Miezerregen

Ik had vandaag heerlijk een dagje voor mijzelf en was van plan lekker in de tuin aan de gang te gaan. Net nadat ik met mijn vriendin had afgesproken hoe laat we op de tuin zouden zijn, zag ik dat het buiten heel hard miezerde. Ai, dat had buienradar niet gezegd, want dan moet je de miezerregenradar bekijken. Maar mijn vriendin vond het niet erg dus ik vond dat ik dan ook niet thuis kon blijven. En met geschikte kleding is het ook wel te doen.

Mijn regenbroek is al een aantal decennia oud en niet meer al te florisant. Ideaal dus voor een dagje tuinieren in de regen. Mijn tuinjas kan evengoed tegen de modder en de laarzen stonden al klaar. Vooruit dan maar.

100 meter van huis keerde ik maar weer om, mijn regenhoedje moest ook mee, anders had ik de hele tijd regendruppels op mijn bril.

Mijn vriendin heeft haar volkstuin achter die van mij zitten en we hebben allebei nogal last van de pispotjes die over en weer groeien. Tijd om dat eens aan te pakken. Het grootste probleem is het randje met wat frambozenstruiken die al in mijn tuin stonden toen ik de tuin kreeg. Er groeien een heleboel pispotjes tussen de wortels door. Als je de frambozen niet wilt beschadigen kun je de pispotjes hooguit steeds lostrekken terwijl de wortels uitgraven een veel groter en langduriger effect heeft. Ik besloot het rigoureus aan te pakken en alle frambozen eruit te halen. Eigenlijk had ik het al willen doen toen ik de tuin net kreeg maar mijn eigen frambozen waren nog maar net verhuisd en moesten nog gaan wortelen dus ik wilde graag de bestaande frambozen nog even houden als reserve.

In mum van tijd hadden we de frambozen eruit en een groot deel kon nog wel overgeplant worden nadat we de wortels zorgvuldig hadden gecheckt. We hebben de aarde zorgvuldig nagelopen om alle resterende wortels eruit te halen. Wat een voldaan gevoel geeft het toch als je dan weer een flink stuk dikke witte wortel van het pispotje uit de aarde kunt vissen en je weet dat je Team Pispotje een flinke slag toebrengt.

Het was erg gezellig zo samen en de miezerregen hield al snel een pauze. Tegen de tijd dat we zelf pauze hielden met een kopje thee zag het er al heel wat beter uit. De tuin dan. Zelf zaten we nogal onder de modder. Net zoals het tuingereedschap, de handschoenen die 3 mm dikker waren geworden en het tegelpad.

Na bijna 3 uur tuinieren vonden we het wel weer welletjes. Tijd om de boel schoon te maken en naar huis te gaan voor een douche.

Rode bessen

Het is bijna tijd om de rode bessen te oogsten. Twee struiken hangen helemaal vol. Ik laat ze het liefst zo lang mogelijk hangen, mijn ervaring is dat ze dan zoeter en soms ook nog wat dikker zijn. Maar het is opletten geblazen want verrotte besjes smaken helemaal niet.

Ik heb dit jaar ook voor het eerst (rode) kruisbessen geoogst. Ik heb het struikje gekocht omdat ik zulke lekkere kruisbessentaart had gehad bij mijn moeder. Misschien niet het meest voor de hand liggende argument voor het kweken van kruisbessen, maar ach, soms hoeft het ook niet logisch te zijn. Ik heb ze al geproefd maar erg bijzonder smaakvol vond ik ze niet. Wat dat betreft is het ook nog even zoeken naar het beste moment om te oogsten. Maar goed, ik heb nog even om dat uit te proberen want voor de taart er is heb ik nog wel één (of twee) jaar.

Planten

Momenteel ben ik flink wat plantjes in de tuin aan het zetten. Na de vele regen is de tuin goed nat. Met het zonnige weer op komst zullen de slakken zich wel wat minder laten zien en is de kans op vraatzucht wat kleiner. Vrijdag en zaterdag heb ik een hele serie zinnia’s en asters in de tuin geplant. Als ze allemaal goed doorgroeien, en op het eerste gezicht lijken ze geen last te hebben van de warme zon, dan belooft dat heel wat bossen bloemen. Verder staan de bonen er in, mijn favoriete stokboon is cobra. Deze geeft heerlijke lange sperziebonen en een royale oogst. Er zit geen draad in en het moment van plukken komt niet al te precies. Ideaal.

Inmiddels staan de laatste doperwten in de tuin en hebben de eersten al peultjes. De tomatenplanten zijn allemaal geplant. Alleen de komkommerplanten staan nog thuis, maar die willen dit jaar niet zo. De meesten kwamen niet op, een deel ging dood en van het resterende deel kregen de meesten luis. Het is niet allemaal een succesverhaal. Maar in tegenstelling tot de meloenplantjes kunnen komkommerplantjes wél op veel plekken gekocht worden. Dus, om het mezelf makkelijk te maken ga ik binnenkort nog even langs een tuincentrum. Want komkommers eten we hier graag en veel.

Meloenplanten

Gister schreef ik over mijn opgevreten meloenplanten en ik verzuchtte dat ik te laat ben om nogmaals te zaaien maar dat deze plantjes ook niet in de winkel staan. Daar moet ik even op terugkomen. Want toen ik vandaag in de Intratuin was zag ik daar zowaar prachtige Galia-meloenplanten staan! Jullie begrijpen dat ik daar meteen een stel van gekocht heb. Ze staan inmiddels al in de kas in de tuin. Nu is het hopen dat ze niet opgegeten worden. In ieder geval zijn ze een stuk groter dan de plantjes die ik er een paar weken geleden in gezet had. Dus… mocht er een slak honger hebben dan krijgt ‘ie de plant misschien niet op. En zijn er vijf hongerige slakken dan blijft er nog een plant over. Het blijft natuurlijk afwachten maar ik heb in ieder geval goede moed.

Verder heb ik ook twee komkommerplanten gekocht. Sommige komkommerplanten kunnen in de volle grond, maar bij deze stond dat ze in de kas moeten staan. Nou, vooruit, er is nog wel plek naast de meloenen. En zo zit de kas opeens vol met belofte van lekkere komkommers en meloenen.

Vraatzucht

Ik was lekker bezig in mijn tuin. Thuis had ik een hele serie plantjes al opgekweekt en stukje bij beetje verdwenen ze naar de tuin. De koolplanten zijn goed aangeslagen en groeien… nou ja, als kool eigenlijk. De meloenen stonden ook mooi op tijd in de kas en leken al gesetteld. Maar toen kwam de week met heel veel regen. En met de regen kwamen ook de vraatzuchtige, glibberige slakken. In grote getalen.

Ik had verwacht dat het in de kas wel mee zou vallen. Tenslotte blijft het daar vrijwel droog. Maar helaas. Opeens waren drie prachtige meloenplantjes tot het laatste blaadje opgevreten. Ik kon wel huilen. Met het opkweken kwamen ze al niet zo goed op en met moeite had ik drie gezonde plantjes opgekweekt. Er stond nog een vierde in de vensterbank maar die had luis gekregen, een kwetsbare start. Maar goed, dit kwetsbare meloenplantje is misschien wel de enige kans op vruchten. Want ik ben wel van plan om nogmaals te zaaien, maar met zo’n enorme achterstand is het nog even de vraag hoe goed de meloenen nog rijpen. En waar koolplanten, sla en tomatenplanten overal te koop zijn in tuincentra, is dat met meloenplanten een schaarser verhaal. Ik heb er zelfs nog nooit eentje in de winkel gezien.

Het laatste meloenplantje staat inmiddels in de kas, bedolven onder een berg slakkenkorrels. Ook dan nog liggen de slakken alweer op de loer. Het blijft dus nog even spannend. De berg slakkenkorrels is vandaag weer even aangevuld en verder is het afwachten.

Naast het nuttigen van de meloenplanten hebben de slakken zich ook tegoed gedaan vele kropjes sla (daar hoeven we ons in ieder geval niet meer scheel aan te eten, al zou het fijn zijn als er nog wat overblijft), de enige pompoenplant en de beide courgetplanten. Hmmm. De laatste kan ik nog wel eens zaaien. Met een beetje aanmoediging komt dat nog wel goed. Want tegen deze bestorming kan geen gezonde plant tegenop:

Thuis: een tuin vol leven

Als je een grote tegelvlakte omtovert in een tuin vol bloemen en planten zal het niet lang duren voor er beestjes op af komen. Nu waren er al veel vogels in de buurt met alle bomen en struiken achter onze tuin. Maar nu er in onze tuin ook allemaal struikjes staan komen de vogels een stuk dichterbij. Ze hippen door de tuin, pikken in het gras (ik moest niet voor niets twee keer inzaaien dit voorjaar), kruipen onder de Acanthus, rusten uit in de rozenstruik en vliegen weer op om onder de veranda wat te gaan neuzen. Eigenlijk is er de hele dag wel leven in de tuin.

Mijn man kreeg voor zijn verjaardag een vogelvoederhuisje met vogelvoer erbij en dat houden de vogels goed in de gaten. Als je ’s ochtends wat nieuw voer erin legt vliegen de mussen je nog net niet om de oren. Vooral de gedroogde meelwormen zijn geliefd, deze zijn steevast als eerste op. De vogelbolletjes worden ook vlot opgegeten. De laatste twee bolletjes zijn nog maar twee dagen geleden opgehangen. Je zou gerust kunnen zeggen dat ze worden bestormd, de hele dag hangen er mussen aan.

Van mijn pake kregen we een mussenhotel. Met zoveel mussen in de tuin zou het wel heel erg leuk zijn als ze in dit hotel willen gaan nestelen. Voor dit jaar zijn we misschien al wat te laat, bovendien moet het hotel concureren met een mooie groene struik waar de mussen al hun hele leven in nestelen. Maar wie weet. Ook ongebruikt is het een pronkstuk in de tuin.

Naast alle vogels komen er ook bijen, vlinders, kevertjes en torretjes. Ze moeten wel opletten want ons zoontje vond dat maar reuze interessant. Met zijn kleine vingertje wilde hij een klein torretje wel even beter ‘bekijken’. Het torretje was gelukkig sneller dan de nog niet zo fijne motoriek en kon tijdig een veilig heenkomen zoeken. Hij is nu gewaarschuwd.

Thuis: explosief

Terwijl ondergronds de vele bloembollen zich voorbereiden op hun leven boven de grond, groeit er al van alles in de tuin. Ik kan merken dat we bemeste tuinaarde hebben gebruikt bij de aanleg van de tuin want alles groeit explosief. Zo hebben we een gebroken hartje dat in 1,5 jaar een complete struik geworden. Ik schat dat deze zo’n 20 keer zo groot is geworden. Het is een prachtige plant maar deze zomer zal ‘ie toch even gesnoeid moeten worden. Het zou toch leuk zijn als er nog ruimte overblijft voor de rest van de planten.

Van mem kregen we een paar stekjes van een clematis. De ene krult zich, met wat hulp, om de lantaarn. De ander hecht zich aan een gaaswerk aan de schutting. De laatste is net gaan bloeien, o, wat is deze prachtig! Op de foto lijken de bloemen wit, maar in het echt zijn ze zachtpaars. En dan hebben we nog een derde clematis, deze kregen we afgelopen najaar. Hij is nu net groot genoeg om het gaaswerk vast te pakken, maar als deze net zo snel groeit als de rest zal het volgend jaar ook voor een mooie bloemenpracht zorgen.

clematis

De perenboom heeft dit jaar geen bloesem en we zullen dus ook geen peren krijgen. De boom heeft een jaar extra om stevig te wortelen en energie op te doen voordat het vrucht gaat geven.

Er heeft zich van alles uitgezaaid en ook dat zal voor verrassingen zorgen. In de ene hoek vermoed ik dat er zonnebloemen opkomen. We hebben vorig jaar een mooie zonnebloem in de tuin gehad en ik ben vergeten er zaad van te vangen. De vogels hebben er smakelijk van zitten eten en misschien heb ik het geluk dat ze wat zaden hebben overgelaten. Het zou leuk zijn als we die soort zonnebloem weer hebben dit jaar. Het was een relatief kleine zonnebloem met meerdere bloemen. Ideaal voor ons formaat tuin.

Verderop in de tuin groeien tientallen kiemplantjes. De brandende liefde staat er naast, die zou weleens de moederplant kunnen zijn. Maar er stonden ook spaanse margrieten en viooltjes dus ook dat wordt een verrassing.

Het grasveld is inmiddels weer mooi groen. Vorig jaar was er rond de geboorte van onze zoon weinig aandacht voor het gras en juist toen het regelmatig gemaaid moest worden is het wat verwaarloosd. Zo hadden we eerst een prachtig groen veld, met lang gras, maar aan het eind van het jaar waren er grote gaten in gevallen. Ik heb dit voorjaar de kale stukken twee keer opnieuw ingezaaid en inmiddels is het weer een mooi grasveld. Regelmatig even maaien (zo’n postzegelstukje is ook zo klaar) en ons zoontje heeft een heerlijk speelveldje. Hij had het er zelfs zo naar zijn zin gehad met het mooie weer dat hij het afgelopen week op een brullen zette toen hij niet op het (kletsnatte) gras mocht na een regenbui. Goed om te merken dat hij graag naar buiten gaat.

Avonduren

Het was vrijdag heerlijk weer om nog even in de tuin te gaan. Dus toen ik ’s avonds de gelegenheid had om nog even te tuinieren greep ik die kans met beide handen aan. Hoewel ik soms het gevoel heb dat ik steeds maar kort in de tuin wat kan doen, is er toch al heel wat werk verzet en ligt de tuin er wel netjes bij.

Half april had ik een vak helemaal zaaiklaar gemaakt en stond ik op het punt om de witlof te zaaien toen ik erachter kwam dat de witlof pas half mei gezaaid mocht worden. Nog iets te vroeg dus. Maar het werk was niet voor niets, want met het verwijderen van slechts enkele nieuwe onkruidsprietjes was het vak zo weer zaaiklaar. Zo had ik vrijdag in een mum van tijd de witlofzaadjes in de aarde.

Verder heb ik nog een bloemenmengsel gezaaid, ik ben benieuwd wat er boven komt. Vorig jaar viel de opkomst van (een ander) bloemenmengsel wat tegen, maar je moet het blijven proberen. In ieder geval wordt er genoeg regen voorspeld voor de komende week dus ze zullen niet uitdrogen.

Bij de bessenstruiken heb ik een bodembedekker geplant: muurpeper. Het is een dichtbegroeiende vetplant. Waar de muurpeper groeit hoef ik veel minder onkruid te verwijderen en dat is handig omdat de bessenstruiken onder een net groeien. Nu is echter het probleem dat de muurpeper razendsnel groeit en inmiddels de bessenstruiken begint aan te vallen. Tijd om de boel in te tomen. Sommige stukken kan ik er zo af trekken, maar er zijn ook plekken waar de plant zich hardnekking in de aarde heeft verankerd. Dat is vervelend want het groeit gemakkelijk weer aan als je wat laat zitten. De vraag is of dit het goede alternatief is voor onkruid wieden. Eerlijk gezegd ben ik meer fan van de phlox, maar deze groeit niet zo snel en vorig jaar had ik wel wat anders aan mijn hoofd. Ik kijk het nog maar even aan en heb vrijdag flink wat verwijderd. Ook bij de frambozenstruiken kan ik ermee aan de gang. Mocht het maar één keer per jaar hoeven dan is het wel te overzien. Voorlopig staan de bessenstruiken in ieder geval weer even veilig.

Thuis: oerhollands

We hebben thuis een tuin die volop in bloei staat. De tuin is in zijn tweede jaar en de meeste struikjes en bodembedekkers zijn nog klein. Om wat fleurigheid te brengen heb ik een heleboel bloembollen in de tuin gedaan. Een héleboel. En door de vruchtbare aarde die er nog ligt vermenigvuldigen deze bollen zich rijkelijk. Er ligt nog heel wat moois in het verschiet.

Zo heb ik bij het aanleggen van de tuin een rijtje tulpen geplant, drie kleuren. Het zou paars, roze en wit moeten zijn, een mooie combinatie, maar het werd lichtpaars, rood en geelwit. Nou ja, het is in ieder geval een kleurrijk geheel geworden. De tulpen beginnen niet tegelijk te bloeien dus zo zitten we al twee maanden met een bloeiende achtertuin en dan heb ik het alleen nog maar over de tulpen. Ik denk dat de meeste tulpen al verdubbeld zijn, het is in ieder geval behoorlijk druk in dat rijtje. Prachtig om te zien hoe de natuur zijn gang gaat. Inmiddels zijn de rode uitgebloeid en kleurt het geheel nu witgeel.

Ook in ons voortuintje heb ik tulpen geplant. Deze kleurencombinaties is wat beter gelukt: rood, geel en oranje. Ook deze tulpen bloeien ongelijk en zorgen langdurig voor wat fleur. Met de storm laatst zijn de meeste echter wel hun mooie blaadjes kwijtgeraakt maar we hebben er erg van kunnen genieten. Er staan een paar hele bijzondere soorten tussen, zoals deze gele met gerafeld blad of de rode erachter die bloemen heeft alsof het een pioenroos is, zoveel blaadjes zitten erin.

Na de tulpen zullen er nog heel wat bloeiende bollen volgen. Ik begin me zelfs al af te vragen of ik niet wat te enthousiast aan het bloembollen poten ben geweest. Overal waar ik kijk schieten er sprieten de lucht in en van de helft weet ik allang niet meer wat het moet zijn. Verschillende soorten allium, lelie’s van een professionele kweker en… hmm, we laten ons dit jaar verrassen. Ik ben benieuwd!

Update van het tuinleven

Ik kreeg vandaag de hartelijke aanmoediging om toch vooral blogstukjes te blijven schrijven want ze worden graag gelezen. De blogstukjes zijn wat karig momenteel, ik moet er weer even een ritme in vinden. Tijdens het tuinieren maak ik regelmatig foto’s voor op de blog, vervolgens blijven de foto’s zo lang liggen tot het beeld alweer verouderd is. Hoog tijd om weer wat te laten zien.

In de tuin is inmiddels al her en der wat aan het groeien. Vanochtend ontdekte ik de eerste peultjes aan mijn doperwten. De aardbeiplanten bloeien al volop, de uien groeien gestaag door en de kapucijners gaan zich binnenkort aan de stokken hechten. Het is een rustig voorjaar met deze kou, de meeste plantjes staan nog thuis. Maar het weer begint al warmer te worden dus het zal niet lang meer duren of de plantjes mogen allemaal verhuizen.

Ik schreef de vorige keer dat de plantjes in mijn plastic tunnelkas het te koud hadden en slecht groeiden. Om te kijken of ze het in de kas van de tuin beter deden heb ik 2 tomatenplanten en twee komkommerplanten erin geplant. De tomatenplanten beginnen duidelijk bij te komen en ogen alweer mooi fris. Maar de komkommer vond óók de grotere kas niet leuk en ze zijn beide ten onder gegaan. Ik denk dat de slakken er een smakelijk hapje aan hebben gehad. Aangezien er al meerdere komkommerplanten het loodje hebben gelegd heb ik maar wat nieuwe gezaaid. Als het warm genoeg is kunnen ze de schade nog ruimschoots inhalen want zo groot zijn de planten van de eerste lichting nog niet.

Sinds zaterdag staan de meeste koolplanten ook in de tuin. Waar ze bij het overplanten nogal eens wat beschadigd raken is het dit jaar heel goed gegaan en heeft er van de 16 koolplanten maar één een geknakt blad. Ik ben zeer tevreden. De planten staan mooi onder een net om de vlinders uit de buurt te houden. Thuis staan ook nog wat koolplanten, ik heb duidelijk royaal gezaaid. Het zal wel komen doordat de oogst vorig jaar erg slecht was en ik dit jaar toch écht eigen, met name rode, kool wil. En ach, de ervaring leert dat er altijd wel weer een plekje voor te vinden is.

Verder heb ik mij vooral bezig gehouden met onkroud verwijderen. Zo was het aardbeiveldje vorig jaar nogal verwaarloosd en groeiden er complete grasmatten. Het gras is nu bijna weg, maar het heeft zich natuurlijk allang weer uitgezaaid. Even in de gaten houden de komende tijd, dat scheelt op de lange termijn. Verder kan ik wel merken dat ik vorig jaar de distels er heel trouw uitgehaald heb, want die hebben zich tenminste niet kunnen uitzaaien en er zijn er nog maar weinig van over. En dat terwijl er zo’n 1,5 jaar geleden ontzettend veel distels in de tuin zaten. Prettig om eer van je werk te hebben. 🙂

Mijn volkstuin op 8 mei 2021