Afbreken

Terwijl ik donderdag in de tuin aan het werk was kwamen twee tuinders mijn kas ontmantelen. In de M&M-tuin mag geen kas staan en gelukkig kon ik de kas aan een liefhebber verkopen. Die ochtend werd het glas uit de kas gehaald en ’s middags stond alleen het geraamte er nog.

Zo’n anderhalf jaar kon ik ervan gebruikmaken en ik heb er erg van genoten. Naast de tomaten en komkommers heb ik er ook paprika’s in gekweekt net als sla, andijvie, snijbiet en meloen.

Een mandarijnenboompje heeft een poging gewaagd maar die viel mij tegen, misschien was het toch te koud. De goji-bes groeide als een jungle maar gaf (door al het snoeien?)  geen vruchten Ik kwam er echter achter dat ik de goji-bes helemaal niet lekker vind dus ik ben er niet rouwig om dat ‘ie nu weg is.

Leuk om nog even te kijken hoe de kas 1,5 jaar geleden werd opgebouwd. De blogstukjes zijn ook nog na te lezen voor de liefhebber. Het was toen een immense klus en ik vind dat we er trots op mogen zijn dat de kas tijdens alle stormen in de tussentijd is blijven staan zonder ook maar één kapotte glasplaat. En dat voor een groepje mensen dat voor het eerst een kas ging opbouwen. Ik hoop dat we deze ervaring nog eens kunnen gebruiken voor een nieuwe kas, ooit, in de toekomst.

archieffoto voorjaar 2016

 

Verkocht

De kas in de Spruit-tuin is verkocht. Helaas kon ik die niet meenemen en gelukkig kon ik er een koper voor vinden. Ik hoef er verder niets meer aan te doen, de koper zal de kas zelf afbreken en verhuizen. Wat heerlijk zeg! Ik weet nog veel te goed hoeveel werk we ervan hebben gehad om de kas te plaatsen. Wat dat betreft is het spijtig dat ik er niet langer van kon genieten. Ik heb er echter twee jaar optimaal gebruik van gemaakt en er veel plezier van gehad.

Inmiddels is de kas al redelijk leeg gehaald. Alle tomaten, komkommers en paprika’s zijn geoogst. In de vensterbank liggen de tomaten nog te kleuren. Opeens hoef ik niet meer rekening te houden met water geven. Dat is wel lekker hoor. Vandaag heb ik er maar even van genoten om een dagje vrij te hebben en andere dingen te doen. De komende tijd zal er nog genoeg getuinierd worden!

Naast de kas komt ook al steeds meer ruimte. Nu de rozenstruik weg is, is het er wel wat kaal geworden. Al die prachtige zwarte aarde motiveren om lekker verder te gaan. Opgeruimd staat netjes!

Storm

Wat kan het soms hard waaien zeg! Zo ook vandaag weer. Ik ben benieuwd hoe het er in de tuin uitziet, al vermoed ik dat alles wat kón omwaaien, vorige week al omgewaaid is. Zo ligt dit keer niet de druivenboog met blauwe druiven omver maar is het de boog vooraan in de tuin, met de witte druiven. De boog is ergens afgebroken. Ik laat de boel maar gewoon liggen, de boel overeind hijsen en vastzetten is in dit geval onbegonnen werk.

Verder is de tunnelkas gescheurd. Ik zag maandag al een flinke scheur in het plastic zitten en dan is het slechts een kwestie van tijd tot de rest van het plastic ook kapot is. Dinsdag lag de hele kas dan ook open. Nu de temperatuur daalt en de zomer bijna ten einde verwacht ik niet meer veel van de komkommerplanten eronder. Ik heb meteen de hele boel maar opgeruimd. De glazen kas is goed bestand tegen alle wind. Wat heerlijk dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken. Want één kapot glas en de hel kas kan kapot waaien. En dat weer opbouwen is wel wat meer werk (en kosten) dan een druivenboog die omkiepert.

Voor de warmte

Ik moest vanmorgen vroeg opstaan wilde ik nog even aan de slag kunnen in mijn tuin. Met deze warmte is het al snel té warm om in de tuin te werken. Zo overdag is er geen plekje schaduw en een beetje zonneschijn is leuk, maar met hard werken is de felle zon al snel een te grote warmtebron.

Dus was ik vanmorgen vroeg uit de veren en kon ik heerlijk op tijd aan de slag. Ik begon in de kas en ondanks de automatische raamopeners was het daar al 37 graden. Rustig werken geblazen dus. Het water geven in de kas gebeurt al maandenlang heel trouw 3-5 keer per week en met deze warmte groeit alles explosief. Zo nam de goji-bes al bijna een kwart van de kas in beslag met zijn lange takken. Hoewel er nog geen bloemetjes aan zitten en ik niet weet of ik mijn eigen oogst verknipte, heb ik de struik toch maar flink teruggesnoeid. Tenslotte is de goji-bes voor erbij in plaats van dat mijn kas er staat voor de goji-bes.

De snijbiet doet het ontzettend goed, regelmatig kan ik wat oogsten en ook mijn tuinmaatje geniet ervan. Eigenlijk vind ik het veel gemakkelijker dan spinazie. De grote bladeren oogsten gemakkelijker, ik kan veel sneller weer opnieuw oogsten en het tijdstip van oogsten komt wat minder precies. Bovendien is het schoonmaken ook sneller. De smaken van de beide groentes lijken wel veel op elkaar, al is het toch niet hetzelfde. Ik had verwacht dat de snijbiet met de warmte in de zomer wel zou doorschieten maar dat is nog steeds niet het geval. Het staat nu echter in de weg omdat de komkommer en meloenplant minder goed kunnen groeien. Tijd om de boel te rooien. Nog één keer kan ik er flink van eten. Er is genoeg groente op komst ter vervanging.

Met het opruimen van de snijbiet, het snoeien van de goji-bes en het verwijderen van het onkruid ziet de kas er al een heel stuk netter uit. Alleen de tomatenplanten moeten nog (verder) opgebonden worden en alweer flink worden gediefd. Ik sta er versteld van hoe snel de dieven uitgroeien tot enorme stengels. Zowel mijn tuinmaatje als ik zijn de afgelopen tijd aan het dieven geweest en toch vind ik alweer dieven van gerust 30 cm. Zo langzamerhand komt er echter steeds meer overzicht en vallen ook de dieven beter op. Alles krijgt natuurlijk nog weer een flinke plens water en met een voldaan gevoel verlaat ik de kas.

Kasplantjes

Met de vorst in de afgelopen maand is ook in de kas niet alles goed gegaan. Een aantal tomatenplanten zijn doodgevroren, helaas! Het is natuurlijk voor mij nog uitproberen wat wel en niet kan in de kas. Het was voor mij dan ook wel een steuntje in de rug dat ook bij een ervaren tuinder nog plantjes waren doodgevroren. Niet dat ik hem de plantjes niet gun, integendeel, maar dat ook met ervaring je zoiets nog kan overkomen. Wel zag ik dat hij een extra isoleerlaag aanbracht voor zulke koude nachten. Het percentage planten dat het in zijn kas had overleefd lag dan ook een heel stuk hoger. Gelukkig mocht ik wat tomatenplanten hebben en was de schade zo miniem.

De sla doet het ontzettend goed, er verschijnen al mooie plantjes en zelfs al een klein kropje. Erg leuk om te zien en (nog?) geen last van slakken. Dat is ook een voordeel van de kas: je geeft water, je strooit wat slakkenkorrels, en geen regen die de boel weer wegspoelt. Zo hebben de korrels veel langer effect.

Vandaag kon ik ook nog van de kas als schuilhut genieten. Het regende de hele ochtend al een klein beetje maar al werkende was het niet storend. Alleen in de pauze wilde ik toch wel droog zitten en kon ik genieten van mijn eigen ‘huisje’. Uitrusten op een stoel na flinke arbeid, met een kopje thee, droog en warm. Met de tikkende regen op het dak en de fluitende vogels om me heen, vielen mijn ogen zowaar eventjes dicht. Heerlijk ontspannen.

Ramen zemen

De kas is eigenlijk nooit goed schoongemaakt sinds deze vorig jaar in de tuin geplaatst is. Sommige glasplaten zijn nieuw in de kas gekomen en waren vrij schoon. Andere glasplaten zitten al jaren in de kas en waren al voor mijn aankoop aardig groen. Het buiten liggen heeft de groene aanslag alleen maar verergerd. Wat regenbuien hebben het ergste wel weggehaald, maar het bleef toch een beetje het kneusje van het volkstuinencomplex. Waar iedereen een prachtige, doorzichtige kas heeft staan, is die van mij altijd een beetje smoezelig.

Enige tijd geleden vond ik dat ik daar maar eens wat aan moest doen. Met zeem en koud water kom je al een heel eind. Later nam ik ook nog wat ecologisch wasmiddel mee en een trekker maar het bleek niet eens nodig. Gister is mijn tuinmaatje flink actief geweest en heeft ze een groot deel van de kas verder schoongemaakt. Het verschil tussen de glasplaten die wél en die níet zijn gedaan is overduidelijk. En opeens kan ik gewoon dóór de kas heen kijken. 🙂 Heerlijk zeg!

Plantjes in de kas

Al vroeg was ik begonnen met het zaaien in de kas. Tenslotte wil ik er graag gebruik van maken dat ik het tuinseizoen wat kan verlengen. Het betekende wel dat ik vanaf dat moment 2x per week naar de tuin moest om water te geven. En zowaar, het tuinritme zat er sneller in dan ooit. Inmiddels staan er al heuse plantjes in de kas. De sla heeft al aardige blaadjes en de snijbiet laat zich ook zien. Helaas is er weinig opgekomen van de gezaaide snijbiet. Of zijn de slakken me voor geweest, ondanks slakkenkorrels. De oorzaak weet ik niet precies, maar ik heb er maar weer een rijtje bij gezaaid.

Thuis was ik ook al druk aan het zaaien geweest. Vorige week gingen de eerste plantjes naar de kas, volle grond. Een plantje andijvie en een lading tomatenplanten. Aan het verschil tussen de andijvie en de sla kun je duidelijk zien dat de andijvie in warmte is opgekweekt. De sla heeft kleinere blaadjes maar ziet er veel gezonder uit dan de andijvie met zijn lange slappe blad. Het andere verschil is dat van de andijvie thuis bijna alles opgekomen is en van de sla in de kas maar de helft. Het is altijd kiezen of delen.

De tomatenplanten hebben de eerste warme dag in de kas goed doorstaan. Ik was een beetje bang dat ze zouden bezwijken en een gemakkelijkere prooi zouden worden voor de slakken. Maar gelukkig, dinsdag stonden ze er nog fris en fruitig bij. Het betekent dat ik rustig aan de andere tomatenplanten ook naar de kas kan verhuizen. Dat scheelt ruimte in de vensterbank, ze zijn hun potje al bijna ontgroeid.

 

 

 

Vervroegd kunnen zaaien

De kas is in gebruik genomen voor het nieuwe tuinseizoen. Tijdens het klaarmaken van de grond, enige tijd geleden, merkte ik dat de kas een boel warmte vasthoudt. Ik verwachtte dat het een paar graden warmer zou zijn dan buiten maar het bleek minstens 7 graden verschil te zijn. Dat is in het voorjaar een heleboel. Dat is het verschil tussen nog niet zaaien of wél zaaien.

En zo begon ik afgelopen week met het zaaien van de eerste groenten in mijn kas. Snijbiet en sla liggen nu te ontkiemen onder de fijngemaakte aarde in een hoopje vermiculiet. Het vermiculiet moet het water beter vasthouden, juist bij de kleine plantjes ligt door door uitdroging op de loer. Ik zal nu met enig regelmaat naar de tuin moeten want water krijgt het niet vanzelf. En het is belangrijk om in de gaten te houden of de slakken niet actiever zijn dan ik. Om de beestjes een beetje tegen te werken heb ik om de sla plastic bakjes gezet. De onderkant heb ik eruit gesneden. Rondom de bakjes liggen slakkenkorrels. Het zal ze misschien genoeg tegenhouden om de sla de kans te geven om te groeien.

Straks eens even kijken, al verwacht ik dat er nog niets te zien zal zijn.

Kas opruimen

Het is mijn eerste jaar waarin ik al vanaf het begin van het tuinseizoen een kas tot mijn beschikking heb. Een schitterende mogelijkheid om eerder in het jaar te beginnen met het kweken van mijn eigen groenten. Een week geleden (ja… het typen van de blog schiet er de laatste tijd wat bij in) ben ik lekker aan de slag geweest in mijn kas. Terwijl het buiten zo’n 8 graden was, bleek het in de kas 15-16 graden te zijn. Dat verraste me, ik meende dat het verschil slechts enkele graden zou zijn. Een extra reden om de kas zaaiklaar te maken.

Alle plantenresten werden verwijderd. De dahliaknollen waren helaas niet goed bewaard en bleken te zijn gaan schimmelen. Ai! Een paar harde knolletjes kon ik er nog tussenuit vissen. Misschien dat er nog wat begint te groeien. Het is het proberen waard.

Dankzij de gevulde regenton (die heeft de vorst overleefd) kon ik de aarde lekker vochtig maken. Harde brokken maakte ik kleiner. Verder heb ik een zak compost geleegd en royaal kalk gestrooid.

Binnenkort kan ik wat gaan zaaien. Daarbij komt dan ook meteen een reden om regelmatig naar de tuin te gaan. Tenslotte regent het niet in de kas en willen de nieuwe plantjes wel regelmatig water. En zo kan het tuinseizoen al 1 à 2 maanden eerder van start gaan.

 

Opruimen

dscn3009Het is duidelijk kouder geworden. De tomaten in de kas kleurden nog amper verder, aan de courgetteplanten komen geen nieuwe vruchten meer en ook de bloemen zien er niet meer zo florissant uit. Inmiddels kom ik niet meer zoveel in de tuin en de tijd die ik er wél doorbreng kan ik goed gebruiken om mijn winterklussen te doen. Het is elk jaar weer hetzelfde: in de zomer kom ik niet aan de klussen toe en in de winter kom ik te weinig in mijn tuin om ze alsnog aan te pakken. Ach… het zij zo.

Maar binnenkort staat er toch een winterklus gepland en ruimte in de kas zou daarbij zeer welkom zijn. Nu de tomaten weinig meer doen met deze kou werd het tijd om ze uit de kas te verwijderen. Het geeft opeens een heleboel ruimte. Het opruimen zorgt voor een leuke verrassing. De Gojibes staat opeens in het zicht en heeft zowaar kleine paarse bloemetjes. De struik is ook behoorlijk gegroeid, lange takken reiken al richting de andere kant van de kas. Dat belooft weer wat voor volgend jaar. gojibes