Tomaten in januari

Ze zijn er weer, mijn kleine oranje Sungold cherrytomaatjes! En dat midden januari. Elk jaar is het weer even spannend of het gaat lukken. Worden de tomaatjes wel rijp en wordt de plant niet belaagd door ziekten? Maar gelukkig, de plant ziet er goed uit en de tomaatjes worden mooi oranje. Groot zijn ze niet, daarvoor is de pot te klein. Maar vooruit, het mag ook wel bij cherrytomaatjes. Misschien zijn de tomaten in de zomer wel gewoon te groot voor de naam cherry.

In tegenstelling tot mijn kamerplanten geef ik deze plant plantenvoeding in de winter. Tenslotte is deze niet in winterrust maar eigenlijk in een groeiseizoen. Eén keer in de twee weken krijgt het een flinke scheut met (verdunde) plantenvoeding.

Ik heb nog een poging gedaan om de dieven te stekken. In de zomer lukt dit heel goed, deze plant is daar het bewijs van. Maar in de winter is het een heel stuk lastiger. Door de droge lucht in de woonkamer zijn de stekjes veel kwetsbaarder. Het groeiproces gaat nóg langzamer en voor ik het wist waren beide stekjes besprongen door een leger luizen. Onderdompelen in water met afwasmiddel hielp dusdanig dat ze luisvrij bleven. Echter verdorden de takjes uiteindelijk voordat ze wortel konden schieten. Helaas. Maar het blijft leuk om te proberen dus wie weet waag ik nog eens een poging.

Groeiend groen

Het is een ongelijke strijd tussen mijn twee Amaryllisbollen. De bol in de pot heeft vorig jaar naar hartelust gebloeid en staat al een jaar bij mij op het balkon. Het heeft nieuwe energie opgedaan en voor de eerste vorst heb ik de pot binnen gezet. Met alle drukte ben ik er niet aan toe gekomen om de bol uit de pot te halen en op zolder te leggen om te drogen. In plaats van 6 weken drogen zullen het misschien 3 weken rust geweest zijn. Plots begon de bol alweer uit te lopen.

De losse bol heb ik volgens mij al 2 maanden. De rustperiode is allang voorbij, het ligt lekker in de warme woonkamer en officieel heeft het geen potgrond nodig om te beginnen. Toch blijft het bij een heel klein groen puntje. En dat is alweer minstens een maand zo. Vandaag heb ik de wortels van de bol eventjes onder de kraan gehouden. Zou het helpen? De bol staat nu in een vaas, gewoon droog. Ik ben benieuwd wanneer ‘ie gaat beginnen. Misschien ook wel zo leuk dat ze niet tegelijk de lucht in gaan, zo heb ik er langer plezier van.

Knop in zicht

De groeiende Amaryllisbol komt met een verrassing. Dat denk ik tenminste. Naast de grote bladeren die het heeft komt een hele dikke knop omhoog. Zou dat betekenen dat er dit jaar twéé bloemstengels komen? Of zit de knop gewoon niet in het midden?

In december kwam ik verschillende verkopers tegen die Amaryllisbollen verkochten waaruit meerdere knoppen zouden komen. Ik wist niet eens dat het bestond en vroeg me af hoe ze dat kunnen weten. Misschien heeft het te maken met de leeftijd van de bol? Of zou het een compleet andere soort zijn? Wat mijn eigen bol betreft is het een kwestie van afwachten. Het maakt het in ieder geval boeiend.

Stront scheppen

Afgelopen vrijdag ging ik naar mijn tuin om met de mesthopen aan de gang te gaan. Het was droog en bovendien had ik er behoefte aan om weer eens lekker buiten bezig te zijn. Het weer is doorgaans lang niet zo slecht als wat je vanachter het raam ziet. Of op buienrader. De geplande buitjes kwamen dan ook niet. Ik heb genoten van mijn eigen stukje land. De hopen mest lagen er alweer bijna twee maanden. Tijd om ze kleiner te maken.

Bij het openen van de kist kwam ik nog een ‘klusje’ tegen. Een bakje met gerooide bloembollen had wat water opgevangen. De bloembollen hadden al volop wortels en begonnen al uit te lopen. Als ik het goed heb zijn het voornamelijk tulpenbollen. Die wil ik natuurlijk in het voorjaar graag zien opkomen. Met de bollenpoter was het klusje zo geklaard. Het enige waar ik voor moet zorgen is dat ik onthoud waar ik ze gepoot heb. Tenslotte moeten er nog heel wat planten de tuin in en het zou jammer zijn als ik de mooie bollen na zoveel zorg alsnog beschadig.

De hopen mest ging ik met een hark te lijf. De eerste drie minuten dan. Daarna besefte ik dat het met een hark onbegonnen werk is. Na twee halen was de hark veranderd in een klomp mest en tot weinig nut. De schep kon al beter van dienst zijn en deze heeft vijf minuten mogen meehelpen. De mest was te compact om met een schep los te scheppen. Dan de riek maar aan het werk zetten. En ja, dat ging een stuk beter. Enige tijd later waren de meeste hopen verdeeld over de tuin. Met een tevreden gevoel ging erna naar huis.