Zaaiklaar maken – zaaien – verzorgen

Mede dankzij de kas, waarin ik water moet geven, kom ik al regelmatig in mijn tuin. Waar het andere jaren nog wat moeizaam op gang kwam, gaat het dit jaar vrijwel vanzelf. En gelukkig hebben we al heel wat mooie dagen gehad. Voor de verandering loop ik niet achter met zaaien, maar schitterend op schema. De laatste tijd ben ik bezig geweest met het zaaiklaar maken van tuinvakken. In het vak waar dit jaar de doperwten  komen te staan stond vorig jaar de Japanse wijnbes tegen een hek. Tussendoor had ik allemaal bolletjes geplant. Erg handig tussen de vaste planten, maar wat onpraktisch met zaaien. Enige verhuizing was noodzakelijk en natuurlijk moest er onkruid verwijderd worden. 

Verder moest het ‘klimrek’ weer geïnstalleerd worden, kon ik een zak compost verspreiden en bestrooide ik de aarde met kalk. Ik was dinsdag zo lekker bezig dat ik zelfs nog aan zaaien toekwam. Vorig jaar moest ik meerdere keren zaaien omdat de doperwten zo slecht opkwamen. Dit jaar wil ik het zaaien iets meer spreiden. Dinsdag zaaide ik langs de ene kant van het rek, binnenkort komt de andere kant.

Om de vogels niet in de verleiding te brengen om de ontkiemende erwtjes op te peuzelen heb ik vervolgens een vliesdoek over het gaas gespannen. Ook de wortels & uien kregen een vliesdoek, ’s nachts is het nog wel eens koud.

En nu mag alles gaan kiemen. Een regenbuitje in de nacht zou niet verkeerd zijn. En overdag geniet ik het liefst van de zon 😉

 

Fotoserie (I)

Vandaag een serie foto’s van de groenten die momenteel in de tuin staan.

  • De spitskool doet het goed
  • De bloemkoolplant is al zover dat er een klein bloemkooltje zichtbaar is! En dat ondanks alle luis die het had.
  • De aardappels staan in bloei.
  • De tomatenplanten dragen al dikke trossen. In tegenstelling tot de tomatenplant op mijn balkon geven deze planten grote tomaten.
  • De pompoenplant groeit gerust 10 cm per dag. Nog even en er is niet meer genoeg ruimte.
  • De rode bieten waren wat laat gezaaid maar zijn inmiddels al goed op weg, er zitten al kleine bietjes aan.
  • De prei en de ui. De gezaaide wortels zijn niet opgekomen. Te droog? Vorig jaar was het ook al moeilijk, misschien wordt het tijd voor een nieuw zakje zaad of kan ik het beter ergens in voorzaaien.

 

spitskoolbloemkoolaardappelstomaten1tomaten2pompoenrodebietenprei

 

Tuinpraatjes

Met sommige medetuinders heb ik vaker een praatje dan met andere. Hoever onze tuinen van elkaar af zitten maakt natuurlijk uit, maar ook het tijdstip waarop ’n ieder in z’n tuin is. Of de behoefte aan een praatje. Met één man maak ik al vanaf vrijwel het begin graag een babbeltje. Een vriendelijke man die ik voor mijzelf de ‘wijnboer’ noem omdat hij zoveel druiven verbouwt. Zo nu en dan vraag ik hem eens om raad of praten we gewoon even over het weer of over niets in het bijzonders. Laatst hoopte ik een pompoen te kunnen ruilen tegen wat van mijn courgettes. Hij had echter niet zoveel pompoenen dat hij er teveel had en bovendien verbouwde hijzelf al courgettes. Ach, het was het proberen waard natuurlijk, je weet maar nooit. Hij had nog wel een andere soort pompoen die ik wel mocht hebben maar die moest nog even wat verder rijpen. Leuk! Even later liep ik met wat kropjes andijvie weer naar mijn eigen tuin.

Gister kwam ik bij mijn tuin en lag daar een mooie witte pompoen mij toe te lachen. Ah, leuk! Hij is eetbaar maar kan ook mooi te sier liggen. Van allebei wat dan maar? Even later kwam de wijnboer langs en babbelden we wat over de tuin. Hij liet weten dat als ik nog ’s wat boontjes nodig had om te zaaien ik het maar moest aangeven. Wat handig, ik was juist nog op zoek naar een lage soort bonen om volgend jaar te gaan verbouwen. Dus zo stond ik even later bij zijn tuin en kreeg ik wat bonen toegestopt. Montana, te zaaien vanaf half mei. Maar al voor te zaaien vanaf eind april. Goed idee.

Van het een komt het ander. Ik vroeg hem naar zijn wortels. Ik meende dat ik die van mij te laat had geoogst. ‘Nee hoor, je kunt ze tot de vorst laten zitten.’ Als ze te lang zitten kunnen ze gaan barsten. ‘Maar hoe komt het dan dat mijn worteltjes niet zo lekker smaken? Die we vroeger van pake kregen waren verrukkelijk en deze vallen mij nogal tegen…’ Welk soort ik had… eh, geen idee, dat moet ik thuis even opzoeken. Ik kreeg een paar van zijn wortels om te proeven. Alleen de geur van deze wortels was al een stuk beter dan die van mij. Amsterdamse bak. Ze smaken inderdaad beter. Ik ben benieuwd welke soort pake heeft.

En zo wisselen we kennis uit. Ook weleens andersom. Een tijdje geleden kwam een ervaren tuinder naar mij toe om te vragen welk soort bieten ik had, want die van mij zagen er beter uit dan de zijne. Leuk toch, zo samen optrekken!

Volkstuinpake?

prei
prei

Het zou me niets verbazen als ik een soort van volkstuinpake heb ontdekt. Ik bedoel de pionierbuurman. En met een volkstuinpake bedoel ik iemand die niet ongevraagd commentaar geeft maar je wel graag wil helpen als je om hulp vraagt, iemand die misschien niet alle plantennamen weet maar wel veel tuinwijsheid en ervaring heeft.

Tot nu toe had ik al wel wat contact gehad met de pionierbuurman maar dan gewoon even een kort babbeltje of elkaar even groeten. Totdat ik hem vroeg of hij wist wat dat ene plantje met rode blaadjes was en hij me vertelde dat het onkruid is. Even later kwam hij even naar mijn tuin voor een babbeltje. Kijken wat ik aan het verbouwen ben (zo makkelijk, op een volkstuin heb je altijd een gespreksonderwerp want je gaat gewoon elkaars tuinen bekijken en dan gaat de rest vanzelf) Ik vertelde hem wat ik waar neergezet had en zei dat ik me afvroeg of mijn wortels en prei wel zouden opkomen. Het is al zo’n 3 weken geleden dat ik ze gezaaid heb maar ik zie niks opkomen, behalve mogelijk onkruid. Hij heeft er eens goed naar gekeken, voor de wortels moest hij zelfs op z’n knieën erbij gaan zitten.

wortels
wortels

Goed nieuws: er komt toch iets op! Een paar sprietjes prei en ook de wortels komen als sprietjes boven. Pfieuw, gelukkig! Ik was al bang dat ik ze te droog had laten worden en ik weer opnieuw moest beginnen. Ik hoef er niet van te leven, dat scheelt, maar ‘k zou het toch wel fijn vinden als er íets op komt.

Nog even geduld dus en ondertussen water geven, dan komt het vanzelf.

Wel fijn, zo’n vriendelijke man met kennis in de buurt. Uiteraard vraag ik hem niet teveel want het is véél te leuk om mailtjes met advies te krijgen van pake zelf 🙂