Tag archieven: tuinkas

Een nieuwe tuinkas: het afbreken

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Een tuinkas afbreken, hDSCN2043oe doe je dat? Dat was wat ik me de week, voorafgaand aan deze grote klus, voortdurend afvroeg. Gelukkig had ik mijn handige broer gevraagd om te komen helpen en op de valreep kon er nóg iemand een paar uurtjes de handen uit de mouwen steken. Thuis op de bank had ik het heel logisch bedacht: alles nummeren, veel foto’s maken en geordend verpakken voor vervoer.

Maar dan de praktijk… De kas was, na een nacht regen, helemaal nat. Bovendien na al die jaren ook smerig (wat wil je anders in een volkstuin) Met een permanente stift op de kas schrijvDSCN2044en was onmogelijk. Met stift op tape schrijven was nog enigszins leesbaar maar het plakken van dit tape was ook niet zo’n succes. Dus van nummeren is nauwelijks sprake geweest. Foto’s heb ik wel veel gemaakt, maar waar ik bij het opbouwen tegenaan zal lopen is mij nog een raadsel. Dus of die bruikbaar zijn…

En dan nog de positie van de kas. De tuin is blijkbaar al jaren in gebruik en dan groeit alles tegen een kas aan. De ene keer zak je weg in een stuk zachte, sompige klei, de andere keer kun je de kas amper bereiken door de vele struiken die ervoor staan. Al met al nog een hele klus.

Met het weer hebben we het ontzettend getroffen. Toen ik van huis vertrok voorspelde buienradar de komende 2 uur alleen maar regen. Maar na hooguit een half uurtje lichte regenval is het de rest van de ochtend droog gebleven. Ook de kou viel me mee maar dat kan ook te maken hebben met de vele lagen kleren die ik had aangetrokken. Met slechts één sneetje en één beschadigde glasplaat is de klus goed geklaard vind ik.

Thuis vierden we het voltooien van de natte, modderige, koude klus met een heerlijke lunch en verse speculaas-appeltaart toe.

En nu maar hopen dat het opbouwen ook zo voorspoedig gaat, ik bak met alle plezier nog eens zo’n appeltaart!  DSCN2060

Bijna verhuizen…

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Ik kasben druk bezig met de voorbereidingen want ik ga bijna verhuizen! Niet ikzelf, maar de kas die ik kan kopen. De foto’s die ik enige tijd geleden heb gemaakt van mijn toekomstige kas heb ik al vele malen bekeken. Eerst om te zwijmelen, bedenkend wat voor mogelijkheden ik erbij krijg om te kweken. Later met wat meer aandacht voor de constructie. Afgelopen week heb ik de afmetingen van de ramen berekend (gelukkig had ik de maten van de kas nauwkeurig opgenomen) en ben ik karton gaan verzamelen. Want hoewel het glas van een tuinkas sterk is, is en blijft het glas. En dat glas moet wel vervoerd worden.

Ik had me voorgenomen om voor elk stuk glas een stuk karton op maat te snijden. Tot ik alle raampjes had geteld. Dan kom ik al snel uit op 80 stukken karton. Na een bezoek aan de supermarkt en het verder leeghalen van mijn zolder (levert ook veel dozen op) kwam ik op een krappe 30 stukken karton. Ach… het voordeel van glas is ook weer dat het glad en vlak is en dat ik er gerust een paar op elkaar kan leggen voor ik ze behoedzaam toedek met karton 😉

Naast het bekijken en berekenen kon ik ook wel wat kennis van zaken gebruiken. Gelukkig is één van de tuinders op mijn complex goed op de hoogte en kon hij me een heel eind op weg helpen. Heerlijk. En dan nog mankracht. En gereedschap. En een verhuizer met een aanhangwagen.

Ondertussen houd ik ook het weerbericht angstvallig in de gaten. Want zulk mooi weer als bij het maken van de foto’s zullen we helaas niet treffen. Maar hopelijk blijft het (enigszins) droog en waait het niet te hard. Het is even afwachten. Wat het ook wordt, ik zal blij zijn als de kas eenmaal in mijn eigen tuin staat en ik de kas kan gaan gebruiken. Want het tuinieren zelf doe ik het allerliefst.

De weg van via-via

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Toen ik net begon met mijn volkstuin snapte ik niet hoe al die andere tuinders toch zo gemakkelijk aan hun spullen kwamen. Als ik ernaar vroeg kreeg ik onderstaande antwoorden:

‘O, gekregen van die en die.’

‘Ik heb even gevraagd of ik wat mocht meenemen en dat was goed.’

‘Een kennis hield op met tuinieren en toen mocht ik zijn spullen wel overnemen’

‘Bij mijn werk was nog wat over en dat kon ik wel meenemen.’

Het enige wat ik zag bij al die verhalen was dappere mensen die wildvreemden om hun restafval vroegen of die een buitenkansje meteen met een grote auto konden ophalen. En nee, ik ben niet iemand die bij vreemde mensen vraagt of ik… (hoewel: soms heb ik opeens een dapperheidsaanval) En een grote auto heb ik ook al niet, dus als ik iets tegenkom moet het op mijn fiets passen. Maar zowaar… ook met alleen een fiets en heel bescheiden wat opmerken kun je tegen buitenkansjes aanlopen! Al heb ik voor dit buitenkansje toch wel echt een auto nodig en iemand die me wil helpen met het afbreken en weer opbouwen. Ik kan namelijk een kas van iemand overnemen. Hoera!

DSCN0717In de zomer kijk ik wel eens jaloers naar andere tuinders als ze de prachtigste paprika’s kweken in hun kas, of als ze in het vroege voorjaar al kroppen sla mee naar huis nemen die bij mij nog maar amper boven de grond komen. Tsja… met een kas kun je nu eenmaal eerder beginnen. Ik zou best wel een kas willen maar deze zijn nieuw erg duur en tweedehands is het natuurlijk maar net of je in de buurt wat tegenkomt.

DSCN0720Ik sprak met iemand die ik helemaal niet zo goed ken maar het gesprek kwam op mijn volkstuin. Haar man had ook een volkstuin maar wilde ermee ophouden. Ze zaten alleen nog met een kas, zo jammer om die gewoon weg te doen. En zo doen ‘al die mensen’ dat dus…