Groei

Het gaat lekker in de volkstuin. In steeds meer vakken is wat gezaaid of staan de geplande plantjes thuis nog wat te groeien in een kasje. De hagelbui heeft voor zover ik kan zien niet voor schade gezorgd en de regen heeft alles lekker opgefrist. In de fruithoek groeien de bodembedekkers behoorlijk en dat scheelt straks enorm in het onkruid wieden.

De uien schieten de lucht in, een mooi gezicht zo al die groene sprietjes! Verder groeit er prei en wat sla in het vak. En er zijn wat Parijse wortels gezaaid.

16 april 2020
6 mei 2020

De aardbeienplantjes staan er fris bij en zitten boordevol met bloemen. De kapucijners groeien gestaag maar worden helaas aangevreten. Ik vermoed door een of ander kevertje, ik heb er jaarlijks last van. Met een beetje geluk groeien ze harder dan dat ze opgegeten worden en tot nu toe lijkt het daar wel op.

De pruimenboom heeft gebloeid en er groeien inmiddels een heleboel piepklein pruimpjes in de boom.

De japanse wijnbes is nog niet uitgelopen en ik vraag me af of dat nog gaat gebeuren. Eens even rondvragen of die al in blad moet staan op dit moment. Mogelijk heeft deze de verhuizing niet overleefd. Ook de ene braam is nog niet uitgelopen, maar deze is sowieso later dan de andere braam die in de tuin staat. Ik wacht het nog maar even af.

Inmiddels weet ik ook waarom de rabarber zo slecht is opgekomen. Twee van de vier planten zijn verrot. Van de planten die wel zijn opgekomen is er eentje nogal zielig. De planten staan te diep in de grond. Het zou kunnen dat ik ze niet goed geplant heb maar ik vermoed dat ik er teveel mest op gegooid heb waardoor ze dus niet boven de grond zijn gekomen. Erg jammer. Maar nu weet ik tenminste waar het aan ligt. Volgend jaar maar nieuwe plantjes kopen. Dit jaar heb ik dan wat extrra plek voor de vele koolplanten die ik thuis heb voorgezaaid.

Het vak dat ik volgezaaid heb met groenbemester is helemaal groen. Het is nog niet helemaal te zien wat het onkruid is en wat de groenbemester. De witte klaver kan ik er wel in ontdekken maar hoe de Esparette eruit ziet weet ik niet. Ik laat alles nog maar even lekker opkomen. De heermoes en pispotjes heb ik er al eens uitgeplukt, maar die blijven stug terugkomen. Het zij zo. Eerst moeten de kleine plantjes wat meer kunnen hebben voor ik grondiger te werk kan gaan.

Afgelopen week hebben we voor het eerst groente van eigen tuin gegeten. Een kropje sla. Eigenlijk nog wat te klein om al te oogsten, maar met 5 slaplanten die even groot zijn is dat niet erg. Het was heerlijk om weer eens lekkere, verse, knapperige sla uit eigen tuin te kunnen eten! De radijsjes was ik vergeten mee te nemen, die staan er nog voor de volgende krop sla.

Update

Er is de laatste weken weer genoeg gedaan in de tuin. En nu regent het, wat heerlijk! Alle gezaaide stukjes krijgen voldoende water en we hebben ’s avonds opeens weer meer tijd om lekker op de bank te zitten. Al heeft het ook wel wat gezelligs hoor, elke avond samen naar de tuin om water te geven en even te kijken hoe alles groeit.

Want het groeit goed allemaal! We kunnen duidelijk effect zien van het trouwe water geven aan de hele fruithoek. De bodembedekkers die in het begin van het jaar nog wat zielig waren beginnen nu volop te groeien. Ze bedekken de grond en houden zo niet alleen het onkruid tegen maar zorgen er ook voor dat de grond minder snel uitdroogt.

De aardbeiplanten staan er fris bij en zitten vol met bloemen. Daar zal mijn man straks lekker van kunnen smikkelen.

De kapucijners zijn bijna allemaal opgekomen en er staan inmiddels stokken bij. Helaas, zoals wel vaker, zijn de doperwten niet opgekomen. Zouden ze het toch nog te koud hebben gevonden? Ik weet het niet, volgens het zakje mochten ze gezaaid worden maar volgend jaar zal ik ze toch maar thuis voorzaaien. Of in de koude kas. Ik heb ze nogmaals gezaaid en hoop dat ze nu beter ontkiemen.

De prei komt massaal op, zowel de eerste als de tweede keer zaaien. Ik was wat te ongeduldig. Of beter gezegd: ik was bang dat ze wat te weinig water hadden gehad op een cruciaal moment en dat er daardoor niets opkwam. Net naast de gezaaide rijtjes had ik nog een keer rijtjes gezaaid. Nu staan er vier rijtjes met preisprietjes. 🙂

In de kas groeit de sla erg goed en binnenkort kunnen we wel een kropje oogsten. Met radijsjes erdoor, die doen het ook al erg goed.

Inmiddels heb ik ook wortels en bietjes gezaaid en een heleboel bloemen. Met de gestage regen van de afgelopen dagen hebben ze een mooi vochtige grond om in te ontkiemen. Al zal het nog even duren, zo lang zit het zaad nog niet in de grond.

De groenbemester onder het zeil is massaal opgekomen en bedekt het hele vak met een groene waas. Ik moest alweer flink onkruid trekken want ook dat groeide er welig. Met name heermoes en pispotjes zitten er veel. Helaas kan ik het nu niet uitgraven dus zal ik het regelmatig moeten onderhouden om te voorkomen dat het gaat woekeren. Het zij zo. Volgend jaar maar weer even met de spitvork erdoor, dat scheelt vaak enorm in het wortelonkruid. Het zeil is er inmiddels af, er kunnen geen zaadjes meer gesnoept worden, de plantjes kunnen nu wat meer hebben en inmiddels groeien ze de lucht in. Er is zelfs een phacelia overgebleven van deze winter, leuk!

De appelboom heeft een ziekte. De boom stond prachtig in bloei toen ineens alle bloemetjes verdorden. De groene blaadjes begonnen om te krullen en een week later werden de puntjes zwart. Ik heb nog niet helemaal kunnen ontdekken wat de boom heeft, maar de ziektes die erop lijken voorspellen weinig goeds. De kans is groot dat de boom het niet overleefd… Erg jammer!

De pruimenboom doet het gelukkig wel erg goed, er zitten al ieniemini-pruimpjes aan en de boom heeft mooi fris groen blad. Die heeft de verhuizing goed doorstaan.

Terwijl ik dit blogstukje typ en geniet van de tikkende regen op het dak begint het plots fiks te hagelen. Ai! Stonden de kapucijners nog maar veilig onder het net in plaats van naakt naast de bonenstaken… De hagelbui is van korte duur, binnenkort de schade maar opnemen in de tuin. Gelukkig staan de meeste plantjes nog veilig thuis, te wachten op IJsheiligen.

Bescherming

Een belangrijke reden om al mijn planten van de ene volkstuin naar de andere volkstuin te verhuizen was het ruimtegebrek bij de fruitstruiken. De bessenstruiken stonden te dicht op elkaar en dat zou de komende jaren alleen maar erger worden. Bovendien wilde ik graag alle struiken onder één net kunnen zetten wat ik gewoon kon laten zitten. Met de druivenstruik en braam die steeds dwars door het net heen groeiden was dat niet haalbaar. En dus heb ik in mijn nieuwe tuin de bessenstruiken ruim uit elkaar gezet zodat ze alle ruimte hebben om tot volwassen grootte te groeien.

Eén bessenstruik is klein en is nog altijd niet uitgelopen. Ik vraag me af of het nog gaat gebeuren, ook al lijkt de plant wel knopjes te hebben. Nou ja, het struikje staat niet in de weg dus het krijgt alle tijd om alsnog te beginnen. En anders komt er volgend jaar een nieuw stekje.

Met mijn man ben ik afgelopen maandag lekker aan de slag gegaan in de tuin. Hij sloeg de palen in de grond en ik draaide er oogjes in. Met een groen ijzerdraad werden de palen met elkaar verbonden. Het net van vorig jaar (de grootste die ik toen kon vinden in de winkel) haalde het net van de ene rij palen tot de andere. Een wit vlies zit alleen aan de bovenkant permanent vast, de rest is zo los te maken zodat ik nog onkruid kan verwijderen en straks natuurlijk de besjes kan oogsten. Voorlopig hoef ik hier niets meer aan te doen. Dacht ik maandag.

Vandaag kwamen we er helaas achter dat er een gat in het net zit. Mogelijk heeft het net wat te strak gezeten, of hebben we het gat over het hoofd gezien. Gelukkig heb ik nog tijd om het te repareren voordat de vogels nieuwsgierig op de struiken met malse besjes af komen. Morgen maar met naald en draad aan de slag. Ik hoop dat het voldoende is, anders moet er al na een week een nieuw net overheen…

Water geven

Na al die weken met regen had ik het niet verwacht, maar momenteel zijn mijn man en ik vrijwel dagelijks aan het water geven in de tuin. Hoewel de onderlaag nog vochtig genoeg is, ziet de bovenlaag er gebarsten en droog uit. Alles wat net gezaaid is heeft nog geen kans gehad om wortels te maken tot de vochtige onderlaag. Te weinig water geven en het zaaien is voor niets geweest. Dus gaan we trouw naar de tuin om alles water te geven. Ook de fruitstruiken krijgen wat, vooral de bodembedekkers eronder zien er droog en dor uit. Ze hebben na de verhuizing nog niet genoeg tijd gehad om zich te settelen.

Er staat inmiddels al aardig wat in de tuin, zoals gewoonlijk wordt er meer getuinierd dan geblogd 😉 Bij deze maar weer eens een update. Ga daarna maar snel weer lekker naar buiten om van het mooie weer te genieten.

In het preivak (nog geen prei te zien, maar het lijkt erop dat er al wel een sla is ontkiemd) heb ik alle plantuien geplant. Ik heb royaal besteld, vraag me niet waarom, dus voor de rest van het jaar hebben we waarschijnlijk wel genoeg uien.

In de koude kas komen de eerste radijsjes al boven de grond uitpiepen. Verder heb ik wat slaplantjes en andijvie gekocht om de oogst te spreiden. De eerste is alweer dood, hoe krijgt ‘ie het zo snel voor elkaar… De rest doet het goed en staat er fris en groen bij.

Verder heb ik ook wat broccoliplantjes gekocht, als voorsprong op mijn eigen zaaisel. Ook daar is er alweer eentje van dood, precies op de stengel doorgeknaagd door, vermoedelijk, een emelt. Ernaast staan nog drie andijvieplantjes, die wat minder snel zullen groeien als de plantjes in de koude kas. Weer een manier van oogst spreiden. Ze staan netjes onder een groen net, om te voorkomen dat de vlinders eitjes gaan leggen op die o zo smakelijke koolbladeren. Vorig jaar heeft het goed gewerkt.

En dan heb ik ook nog doperwten en kapucijners gezaaid. Ik wilde ze eigenlijk thuis voorzaaien, op de een of andere manier heb ik altijd veel uitval als ik ze rechtstreeks zaai, maar het kwam er maar niet van. Dan toch maar meteen in de volle grond. Misschien gaat het dit jaar wel goed, nu we zo trouw zijn met water geven. Met een net er overheen worden de net ontspruitende zaden niet door de vogels opgepikt. De kapucijners die ik heb gezaaid zijn klimmers en daar moeten nog stokken bij. Dan past het net er alleen niet meer overheen. Ik heb de gezaaide plekken gemarkeerd en als de plantjes een paar centimeter groot zijn kan ik de stokken er netjes naast in de grond duwen.

En zo begint de tuin al langzaam aan een beetje vorm te krijgen. Er moet nog plek blijven voor de tomatenplanten, de bonen, wortels, bieten, nog meer koolplanten en bloemen. O, en natuurlijk nog komkommer en meloen. Eigenlijk is er helemaal geen plaats voor groenbemesters 😀 Ach, we zien het ook allemaal wel. Dit jaar doe ik het rustig aan en ik zie wel wat er van komt. Ik ben allang blij dat de tuin er al netjes bij ligt en het is afhankelijk van het weer hoe lang dat zo blijft.

Bestelde zaden

Hoewel de eerste zaden alweer een week in de grond zitten, schrijf ik toch nog even een stukje over mijn nieuwe voorraad. Het binnenkomen van de zaden in de late winter is altijd iets waar ik naar uitkijk. Ik kon niet wachten om te beginnen, al was het eind februari echt nog wat te vroeg en bovendien te nat.

Vrijwel elk jaar is er een soort bij die ik nog niet eerder heb geprobeerd. Omdat de kolen het vorig jaar met mijn ingegraven bloempotjesmethode zo geweldig gedaan hebben, wilde ik dit jaar de Romanesco eens uitproberen. Het is een soort lichtgroene bloemkool, dat niet bolvormig is maar in een torentje groeit.

Verder heb ik wat verschillende soorten groenbemester gekocht: rode & witte klaver en Esparette. Een nieuw snijbloemenmengsel dat ik al vroeg kon zaaien. En natuurlijk moesten er een aantal zadensoorten weer aangevuld worden. Vaak gebruik ik ze nog wel een jaartje langer dan de datum die er op het zakje staat. Het is vooral belangrijk om dan wat extra te zaaien omdat er minder opkomt, maar het kan nog prima. Maar het houdt een keer op en afgelopen winter heb ik maar eens een grote schoonmaak gehouden in mijn zadenbak.

Plantuien zijn makkelijk te planten en vragen weinig onderhoud. Ideaal als dat er straks misschien niet zoveel van komt. Kan ik hoogzomer straks prachtig uien oogsten.

Thuis zijn we druk bezig met de achtertuin en nu de meeste tegels eruit zijn hebben we naast tuin ook plek voor een stukje gras. Een dik pak graszaden zal genoeg zijn om niet alleen in te zaaien maar ook later nog eens de boel bij te houden. Voor dit jaar zijn dat weer genoeg zaden om in oogst te voorzien.

Rustig aan

Met een zwangerschap van 31 weken gaat het werken in de tuin niet meer zo vlot. Hoewel mijn hoofd bij vlagen vol met plannetjes zit, moet ik realistisch blijven en per keer kijken wat er haalbaar is. Voor het zware werk komt mijn man me helpen, zoals hij in februari ook de eerste twee vakken zaaiklaar heeft gemaakt. Gewend als ik ben om altijd flink door te werken en pas thuis op de bank bij te komen is het een hele omschakeling. Maar al doende leert men en ach, zo praat je wat meer met de andere tuinders.

Afgelopen week heb ik een klein stukje tuin onkruidvrij gemaakt en losgemaakt met een mooi stuk gereedschap. Of het een naam heeft weet ik eigenlijk niet, maar het is ideaal om met niet teveel kracht het bovenste laagje aarde wat los te woelen.

Bij het zaden bestellen heb ik er rekening mee gehouden dat ik niet de hele tuin kan onderhouden en ik wil proberen zoveel mogelijk van de lege ruimte in de te zaaien met groenbemesters. Helemaal nu de kleigrond best wel hard en dik is, komt het wel goed uit dat ik een deel een jaartje hiermee kan laten begroeien. In het najaar/volgend jaar kan ik het door de grond werken en zo kan de grond mooi wat losser worden.

Het stukje bewerkte grond ziet er mooi zwart uit en dat zien de vogels natuurlijk ook. Het zou me niets verbazen als ze binnen een kwartier al zaten te zoeken naar zaadjes. Met twee cd’tjes aan een stokje hoop ik ze een tijdje op afstand te kunnen houden. En anders heb ik nog twee maanden om opnieuw in te zaaien.

Ik heb twee soorten groenbemesters door elkaar gezaaid. De ene is witte klaver, de andere is Esparette. Die laatste heb ik zelf nog nooit eerder gebruikt en ik ben wel benieuwd wat het is. De bijen worden er blij van en er staan mooie roze bloemetjes op het zaadzakje. Wie weet heb ik straks naast de phacelia nog een populaire bijenplant in mijn tuin staan.

Hoera! De zon schijnt!

Het is mooi weer geworden. Precies op tijd. Nu alle scholen, sportclubs, restaurants en ik weet niet wat allemaal dicht zijn, is het tuinseizoen begonnen. Maandag was het stralend weer en op het volkstuincomplex was het een drukte van belang. Na weken van regen zat iedereen te popelen om te kunnen beginnen en we genieten volop.

Ook ik ben lekker in de tuin bezig geweest. Thuis zocht ik op welke groenten ik kon zaaien en ik greep meteen mijn kans. Voor je het weet hebben we weer een week regen, al lijkt het er voorlopig niet op. Terwijl ik de preizaadjes nog maar net in de grond had, trok ik de laatste prei van het vorige seizoen uit de tuin. Een prachtige groente is dat, je kunt het het hele jaar door oogsten. Al duurt het natuurlijk nog wel even voor deze zaadjes voor oogstbare prei zorgen.

In de koude kas zaaide ik nogmaals wat sla en ook radijses. Enige weken geleden had ik al sla gezaaid in de hoop dat het lekker vroeg zou opkomen, maar daar is nog niets van te zien. Maar niet geprobeerd is altijd mis. Nu heb ik wat nieuwe in de koude kas gezaaid en ook een paar in de koude grond. Ik blijf het proberen 😉

Verder kon ik aan de gang met het onkruid. Hele tapijten gras groeien er aan de randen van mijn volkstuin. Met de natte aarde wil het er nog niet zo gemakkelijk uit. Behalve op het tegelpad. Daar hoefde ik maar een beginnetje te maken en ik trok hele lappen onkruid weg. Opeens ligt er een mooi schoon paadje achterin de tuin.

Middenin in een leeg vak groeit opeens een prachtige plant. Het is opgekomen vanuit de dikke bol die ik in het najaar in de tuin heb gepoot. Keizerskroon, tegen mollen en muizen. Van alle vijf bollen zie ik er overigens maar één die opgekomen is. Ik vraag me af of de rest later komt of dat de rest het laat afweten. Dat zou wel jammer zijn, ik vind de plant er prachtig uitzien. En als het dan ook nog wat mollen en muizen op afstand houdt is het helemaal mooi meegenomen. Een gangetje precies onder je net ontkiemde rode bieten verpest de oogst. Aan de andere kant: de kleigrond is aardig ingeklonken en wat gangetjes onder de grond zouden me ook nog wel eens kunnen helpen. Nou ja, we zien het wel. In ieder geval bloeit er binnenkort wat moois.

Een kostbaar droog uurtje

Het was vandaag mooi weer. Ik heb ervan genoten door een uurtje in de zon te zitten op een bankje buiten, met een dikke jas aan. De zon wordt al lekker warm.

Verder is het verre van lekker tuinweer. Harde wind en veel regen. Laatst was het op een zaterdagmiddag nog redelijk weer. Er stond wel een flinke wind maar het was droog en dat was al heel wat. Mijn man kwam me helpen met het zware werk in de tuin. De dichte dikke kleigrond moet een beetje losser gemaakt worden. Helemaal na zulke hevige regenbuien is goed te zien waar het water allemaal blijft staan. Complete meertjes ontstaan er aan de rand van de tuin.

Van een buurman kreeg ik voor de tuin thuis de tip om met een grondboor wat gaten te maken en deze te vullen met turfmolm. De grond achter huis is nogal dicht en de turfmolm kan dan als een lont werken om het water bij de plantjes te krijgen. Andersom kan het natuurlijk ook werken en daarom gaan we het ook toepassen in de volkstuin.

Met een grondboor maakte mijn man een stel gaten in de kleigrond op de plekken waar het water bleef staan. En ja hoor, op den duur kon hij zien dat de grond van samenstelling veranderde, zoals te zien is op de foto. De gaten vulde ik met de turfmolm. Met een stok kon ik het vermengen met water want de gaten stonden meteen alweer vol met water. Het is even afwachten of het op de lange termijn het water beter laat zakken.

In ieder geval was het ook nodig om de grond beter los te maken. Met een riek ging mijn man de kleigrond te lijf terwijl ik onkruid ging trekken. Vorig jaar heb ik een gereedschap gekregen waarmee je de grond wat losser kunt maken en die kwam nu ook goed van pas.

Na anderhalf uur waren er twee vakken grond mooi losgemaakt en onkruidvrij. Die zijn vast klaar voor het zaaien. De komende jaren zal ik veel groenbemesters zaaien om die vervolgens door de grond te kunnen werken. Ook dat kan goed helpen tegen wateroverlast.

In de koude kas heb ik alvast een beetje sla gezaaid. Met mijn ervaring dat sla zichzelf prima kan uitzaaien en na de winter dan prachtige kropjes levert, is het vroeg zaaien zeker het proberen waard. Ik ben benieuwd.

Een nieuw tuinjaar

Vandaag heb ik de spits afgebeten voor het nieuwe tuinjaar. Het begon laatst al te kriebelen toen het zonnetje zo lekker scheen en vandaag kon ik er tijd voor vrijmaken. Er is nog genoeg te doen in de nieuwe tuin maar ik doe het maar rustig aan. Tenslotte hoeft de tuin niet in één jaar helemaal spik en span te zijn. De tegelpaadjes liggen er grofweg, maar je moet niet moeilijk ter been zijn want alles ligt schots en scheef. Volgend winter zijn die aan de beurt. Deze winter wil ik gebruiken om de aarde wat losser te maken en het wortelonkruid zoveel mogelijk te verwijderen.

Vanmiddag ben ik maar begonnen met de koude kas. Deze stond al in de tuin en is van een prachtig formaat. Blijkbaar heerst er een perfect klimaat voor grastapijten want het was helemaal dichtgegroeid. Tijd om deze eens onkruidvrij te maken. Tenslotte ga ik als eerste zaaien in deze koude kas.

Het was een zeer dichtgegroeid tapijt geworden en met de dikke kleigrond werd het een massief geheel. Al snel ruilde ik het kleine schepje in voor wat groters. Maar spitten, nee, dat ging ‘m helaas niet worden. Zo’n 30 cm onder de aarde ligt blijkbaar een gaasnetwerk, misschien wel gemaakt tegen de mollen. Her en der heb ik het waarschijnlijk toch wat kapot gemaakt, of het is niet meer in goede staat (waarschijnlijk allebei) want ik kwam losse stukjes gaas tegen. Toch maar een beetje voorzichtig dus. En zo maak ik stukje bij beetje kennis met mijn tuin.

Het lukte me om zo’n 2/3e van de kas vrij van onkruid te maken. En toen wilde ik wel graag eens even uitpuzzelen hoe de golfplaten erop moeten. Het was een leuke puzzel en het duurde niet lang voor ik erachter kwam. De golfplaten zitten mooi klem tussen twee buizen op de hoge zijde en onder een metalen frame aan de lage zijde. Geen wind die het eraf kan waaien. Geniaal bedacht. Ik houd nog wel wat puzzelstukjes over, namelijk wat metalen staven. Ik zal de vorige eigenaar eens vragen waar ik die voor moet gebruiken. Al heeft dat gepuzzel ook wel zo zijn charme.

Ik vermoed dat mijn bestelde zaden in februari binnenkomen en dan wil ik graag sla zaaien. Als ik nog wat oud zaad had gehad, had ik het vandaag al geprobeerd, maar helaas… Sla is een koudekiemer dus vroeg proberen kan prima. Lukt het niet, dan probeer ik het later nog eens.