liedje ‘in de manenschijn’ zit te neuriën.

Zelf even plukken

Afgelopen week was ik voor het eerst zelf even in mijn tuin om wat te tuinieren. Nou ja, tuinieren… het was vooral kijken en me verwonderen over de groene explosie. Ondanks alle foto’s en filmpjes die mijn vriendin me al had gestuurd was het toch een verrassing hoe groen het allemaal was. En o, die bloemen waren prachtig!

Vooral voor die bloemen wilde ik graag even langs. Ik had wat verschillende bloemenmengsels gezaaid in mijn tuin en wilde er thuis toch wel graag even van kunnen genieten. Een bosje bloemen is zo geplukt dus ging ik op de fiets naar de tuin.

Nu, bijna een week later staan de meeste bloemen nog steeds. Vooral het roze bos bloemen vind ik zelf erg mooi. Uit onze achtertuin haalde ik ook nog wat roze bloemen en zo is het een gevarieerd bos geworden. Ook de eerste gladiolen stonden in bloei. Ze staan te pronken in een vaas op de eettafel.

Behalve de bloemen plukte ik ook wat pruimen. Helaas zijn de pruimen dit jaar massaal aangevreten door kleine wormpjes en andere insecten. Van het bakje dat ik plukte bleek er maar één pruim goed te zijn. Afgelopen zaterdag haalden we dus maar pruimen op de markt. Deze waren rijp genoeg voor de jam dus binnenkort kunnen we weer wat potjes vullen.

De eerste boontjes kunnen we deze week ook eten en ik hoop ze zelf te kunnen plukken. Zo langzamerhand begint het steeds meer te kriebelen om weer lekker aan de slag te gaan maar ik moet nog even rustig aan doen. Dan maar beginnen met wat rondkijken en lichte werkzaamheden. Het plezier is er niet minder om!

Hieronder een serie foto’s van de tuin om een indruk te krijgen van mijn ‘nieuwe’ tuin. Als eerste een foto van hoe de tuin eruit zag een week voor de bevalling.

Kort berichtje

Hoi allemaal,

Momenteel is er weinig nieuws op mijn blog te lezen. Gelukkig heeft dat een leuke reden. 2 juni ben ik van een gezonde zoon bevallen. Momenteel kom ik weinig op mijn tuin. Gelukkig is er een vriendin die ook een volkstuin heeft en die heel actief is om mijn tuin netjes op orde te houden. Regelmatig worden we weer verwend met verse oogst uit eigen tuin. De rode bessen zijn allemaal geoogst. We hebben lekker zitten snoepen en de rest zit in de vriezer. Voor als er weer wat tijd is om jam te maken. De tijd van de kapucijners is helaas alweer voorbij, ze waren erg lekker. En de courgettes komen inmiddels flink op ‘stoom’.

Naast al het tuinierwerk en het brengen van de oogst laat ze me ook nog eens regelmatig foto’s zien van hoe het er momenteel uit ziet. Ontzettend leuk. Zo staan er prachtige bloemenveldjes op de tuin, waar begin juni nog enkel wat groene blaadjes stonden. De tomaten beginnen al te kleuren en er groeien zelfs al meloenen in de koude kas. Dankzij deze vriendin kunnen jullie ook weer meekijken.

Groei

Het gaat lekker in de volkstuin. In steeds meer vakken is wat gezaaid of staan de geplande plantjes thuis nog wat te groeien in een kasje. De hagelbui heeft voor zover ik kan zien niet voor schade gezorgd en de regen heeft alles lekker opgefrist. In de fruithoek groeien de bodembedekkers behoorlijk en dat scheelt straks enorm in het onkruid wieden.

De uien schieten de lucht in, een mooi gezicht zo al die groene sprietjes! Verder groeit er prei en wat sla in het vak. En er zijn wat Parijse wortels gezaaid.

16 april 2020
6 mei 2020

De aardbeienplantjes staan er fris bij en zitten boordevol met bloemen. De kapucijners groeien gestaag maar worden helaas aangevreten. Ik vermoed door een of ander kevertje, ik heb er jaarlijks last van. Met een beetje geluk groeien ze harder dan dat ze opgegeten worden en tot nu toe lijkt het daar wel op.

De pruimenboom heeft gebloeid en er groeien inmiddels een heleboel piepklein pruimpjes in de boom.

De japanse wijnbes is nog niet uitgelopen en ik vraag me af of dat nog gaat gebeuren. Eens even rondvragen of die al in blad moet staan op dit moment. Mogelijk heeft deze de verhuizing niet overleefd. Ook de ene braam is nog niet uitgelopen, maar deze is sowieso later dan de andere braam die in de tuin staat. Ik wacht het nog maar even af.

Inmiddels weet ik ook waarom de rabarber zo slecht is opgekomen. Twee van de vier planten zijn verrot. Van de planten die wel zijn opgekomen is er eentje nogal zielig. De planten staan te diep in de grond. Het zou kunnen dat ik ze niet goed geplant heb maar ik vermoed dat ik er teveel mest op gegooid heb waardoor ze dus niet boven de grond zijn gekomen. Erg jammer. Maar nu weet ik tenminste waar het aan ligt. Volgend jaar maar nieuwe plantjes kopen. Dit jaar heb ik dan wat extrra plek voor de vele koolplanten die ik thuis heb voorgezaaid.

Het vak dat ik volgezaaid heb met groenbemester is helemaal groen. Het is nog niet helemaal te zien wat het onkruid is en wat de groenbemester. De witte klaver kan ik er wel in ontdekken maar hoe de Esparette eruit ziet weet ik niet. Ik laat alles nog maar even lekker opkomen. De heermoes en pispotjes heb ik er al eens uitgeplukt, maar die blijven stug terugkomen. Het zij zo. Eerst moeten de kleine plantjes wat meer kunnen hebben voor ik grondiger te werk kan gaan.

Afgelopen week hebben we voor het eerst groente van eigen tuin gegeten. Een kropje sla. Eigenlijk nog wat te klein om al te oogsten, maar met 5 slaplanten die even groot zijn is dat niet erg. Het was heerlijk om weer eens lekkere, verse, knapperige sla uit eigen tuin te kunnen eten! De radijsjes was ik vergeten mee te nemen, die staan er nog voor de volgende krop sla.

Update

Er is de laatste weken weer genoeg gedaan in de tuin. En nu regent het, wat heerlijk! Alle gezaaide stukjes krijgen voldoende water en we hebben ’s avonds opeens weer meer tijd om lekker op de bank te zitten. Al heeft het ook wel wat gezelligs hoor, elke avond samen naar de tuin om water te geven en even te kijken hoe alles groeit.

Want het groeit goed allemaal! We kunnen duidelijk effect zien van het trouwe water geven aan de hele fruithoek. De bodembedekkers die in het begin van het jaar nog wat zielig waren beginnen nu volop te groeien. Ze bedekken de grond en houden zo niet alleen het onkruid tegen maar zorgen er ook voor dat de grond minder snel uitdroogt.

De aardbeiplanten staan er fris bij en zitten vol met bloemen. Daar zal mijn man straks lekker van kunnen smikkelen.

De kapucijners zijn bijna allemaal opgekomen en er staan inmiddels stokken bij. Helaas, zoals wel vaker, zijn de doperwten niet opgekomen. Zouden ze het toch nog te koud hebben gevonden? Ik weet het niet, volgens het zakje mochten ze gezaaid worden maar volgend jaar zal ik ze toch maar thuis voorzaaien. Of in de koude kas. Ik heb ze nogmaals gezaaid en hoop dat ze nu beter ontkiemen.

De prei komt massaal op, zowel de eerste als de tweede keer zaaien. Ik was wat te ongeduldig. Of beter gezegd: ik was bang dat ze wat te weinig water hadden gehad op een cruciaal moment en dat er daardoor niets opkwam. Net naast de gezaaide rijtjes had ik nog een keer rijtjes gezaaid. Nu staan er vier rijtjes met preisprietjes. 🙂

In de kas groeit de sla erg goed en binnenkort kunnen we wel een kropje oogsten. Met radijsjes erdoor, die doen het ook al erg goed.

Inmiddels heb ik ook wortels en bietjes gezaaid en een heleboel bloemen. Met de gestage regen van de afgelopen dagen hebben ze een mooi vochtige grond om in te ontkiemen. Al zal het nog even duren, zo lang zit het zaad nog niet in de grond.

De groenbemester onder het zeil is massaal opgekomen en bedekt het hele vak met een groene waas. Ik moest alweer flink onkruid trekken want ook dat groeide er welig. Met name heermoes en pispotjes zitten er veel. Helaas kan ik het nu niet uitgraven dus zal ik het regelmatig moeten onderhouden om te voorkomen dat het gaat woekeren. Het zij zo. Volgend jaar maar weer even met de spitvork erdoor, dat scheelt vaak enorm in het wortelonkruid. Het zeil is er inmiddels af, er kunnen geen zaadjes meer gesnoept worden, de plantjes kunnen nu wat meer hebben en inmiddels groeien ze de lucht in. Er is zelfs een phacelia overgebleven van deze winter, leuk!

De appelboom heeft een ziekte. De boom stond prachtig in bloei toen ineens alle bloemetjes verdorden. De groene blaadjes begonnen om te krullen en een week later werden de puntjes zwart. Ik heb nog niet helemaal kunnen ontdekken wat de boom heeft, maar de ziektes die erop lijken voorspellen weinig goeds. De kans is groot dat de boom het niet overleefd… Erg jammer!

De pruimenboom doet het gelukkig wel erg goed, er zitten al ieniemini-pruimpjes aan en de boom heeft mooi fris groen blad. Die heeft de verhuizing goed doorstaan.

Terwijl ik dit blogstukje typ en geniet van de tikkende regen op het dak begint het plots fiks te hagelen. Ai! Stonden de kapucijners nog maar veilig onder het net in plaats van naakt naast de bonenstaken… De hagelbui is van korte duur, binnenkort de schade maar opnemen in de tuin. Gelukkig staan de meeste plantjes nog veilig thuis, te wachten op IJsheiligen.

Bescherming

Een belangrijke reden om al mijn planten van de ene volkstuin naar de andere volkstuin te verhuizen was het ruimtegebrek bij de fruitstruiken. De bessenstruiken stonden te dicht op elkaar en dat zou de komende jaren alleen maar erger worden. Bovendien wilde ik graag alle struiken onder één net kunnen zetten wat ik gewoon kon laten zitten. Met de druivenstruik en braam die steeds dwars door het net heen groeiden was dat niet haalbaar. En dus heb ik in mijn nieuwe tuin de bessenstruiken ruim uit elkaar gezet zodat ze alle ruimte hebben om tot volwassen grootte te groeien.

Eén bessenstruik is klein en is nog altijd niet uitgelopen. Ik vraag me af of het nog gaat gebeuren, ook al lijkt de plant wel knopjes te hebben. Nou ja, het struikje staat niet in de weg dus het krijgt alle tijd om alsnog te beginnen. En anders komt er volgend jaar een nieuw stekje.

Met mijn man ben ik afgelopen maandag lekker aan de slag gegaan in de tuin. Hij sloeg de palen in de grond en ik draaide er oogjes in. Met een groen ijzerdraad werden de palen met elkaar verbonden. Het net van vorig jaar (de grootste die ik toen kon vinden in de winkel) haalde het net van de ene rij palen tot de andere. Een wit vlies zit alleen aan de bovenkant permanent vast, de rest is zo los te maken zodat ik nog onkruid kan verwijderen en straks natuurlijk de besjes kan oogsten. Voorlopig hoef ik hier niets meer aan te doen. Dacht ik maandag.

Vandaag kwamen we er helaas achter dat er een gat in het net zit. Mogelijk heeft het net wat te strak gezeten, of hebben we het gat over het hoofd gezien. Gelukkig heb ik nog tijd om het te repareren voordat de vogels nieuwsgierig op de struiken met malse besjes af komen. Morgen maar met naald en draad aan de slag. Ik hoop dat het voldoende is, anders moet er al na een week een nieuw net overheen…

Water geven

Na al die weken met regen had ik het niet verwacht, maar momenteel zijn mijn man en ik vrijwel dagelijks aan het water geven in de tuin. Hoewel de onderlaag nog vochtig genoeg is, ziet de bovenlaag er gebarsten en droog uit. Alles wat net gezaaid is heeft nog geen kans gehad om wortels te maken tot de vochtige onderlaag. Te weinig water geven en het zaaien is voor niets geweest. Dus gaan we trouw naar de tuin om alles water te geven. Ook de fruitstruiken krijgen wat, vooral de bodembedekkers eronder zien er droog en dor uit. Ze hebben na de verhuizing nog niet genoeg tijd gehad om zich te settelen.

Er staat inmiddels al aardig wat in de tuin, zoals gewoonlijk wordt er meer getuinierd dan geblogd 😉 Bij deze maar weer eens een update. Ga daarna maar snel weer lekker naar buiten om van het mooie weer te genieten.

In het preivak (nog geen prei te zien, maar het lijkt erop dat er al wel een sla is ontkiemd) heb ik alle plantuien geplant. Ik heb royaal besteld, vraag me niet waarom, dus voor de rest van het jaar hebben we waarschijnlijk wel genoeg uien.

In de koude kas komen de eerste radijsjes al boven de grond uitpiepen. Verder heb ik wat slaplantjes en andijvie gekocht om de oogst te spreiden. De eerste is alweer dood, hoe krijgt ‘ie het zo snel voor elkaar… De rest doet het goed en staat er fris en groen bij.

Verder heb ik ook wat broccoliplantjes gekocht, als voorsprong op mijn eigen zaaisel. Ook daar is er alweer eentje van dood, precies op de stengel doorgeknaagd door, vermoedelijk, een emelt. Ernaast staan nog drie andijvieplantjes, die wat minder snel zullen groeien als de plantjes in de koude kas. Weer een manier van oogst spreiden. Ze staan netjes onder een groen net, om te voorkomen dat de vlinders eitjes gaan leggen op die o zo smakelijke koolbladeren. Vorig jaar heeft het goed gewerkt.

En dan heb ik ook nog doperwten en kapucijners gezaaid. Ik wilde ze eigenlijk thuis voorzaaien, op de een of andere manier heb ik altijd veel uitval als ik ze rechtstreeks zaai, maar het kwam er maar niet van. Dan toch maar meteen in de volle grond. Misschien gaat het dit jaar wel goed, nu we zo trouw zijn met water geven. Met een net er overheen worden de net ontspruitende zaden niet door de vogels opgepikt. De kapucijners die ik heb gezaaid zijn klimmers en daar moeten nog stokken bij. Dan past het net er alleen niet meer overheen. Ik heb de gezaaide plekken gemarkeerd en als de plantjes een paar centimeter groot zijn kan ik de stokken er netjes naast in de grond duwen.

En zo begint de tuin al langzaam aan een beetje vorm te krijgen. Er moet nog plek blijven voor de tomatenplanten, de bonen, wortels, bieten, nog meer koolplanten en bloemen. O, en natuurlijk nog komkommer en meloen. Eigenlijk is er helemaal geen plaats voor groenbemesters 😀 Ach, we zien het ook allemaal wel. Dit jaar doe ik het rustig aan en ik zie wel wat er van komt. Ik ben allang blij dat de tuin er al netjes bij ligt en het is afhankelijk van het weer hoe lang dat zo blijft.

Bestelde zaden

Hoewel de eerste zaden alweer een week in de grond zitten, schrijf ik toch nog even een stukje over mijn nieuwe voorraad. Het binnenkomen van de zaden in de late winter is altijd iets waar ik naar uitkijk. Ik kon niet wachten om te beginnen, al was het eind februari echt nog wat te vroeg en bovendien te nat.

Vrijwel elk jaar is er een soort bij die ik nog niet eerder heb geprobeerd. Omdat de kolen het vorig jaar met mijn ingegraven bloempotjesmethode zo geweldig gedaan hebben, wilde ik dit jaar de Romanesco eens uitproberen. Het is een soort lichtgroene bloemkool, dat niet bolvormig is maar in een torentje groeit.

Verder heb ik wat verschillende soorten groenbemester gekocht: rode & witte klaver en Esparette. Een nieuw snijbloemenmengsel dat ik al vroeg kon zaaien. En natuurlijk moesten er een aantal zadensoorten weer aangevuld worden. Vaak gebruik ik ze nog wel een jaartje langer dan de datum die er op het zakje staat. Het is vooral belangrijk om dan wat extra te zaaien omdat er minder opkomt, maar het kan nog prima. Maar het houdt een keer op en afgelopen winter heb ik maar eens een grote schoonmaak gehouden in mijn zadenbak.

Plantuien zijn makkelijk te planten en vragen weinig onderhoud. Ideaal als dat er straks misschien niet zoveel van komt. Kan ik hoogzomer straks prachtig uien oogsten.

Thuis zijn we druk bezig met de achtertuin en nu de meeste tegels eruit zijn hebben we naast tuin ook plek voor een stukje gras. Een dik pak graszaden zal genoeg zijn om niet alleen in te zaaien maar ook later nog eens de boel bij te houden. Voor dit jaar zijn dat weer genoeg zaden om in oogst te voorzien.