Zoetzuur van courgettes

Met al die courgettes die momenteel in de tuin groeien, werd het alweer hoog tijd om een voorraad zoetzuur te maken. Mijn man en ik eten het allebei graag door de salade of bij de nasi. En zo waren de potjes van vorig jaar zowaar allemaal al op. Gelukkig wordt het recept in onze familie door meer mensen gemaakt en konden we zo nog wat potjes krijgen. Ik moest het maken van de zoetzuur een paar dagen uitstellen omdat het een paar dagen nóg warmer was dan de afgelopen maanden. Maar inmiddels hebben we weer een nieuwe voorraad. Ik had genoeg courgettes om meteen nóg eens twee keer het recept te maken, maar we hadden niet genoeg grote lege potjes meer op voorraad.

Zo nu en dan hoor ik van mensen in mijn omgeving dat ze het recept voor deze zoetzuur ook hebben gemaakt. En dan blijkt het soms lastig om de potjes goed vacuüm te krijgen. Daarom nog even een tip. Het vacuüm in de potjes ontstaat als de potjes op de kop staan en het gloeiend hete vocht afkoelt. Omdat de inhoud minder ruimte inneemt als het is afgekoeld, trekt het deksel vacuüm. Hierdoor kun je het veel langer bewaren. Hoe minder lucht er in het potje zit, hoe beter het potje vacuüm trekt. Daarom is het belangrijk om de potjes tot aan de rand te vullen. Doordat bij de zoetzuur er veel ‘stukjes’ zijn, lijkt het potje al snel vol, terwijl er her en der nog luchtbellen zitten. Wat daarom kan helpen is om de inhoud even met een lepel aan te duwen en het laatste stukje nog op te vullen met het sap van de zoetzuur. Mijn ervaring is dat er dan minder luchtbellen in de potjes achterblijven. Overigens garandeert ook dit niet dat alle potjes vacuüm zijn. Soms weet je gewoon niet hoe het komt.

Heb ik een potje dat niet vacuüm geworden is, dan zet ik met een stift een vraagteken op het deksel. Is het potje de keer erna wéér niet vacuüm, dan weet ik dat het aan het deksel ligt en wordt het tijd om het weg te gooien.


Het recept van deze zoetzuur vind je hier.

Snelle groei

Een foto van het vooraanzicht van de tuin. Momenteel lijkt er alleen pompoen te groeien als je deze foto zo ziet. En die pompoen groeit inderdaad explosief. Elke twee dagen is er weer een paar meter bijgekomen. Ik had dit jaar bewust niet dezelfde soort als vorig jaar gezaaid. De muskaatpompoen van vorig jaar groeide zó snel, met zúlke grote bladeren dat ik al wist dat het dit jaar niet in mijn tuin ging passen. Maar deze pompoenplanten kunnen er ook wat van. Ik mag wel goed oppassen dat er straks geen pompoen tussen de pruimen hangt, of om de tomatenplanten gewikkeld is. De pompoenen beginnen ook al te komen.

Rechts op de foto zien jullie nog twee courgetteplanten. Ook deze kunnen er wat van. Elke twee dagen kan ik weer vier nieuwe courgettes meenemen. Het recept van de zoetzuur is alweer opgezocht en binnenkort staat er weer een lading zoetzuur in de kast. En de rest van de (almaar groeiende) voorraad courgettes? Elke bezoeker krijgt er minimaal twee mee. Aan het eind van de zomer kunnen we waarschijnlijk het hele dorp uitnodigen.

Oogsten

Er valt steeds meer te oogsten in de tuin. Zaterdag oogstte ik de eerste courgette, vandaag oogstte ik al nummer twee en drie. Van de rabarber haalde ik nog een laatste oogst, het bleek meer te zijn dan ik dacht: twee kilo rode rabarber. De worteloogst komt ook op gang. Vandaag aten we ons eerste maaltje gemengde wortels: oranje, gele en één lichtrode die niet meer te onderscheiden was van de oranje 😉 Ik had wat doperwtjes opgespaard (die willen dit jaar nog niet zo) en zo aten we zelfs wortels met doperwtjes uit eigen tuin. Heerlijk!

Ondertussen zijn er ook kapucijners aan de klimplanten verschenen, staat de snijbiet klaar om geoogst te worden en krijgen de rode bietjes al enig formaat. Het is overduidelijk zomer. kapucijners

Tomatenplantjes

Er komt steeds meer ruimte in de tuin voor de thuis opgekweekte planten. Met name de tomatenplanten groeien hun potje uit en verlangen naar de volle grond. Met het mooie weer ben ik regelmatig op de tuin te vinden en elke keer gaan er een paar mee in de fietstas. En zo begint het balkon al wat leger te worden en de tuin groener.

Waar de tomatenplanten rijp zijn voor de tuin, moeten andere soorten nog gezaaid worden. Ach, alles gaat wat later dit jaar en dan blijkt het ook wel goed te komen. Door het warme weer halen de laat gezaaide planten de vroeg gezaaide soms bijna weer in. Maar zover is het nu nog niet. In de kweekbak komen de kiemblaadjes tevoorschijn van de boontjes, pompoenen, courgette, zinnia en basilicum. De sla is een koude kiemer en die wil niet zo goed met dit weer. Ach, als de bak verder leeg is kan ik het altijd nog even in de koelkast zetten. En het lijkt me een goed idee om weer één van de slakroppen te laten bloeien en zaaien, het bevalt me goed, die prachtige kroppen sla.

Dikke(re) druiven

Elke keer lijken de druiven dikker en donkerder als ik op de tuin kom. Terwijl ik laatst al drie kilo had geoogst worden de druiven eigenlijk nog steeds beter. Zo langzamerhand beginnen ze qua dikte aardig in de buurt te komen van de “professionele” druiven. Zo leuk!

Verder gaan de bramen en de gele framboos momenteel hard, al is de braam al over zijn hoogtepunt heen. Ik eet sla van de spinazie, eet komkommertjes, cherrytomaten, tros- en vleestomaten. En courgette, uiteraard.

Groen cadeautje

Enige tijd geleden hadden mijn vriend en ik een bruiloft. Het trouwende stel neemt wel eens groente af en het leek ons leuk om (ook) iets van de tuin te geven. Met wat aandacht voor de uitstraling is het geheel een leuk presentje geworden.

Het tasje was oorspronkelijk een cadeau met 6 bierflesjes. Toepasselijk want mijn vriend drinkt wel graag eens een biertje met de bruidegom. De vakjes erin hebben we zo gelaten en gevuld met twee courgettes (of het goed blijft tot na hun huwelijksreis is natuurlijk de vraag, maar ter decoratie doen ze het goed) en een opgerolde brief. In de resterende vakjes kwamen drie potjes met een vrolijk doekje om het deksel. Jam, zoetzuur en rabarber, allemaal uit eigen tuin. Die kunnen ze gerust nog een jaar bewaren.

De tuin leegplukken

Het is oogsttijd. Terwijl ik met enig regelmaat naar de kas ga om water te geven ben ik inmiddels ook steeds meer bezig met oogsten. Gister heb ik dan ook weinig meer gedaan dan water geven en oogsten. Het leverde me twee tassen vol oogst op. Dankzij mijn beleid van ‘kleine beetjes, vele soorten’ kan ik er gevarieerd van eten.

Het resultaat van gister:

3 bakken rode besjes
Paar frambozen
2 spitskolen
5 rode bieten
Halve portie wortels
Halve portie bonen
Wat doperwten
Handje kapucijners
Bakje tomaten
2 komkommers
1 courgette

Wat te doen met je overschot aan courgettes?

courgette cakeAls een courgetteplant eenmaal op gang is gekomen kun je zo om de dag wel een courgette oogsten. Wat doe je dan met al die courgettes de hele zomer? Courgettesoep, courgette door de macaroni, gevulde courgette, zoetzuur van courgette… er zijn heel wat mogelijkheden. Aan het eind van de zomer heb je de meeste wel uitgeprobeerd waarschijnlijk. Hierbij nog een idee: courgettecake.

Net als worteltjestaart proef je ook in deze cake de courgette niet. Leuk om je gasten mee te verrassen en ze achteraf te vertellen wat ze hebben gegeten. Kleine kans dat ze het geraden hadden of ze moeten een trouwe lezer zijn van deze blog 😀

Ingrediënten

  • 2-3 kleine courgettes (600 g na raspen)
  • 115 mL zonnebloemolie
  • 3 eieren
  • 360 g bloem
  • 1,5 zakje bakpoeder
  • 2 zakjes vanillesuiker
  • 180 g kristalsuiker
  • 2 theelepels kaneel
  • 2 theelepels kardemom
  • 2 theelepels koekkruiden
  • 125 g grofgehakte walnoten

Bereiding

Snijd de courgettes in de lengte door en verwijder het zachte gedeelte. Rasp vervolgens de courgettes tot je 600 gram hebt. Voeg hierbij de eieren en de olie en roer dit door elkaar.

Meng alle droge bestanddelen (bloem, bakpoeder, kruiden, suiker, noten) en roer dit door het courgettemengsel. Doe het beslag in een springvorm en bak de cake in 65 minuten op 180 graden.

courgettecakeNB: mocht de cake niet goed gaar worden dan kun je ervoor kiezen wat minder beslag te maken of om een deel van het beslag in een klein vormpje erbij te doen. Zo maak ik doorgaans één grote cake en 4 kleine. De kleine bak ik zo’n 30-35 minuten.

Een nieuwe voorraad zoetzuur

P_20160819_211140Het vele snijwerk is gedaan voor de nieuwe voorraad zoetzuur: twee kilo courgette, 4 flinke uien en twee paprika’s. De paprika komt helaas (nog) niet uit eigen tuin, maar de courgettes en uien wel. En zo is mijn hele voorraad courgettes in één keer verwerkt.

Ondertussen staat de pan op het vuur en is het wachten tot het kookt. Voor een ieder die het recept (nog) eens wil weten, klik hier voor de link naar het juiste blogbericht.

Soep in potten

Momenteel ben ik druk bezig met het verwerken van de oogst uit mijn tuin. Allerlei soorten fruit, tomaten, komkommers, sla en meer dan genoeg courgettes. De doperwten en kapucijners komen na een moeizame start ook op gang en zo kan ik dagelijks uit eigen tuin eten. De overweldigende oogst krijg ik natuurlijk niet P_20160722_143112in één keer op, bovendien is enige variatie ook wel gewenst en daarom ben ik druk bezig met potjes vullen. Laatst maakte ik al voor de eerste keer een soort pastasaus van mijn verse tomaten. De eerste les heb ik daarvan alweer geleerd: de staafmixer maakt níet alle tomatenvelletjes klein… Maar oefening baart kunst.

Inmiddels heb ik ook een serie potten met courgettesoep gevuld. Ook dit heb ik nog nooit eerder gedaan. Ja, ik heb wel vaker courgettesoep gemaakt maar het bewaren in potten is nieuw. Als het lukt en ze zo geruime tijd goed blijven is het wel heel erg handig aangezien de vriezer met al die oogst al snel weer vol zit. Nieuwe potten sparen is overigens geen overbodige luxe 😉