Een bedje van stro

DSCN2411 Niet alleen de rode bessen moeten beschermd worden, ook de aardbeien willen graag wat extra aandacht. De meeste tuinders hebben een net over de aardbeiplanten maar gezien de plaatsen waar ik de aardbeiplantjes heb (laten) groeien is dat bij mij praktisch onmogelijk. Eén veldje kan ik met een net bescherming bieden, de rest staat zo verspreid dat daar geen beginnen aan is. Dat klinkt nadelig maar het heeft ook zeker een voordeel. De plantjes staan soms zo verstopt dat er weinig vogels aan zullen komen. Vorig jaar heb ik vrijwel geen aardbei gemist (en anders mag er van de 12 kilo ook best wat door de vogels opgegeten worden) van alle losse planten. Doorgaans heb ik meer last van slakken. Die kleine, zwarte naaktslakjes die kriskras door de aardbei kruipen en eten om nog voor de aardbei op is alweer een nieuwe te nemen. Dan klinken die vogels zo gek nog niet.

DSCN2410Een ander gevaar is rotte vruchten. Met het droge weer deze tijd valt dat wel mee, maar met een flinke hoosbui zullen de aardbeien snel gaan rotten als ze in de natte klei liggen. Zoals elk jaar heb ik ook nu weer bedjes van stro gemaakt waarop de aardbeien mogen zonnebaden. Van dat sprieterige, prikkende stro waar slakken een hekel aan hebben. Ik hoop dat het helpt. Het net laat ik nog even achterwege, misschien vinden de vogels die naaktslakken wel lekkerder dan de aardbeien…

Vogels lokken

P_20160121_124719Met de komst van de merels deze week heb ik weer nieuwe hoop gevat op het komen van vogels op mijn balkon. Misschien ligt het dan tóch aan de zonnebloempitten en houden ze daar gewoon niet van. Vanmorgen legde ik weer een beetje nieuw vogelvoer op het balkon in de hoop de merels weer te kunnen verwelkomen. Helaas, geen vogel te zien vandaag!

Omdat het losse vogelvoer eigenlijk elke avond weer weggehaald moet worden (datgene wat dan niet opgegeten is natuurlijk) en het nog geen storm loopt met de komst van de vogels, zocht ik naar mijn ‘vogelvoertaartjes’ die ik vorig jaar eens heb gemaakt. En daar zat ook nog wat anders tussen: een wc-rol in vet en vogelvoer gerold. Dat is handig ophangen en op dit plekje, zo onder de theepot, kan er ook geen muis bij komen. De ergste kou is inmiddels alweer voorbij maar de winter nog lang niet, wie weet willen de koolmeesjes of pimpelmeesjes mijn balkon weer eens met een bezoekje vereren…

Vogels

DSCN1309_rsEnige tijd geleden heb ik met een vriendin thuis vogelvoer in de vorm van taartjes gemaakt. Het concept is heel simpel: smelt frituurvet in een steelpannetje, meng dit met vogelzaad en giet het in een vormpje. Vervolgens kun je de taartjes nog versieren met zonnebloempitten, pompoenpitten, lijnzaad of pinda’s. Met (ongezouten) pindakaas in een spuitzak kun je er zelfs nog toefjes op spuiten.

Na dit ‘bakken’ had ik erg zin om het vogelvoer te sier te zetten op mijn balkon. Het was echter nog lang geen tijd om de vogels te voeren en gezien mijn dagelijkse bezoeker genaamd ‘Muis’ leek het me ook niet zo verstandig om het zomaar neer te zetten.

Vorige week kreeg ik echter een hele leuke verrassing: een vogelvoerhouder die je aan het raam kunt plakken. Hetzelfde idee als de voersilo die ik al heb, maar deze is uitermate geschikt voor de vogelvoer cupcakes. En mocht het nog even duren voor de vogels trek hebben dan is het veilig voor de muis en heb ik een leuke versierd taartje aan mijn raam.

InmidDSCN1310_rsdels heeft de muis alweer ontdekt dat ik bezig ben geweest met het vullen van de silo. Tsja… zoiets gaat nu eenmaal niet zonder knoeien. Gezellig dat ‘ie precies tijdens het koffiedrinken even langskwam.

Balkondier

muisRegelmatig komt hij even langs, mijn balkonmuis. Sinds ik laatst wat vogelvoer heb geknoeid is het graag wat aan het rondscharrelen. En nee, dat doet ‘ie niet meer stiekem ’s avonds in de schemering. Helemaal nu het wat kouder is en ik weinig op mijn balkon te vinden ben komt het graag overdag alvast wat eten halen.

Tsja… wat moet je daar mee? Op zich vind ik een muisje op mijn balkon niet zo erg. Zolang het buiten blijft; binnen staat hem ’n verrassing te wachten zodra het bij de deur het hoekje om gaat. Maar goed, blijft het bij één muis? Dat is natuurlijk de vraag.

Gistermiddag zag ik ‘m weer lopen. Het scharrelt dan wat rond over het balkon (kan het dan nog steeds genieten van dat vogelvoer? Ik zie niets meer liggen hoor, deze foto dateert van twee weken geleden), snuffelt wat in de bloembakken, schiet weg bij een beweging achter het raam en piept even later weer tevoorschijn. Terwijl ik van dit tafereeltje zat te genieten twijfelde ik of ik het fenomeen ‘muis op balkon’ eigenlijk wel leuk vind. ‘Zolang het nog om één muis gaat, is het geen probleem,’ dacht ik ‘Maar als het er twee zijn heb ik binnen de kortste keren een hele familie.’ Nog geen twee tellen later kwam muis nummer twee aanhuppelen.

Och heden…!

Ik lok komende winter graag vogels naar mijn balkon, maar met deze twee (parende?) muisjes mag ik er wel goed over nadenken hoe ik dit ga aanpakken. Het is tenslotte niet de bedoeling dat er een muizenplaag van komt. De silo aan het raam kunnen ze niet bij, net zomin als aan het vogelvoer dat ik aan mijn nieuwe vogelhuisje heb gehangen. Voor de rest zal ik eerst een muisvrije oplossing bedenken. Maar daar heb ik nog wel even de tijd voor, de vogels hebben nog geen honger.

Toegedekte aardbeiplanten

toegedekte aardbeiplanten
toegedekte aardbeiplanten

Na mijn werk van gister begint de tuin toch al aardig op de tuinen om die van mij heen te lijken. En dan bedoel ik niet ‘saai hetzelfde’ maar: ‘meedoen met stellages bouwen’. Een hele stellage met een net staat nu over mijn aardbeiplanten om de roodkleurende vruchten te beschermen tegen de eetlust van de vogels. Het ziet er leuk uit vind ik, en dit keer was het niet zo moeilijk om het in elkaar te zetten.

Zo’n anderhalf uur ben ik bezig geweest met het vak ‘aardbeiplanten’. Eerst al het onkruid weghalen, vervolgens de bokashi-emmer erin legen en voorzichtig door de bovenste laag aarde werken. Daarna de grond bedekken met stro en als laatst het net over de planten spannen. Het voelt alsof de aardbeien zo goed verzorgd zijn en netjes toegedekt. Laat de oogst maar komen!

eerste aardbei van dit jaar!
eerste aardbei van dit jaar!

Er zat al één hele dikke aardbei, aan de (enige) vroegdragende plant, die het afgelopen weekend begon te verkleuren. Het was niet mijn bedoeling om deze al te oogsten maar door alle bedrijvigheid is hij er per ongeluk afgevallen. Gelukkig was deze al rood genoeg en smaakt hij heerlijk zoet. Op naar de rest!

Vogels?

20121219_164440_rsVerschillende boeken raden aan om als natuurlijke bestrijding van bepaalt ongedierte je tuin tot een goede plek te maken voor vogels.
Nu houd ik erg van vogels, ik heb een voederhuisje aan m’n raam en sinds kort zitten ze niet alleen gretig te eten maar beginnen ze ook te fluiten tijdens hun maaltijd. Gezellig! Bovendien is het leuk om naar te kijken, daar heb ik geen televisie voor nodig.
Maar een volkstuin vind ik een ander verhaal. Want nu mogen er best gezellig koolmeesjes rondhippen maar ik wil niet dat ze m’n zaadjes opeten. Ik wil ook niet dat er duiven komen die aan de net ontsproten plantjes zitten pikken. En wat te zeggen van mijn japanse wijnbes, framboos en aardbeien? Genoeg vogels die zich daar tegoed aan willen doen. Alleen los ik dan het ene probleem op met het volgende probleem.
Nu kan ik bijvoorbeeld een vogelhuisje ophangen waar koolmeesjes of pimpelmeesjes kunnen gaan broeden. Tegen de tijd dat de vogeltjes zijn uitgevlogen zijn mijn frambozen nog niet zover en dus nog veilig. Maar wat vinden mijn buren ervan? Die zou ik ook graag te vriend willen houden. En weet ik zeker dat de vogels niet lekker terugkomen tegen de tijd dat de frambozen wél rijp zijn? Welke vogels wil ik aantrekken en welke niet? Wanneer wel en wanneer niet?

Het is duidelijk, er is nog genoeg om studie naar te doen….