Grond ontginnen

Ik voel me soms net een ontdekkingsreiziger in mijn tuin. Er zijn stukken waar de grond nog ontgonnen moet worden. Met name de linkervoorhoek zit vol met stenen, uit elkaar gevallen plastic, tegels (maar dan wel 10-20 cm onder de aarde), gruis en halfvergane palen. Waar het allemaal vandaan komt is mij een raadsel. Het lijkt me dat de vorige huurder ook graag groente verbouwde en geen stenen kweekte. Zou het de reden zijn waarom hij de kist linksvoor in de tuin had staan? Of zou er zoveel puin liggen omdat daar een kist stond zonder bodem? Ik zal het nooit weten. In ieder geval wil ik het er niet hebben en dus ben ik druk bezig om de aarde daar klaar te maken voor beplanting. Vorige week heb ik een vierkante meter vrijgemaakt en daarbij een bak vol stenen verzameld. Balken, metalen staven en gruis mag binnenkort allemaal naar de stort, maar de stenen wil ik gebruiken voor mijn ‘rotsrandje’. Met dit tempo zal het niet lang duren voor ik de hele voorkant kan leggen. En dan stond er ook nog een maggiplant, nummer 3 in de tuin. Eentje lijkt me wel genoeg, dus deze kon eruit. De wortels zitten flink diep en samen met de balken komt de oude bloempot zo wel vol.

Het is een flinke klus, maar het geeft me zeer veel voldoening als ik weer een stukje tuin in gebruik kan nemen, in de wetenschap dat mijn groente niet op een vuilnisbelt groeit, of vlak boven de dikke wortels van de maggiplant, maar gewoon, op redelijke grond. Dit keer heb ik plaats kunnen maken voor tomatenplanten. Ze kunnen mooi gaan groeien terwijl ik stukje bij beetje de rest van de voortuin ga ontginnen.

Voor de warmte

Ik moest vanmorgen vroeg opstaan wilde ik nog even aan de slag kunnen in mijn tuin. Met deze warmte is het al snel té warm om in de tuin te werken. Zo overdag is er geen plekje schaduw en een beetje zonneschijn is leuk, maar met hard werken is de felle zon al snel een te grote warmtebron.

Dus was ik vanmorgen vroeg uit de veren en kon ik heerlijk op tijd aan de slag. Ik begon in de kas en ondanks de automatische raamopeners was het daar al 37 graden. Rustig werken geblazen dus. Het water geven in de kas gebeurt al maandenlang heel trouw 3-5 keer per week en met deze warmte groeit alles explosief. Zo nam de goji-bes al bijna een kwart van de kas in beslag met zijn lange takken. Hoewel er nog geen bloemetjes aan zitten en ik niet weet of ik mijn eigen oogst verknipte, heb ik de struik toch maar flink teruggesnoeid. Tenslotte is de goji-bes voor erbij in plaats van dat mijn kas er staat voor de goji-bes.

De snijbiet doet het ontzettend goed, regelmatig kan ik wat oogsten en ook mijn tuinmaatje geniet ervan. Eigenlijk vind ik het veel gemakkelijker dan spinazie. De grote bladeren oogsten gemakkelijker, ik kan veel sneller weer opnieuw oogsten en het tijdstip van oogsten komt wat minder precies. Bovendien is het schoonmaken ook sneller. De smaken van de beide groentes lijken wel veel op elkaar, al is het toch niet hetzelfde. Ik had verwacht dat de snijbiet met de warmte in de zomer wel zou doorschieten maar dat is nog steeds niet het geval. Het staat nu echter in de weg omdat de komkommer en meloenplant minder goed kunnen groeien. Tijd om de boel te rooien. Nog één keer kan ik er flink van eten. Er is genoeg groente op komst ter vervanging.

Met het opruimen van de snijbiet, het snoeien van de goji-bes en het verwijderen van het onkruid ziet de kas er al een heel stuk netter uit. Alleen de tomatenplanten moeten nog (verder) opgebonden worden en alweer flink worden gediefd. Ik sta er versteld van hoe snel de dieven uitgroeien tot enorme stengels. Zowel mijn tuinmaatje als ik zijn de afgelopen tijd aan het dieven geweest en toch vind ik alweer dieven van gerust 30 cm. Zo langzamerhand komt er echter steeds meer overzicht en vallen ook de dieven beter op. Alles krijgt natuurlijk nog weer een flinke plens water en met een voldaan gevoel verlaat ik de kas.