Eindelijk zaaien

Meestal begin ik al in februari met zaaien, dit jaar is het zowaar al maart voor het eerste zaadje de aarde in is gegaan. In verband met de verhuizing is het praktischer om sommige plantjes kant-en-klaar te kopen. Maar niet alles is zomaar te koop. Zo heb ik niet voor niets al die soorten tomaten in mijn zadenbakje zitten en daar wil ik uiteraard wel van kunnen genieten dit jaar. Dus vorige week zaaide ik vier soorten in de kweekbak. Uiteraard mijn favoriet: Sungold. Daarnaast nog Bombonera (chocotomaat), nog een sterke tomaat met enige resistentie tegen de aardappelziekte en Herzfeuer.

Er zijn nog 10 vakjes leeg en daar komt binnenkort in ieder geval de paarse bloemkool in. Verder gaat mijn voorbereiding nog niet. Binnenkort het zadenbakje maar eens doornemen.

Uitgezaaid

Volgens mij heb ik daar wat mee, oogst in bloei laten schieten en zaad laten dragen. Misschien ben ik beter in het verzorgen van de plantjes dan in het tijdig oogsten en verwerken 😉 Net als de spinazie is ook de radijs vorig jaar in bloei geschoten. Het heeft prachtig zaad aangemaakt en dat heeft op het land liggen drogen. Van de zaadjes kun je kiemen kweken, of weer nieuwe radijs. Alleen de zaadjes uit hun hulsje halen om te bewaren is nog wel even een klusje. En dus bleef het liggen. Want ja… als de radijs niet geoogst wordt, waarom zou ik het dan gaan zaaien? Het ziet er alleen zo leuk uit en zou dichtbij huis moeten groeien in plaats van in de tuin.

Toen ik afgelopen week onkruid aan het trekken was op de plaats waar radijs had gestaan, zag ik allemaal bekende plantjes. En ja hoor, de radijs was alweer begonnen! De zaadjes zijn vanzelf uit hun hulsjes gegaan en hebben me verrast met nieuwe knolletjes. De eerste radijs is voor de verandering ook echt opgegeten en smaakte lekker pittig. Tegelijk met de spinazie die klaar is kan ik er een mooie salade van maken. Dat hebben ze goed getimed.

Spinazie

Spinazie, ik vind het heerlijk om te eten! Zaaien gaat ook goed, alleen het oogsten schiet er nogal eens bij in. De eerste keer haal ik netjes de blaadjes eraf maar voor ik de tweede oogst heb geplukt zijn de plantjes vaak al in bloei geschoten. Geen probleem, ik laat ze lekker zaad maken. En zo kan ik dit najaar genieten van het resultaat van het voorjaar.

Ik had de planten na het zaad maken in hun geheel geoogst en in een zak gestopt. Het idee was dat ik het mee zou nemen naar de M&M-tuin maar de zak bleef liggen en eigenlijk leek het me bij nader inzien ook niet zo praktisch. Dus, enige tijd geleden haalde ik de zak weer tevoorschijn met beschimmelde inhoud. De zaadjes leken echter nog wel goed. Gelukkig, het was nog niet te laat. Nadat ik royaal het zaad in rijtjes had gezaaid is alles mooi frisgroen geworden. Inmiddels kan ik de eerste oogst binnenhalen. En… als ik er eens op tijd ben, is er ook nog een tweede oogst 😉

Nog even zaaien

Ik heb het gevoel dat het einde van het tuinseizoen nadert. De één na de andere soort is klaar om te oogsten en zo langzamerhand neemt de oogst van bepaalde groenten alweer af. Zo had ik een overvloed aan boontjes maar is het meeste er nu wel van af. Alleen de snijbonen gaan nog even door. De kolen schieten al lekker op, van de bieten is al meer dan de helft geoogst en verorberd. Bij de frambozen ben ik inmiddels aanbeland bij de gele herfstframboos. Het voelt dan ook een beetje gek om nog te gaan zaaien. Maar er zijn nog soorten die gezaaid kunnen worden. De snijbiet zaaide ik afgelopen weekend, al had dat geloof ik al wel ietsje eerder gemoeten. Andijvie en sla kan nog steeds en zo heb ik er weer drie soorten bij. Nu goed in de gaten houden dat de boel niet uitdroogt, want zo in de zomer kan het snel gaan. En eerlijk gezegd, op zaailingen letten zit doorgaans ook niet in mijn zomerse ritme…

Rode bieten

Het zal nog wel een tijd duren voor ik ze kan eten maar de rode bieten zitten inmiddels in de grond. De zaadjes ervan dan. Ik ben vanmorgen lekker bezig geweest en heb vijf rijen bieten gezaaid. De aarde had ik laatst al een keer zaaiklaar gemaakt dus het zaaien was dit keer zo gedaan. Vier rijen zijn van het ras ‘Kogelrond’, één rij is met gekregen zaad van ‘Egyptische platronde’.

Van een andere tuinder kreeg ik voorgezaaide bietjes. Hele kleine plantjes die ik maar snel in de aarde heb gezet. Ik ben er zelf geen voorstander van om bieten voor te zaaien, het verplanten is risicovol omdat de plantjes erg kwetsbaar zijn. Soms zie je ze wel in van de voorgeperste aarde, dan hoef je ze niet te verplanten, ze blijven in de aarde zitten waarin ze opgroeiden. Dit waren echter losse plantjes. Maar goed, het is het proberen waard. Al zou de helft maar aanslaan dan heb ik toch nog mooi wat bietjes met een voorsprong. En misschien is het ook wel een andere soort dan wat ik zelf zaai, dat ben ik vergeten te vragen. Misschien vind ik dát nog wel het leukste van plantjes uitwisselen op de tuin: de variatie in soorten die je dan krijgt. Misschien wil die tuinder ook wel wat van mijn bietjes als ze wat groter zijn. Al vermoed ik dat ik de bietjes niet kreeg voor de soortenruil maar gewoon omdat zijn tuin vol zat… 😉

Zaaiklaar maken – zaaien – verzorgen

Mede dankzij de kas, waarin ik water moet geven, kom ik al regelmatig in mijn tuin. Waar het andere jaren nog wat moeizaam op gang kwam, gaat het dit jaar vrijwel vanzelf. En gelukkig hebben we al heel wat mooie dagen gehad. Voor de verandering loop ik niet achter met zaaien, maar schitterend op schema. De laatste tijd ben ik bezig geweest met het zaaiklaar maken van tuinvakken. In het vak waar dit jaar de doperwten  komen te staan stond vorig jaar de Japanse wijnbes tegen een hek. Tussendoor had ik allemaal bolletjes geplant. Erg handig tussen de vaste planten, maar wat onpraktisch met zaaien. Enige verhuizing was noodzakelijk en natuurlijk moest er onkruid verwijderd worden. 

Verder moest het ‘klimrek’ weer geïnstalleerd worden, kon ik een zak compost verspreiden en bestrooide ik de aarde met kalk. Ik was dinsdag zo lekker bezig dat ik zelfs nog aan zaaien toekwam. Vorig jaar moest ik meerdere keren zaaien omdat de doperwten zo slecht opkwamen. Dit jaar wil ik het zaaien iets meer spreiden. Dinsdag zaaide ik langs de ene kant van het rek, binnenkort komt de andere kant.

Om de vogels niet in de verleiding te brengen om de ontkiemende erwtjes op te peuzelen heb ik vervolgens een vliesdoek over het gaas gespannen. Ook de wortels & uien kregen een vliesdoek, ’s nachts is het nog wel eens koud.

En nu mag alles gaan kiemen. Een regenbuitje in de nacht zou niet verkeerd zijn. En overdag geniet ik het liefst van de zon 😉

 

Start van een nieuwe ronde

Het nieuwe tuinseizoen begint zo langzamerhand wat op gang te komen. De bestelling van de zaden die binnen is, voorjaarsbollen die al boven komen en vooral: de start van het zaaien. Het is elk jaar weer een overweging wanneer ik begin. Half februari kan ik al wel gaan zaaien, maar welke zaden doe ik al wél en welke kunnen beter nog een paar weken wachten?

Met een kas op de tuin die ik nu al in het voorjaar kan gebruiken is er weer een nieuw element bij gekomen. Want ook de ruimte in de vensterbank is iets wat meetelt. Als alle plantjes begin mei in de vensterbank moeten passen, is half februari wel erg vroeg om al te gaan zaaien. Maar dit jaar kan ik de grote plantjes eventueel in de kas kwijt. En dat scheelt enorm!

Verder heb ik me dit jaar laten verleiden om nieuwe kweekbakken te kopen. 24 aparte vakjes lijkt me een stuk handiger dan één grote kweekbak. Zo hoef ik de wortels niet uit elkaar te trekken als de jonge plantjes verpot moeten worden. En als ik denk aan de tray’s die in het voorjaar bij groothandels worden verkocht (die met zomerbloeiers als petunia’s en vlijtige liesjes) dan verwacht ik dat ik de plantjes vanuit deze bakken rechtstreeks in de tuin kan zetten. Dat scheelt in ruimte en verpotten.

Het is natuurlijk even uitproberen, zoals zoveel in de tuin. De tomatenplantjes zullen al snel veel te groot zijn om onder de plastic kap te blijven. Dus zaai ik de tomaten en paprika in één bak en komen de sla en kolen in een andere bak. De derde bak bevat vlijtige liesjes & afrikaantjes. Als aarde heb ik de mix van de ‘Makkelijke Moestuin’ gebruikt (1/3 compost, 1/3 vermiculiet, 1/3 turfmolm). Ik hoop op mooie, gezonde, sterke plantjes.

De eersten komen al boven, de sla die ik vorige week al zaaide. Ja… het voorjaar komt dichterbij! 🙂

Zelf witlof telen

DSCN1686Vorig jaar ben ik voor het eerst zelf witlof gaan telen. Ik ben dol op witlof en het leek me leuk om eens van eigen tuin te eten. Het leek me erg ingewikkeld maar nu ik het één keer gedaan heb valt het eigenlijk best wel mee. Het meest lastige is dat de teelt relatief lang duurt en je langdurig een stuk grond in je tuin bezet hebt. Helemaal ten opzichte van de prijs in de supermarkt is het niet voordelig. Het voordeel is dat je de witlof verser dan vers kunt eten en je in de winter nog een andere groente van eigen tuin kunt eten. En, niet onbelangrijk, de witlof heeft een veel diepere, genuanceerde smaak.

Vowitlofor wie benieuwd is hoe het nu moet met dat witlof zaaien hier een overzicht met foto’s.

Voor je zaad aanschaft is het handig om te weten of je witlof mét of zónder dekgrond moet zetten. Ik heb zaad voor witlof zonder dekgrond, dat is het gemakkelijkst. Zaaien doe je in mei. Ik geef de voorkeur aan voorzaaien in bakjes thuis en plant de plantjes later in de tuin.

De witlof groeit als grote, weelderige ‘sla’, zonder vaste krop. Omdat je feitelijk een wortel aan het kweken bent is het van belang dat je de grond goed losmaakt. Zo krijg je een mooie stevige penwortel in plaats van allemaal kleine losse worteltjes.

Pas in septemwitlofwortels witlof rooienber/oktober hoef je weer iets aan de witlof te doen. Je gaat de wortel oogsten. Wip met een riek de wortel voorzichtig uit de grond. Op de foto rechts zie je twee mooie penwortels en één plant met allemaal losse worteltjes. Uit de dikke wortel groeien de mooiste kropjes. Het handigste is om niet alle wortels tegelijk te oogsten, in de tuin zijn ze beter te bewaren. Witlof kan niet tegen strenge vorst dus zorg dat ze daarvóór allemaal uit de grond zijn.

Na het oogsten van de wortel laat je de witlof drie dagen met blad en al in de tuin liggen. Vervolgens snijd je de bladeren tot zo’n 2 cm boven de wortel af.

witlofDe wortels die je wilt gaan zetten (zo heet dat bij witlof ;-)) doe je in een emmer met half zand en half potgrond. Is de wortel te lang dan kun je onderaan een stukje afsnijden. Ook de kleine worteltjes mag je afsnijden om één mooie grote wortel te behouden. Zorg dat het bovenste puntje van de wortel nog boven de grond uitsteekt. Giet vervolgens water in de emmer zodat al het zand goed tussen de wortels is gespoeld en de grond vochtig is. Als laatste moet je de emmer in het donker zetten. Ik deed dit door een zwarte vuilniszak om de emmer te doen en dit werkt prima. Zolang er maar genoeg ruimte is voor de witlof om te gaan groeien.

De witlof hoeft geen water meer tijdens het groeien en groeit het best in een koele ruimte, 10-15 graden. Afhankelijk van de temperatuur is de oogst na ongeveer 4 à 5 weken.


Er is iemand die nog veel uitgebreider het proces van witlof telen heeft beschreven en hierbij ook verschillende proeven heeft gedaan met hergebruik van witlofwortels. Nieuwsgierig?  Kijk dan op deze informatieve site: sjeftuintips.wordpress.com

Nog wat jong grut

sla winterbloemkoolNiet alleen in de tuin heb ik pas gezaaid, ook thuis ben ik weer bezig geweest. Hier zijn het al aardige kiemplantjes geworden. Een bakje sla (rechts) en een bakje met winterbloemkool (links). Het zijn wat veel slaplanten, vooral als ze tegelijk geoogst zouden moeten worden, maar de kans is groot dat er wat opgegeten worden door de slakken en het is prettig om na zo’n lange wachttijd niet slechts één slakropje over te houden. Zo had ik al eerder sla gezaaid in de bloembak op het balkon maar daar waren de slakken te gretig geweest. Helaas. Soms moet je als tuinder ook een beetje bewakersbloed in je hebben. Voor je het weet worden je plantjes aangevallen en ben je te laat.

Zaaien

DSCN2858Zo langzamerhand komen er wat vakken vrij in de tuin. De aardbeiplanten gaan weg nu ik een allergie voor aardbeien blijkt te hebben ontwikkeld. De uien kunnen binnenkort geoogst worden en de doperwten en kapucijners zullen ook niet lang meer oogst geven. Het wordt tijd om na te denken over de invulling van deze leegkomende vakken.

Het eerste gedeelte is opgevuld tijdens het verplanten van de prei. Van de andere helft van het vak maakt de pompoen gretig gebruik. Een tweede vak heb ik vorige week ingezaaid met spinazie. De plantjes van het voorjaar waren gaan bloeien en het zaad kon inmiddels gevangen worden. In plaats van het mee te nemen naar huis en daar de zaden eraf te halen, heb ik de planten in hun geheel over een leeg vak verspreid. Zo komt er meteen weer wat organisch materiaal in de aarde en heb ik er een stuk minder werk van. Met een zak compost erover zijn de zaden bedekt. Inmiddels zijn de eerste zaden al ontkiemd en verschijnen er talloze groene sprietjes. En nu maar hopen dat het niet té heet wordt de komende anderhalve maand want eigenlijk is het nog wat vroeg voor de najaarsspinazie.