Bescherming

Een belangrijke reden om al mijn planten van de ene volkstuin naar de andere volkstuin te verhuizen was het ruimtegebrek bij de fruitstruiken. De bessenstruiken stonden te dicht op elkaar en dat zou de komende jaren alleen maar erger worden. Bovendien wilde ik graag alle struiken onder één net kunnen zetten wat ik gewoon kon laten zitten. Met de druivenstruik en braam die steeds dwars door het net heen groeiden was dat niet haalbaar. En dus heb ik in mijn nieuwe tuin de bessenstruiken ruim uit elkaar gezet zodat ze alle ruimte hebben om tot volwassen grootte te groeien.

Eén bessenstruik is klein en is nog altijd niet uitgelopen. Ik vraag me af of het nog gaat gebeuren, ook al lijkt de plant wel knopjes te hebben. Nou ja, het struikje staat niet in de weg dus het krijgt alle tijd om alsnog te beginnen. En anders komt er volgend jaar een nieuw stekje.

Met mijn man ben ik afgelopen maandag lekker aan de slag gegaan in de tuin. Hij sloeg de palen in de grond en ik draaide er oogjes in. Met een groen ijzerdraad werden de palen met elkaar verbonden. Het net van vorig jaar (de grootste die ik toen kon vinden in de winkel) haalde het net van de ene rij palen tot de andere. Een wit vlies zit alleen aan de bovenkant permanent vast, de rest is zo los te maken zodat ik nog onkruid kan verwijderen en straks natuurlijk de besjes kan oogsten. Voorlopig hoef ik hier niets meer aan te doen. Dacht ik maandag.

Vandaag kwamen we er helaas achter dat er een gat in het net zit. Mogelijk heeft het net wat te strak gezeten, of hebben we het gat over het hoofd gezien. Gelukkig heb ik nog tijd om het te repareren voordat de vogels nieuwsgierig op de struiken met malse besjes af komen. Morgen maar met naald en draad aan de slag. Ik hoop dat het voldoende is, anders moet er al na een week een nieuw net overheen…

Duiven opgelet!

Vorig jaar ging mijn bessenoogst vrijwel geheel verloren. De duiven hadden de bessen eerder weten te vinden dan dat het zonlicht ze rood kon maken. Waar ik in mijn vorige volkstuin maar weinig last had van de duiven (misschien dat een vijfde van de oogst werd opgesnoept), was het hier in no-time verorberd. Dat is natuurlijk eens en nooit weer. Dus dit jaar ben ik op tijd begonnen met het beschermen van mijn besjes.

Al enige tijd ben ik bezig om mijn fruithoek op orde te maken. Met al het fruit bij elkaar in de buurt is het makkelijker om er één groot net overheen te maken en zo alles tegelijk te bescheremen. Het net lag al klaar in de kist, het moest alleen nog over alles heen.

Het is een hele constructie geworden. Pvc-buizen zijn makkelijk te gebruiken voor een tijdelijke constructie. Je steekt ze in de grond en het staat. Een mooie boog waar een net aan vastgemaakt kan worden. De langste pvc-buizen die ik heb zijn 4 meter. Dat lijkt heel wat, maar het was niet genoeg om zowel over de pergola te gaan om vervolgens aan beide kanten stevig in de aarde te staan. Dus knoopten we met tie-wraps de boel aan de pergola vast. Het net ging eroverheen en alles werd goed vast gezet met haringen.

Ik moet zeggen, het ziet er niet professioneel uit. Maar ach, als het maar werkt, daar gaat het om. Het enige wat ik goed in de gaten moet houden is dat de druif links genoeg de ruimte krijgt om te groeien. Zodra de takjes door het net heen gaan en vervolgens groter worden krijg ik ze niet meer terug. Regelmatig even de druif de goede kant op leiden kan een hoop problemen voorkomen.

En het lijkt precies op tijd klaar, want het lijkt erop dat de eerste besjes al een beetje kleur beginnen te krijgen. Als ze allemaal groot worden staat ons een prachtige oogst te wachten!

Koolplanten

DSCN2397Wat de afgelopen vrijdag ook nog is gebeurd is dat de koolplanten een bescherming hebben gekregen. Waar ze de eerste periode vooral beschermd moeten worden tegen slakken, moeten ze bij het opgroeien beschermd worden tegen duiven. Die vinden zo’n malse kern van de koolplant maar al te verleidelijk. Een net is dan ook geen overbodige luxe. Het probleem echter is altijd dat het zo’n gedoe is. In het najaar probeer ik het net zo netjes mogelijk op te bergen maar desondanks wil het graag ergens in de knoop raken. Bij het spannen van het net over de planten (en in dit geval pvc-buizen) zijn er honderden uitsteeksels in de buurt die in het net blijven haken. Takjes, stokjes, andere planten en in dit geval stond er ook nog een Japanse Wijnbes naast, hoe kun je het jezelf toch moeilijk maken… Elk jaar is het dan ook nog hopen dat er geen gat in het net is gekomen, vogels zouden zomaar in het net verstrikt kunnen raken en dat wil ik niet op mijn geweten hebben. Ondanks alle moeilijkheden is het, dit keer met zijn tweeën, weer gelukt om de koolplanten bescherming te bieden tegen de duiven. EnDSCN2429 voor de volgende keer: er was iemand zo lief om voor mij tentharingen mee te nemen zodat ik de volgende keer zo’n net niet hoef vast te maken met stevige stokjes van de braam- of rozenstruik. 🙂

Een bedje van stro

DSCN2411 Niet alleen de rode bessen moeten beschermd worden, ook de aardbeien willen graag wat extra aandacht. De meeste tuinders hebben een net over de aardbeiplanten maar gezien de plaatsen waar ik de aardbeiplantjes heb (laten) groeien is dat bij mij praktisch onmogelijk. Eén veldje kan ik met een net bescherming bieden, de rest staat zo verspreid dat daar geen beginnen aan is. Dat klinkt nadelig maar het heeft ook zeker een voordeel. De plantjes staan soms zo verstopt dat er weinig vogels aan zullen komen. Vorig jaar heb ik vrijwel geen aardbei gemist (en anders mag er van de 12 kilo ook best wat door de vogels opgegeten worden) van alle losse planten. Doorgaans heb ik meer last van slakken. Die kleine, zwarte naaktslakjes die kriskras door de aardbei kruipen en eten om nog voor de aardbei op is alweer een nieuwe te nemen. Dan klinken die vogels zo gek nog niet.

DSCN2410Een ander gevaar is rotte vruchten. Met het droge weer deze tijd valt dat wel mee, maar met een flinke hoosbui zullen de aardbeien snel gaan rotten als ze in de natte klei liggen. Zoals elk jaar heb ik ook nu weer bedjes van stro gemaakt waarop de aardbeien mogen zonnebaden. Van dat sprieterige, prikkende stro waar slakken een hekel aan hebben. Ik hoop dat het helpt. Het net laat ik nog even achterwege, misschien vinden de vogels die naaktslakken wel lekkerder dan de aardbeien…

Toegedekte aardbeiplanten

toegedekte aardbeiplanten
toegedekte aardbeiplanten

Na mijn werk van gister begint de tuin toch al aardig op de tuinen om die van mij heen te lijken. En dan bedoel ik niet ‘saai hetzelfde’ maar: ‘meedoen met stellages bouwen’. Een hele stellage met een net staat nu over mijn aardbeiplanten om de roodkleurende vruchten te beschermen tegen de eetlust van de vogels. Het ziet er leuk uit vind ik, en dit keer was het niet zo moeilijk om het in elkaar te zetten.

Zo’n anderhalf uur ben ik bezig geweest met het vak ‘aardbeiplanten’. Eerst al het onkruid weghalen, vervolgens de bokashi-emmer erin legen en voorzichtig door de bovenste laag aarde werken. Daarna de grond bedekken met stro en als laatst het net over de planten spannen. Het voelt alsof de aardbeien zo goed verzorgd zijn en netjes toegedekt. Laat de oogst maar komen!

eerste aardbei van dit jaar!
eerste aardbei van dit jaar!

Er zat al één hele dikke aardbei, aan de (enige) vroegdragende plant, die het afgelopen weekend begon te verkleuren. Het was niet mijn bedoeling om deze al te oogsten maar door alle bedrijvigheid is hij er per ongeluk afgevallen. Gelukkig was deze al rood genoeg en smaakt hij heerlijk zoet. Op naar de rest!