Thuis: oerhollands

We hebben thuis een tuin die volop in bloei staat. De tuin is in zijn tweede jaar en de meeste struikjes en bodembedekkers zijn nog klein. Om wat fleurigheid te brengen heb ik een heleboel bloembollen in de tuin gedaan. Een héleboel. En door de vruchtbare aarde die er nog ligt vermenigvuldigen deze bollen zich rijkelijk. Er ligt nog heel wat moois in het verschiet.

Zo heb ik bij het aanleggen van de tuin een rijtje tulpen geplant, drie kleuren. Het zou paars, roze en wit moeten zijn, een mooie combinatie, maar het werd lichtpaars, rood en geelwit. Nou ja, het is in ieder geval een kleurrijk geheel geworden. De tulpen beginnen niet tegelijk te bloeien dus zo zitten we al twee maanden met een bloeiende achtertuin en dan heb ik het alleen nog maar over de tulpen. Ik denk dat de meeste tulpen al verdubbeld zijn, het is in ieder geval behoorlijk druk in dat rijtje. Prachtig om te zien hoe de natuur zijn gang gaat. Inmiddels zijn de rode uitgebloeid en kleurt het geheel nu witgeel.

Ook in ons voortuintje heb ik tulpen geplant. Deze kleurencombinaties is wat beter gelukt: rood, geel en oranje. Ook deze tulpen bloeien ongelijk en zorgen langdurig voor wat fleur. Met de storm laatst zijn de meeste echter wel hun mooie blaadjes kwijtgeraakt maar we hebben er erg van kunnen genieten. Er staan een paar hele bijzondere soorten tussen, zoals deze gele met gerafeld blad of de rode erachter die bloemen heeft alsof het een pioenroos is, zoveel blaadjes zitten erin.

Na de tulpen zullen er nog heel wat bloeiende bollen volgen. Ik begin me zelfs al af te vragen of ik niet wat te enthousiast aan het bloembollen poten ben geweest. Overal waar ik kijk schieten er sprieten de lucht in en van de helft weet ik allang niet meer wat het moet zijn. Verschillende soorten allium, lelie’s van een professionele kweker en… hmm, we laten ons dit jaar verrassen. Ik ben benieuwd!

Update van het tuinleven

Ik kreeg vandaag de hartelijke aanmoediging om toch vooral blogstukjes te blijven schrijven want ze worden graag gelezen. De blogstukjes zijn wat karig momenteel, ik moet er weer even een ritme in vinden. Tijdens het tuinieren maak ik regelmatig foto’s voor op de blog, vervolgens blijven de foto’s zo lang liggen tot het beeld alweer verouderd is. Hoog tijd om weer wat te laten zien.

In de tuin is inmiddels al her en der wat aan het groeien. Vanochtend ontdekte ik de eerste peultjes aan mijn doperwten. De aardbeiplanten bloeien al volop, de uien groeien gestaag door en de kapucijners gaan zich binnenkort aan de stokken hechten. Het is een rustig voorjaar met deze kou, de meeste plantjes staan nog thuis. Maar het weer begint al warmer te worden dus het zal niet lang meer duren of de plantjes mogen allemaal verhuizen.

Ik schreef de vorige keer dat de plantjes in mijn plastic tunnelkas het te koud hadden en slecht groeiden. Om te kijken of ze het in de kas van de tuin beter deden heb ik 2 tomatenplanten en twee komkommerplanten erin geplant. De tomatenplanten beginnen duidelijk bij te komen en ogen alweer mooi fris. Maar de komkommer vond óók de grotere kas niet leuk en ze zijn beide ten onder gegaan. Ik denk dat de slakken er een smakelijk hapje aan hebben gehad. Aangezien er al meerdere komkommerplanten het loodje hebben gelegd heb ik maar wat nieuwe gezaaid. Als het warm genoeg is kunnen ze de schade nog ruimschoots inhalen want zo groot zijn de planten van de eerste lichting nog niet.

Sinds zaterdag staan de meeste koolplanten ook in de tuin. Waar ze bij het overplanten nogal eens wat beschadigd raken is het dit jaar heel goed gegaan en heeft er van de 16 koolplanten maar één een geknakt blad. Ik ben zeer tevreden. De planten staan mooi onder een net om de vlinders uit de buurt te houden. Thuis staan ook nog wat koolplanten, ik heb duidelijk royaal gezaaid. Het zal wel komen doordat de oogst vorig jaar erg slecht was en ik dit jaar toch écht eigen, met name rode, kool wil. En ach, de ervaring leert dat er altijd wel weer een plekje voor te vinden is.

Verder heb ik mij vooral bezig gehouden met onkroud verwijderen. Zo was het aardbeiveldje vorig jaar nogal verwaarloosd en groeiden er complete grasmatten. Het gras is nu bijna weg, maar het heeft zich natuurlijk allang weer uitgezaaid. Even in de gaten houden de komende tijd, dat scheelt op de lange termijn. Verder kan ik wel merken dat ik vorig jaar de distels er heel trouw uitgehaald heb, want die hebben zich tenminste niet kunnen uitzaaien en er zijn er nog maar weinig van over. En dat terwijl er zo’n 1,5 jaar geleden ontzettend veel distels in de tuin zaten. Prettig om eer van je werk te hebben. 🙂

Mijn volkstuin op 8 mei 2021

Opkweken

Thuis staan er al heel wat plantjes te wachten om binnenkort in de tuin geplant te kunnen worden. Met name komkommer en tomaat nemen al aardig wat ruimte in. Ze staan buiten onder plastic en aan de planten kan ik zien dat de nachten nog wel wat koud zijn. Maar om alles binnen te houden is er niet genoeg plek dus noodgedwongen harden ze al wat eerder af.

Verder staat er een serie koolplanten, nog wat sla en nog wat doperwten die naar de tuin mogen.

Op zolder staan zinnia’s van alweer 5 cm groot, asters, courgette, pompoen en basillicum. En niet te vergeten: meloenplantjes! Ik ga dit jaar twee soorten meloenen kweken: galia en ananas. De ananas-soort ken ik niet, maar het is altijd leuk om weer eens wat nieuws te proeven. Doorgaans gaat het fruit er hier thuis hard doorheen en dat zal met de ananasmeloen vast niet anders gaan.

Opstarten

Met het mooie weer van de laatste dagen ben ik lekker veel in de tuin bezig geweest. En dat mocht ook wel, want Ijsheiligen komt al in zicht en dan kunnen alle plantjes de tuin in. Maar eerst moet de tuin er nog voor worden klaargemaakt. Ondertussen worden er al vorstbestendige groenten gezaaid en zo komt het nieuwe tuinseizoen weer op gang.

Prei, wortels, sla en bieten zijn gezaaid, uitjes en knoflook geplant, aardappels gepoot en een deel van de doperwten staan al als plantje in de tuin. Andere jaren zaaide ik ze rechtstreeks in de tuin maar na een aantal jaren met slechte opkomst heb ik ze dit jaar maar thuis voorgezaaid. In de tuin weten de beestjes ze helaas alweer te vinden, maar nu hebben ze tenminste al enig formaat om weerstand te bieden.

De sla komt ook op, maar ondertussen worden ze voorbij gesprint door de sla die zich vorig jaar uitgezaaid heeft. Daarbij had ik voor de zekerheid ook thuis gezaaid en ook die plantjes doen het goed, dat beloofd een heleboel sla deze zomer.

Bloeiende Amaryllis

De Amaryllis is inmiddels allang weer uitgebloeid, maar voor de blog had ik nog wel even foto’s gemaakt. De tweede generatie Amaryllisbollen. Ik werd verrast door de kleur want ik meende dat ik een rode Amaryllis had, maar de bloemen waren rood met wit. En toen herinnerde ik me weer dat ik een paar jaar geleden twéé bollen had en blijkbaar heeft de rood met witte zich vermenigvuldigd. Zie hier het resultaat.

Rabarber

Ik ben beter in het verplanten van een pruimenboom dan van rabarber. Na het verhuizen van 4 rabarberplanten is er nu nog slechts één in leven. Erg jammer want ik houd erg van rabarber.

Vorig jaar waren het er nog twee maar om een onbekende reden is er alsnog eentje doodgegaan. Of beter gezegd: niet meer opgekomen.

Tijd om nieuwe rabarber te kopen. Momenteel moet het meeste online besteld worden maar bij planten is dat niet altijd zo eenvoudig. Bij mijn zoektocht kom ik allerlei obstakels tegen. Zo is er een bedrijf dat de minimale bestelorder heeft opgeschroefd tot 99 euro in verband met corona en de brexit. Zoveel rabarber was ik niet van plan te bestellen.

Een ander bedrijf vermeldt dat de rabarberstekken vallen onder groot vervoer, net als hun fruitbomen, en dat deze ingepland moeten worden om bezorgd te worden. ‘Zelf ophalen is sneller,’ staat er nog bij vermeld. Hmmm, dat klinkt ook niet al te best, tenzij je er in de buurt woont.

Soms hoor ik wel eens dat mensen rabarber zelf zaaien, ik dacht altijd: “Wat omslachtig, je kunt beter een rabarber stekken, dat gaat veel sneller.” Maar ik Ik kom er al achter dat dat toch zo gek nog niet is. Het maakt het vervoer een stuk makkelijker want zaad kan gewoon worden verstuurd per post.

Maar gelukkig kwam er nog een andere oplossing. Inmiddels kunnen we op afspraak een winkel binnen. Mijn man ging voor me op pad en sjeeste in een kwartier door de Intratuin. Het was verbazingwekkend wat hij in dat kwartier allemaal kon vinden. Het waren niet alleen twee mooie rabarberplantjes, maar ook nog eens een paar zakken compost en een heleboel bloembollen voor bijen. En ik meende nog wel dat alleen al het doorlopen van de Intratuin zo’n 10 minuten van je tijd kost. Misschien maar goed ook, dat mijn man voor mij naar de winkel moest. Hij laat zich niet afleiden door prachtige plantjes, aantrekkelijke zaden, handig tuingereedschap en het uitgebreide assortiment aan bloembollen. Waar ik zo twee uur kan struinen tussen de planten (welke afdeling schrap ik als ik maar 15 minuten heb?) kan hij doelgericht het boodschappenbriefje afwerken en er nog een inklapbaar krukje bij op de koop toe nemen. Dat laatste heeft dan weer weinig met tuinieren te maken, maar ons zoontje vind het erg leuk om er tegen aan te gaan staan en zo gezellig te keuvelen terwijl je de vaatwasser inpakt. Minstens zo belangrijk als mooie bloembollen in je tuin.

Vanochtend zijn mijn zoontje en ik even naar de tuin gelopen en de rabarberplanten staan inmiddels op hun nieuwe stek. Dat ze maar lekker mogen groeien en we er, volgend jaar, heerlijke rabarbertaart van kunnen eten.

Amaryllisbolletjes

Enkele jaren geleden schreef ik een blogstukje over het overhouden van amaryllisbollen. Ik probeer het elk jaar en met wisselend succes. Zo had ik al eens gelezen dat na een paar jaar de amaryllisbol niet meer zo goed wil en die ervaring heb ik ook.

Maar toch ben ik doorgegaan. Elk jaar zette ik de bol weer in de tuin om de bol weer nieuwe energie te laten opdoen. In de winter kwam er geen bloem. Maar wie weet… na een paar jaar bijkomen…?

Er gebeurde wat anders: de bol ging zich vermeerderen. Zo had ik vorig jaar een heleboel kleine en middelgrote amaryllisbollen. De grote bol deed het niet zo goed, het blad groeide wel maar vergeelde en stierf kort erna af.

De kleine bolletjes laten ook hun blad groeien en blijven mooi groen. Vorig jaar waren ze nog veel te klein om een bloem te produceren. Afgelopen zomer stonden ze weer in de tuin. Ze werden een keer helemaal kaalgevreten door de slakken maar ze krabbelden weer op.

Inmiddels staan alle bollen in de woonkamer en vanmorgen ontdekte ik dat er een kleine bol een knop heeft voortgebracht. Hoera! Mijn zelfgekweekte amaryllisbol!

De meeste bolletjes zijn nog steeds te klein, maar deze ene knop geeft toch genoeg resultaat om het te blijven proberen. Al weet ik niet of het bewaren van de grote bol nog de moeite waard is, het blad hangt alweer helemaal slap.

Zaaien

Zo zoetjes aan kunnen we weer beginnen aan het nieuwe tuinseizoen. De eerste zaadjes zitten inmiddels alweer in de grond.

Thuis komen de doperwten, tomaten, komkommers en sla al boven de grond. Ik heb ze in kweekbakken gezaaid en op zolder gezet, waar bij ons het meeste licht is. Het is er niet te warm (vooral de doperwten en sla willen niet te warm) maar van de droger krijgen ze zo nu en dan wel even warme voetjes. Ze gedijen er goed bij.

Ik wilde ook graag even in de tuin kijken. Het is nog wat koud en echt tuinweer kon je het deze week niet noemen, maar ik ging toch even. Onder toeziend oog vanuit de buggy kon ik vast wat sla zaaien en de eerste plantuitjes in de tuin zetten. Voor meer activiteiten was het voor de kleine toch echt te koud. Tsja, wat wil je als de muts meteen wordt afgegooid en de handschoenen losgeschud. Een volgende keer wat langer, als het wat warmer is. Ondertussen kan de sla ontkiemen en kunnen de eerste uitjes vast gaan wortelen. Alle kleine beetjes helpen.

Leven

Tijdens die heerlijke tuinochtend rond de jaarwisseling kwam ik nog wat moois tegen in de tuin. Ik was druk bezig met aarde rondscheppen om onkruid los te kunnen krijgen toen ik wat oranjes zag liggen. Ik dacht eerst aan een stuk touw, met de mest van de boer komt er ook wel eens wat meer mee. Maar toen ik goed keek zag ik dat het een beestje was. Zodra het zich weer had omgedraaid kon ik het bijna niet meer terugvinden. Ik laat jullie graag even meezoeken en turen.

Het bleek niet één beestje te zijn maar het waren er twee. Waarschijnlijk zaten ze lekker weggekropen voor de kou in de dikke klei en stoorde ik ze in hun winterslaap. Ik kon het niet laten om er eentje van wat dichterbij te bekijken, wat een mooi wezentje zeg! Leuk om naast de bijtjes en de vlinders nu ook salamandertjes in mijn tuin te hebben. Ik moest het wel even opzoeken, want zijn het nu salamanders of hagedissen? Gelukkig is dat verschil goed te zien in het gedrag van de beestjes: een hagedis was allang weggesprint in de tijd dat ik mijn camera tevoorschijn haalde.

Tip: twijfel je wel eens of iets een hagedis of een salamander is? Kijk dan eens op deze site van Nature Today.

Resultaat

Het werk van de vorige keer begint ook bovengronds zichtbaar te worden. Toen ik vandaag op de tuin kwam kon ik toch wel een heel duidelijk verschil zien met de tuin van de buurman. Niet alleen bij de buurman maar bij heel wat tuinders staan er grote plassen water in de tuin. Maar de plas op deze plek is verdwenen.

Elders in de tuin kan ik ook nog aan de slag, bij de pruimenboom en in het stuk met de bessenstruiken blijft het water ook staan. Deze plek is helaas wat lastiger te bereiken, een gat graven gaat niet zo tussen de wortels van de boom. Maar goed, ook daar komt wel weer een oplossing voor.

Vandaag had ik wat minder tijd dus ben ik maar lekker gaan onkruid trekken. Er groeit één of ander gras tussen de bessenstruiken dat zich met lange slierten verspreid. Welke soort gras het is weet ik niet, maar ik weet wel dat ik het graag kwijt wil. Het wordt dus zorgvuldig afgevoerd. Erna probeer ik de grond iets losser te maken en strooi ik royaal kalk tussen de struiken. En zo kon ik al werkende heerlijk een uurtje van het schitterende weer genieten.