
Met een vriendin ging ik in de tuin aan de slag om de braam te verplaatsen en de pergola er “omheen” te plaatsten. De druivenstruiken werden gerooid. Ze waren dit jaar beide ziek en om ze n贸g eens te verplaatsen zou ze zeker geen goed doen. Misschien komen er nog wel weer eens nieuwe druivenstruiken, maar voorlopig is de pergola voor de braamstruik.
Het was de afgelopen week heerlijk weer om buiten te zijn, het leek wel zomer. Het was dan ook erg leuk om zo in de tuin bezig te zijn. De werkzaamheden waren niet zwaar. Het waren vooral klusjes die ik niet in mijn eentje kan doen, zoals het net voor de fruitstruiken oprollen en de pergola netjes recht plaatsten.

Toen de steunpunten voor de pergola eenmaal uit de grond waren (dat was wel even graven) kon het verhuizen weer beginnen. De braam kwam in het midden van de strook tuin en er was precies genoeg ruimte om beide palen van de pergola aan weerszijden te zetten. Dat was even geluk hebben. Met de grondboor had ik in een mum van tijd het eerste steunpunt in de grond. Met elk aan 茅茅n kant van de pergola konden we de positie van de andere punt bepalen. De nieuwe grondboor werkt fantastisch. Hij is nog lekker scherp en had totaal geen moeite met de zware natte kleigrond. Binnen vijf minuten stond de pergola op zijn nieuwe stek. Mooi waterpas. 馃檪

De fruithoek in de “oude” tuin begint nu al kaal te worden. Mooi zo, je weet maar nooit wat voor weer er nog op komst is.

















Planten doen wel eens onverwachte dingen. Helemaal als we ruimte tekort komen. Zo blijkt de pompoenplant zich te ontpoppen tot een echte klimmer. Dat ontdekte ik toen ik vreemd bekende bladeren tegenkwam tussen de frambozenstruiken. Duidelijk niet van de frambozenstruik maar toch vaag bekend. En ja hoor, de slingerende tak kon teruggeleid worden tot de pompoenplant. Tsja, ik had ook niet gedacht dat die ene pompoenplant zoveel ruimte nodig zou hebben. Ik verwachtte een paar pompoenen van 茅茅n plant, maar als de vruchten zich allemaal goed gaan ontwikkelen kan ik heel wat meer verwachten.
Het is leuk om te zien hoe de planten zich met elkaar verbinden. De tomatenplant, braamstruik en pompoenplant staan vlak bij elkaar en krullen om elkaar heen. De pompoenplant maakt handig gebruik van de lengte van de braamstruik om zich omhoog te werken. En zo kan het tot de hoogte van de frambozenstruik groeien om van daaruit een tweede verdieping te bouwen. Ik ben benieuwd hoe dat gaan zal als er eenmaal pompoenen aan zitten. Krijg ik dan roze pompoen of oranje met frambozensmaak?


















