Zaaien en afwachten

Nu ik met grote tussenpozen op de tuin kom gaat het zaaien natuurlijk wat lastig. Dit jaar heb ik dan ook het motto: alles wat lukt is mooi meegenomen. En verder koop ik gewoon wat voorgekweekte plantjes in een tuincentrum. Maar eerst zelf proberen doe ik natuurlijk wel. Zo heb ik in maart (te vroeg) en half april wat rijtjes wortels gezaaid. ‘Bij droog weer elke dag water geven,’ stond er achter op het zakje. Tsja… dat is nou nét niet mogelijk. Gelukkig kwam de regen vanzelf vorige week. En wie weet lukt het om deze week nog eens langs te gaan met een gieter. Mocht het niet lukken: zonder zaaien was het sowieso niet gelukt, dus dan zaai ik gewoon nog een keer.

Een rijtje prei kwam ernaast, dat moet zichzelf ook maar even redden. Vervolgens ben ik in mijn bakje met zaden gaan zoeken naar de zaden die niet meer in mei gezaaid konden worden. De doperwten kunnen tot half mei. Daar heb ik ook maar even een rijtje van gezaaid. Een vliesdoek moet de ontkiemende erwtjes beschermen tegen de vogels die er smakelijke rupsjes in zien. Het gaaswerk kan later er nog wel naast gezet worden. En zo heb ik in één middagje toch nog een mooie start kunnen maken. Het voelde goed en ik ging voldaan naar huis.

 

Dagje mooi weer

Het is alweer even geleden dat ik in mijn tuin aan het werk was. Om precies te zijn: 7 april. Eindelijk een dag met mooi weer én tijd. En ik was ook nog eens in mijn nieuwe bijna-woonplaats. Er zijn momenteel wel wat veel factoren die goed moeten zijn om te kunnen tuinieren. Maar dat is nog maar even en dan kan ik eindelijk zo vaak ik wil aan de slag in mijn eigen stukje grond.

Voordat de foto’s op mijn laptop stonden was nóg eens zoveel factoren die moesten samenvallen. Dat heb je als de helft al verhuisd is en de andere helft nog niet 😉 Maar nu kan ik jullie eindelijk laten zien hoe mijn tuin er momenteel uitziet.

Ik werd warm verwelkomd door een randje bloeiende narcissen vooraan in de tuin. Halverwege de tuin bloeiden wat blauwe druifjes, achter de kist nog wat narcissen en helemaal achterin de tuin bloeide van allebei wat. Tulpen komen her en der boven de grond en verder zijn het de vaste planten die de aandacht vragen.

De rozenstruik loopt alweer volop uit en kleurt donkerrood door de nieuwe blaadjes. Van de appelboom zijn de eerste blaadjes ook al zichtbaar en nu, een week later, zal het wel een mooie groene waas hebben.

De pioenroos moest ik nog uit de pot in de aarde zetten terwijl de eerste knoppen al boven de grond waren. Het lijkt erop dat dit goed gegaan is, maar het is altijd even afwachten. O, en de rabarber groeit natuurlijk ook alweer als een malle. Daar zou je in deze tijd van het jaar toch zo een camera op zetten.

Zo is er zo vroeg in het jaar alweer van alles te ontdekken in de tuin, terwijl het zaaien nog moet beginnen. En dat terwijl ik er nog niets voor hoefde te doen.

Oud & nieuw

Vanmiddag at ik de laatste cherrytomaatjes ‘Sungold’ van ‘vorig jaar’. Weliswaar waren de tomaatjes nog niet zo oud, maar de plant was wél van vorig jaar. Inmiddels is de plant weggegooid omdat deze teveel last had van luis en er inmiddels toch wat zielig uit begon te zien. Ik had een aantal takjes gestekt en in water gezet. Zo langzamerhand waren de kleine plantjes hard toe aan vaste grond rondom hun wortels. Dus ging ik vanavond aan de slag om in hun wensen te voorzien. Drie tomatenplantjes van… ja, vorig jaar. 🙂 Ik zal ze voorlopig goed in de gaten moeten houden, ze zijn erg kwetsbaar (juist bij de overgang van vaas naar potgrond) en zullen nóg sneller last hebben van luis. Waar ik ze vanuit de vaas nog makkelijk even kon afspoelen onder de kraan, zal ik ze nu met groene zeep moeten bespuiten. En dat is toch wat minder effectief dan de luizen wegspoelen is mijn ervaring.

Inmiddels komt de nieuwe lading tomatenplantjes ook flink op gang. Het zal niet lang meer duren voor de eerste tegen de kap van de bak aankomt (niet op de foto). Heerlijk om weer van groeiende plantjes te kunnen genieten!

 

Versiering

Zo nu en dan heb ik een potje met kiemgroenten op het aanrecht staan. Tweemaal daags spoel ik ze om met water en na een week of twee kan ik de knapperige kiemen eten. Op brood of door de sla, heel soms komt er wat op de soep. Momenteel zit er bietenzaad in het potje. Van het zaaien in de tuin weet ik dat er uit één bietenzaadje meerdere plantjes groeien en jahoor, ook bij het kiemen is dit te merken. Gister zag ik toevallig zo’n zaadje zitten waar tegelijkertijd twee kiemen uit groeiden.

In tegenstelling tot de alfalfa of de radijs, ontkiemen de bietenzaadjes maar langzaam en ongelijk. Na twee weken had ik er net een paar om de sla mee te versieren. En waar de eerste kiemen al anderhalve week geleden opgegeten zijn, moeten de laatste nog beginnen. Niet zo praktisch, helemaal niet omdat er meerdere uit één zaadje komen. Zo nu en dan vis ik er maar gewoon wat uit, stop de zaadjes weer terug en ga geduldig verder met tweemaal daags spoelen.

De smaak is niet duidelijk. Waar rode bieten heel zoet kunnen zijn, is er bij de kiemen weinig van te merken. Wat een verschil met de radijskiemen. Die smaken nog sterker dan de radijs zelf. Toch hebben de bietenkiemen wel wat leuks, ze zijn namelijk ideaal voor het versieren van het eten. Na het mengen van de sla even een tiental bietenkiemen erop, de rode sliertjes vallen goed op. Of als garnering op het bord, samen met wat schijfjes komkommer. (Vooral leuk als je bezoek hebt.) Maar of ik nog vaak de bietenkiemen zal kiezen… Daarvoor duurt het me denk ik wat te lang en heb ik er te weinig tegelijk.

Kiemplantjes

“Heb jíj al gezaaid?” Het is zowat de standaard vraag tussen tuinders momenteel. En steeds meer mensen hebben de eerste zaadjes in de aarde zitten. Het is leuk om de eerste plannen voor komend jaar uit te wisselen en het gevoel te krijgen dat het tuinseizoen weer van start gegaan is.

Mijn eerste plantjes zijn al opgekomen. Zowel de tomatenplantjes als de koolplantjes. Als de kweekbak dicht zit en de zon schijnt kan de temperatuur erin behoorlijk oplopen en zodoende gaan ze als een speer.

Afgelopen weekend ben ik ook eindelijk weer eens naar mijn tuin geweest. Ik had weinig tijd en kwam er eigenlijk alleen langs (en dus in mijn goede kloffie) dus veel is er niet gebeurd. Maar het was heerlijk om even op mijn tuin rond te lopen en te mijmeren over komend tuinseizoen. Nog even en ik ben niet meer afhankelijk van het weekend voor mijn tuinuurtjes. Gelukkig maar! Nu de zon steeds vaker en warmer begint te schijnen beginnen mijn groene vingers te kriebelen. Niets vervelenders dan ontdekken dat het vervolgens in het weekend slecht weer is. Of dat ik juist dán geen tijd heb. Maar nog even geduld en dan kan ik naar hartenlust tuinieren.

In de tuin heb ik ook wat gezaaid, al kwam ik erachter dat het nog veel te vroeg was. Ik had in mijn hoofd dat je wortelen vanaf half maart kunt zaaien. Toen ik op doorreis langs de tuin kwam had ik dan ook wat wortelzaad bij me. Op de tuin aangekomen las ik de instructies goed door en kwam erachter dat ‘onder glas’ een essentieel vergeten onderdeel van de instructie was. Ach ja… een mens vergeet wel eens wat hè. Maar goed, ik kon het toch niet laten om een rijtje te zaaien. Wie weet met wat mooi weer…

Eindelijk zaaien

Meestal begin ik al in februari met zaaien, dit jaar is het zowaar al maart voor het eerste zaadje de aarde in is gegaan. In verband met de verhuizing is het praktischer om sommige plantjes kant-en-klaar te kopen. Maar niet alles is zomaar te koop. Zo heb ik niet voor niets al die soorten tomaten in mijn zadenbakje zitten en daar wil ik uiteraard wel van kunnen genieten dit jaar. Dus vorige week zaaide ik vier soorten in de kweekbak. Uiteraard mijn favoriet: Sungold. Daarnaast nog Bombonera (chocotomaat), nog een sterke tomaat met enige resistentie tegen de aardappelziekte en Herzfeuer.

Er zijn nog 10 vakjes leeg en daar komt binnenkort in ieder geval de paarse bloemkool in. Verder gaat mijn voorbereiding nog niet. Binnenkort het zadenbakje maar eens doornemen.

Volop in bloei

Het zal wel de laatste keer zijn dat ik een foto plaats van mijn Amaryllisen. Het blijft nu eenmaal een dankbaar onderwerp in tijden van weinig bloei in de tuin. Maar inmiddels is de tweekleurige bol over zijn hoogtepunt heen. Aan de ene stengel zaten zowaar 6 bloemen! Het blijft me verbazen dat dat allemaal uit één bol komt. Nog even ervan genieten en dan de plant flink verwennen om ook volgend jaar weer voor zoveel moois te kunnen zorgen.

Bollen voortrekken

In de afgelopen jaren heb ik wel verschillende dahlia-bollen gehad, maar helaas is er verschillende keren wat misgegaan met het overhouden tijdens de winter. Uitgedroogd of juist beschimmeld, het vraagt wel wat meer zorg dan ik ze heb gegeven. Dit jaar heb ik nieuwe bollen besteld. Heel donkerrood (bijna zwart) en rood-geel. Om zo lang mogelijk van de dahlia’s te kunnen genieten is het verstandig om ze voor te trekken in pot. De bollen houden niet van vorst, maar op een beschut, warm plekje kunnen ze in een bloempot alvast gaan wortelen. En tegen de tijd dat ze uit hun pot bevrijd willen worden is het warm genoeg om te tuin in te gaan.

De eerste pot lijkt al in bloei te staan, al komt de kleur van de bloem niet helemaal overeen met de verpakking… 😉

Kiemgroente – bieten

Ik heb een nieuw soort kiemgroente aangeschaft: bietjes! Enige tijd geleden heb ik ze ergens in een restaurant geproefd. Ze waren niet heel sterk van smaak (in tegenstelling tot wat radijs kan zijn) en zagen er erg fleurig uit. Kijk, het oog wil ook wat hè. En met mijn grote liefde voor bieten was dit dan ook geen moeilijke keus. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan. De zaden zitten nu anderhalve dag in het potje en het ontkiemen zal niet lang meer duren. Op het zakje staan allemaal witte kiemen maar als het goed is worden bietjes roze-rood. En zo kan ik dit jaar al in maart bietjes eten, in plaats van pas in de zomer 🙂

Nieuwe voorraad II

Naast de zaden voor tomaten heb ik nog een hele serie andere zaden besteld. Toen ik de doos openmaakte en alles eruit haalde vroeg ik me af of ik niet ergens was vergeten wat te schrappen. Vier soorten wortel? Twee keer prei? Klopte dat eigenlijk wel?

Het is inderdaad wel erg royaal, helemaal als je kijkt naar mijn zadenvoorraad. Maar toen ik de boel eens wat beter ging bekijken wist ik ook weer waarom ik het besteld had.

Neem nou de wortels. Naast zomerwortels wil ik dit jaar ook winterwortels proberen. In mijn vorige volkstuin had ik stevige kleigrond waarop wortels maar moeizaam te telen waren. Maar nu is de grond veel zachter en lijken wortels me wel haalbaar. Ik ben dol op verse wortels dus dat komt goed uit. Geïnspireerd door de wortelmix van de Lidl, met gele, oranje en rode wortels, heb ik dan ook drie soorten zomerwortels besteld. Het oog wil ook wat hè, tijdens het eten.

De rest van de tuin zal er ook kleurrijk uitzien met de paarse bloemkool, veelkleurige snijbiet en groene en oranje pompoenen. En natuurlijk met allemaal bloemen. Een nieuw zakje Zinnia was zowaar nodig. Het komt niet vaak voor dat ik een zakje echt helemaal kan opmaken maar bij de Zinnia komt dat toch in de buurt. Tijd voor nieuwe.

De nieuwe soort (naast alle nieuwe variëteiten) van dit jaar is de Ananaskers. Vorig jaar geproefd bij een andere tuinder en ik was meteen enthousiast. Nu maar hopen dat het goed wil groeien én vrucht dragen.