Grondboren

Met een vriendin ging ik in de tuin aan de slag om de braam te verplaatsen en de pergola er “omheen” te plaatsten. De druivenstruiken werden gerooid. Ze waren dit jaar beide ziek en om ze nóg eens te verplaatsen zou ze zeker geen goed doen. Misschien komen er nog wel weer eens nieuwe druivenstruiken, maar voorlopig is de pergola voor de braamstruik.

Het was de afgelopen week heerlijk weer om buiten te zijn, het leek wel zomer. Het was dan ook erg leuk om zo in de tuin bezig te zijn. De werkzaamheden waren niet zwaar. Het waren vooral klusjes die ik niet in mijn eentje kan doen, zoals het net voor de fruitstruiken oprollen en de pergola netjes recht plaatsten.

Toen de steunpunten voor de pergola eenmaal uit de grond waren (dat was wel even graven) kon het verhuizen weer beginnen. De braam kwam in het midden van de strook tuin en er was precies genoeg ruimte om beide palen van de pergola aan weerszijden te zetten. Dat was even geluk hebben. Met de grondboor had ik in een mum van tijd het eerste steunpunt in de grond. Met elk aan één kant van de pergola konden we de positie van de andere punt bepalen. De nieuwe grondboor werkt fantastisch. Hij is nog lekker scherp en had totaal geen moeite met de zware natte kleigrond. Binnen vijf minuten stond de pergola op zijn nieuwe stek. Mooi waterpas. 🙂

De fruithoek in de “oude” tuin begint nu al kaal te worden. Mooi zo, je weet maar nooit wat voor weer er nog op komst is.

Pergola

Al sinds het verhuizen van de tuin heb ik de wens om een pergola in de tuin te maken voor de druivenstruiken. In de vorige tuin stond er een metalen boog van slechte kwaliteit. Na een enorme groei van de druivenstruik kon ik zelfs met het stutten van de boog de boel niet meer redden. Ik nam me voor om in de nieuwe tuin een stevige constructie neer te zetten zodat ik niet na elke storm in het najaar in de tuin weer spoedreparaties hoef te verrichten.

Stukje bij beetje begon alles vorm te krijgen. Een verzoek indienen bij het bestuur. Nadenken over een constructie. Funderingsstukken aanschaffen. Palen op maat laten zagen en naar de tuin brengen. En toen bleef alles een beetje liggen. De palen werden overwoekerd door yacon, ananaskers en onkruid. De druivenstruiken hingen halfslachtig om wat losse palen.

Maar sommige dingen, vooral degene waar je een beetje tegenaan zit te hikken, moet je gewoon inplannen. En zo gingen mijn man en ik zaterdag aan de slag. Met een handzaag probeerde ik de ruiters van de pergola te maken, iets wat behoorlijk wat geduld vergde. Ondertussen stond de rest van de pergola al snel onder de vaardige handen van mijn man. Het duurde dan ook niet lang voor hij me aan het tuinieren stuurde en ook de rest van de klus op zich nam. En zo stond enige tijd later een prachtige pergola op mij te wachten. Het enige wat ik nu nog hoef te doen is de druivenstruiken aan de paal vast te maken en deze de komende jaren een beetje te begeleiden. Dat tuinieren heb ik meer in de vingers. Heerlijk!