Update van het tuinleven

Ik kreeg vandaag de hartelijke aanmoediging om toch vooral blogstukjes te blijven schrijven want ze worden graag gelezen. De blogstukjes zijn wat karig momenteel, ik moet er weer even een ritme in vinden. Tijdens het tuinieren maak ik regelmatig foto’s voor op de blog, vervolgens blijven de foto’s zo lang liggen tot het beeld alweer verouderd is. Hoog tijd om weer wat te laten zien.

In de tuin is inmiddels al her en der wat aan het groeien. Vanochtend ontdekte ik de eerste peultjes aan mijn doperwten. De aardbeiplanten bloeien al volop, de uien groeien gestaag door en de kapucijners gaan zich binnenkort aan de stokken hechten. Het is een rustig voorjaar met deze kou, de meeste plantjes staan nog thuis. Maar het weer begint al warmer te worden dus het zal niet lang meer duren of de plantjes mogen allemaal verhuizen.

Ik schreef de vorige keer dat de plantjes in mijn plastic tunnelkas het te koud hadden en slecht groeiden. Om te kijken of ze het in de kas van de tuin beter deden heb ik 2 tomatenplanten en twee komkommerplanten erin geplant. De tomatenplanten beginnen duidelijk bij te komen en ogen alweer mooi fris. Maar de komkommer vond óók de grotere kas niet leuk en ze zijn beide ten onder gegaan. Ik denk dat de slakken er een smakelijk hapje aan hebben gehad. Aangezien er al meerdere komkommerplanten het loodje hebben gelegd heb ik maar wat nieuwe gezaaid. Als het warm genoeg is kunnen ze de schade nog ruimschoots inhalen want zo groot zijn de planten van de eerste lichting nog niet.

Sinds zaterdag staan de meeste koolplanten ook in de tuin. Waar ze bij het overplanten nogal eens wat beschadigd raken is het dit jaar heel goed gegaan en heeft er van de 16 koolplanten maar één een geknakt blad. Ik ben zeer tevreden. De planten staan mooi onder een net om de vlinders uit de buurt te houden. Thuis staan ook nog wat koolplanten, ik heb duidelijk royaal gezaaid. Het zal wel komen doordat de oogst vorig jaar erg slecht was en ik dit jaar toch écht eigen, met name rode, kool wil. En ach, de ervaring leert dat er altijd wel weer een plekje voor te vinden is.

Verder heb ik mij vooral bezig gehouden met onkroud verwijderen. Zo was het aardbeiveldje vorig jaar nogal verwaarloosd en groeiden er complete grasmatten. Het gras is nu bijna weg, maar het heeft zich natuurlijk allang weer uitgezaaid. Even in de gaten houden de komende tijd, dat scheelt op de lange termijn. Verder kan ik wel merken dat ik vorig jaar de distels er heel trouw uitgehaald heb, want die hebben zich tenminste niet kunnen uitzaaien en er zijn er nog maar weinig van over. En dat terwijl er zo’n 1,5 jaar geleden ontzettend veel distels in de tuin zaten. Prettig om eer van je werk te hebben. 🙂

Mijn volkstuin op 8 mei 2021

Update II

In mijn volkstuin groeien natuurlijk niet alleen maar mooie bloemen, al zou je het soms denken. Tussen de uit de kluiten gewassen Acanthus, de rijkelijk uitgezaaide phacelia, de vele papaver en de explosief groeiende anjers, groeien ook nog ergens wat groenten. En deze groeien minstens zo hard als de bloemen, zo niet nóg harder.

De wortels staan in mooie rijtjes naast de prei. Hoewel de meeste wortels er goed uitzien, lijkt de rode soort het dit jaar nog slechter te doen dan vorig jaar. Het zal wel erg gevoelig zijn voor warmte en droogte want de één na de ander schiet in bloei.

Een paar preiplantjes die ik in het voorjaar heb gekocht om de oogst te spreiden zijn klaar om geoogst te worden. Grote planten, dacht ik. Tot ik er eentje uittrok en ontdekte dat ik ze vergeten ben te ‘zetten’. De onderkant van de schacht is bijna niet wit omdat er maar een paar centimeter onder de grond heeft gezeten. O ja… 😀 Ach, de prei was groot genoeg. Binnenkort de nieuwe, jonge planten maar eens met de pootstok in de grond zetten.

De tomatenplanten groeien goed, ik moet regelmatig dieven. In één week heb ik zo een dief van 20 cm. Dat gaat wel snel met dit weer.

De bonen moest ik tussen het onkruid vandaan vissen en hadden een achterstand opgelopen. Wat wil je ook als het onkruid ze boven de pet groeit. Gelukkig staan ze nu weer vrij, volop in de zon en groeien ze lekker hard. Een paar planten zijn doodgegaan of het zaad is niet opgekomen. Tsja, het was even in een drukke periode. Ik heb er nog wat bij gezaaid en er is best kans dat die boontjes de achterstand wel weer inlopen.

De andijvie is inmiddels op. Drie mooie, dikke kroppen andijvie, mooi na elkaar klaar. Ik heb alweer nieuwe gezaaid en deze plantjes zijn nu zo’n 7 cm.

Aan de kapucijners heb ik dit jaar weinig gedaan. Tegen de tijd dat ik aandacht aan ze wilde besteden waren de eersten al rijp voor de oogst. We hebben er al een paar keer van gegeten en de laatsten zitten in de vriezer. Ik vermoed dat er van mijn oude, zelf gevangen zaad, toch wat opgekomen is en dat daar doperwten tussen hebben gezeten. Tsja, als het zaad eenmaal gedroogd is zie ik het verschil niet meer zo goed. Tussen de paarse kapucijners groeiden groene peulen: doperwten. En er groeiden paarsgroene peulen: dopcijners. Of kaperwten.

De eerste courgetteplant begint courgettes te produceren. We hebben er al twee op en er zaten alweer genoeg nieuwe aan. De andere courgetteplant is nog niet zover. Met het zaaien was er de eerste keer maar eentje opgekomen. De twee die ik erna zaaide kwamen allebei op. Gelukkig kon ik er een andere tuinder blij mee maken. Eén plantje slijten is makkelijker dan 30 courgettes 😉

Het is maar goed ook dat er weer courgettes zijn. De zoetzuur die ik er van maak is bij ons favoriet en inmiddels is de voorraad van vorig jaar bijna op. Waarschijnlijk komt het precies uit.

Als laatste nog even over de rabarber. Want ó, wat heb ik daar dit jaar veel oogst van! Ik geloof dat ik de 15 kilo wel haal. Ik gaf dan ook graag wat weg (1/3 van de vriezer zit nu vol rabarber) en gelukkig zijn er altijd wel liefhebbers voor. Aan het eind van het tuinjaar zal ik ook wat planten eruit halen, de eerste liefhebber heeft zich al gemeld.

Grond ontginnen

Ik voel me soms net een ontdekkingsreiziger in mijn tuin. Er zijn stukken waar de grond nog ontgonnen moet worden. Met name de linkervoorhoek zit vol met stenen, uit elkaar gevallen plastic, tegels (maar dan wel 10-20 cm onder de aarde), gruis en halfvergane palen. Waar het allemaal vandaan komt is mij een raadsel. Het lijkt me dat de vorige huurder ook graag groente verbouwde en geen stenen kweekte. Zou het de reden zijn waarom hij de kist linksvoor in de tuin had staan? Of zou er zoveel puin liggen omdat daar een kist stond zonder bodem? Ik zal het nooit weten. In ieder geval wil ik het er niet hebben en dus ben ik druk bezig om de aarde daar klaar te maken voor beplanting. Vorige week heb ik een vierkante meter vrijgemaakt en daarbij een bak vol stenen verzameld. Balken, metalen staven en gruis mag binnenkort allemaal naar de stort, maar de stenen wil ik gebruiken voor mijn ‘rotsrandje’. Met dit tempo zal het niet lang duren voor ik de hele voorkant kan leggen. En dan stond er ook nog een maggiplant, nummer 3 in de tuin. Eentje lijkt me wel genoeg, dus deze kon eruit. De wortels zitten flink diep en samen met de balken komt de oude bloempot zo wel vol.

Het is een flinke klus, maar het geeft me zeer veel voldoening als ik weer een stukje tuin in gebruik kan nemen, in de wetenschap dat mijn groente niet op een vuilnisbelt groeit, of vlak boven de dikke wortels van de maggiplant, maar gewoon, op redelijke grond. Dit keer heb ik plaats kunnen maken voor tomatenplanten. Ze kunnen mooi gaan groeien terwijl ik stukje bij beetje de rest van de voortuin ga ontginnen.

Voor de warmte

Ik moest vanmorgen vroeg opstaan wilde ik nog even aan de slag kunnen in mijn tuin. Met deze warmte is het al snel té warm om in de tuin te werken. Zo overdag is er geen plekje schaduw en een beetje zonneschijn is leuk, maar met hard werken is de felle zon al snel een te grote warmtebron.

Dus was ik vanmorgen vroeg uit de veren en kon ik heerlijk op tijd aan de slag. Ik begon in de kas en ondanks de automatische raamopeners was het daar al 37 graden. Rustig werken geblazen dus. Het water geven in de kas gebeurt al maandenlang heel trouw 3-5 keer per week en met deze warmte groeit alles explosief. Zo nam de goji-bes al bijna een kwart van de kas in beslag met zijn lange takken. Hoewel er nog geen bloemetjes aan zitten en ik niet weet of ik mijn eigen oogst verknipte, heb ik de struik toch maar flink teruggesnoeid. Tenslotte is de goji-bes voor erbij in plaats van dat mijn kas er staat voor de goji-bes.

De snijbiet doet het ontzettend goed, regelmatig kan ik wat oogsten en ook mijn tuinmaatje geniet ervan. Eigenlijk vind ik het veel gemakkelijker dan spinazie. De grote bladeren oogsten gemakkelijker, ik kan veel sneller weer opnieuw oogsten en het tijdstip van oogsten komt wat minder precies. Bovendien is het schoonmaken ook sneller. De smaken van de beide groentes lijken wel veel op elkaar, al is het toch niet hetzelfde. Ik had verwacht dat de snijbiet met de warmte in de zomer wel zou doorschieten maar dat is nog steeds niet het geval. Het staat nu echter in de weg omdat de komkommer en meloenplant minder goed kunnen groeien. Tijd om de boel te rooien. Nog één keer kan ik er flink van eten. Er is genoeg groente op komst ter vervanging.

Met het opruimen van de snijbiet, het snoeien van de goji-bes en het verwijderen van het onkruid ziet de kas er al een heel stuk netter uit. Alleen de tomatenplanten moeten nog (verder) opgebonden worden en alweer flink worden gediefd. Ik sta er versteld van hoe snel de dieven uitgroeien tot enorme stengels. Zowel mijn tuinmaatje als ik zijn de afgelopen tijd aan het dieven geweest en toch vind ik alweer dieven van gerust 30 cm. Zo langzamerhand komt er echter steeds meer overzicht en vallen ook de dieven beter op. Alles krijgt natuurlijk nog weer een flinke plens water en met een voldaan gevoel verlaat ik de kas.