Groei

Het gaat lekker in de volkstuin. In steeds meer vakken is wat gezaaid of staan de geplande plantjes thuis nog wat te groeien in een kasje. De hagelbui heeft voor zover ik kan zien niet voor schade gezorgd en de regen heeft alles lekker opgefrist. In de fruithoek groeien de bodembedekkers behoorlijk en dat scheelt straks enorm in het onkruid wieden.

De uien schieten de lucht in, een mooi gezicht zo al die groene sprietjes! Verder groeit er prei en wat sla in het vak. En er zijn wat Parijse wortels gezaaid.

16 april 2020
6 mei 2020

De aardbeienplantjes staan er fris bij en zitten boordevol met bloemen. De kapucijners groeien gestaag maar worden helaas aangevreten. Ik vermoed door een of ander kevertje, ik heb er jaarlijks last van. Met een beetje geluk groeien ze harder dan dat ze opgegeten worden en tot nu toe lijkt het daar wel op.

De pruimenboom heeft gebloeid en er groeien inmiddels een heleboel piepklein pruimpjes in de boom.

De japanse wijnbes is nog niet uitgelopen en ik vraag me af of dat nog gaat gebeuren. Eens even rondvragen of die al in blad moet staan op dit moment. Mogelijk heeft deze de verhuizing niet overleefd. Ook de ene braam is nog niet uitgelopen, maar deze is sowieso later dan de andere braam die in de tuin staat. Ik wacht het nog maar even af.

Inmiddels weet ik ook waarom de rabarber zo slecht is opgekomen. Twee van de vier planten zijn verrot. Van de planten die wel zijn opgekomen is er eentje nogal zielig. De planten staan te diep in de grond. Het zou kunnen dat ik ze niet goed geplant heb maar ik vermoed dat ik er teveel mest op gegooid heb waardoor ze dus niet boven de grond zijn gekomen. Erg jammer. Maar nu weet ik tenminste waar het aan ligt. Volgend jaar maar nieuwe plantjes kopen. Dit jaar heb ik dan wat extrra plek voor de vele koolplanten die ik thuis heb voorgezaaid.

Het vak dat ik volgezaaid heb met groenbemester is helemaal groen. Het is nog niet helemaal te zien wat het onkruid is en wat de groenbemester. De witte klaver kan ik er wel in ontdekken maar hoe de Esparette eruit ziet weet ik niet. Ik laat alles nog maar even lekker opkomen. De heermoes en pispotjes heb ik er al eens uitgeplukt, maar die blijven stug terugkomen. Het zij zo. Eerst moeten de kleine plantjes wat meer kunnen hebben voor ik grondiger te werk kan gaan.

Afgelopen week hebben we voor het eerst groente van eigen tuin gegeten. Een kropje sla. Eigenlijk nog wat te klein om al te oogsten, maar met 5 slaplanten die even groot zijn is dat niet erg. Het was heerlijk om weer eens lekkere, verse, knapperige sla uit eigen tuin te kunnen eten! De radijsjes was ik vergeten mee te nemen, die staan er nog voor de volgende krop sla.

Koolplanten

DSCN2397Wat de afgelopen vrijdag ook nog is gebeurd is dat de koolplanten een bescherming hebben gekregen. Waar ze de eerste periode vooral beschermd moeten worden tegen slakken, moeten ze bij het opgroeien beschermd worden tegen duiven. Die vinden zo’n malse kern van de koolplant maar al te verleidelijk. Een net is dan ook geen overbodige luxe. Het probleem echter is altijd dat het zo’n gedoe is. In het najaar probeer ik het net zo netjes mogelijk op te bergen maar desondanks wil het graag ergens in de knoop raken. Bij het spannen van het net over de planten (en in dit geval pvc-buizen) zijn er honderden uitsteeksels in de buurt die in het net blijven haken. Takjes, stokjes, andere planten en in dit geval stond er ook nog een Japanse Wijnbes naast, hoe kun je het jezelf toch moeilijk maken… Elk jaar is het dan ook nog hopen dat er geen gat in het net is gekomen, vogels zouden zomaar in het net verstrikt kunnen raken en dat wil ik niet op mijn geweten hebben. Ondanks alle moeilijkheden is het, dit keer met zijn tweeën, weer gelukt om de koolplanten bescherming te bieden tegen de duiven. EnDSCN2429 voor de volgende keer: er was iemand zo lief om voor mij tentharingen mee te nemen zodat ik de volgende keer zo’n net niet hoef vast te maken met stevige stokjes van de braam- of rozenstruik. 🙂

Aanpakken!

Een DSCN9991hele week is er in mijn huis hard geklust. Het resultaat is schitterend! Nu kan ik ook in mijn gang genieten van bloemen. De passiebloem en de kamperfoelie om precies te zijn.

Zowaar was er ook nog tijd om even lekker in mijn tuin bezig te gaan en met zijn tweeën gaat het een stuk harder. Zo was er tijd voor wat andere klusjes en is er even flink aangepakt. Want zo langzamerhand wordt het ook wel wat een oerwoud… Een wat rommelige tuin is niet erg, doorgaans houden de meeste dieren daar erg van. Maar als er steeds minder paadjes overblijven waar je nog kunt lopen zonder op planten te stappen, onder takken door moet duiken of eigenlijk gewoon een snoeischaar nodig hebt om er überhaupt langs te kunnen dan wordt het tijd om te gaan snoeien.

Het paadje op de eerste foto  is weer helemaal toegankelijk. Aan het einde groeiden de goudsbloemen weelderig over het pad en de bieslook had zich rijkelijk uitgezaaid en was daarbij niet buiten de paden gebleven. De komkommerplanten pasten niet meer zo goed in de kas dus daar heb ik een extra boog geplaatst zodat ze zich niet in het nauw gedreven hoeven te voelen.

Bij de koolplanten stonden een aantal broccoli-plantekoolplanten rode kool en bloemkooln die meer sierlijk waren dan productief en daar tussen groeide al heel wat onkruid. Inmiddels ziet het er heel netjes uit! 🙂

De composthoop vaart er wel bij, met al die goudsbloemen erop wordt het een fleurige berg. Het zou me niets verbazen als er de volgende keer dat ik kom bloemen hun kopje overeind hebben omdat ze zich op hun nieuwe plek geworteld hebben…

Bij deze aan de klusser: bedankt voor het helpen!

composthoop met goudsbloemen