De nekslag voor de andijvie

Enige tijd geleden kocht ik enkele andijvieplantjes. Dit kon alleen per setje van vier. Het was wat teveel maar er zijn altijd wel mensen in mijn omgeving die ik blij maak met verse andijvie. Bovendien is het altijd handig om rekening te houden met tegenslag. Tenslotte kan er nog van alles gebeuren tussen het planten en het oogsten. Door plantjes te kopen is de meest kwetsbare periode al voobij. Maar helaas, ook dan kan er nog van alles gebeuren. Zo was het eerste andijvieplantje al binnen een week dood. En deze week ontdekte ik weer een dood plantje. Waar slakken van de verse blaadjes snoepen, zijn andere beestjes erger. Tegen slakken kan ik slakkenkorrels strooien. Bovendien zijn ze wel even bezig met het opeten van een plantje dat al formaat heeft. Dat geeft mij vaak nog de tijd om op de plaag te reageren.

Bij deze gesneuvelde andijvie was er een ander beestje de schuldige. Het gaat om de aardrups. Het knaagt het plantje doormidden, net onder de grond. Zonder wortels verdorren de blaadjes en zonder blaadjes verpieteren de wortels. Het is een uitstekende nekslag voor de plant. Wat ik me echter afvraag is wat de aardrups eraan heeft. Het smalste stukje van de plant eet het op. En de rest van de blaadjes dan? Daar valt toch veel meer voeding te halen? Ik vind het maar frustrerend. Als beestjes voeding nodig hebben wil ik daar zo nu en dan best een plantje aan opofferen. Maar dit is verspilling van voedsel. Daar wil ik niet aan bijdragen. En hoewel ik graag vlinders verwelkom in mijn tuin (en de rupsen voor lief neem) is de aardrups bij mij niet langer welkom.

Nieuwe voorraad

Hoewel ik doorgaans vrijwel al mijn plantjes zelf opkweek heb ik dit jaar verschillende plantjes gekocht. Zo heb ik laatst (weer) wat andijvie- en slaplantjes aangeschaft. Het voordeel is dat de plantjes minder kwetsbaar zijn en al enig formaat hebben. Doorgaans slaan ze goed aan en beginnen ze vlot aan een groeispurt. Het nadeel is dat je ze per 4 tegelijk koopt en ze allemaal precies even groot zijn. Over enige tijd heb ik dus precies 4 fikse andijviekroppen die geoogst willen worden. En dat is dan weer jammer. Want ik houd vooral van stamppot rauwe andijvie, en daar gaat niet zoveel andijvie in. Laat staan dat er vier kroppen binnen twee weken doorheen gaan.

Maar goed, er is wel wat te doen aan dit luxeprobleem. Zo spreid ik de oogst doordat ik de eerste krop oogst als deze nog relatief klein is.

Verder heb ik dit keer maar twee van de vier plantjes meteen in de tuin gezet. De andere twee staan nog op het balkon. Door de beperkte grond die de balkonplantjes hebben zullen ze op den duur niet verder groeien. Overigens doen de plantjes op het balkon het tot nu toe beter dan de plantjes in de tuin.

Verder vallen er wel eens wat plantjes ten prooi aan slakken, mollengangen, luizen, extreme weersomstandigheden of wat dan ook. Zo is het eerste andijvieplantje in de tuin alweer dood.

En mocht er dan aan het eind nog steeds teveel andijvie overblijven dan zijn er gelukkig altijd vrienden of familieleden die wel willen delen in de oogst om te voorkomen dat er mooie groente wordt weggegooid.

Nog maar een keertje

Het was deze week de week van de andijvie. De vier kleine plantjes die ik had gekocht zijn uitgegroeid tot fikse kroppen. De eerste krop had ik al vroeg geoogst, wetend dat er altijd veel andijvie van een krop komt. En die vier plantjes zijn natuurlijk precies tegelijk klaar om geoogst te worden. Na twee maaltijden was de krop op. Krop twee ging naar een vriendin en krop drie vulde de hele wasbak. Nu vind ik het heerlijk om stamppot rauwe andijvie te eten. Maar drie keer in een week vind ik wel genoeg. De krop is nog niet op. Van mijn schoonmoeder kreeg ik een ander recept voor andijvie, een soort quiche. Binnenkort maar eens uitproberen. Tot die tijd blijft de andijvie in de koelkast. Een krop andijvie (of sla) kun je al snel een paar weken goed houden door deze in een vochtige theedoek te wikkelen. De blaadjes, die veel vocht bevatten, drogen zo minder snel uit.

Aanpoten

Het is momenteel flink aanpoten in de tuin. Paadjes leggen, pispotjes en heermoes zorgvuldig uitgraven, zaaien, stellages bouwen, worteldoek ingraven en  dan zijn er nog de dingen die altijd doorgaan zoals het onkruid bijhouden en water geven. De laatste twee weken heb ik hard gewerkt in de tuin en dat begint zijn vruchten af te werpen. Vandaag een inhaalslag op mijn blog.

Vorig jaar heeft er een krop sla gebloeid en zichzelf uitgezaaid. Tot mijn grote verbazing hebben de slaplantjes de strenge vorst overleefd en staan er nu heel wat prachtige kroppen sla in de tuin. De kern is boterzacht en knapperig, de perfecte krop! We smullen er al enige tijd van. Bij het tuincentrum heb ik nog wat voorgezaaide sla gekocht om over een maand ook sla uit de tuin te kunnen eten. Er omheen heb ik kapucijners gezaaid en die komen inmiddels al op.

De wortels die ik heb gezaaid in maart zijn voor een groot deel goed opgekomen. Met al die bezoekjes aan de tuin krijgen ze ook regelmatig water. Het wortelloof ziet er prachtig frisgroen uit, dat belooft wat.

Verder heb ik rode bieten gezaaid, andijvieplantjes geplant, prei gezaaid en doperwten. Die laatste doen het niet zo goed, maar die lading was dan ook van vóór het trouwen. Inmiddels heb ik thuis alweer nieuwe plantjes staan. Verder heb ik rijsdoperwten voor geweekt en gezaaid.

Naast het zaaien en planten probeer ik om elke keer weer wat extra grond onkruidvrij te maken. De gedane stukken onkruidvrij houden is een stuk sneller dan de nieuwe stukken. Achterin zit nog een heel stuk waar veelvuldig pispotjes groeien. Deze moeten er met complete wortel uit, anders komen ze net zo snel weer terug. Dan gaat het onkruid verwijderen niet zo snel, maar ik weet: nu grondig werken bespaart me in de toekomst een heleboel tijd. En daar doe ik het voor.

En zo krijgt de tuin steeds meer vorm. Elke keer komt er weer een stukje bij dat ‘af’ is. Het geeft véél voldoening en is het harde werken zéker waard.

 

Nog even zaaien

Ik heb het gevoel dat het einde van het tuinseizoen nadert. De één na de andere soort is klaar om te oogsten en zo langzamerhand neemt de oogst van bepaalde groenten alweer af. Zo had ik een overvloed aan boontjes maar is het meeste er nu wel van af. Alleen de snijbonen gaan nog even door. De kolen schieten al lekker op, van de bieten is al meer dan de helft geoogst en verorberd. Bij de frambozen ben ik inmiddels aanbeland bij de gele herfstframboos. Het voelt dan ook een beetje gek om nog te gaan zaaien. Maar er zijn nog soorten die gezaaid kunnen worden. De snijbiet zaaide ik afgelopen weekend, al had dat geloof ik al wel ietsje eerder gemoeten. Andijvie en sla kan nog steeds en zo heb ik er weer drie soorten bij. Nu goed in de gaten houden dat de boel niet uitdroogt, want zo in de zomer kan het snel gaan. En eerlijk gezegd, op zaailingen letten zit doorgaans ook niet in mijn zomerse ritme…

Eerste oogst

Deze week eet ik meerdere keren uit eigen tuin. Een aantal grote bladeren van de andijvieplant was genoeg voor de stamppot. Binnen een paar uur ging het vanuit de tuin naar mijn bord, heerlijk zo vers!

Ik kon ook al een krop sla oogsten. Als die sla eenmaal een beetje op dreef komt kan het flink groeien. Ik was er dan ook nog niet helemaal op voorbereid dat er sla klaar was, ik had thuis nog een krop uit de supermarkt liggen. Maar het was geen probleem, ik vind het heerlijk om bij de lunch sla te eten.

Het verschil tussen de gekochte sla en zelf gekweekte sla viel zo duidelijk op. Met name de grote bladeren aan de buitenkant zijn bij mijn eigen sla veel frisser en zien er knapperig uit. De sla uit de supermarkt (die overigens ook heerlijk was) had ietwat stug buitenblad. Na jaren tuinieren begrijp ik opeens dat mensen sla liever uit eigen tuin eten.

Plantjes in de kas

Al vroeg was ik begonnen met het zaaien in de kas. Tenslotte wil ik er graag gebruik van maken dat ik het tuinseizoen wat kan verlengen. Het betekende wel dat ik vanaf dat moment 2x per week naar de tuin moest om water te geven. En zowaar, het tuinritme zat er sneller in dan ooit. Inmiddels staan er al heuse plantjes in de kas. De sla heeft al aardige blaadjes en de snijbiet laat zich ook zien. Helaas is er weinig opgekomen van de gezaaide snijbiet. Of zijn de slakken me voor geweest, ondanks slakkenkorrels. De oorzaak weet ik niet precies, maar ik heb er maar weer een rijtje bij gezaaid.

Thuis was ik ook al druk aan het zaaien geweest. Vorige week gingen de eerste plantjes naar de kas, volle grond. Een plantje andijvie en een lading tomatenplanten. Aan het verschil tussen de andijvie en de sla kun je duidelijk zien dat de andijvie in warmte is opgekweekt. De sla heeft kleinere blaadjes maar ziet er veel gezonder uit dan de andijvie met zijn lange slappe blad. Het andere verschil is dat van de andijvie thuis bijna alles opgekomen is en van de sla in de kas maar de helft. Het is altijd kiezen of delen.

De tomatenplanten hebben de eerste warme dag in de kas goed doorstaan. Ik was een beetje bang dat ze zouden bezwijken en een gemakkelijkere prooi zouden worden voor de slakken. Maar gelukkig, dinsdag stonden ze er nog fris en fruitig bij. Het betekent dat ik rustig aan de andere tomatenplanten ook naar de kas kan verhuizen. Dat scheelt ruimte in de vensterbank, ze zijn hun potje al bijna ontgroeid.

 

 

 

Volle vensterbank

1460743719934983185636 Van de groenten die ik dit jaar wil verbouwen is bijna alles inmiddels gezaaid. Inmiddels wordt het tijd om aan de bloemenserie te beginnen. Daarvan heb ik alleen de vlijtige liesjes en Susanne met de mooie ogen gezaaid. Meer is echter nog niet mogelijk aangezien de vensterbank inmiddels helemaal vol staat. De doperwten en kapucijners (rechts op de foto) zijn al ijverig aan het zoeken naar houvast. Ze moeten binnenkort naar buiten. Dat er dan meer plek zal zijn valt te betwijfelen aangezien de courgette-, komkommer-, pompoen- en tomatenplantjes hun potjes alweer uitgroeien. Hoog tijd om ze naar de tuinkas te verplaatsen. En hoewel ze daar prima terecht kunnen qua plek en licht, is het beter nog even te wachten. Tenslotte is het lastig om op te letten waar je staat als je bovenhands glas in de kas moet schuiven en bevestigen. Maar mocht de nood hoog worden dan is daar ook wel weer wat op te vinden.

Er is echter nog een andere uitwijkplaats. Helaas had de kalanchoë (de soort plant die ik van jongs af aan altijd wel in één of meerdere kleuren in de vensterbank heb staan) zoveel luis dat het meer een kweekbak voor luis leek dan een bloeiende plant. Snel de deur uit! De vensterbank in de slaapkamer is nu flink gesopt en kan binnenkort wel wat plantjes herbergen. Hopelijk zijn er geen luizen meer achtergebleven…!

In de kweekbak op de foto hieronder komt alweer van alles boven: witlof, maïs en boerenkool laat zich al zien, de andijvie vraagt nog wat geduld. 14607436867931917065333

Zaaimiddag

P_20160330_175856 Het is bijna april en de tuinkriebels zijn niet meer te negeren. Na de koolsoorten, tomaat, sla en paprika wordt het zo langzamerhand ook tijd voor de andere gewassen om ze te gaan zaaien. Ik vulde de enige kas die ik nog had met zoveel mogelijk potjes en vulde vervolgens alle potjes met verse potgrond.

Eerst maar weer eens sla, het wil in de andere bak nog niet zo goed opkomen. Het is oud zaad en de kans is groot dat het aan de kiemkracht ligt. Dit keer dus maar een royale hoeveelheid zaadjes.

Vervolgens wat citroenbasilicum (handig, die tuinbladen waar dan weer eens een zakje zaad bij zit) en andijvie. Dan de grote zaden, het is nog wat vroeg maar ik vind het zo leuk om ze te zien groeien. En nu ik een kas in de tuin heb hoef ik ze niet meer tot half mei in de vensterbank te houden. Ik doe dit jaar toch maar weer 2 courgetteplanten. Als ze het goed doen heb ik veel te veel courgettes maar inmiddels weet ik wel weer wat mensen die ik daar blij mee kan maken. Het afgelopen jaar viel de oogst nogal tegen, dan moet ik courgettes sparen om nog zoetzuur te maken. Dan liever royaal.

Ik zaai dille en peterselie en de eerste bloemen: vlijtige liesjes en Suzanne met de mooie ogen. De potjes in het kasje zijn inmiddels allemaal gevuld. P_20160330_175902

De doperwten en kapucijners kan ik al in de volle grond zaaien maar het is er nog niet van gekomen. Het zaad ligt al in de kast in de tuin maar ik vind nog wat in een ander bakje. Toch maar voorzaaien, dan kan het maar vast beginnen. Ondertussen heb ik dan nog wat tijd om het ‘klimrek’ voor de doperwten te maken. En dan maar uitkijken dat dit jaar niet weer van uitstel afstel komt want dat betekent veel gepriegel met kleine stokjes en veel plantjes.

Voor komende zaterdag wordt heerlijk weer voorspeld, ik heb erg veel zin om in de tuin aan de slag te gaan!

Oplossing van de puzzel

sla, witlof, andijvieIk zie het al voor me: iemand die “veilig” thuis op de bank zit te turen naar deze foto en probeert te raden wat het is. ‘Die ene is sla, dat is wel duidelijk, maar wat is dat plantje met die paar blaadjes midden onder?’ ‘Zeg, weet jij het?’ wordt er vervolgens aan een huisgenoot gevraagd. De suggestie om samen met andere lezers te raden wat het kan zijn, wordt wijselijk afgewimpeld. ‘Nee hoor,’ wordt er gemompeld. ‘Dan ziet iedereen dat ik er geen verstand van heb.’ Of heel gul: ‘Joh, de rest moet ook nog wat te raden hebben, dat ga ik niet al meteen verklappen.’

Elke middag wordt even gekeken of er al iemand is die het wél geraden heeft. Misschien lukt het zo om erachter te komen? ‘Zeg, wordt het niet eens tijd om de oplossing van die puzzel bekend te maken?’ Raden is leuk, als anderen het proberen dan. Maar de oplossing, daar wacht men nog op. Misschien wordt het tijd voor een anonieme poll? Gewoon klikken, dat is misschien wel zo veilig en maakt reageren laagdrempeliger. Of misschien is de puzzel te moeilijk? Als je werkelijk geen idee hebt, hoe bedenk je dan drie soorten groenten?

Het blijft  bij één publieke poging, die niet correct maar zeker wel heel dapper geprobeerd is! Bij deze: hulde! De sla was goed! En witlof… tsja, dat kom je als niet-tuinder zo nooit tegen natuurlijk.

Hier is dan de correcte oplossing van de puzzel van de afgelopen week:

  • Linksonder is botersla
  • middenonder is witlof
  • midden (grote krop) is andijvie

En ik ga op zoek naar een functie voor het maken van een poll. Lijkt me leuk!