Druivensap

Ik heb al heel wat potjes gevuld met druivensap. De druivenstruik gaat als een tierelier, of het nu op een stevige boog leunt of heen en weer wordt gezwiept in de wind. Meer dan twee emmertjes vol druiven kan ik niet meenemen op de fiets dus alles wordt in delen geoogst. Bovendien past het anders niet in de koelkast.

Terwijl ik naarstig op zoek ging naar flesjes tussen mijn verzamelde jampotten stonden de koffiemelkflesjes al in de koelkast. Dat ging echter niet hard genoeg, het eerste flesje is nog maar op de helft of ik ben alweer enkele liters druivensap verder. Ik vond het een goede reden om eens leuke flesjes aan te schaffen voor het sap. Vandaag zou ik de laatste druiven verwerken dus de 6 kleine flesjes van 250 mL leken me wel genoeg. Maar goed, voor volgend jaar kocht ik ook alvast een grote fles van een liter. Tenslotte is het leuk om flessen te hebben die bij elkaar passen en of je die volgend jaar nog kunt vinden is natuurlijk maar de vraag.

De 1-liter fles bleek hard nodig. Sterker nog, aan alle flesjes samen had ik nog niet genoeg. De hoeveelheid sap bedroeg vandaag 3,5 liter. De druiven zijn zo zoet dat suiker toevoegen niet nodig is. Terwijl ik de flessen stond te vullen vroeg ik me af of ik me niet eerst even had moeten verdiepen in deze nieuwe methode. Deze flessen sluiten af met een rubberen rand die je vastklemt met een beugel. Nu alle flessen al gevuld zijn ga ik toch nog maar even op zoek naar wat informatie. Het zou jammer zijn als ik straks druivensap moet weggooien omdat blijkt dat de flessen zo helemaal niet vacuüm zijn…

En ja hoor, het lijkt erop dat er toch nog wat meer werk achter vandaan komt dan ik had gedacht. De flessen horen in de categorie ‘wecken’ en dan hoor je de boel nog te koken als de potten/flessen al gevuld zijn. Belangrijk daarbij is dat de fles niet té vol zit. Hmmm… Ik denk dat ze in de koelkast belanden en binnenkort gewoon lekker opgedronken worden. Maar ik slaap er eerst nog een nachtje over. Tenslotte is het leuk om ze te sier te zetten en het lijkt erop dat de flessen uiteindelijk minder vol zijn dan bij het inschenken het geval was. Misschien dat ik er toch nog eentje ga proberen en wie weet volgt er dan wel meer.

Druivenjam

Het is gister gelukt om niet alleen het sap maar ook nog druivenjam te maken. De vloeistof ziet er mooi roze uit en met het beetje citroensap dat ik heb toegevoegd hoop ik dat het deze kleur ook zal behouden.

De jampotjes zijn allemaal vacuüm. Altijd weer even spannend of lukt. Wat me wel opvalt is dat de jam helemaal niet stevig lijkt. Als ik de potjes beweeg, beweegt de jam als een dun sap heen en weer. Ai…! En dat met voldoende agar-agar. Normaal gebruik ik Marmello maar door productieproblemen is dat momenteel niet leverbaar. Bij agar-agar moet je zelf testen wanneer de jam dik genoeg is of dat je nog langer moet koken. Tsja… het lijkt erop dat daar iets misgegaan is. Maar goed, als de smaak goed is zal de jam nog prima kunnen fungeren als kleurtje en smaak voor in de yoghurt. Binnenkort maar eens proeven.

Overigens heb ik nog wel (een) herkansing(en) want de struik hangt nog steeds vol met druiven.

Wat te doen met…

… een heleboel druiven? Ik ben maar even gaan googlen. Want hoewel ik druiven heerlijk vind zijn het er écht veel teveel om ‘even’ op te eten in mijn eentje. Bovendien is alles vrijwel tegelijk klaar en is het maar beperkt houdbaar.

Ik besloot er jam van te maken en heb gister negen bakjes druiven geplukt. Terwijl ik de druivenprut na het koken door een vergiet haalde, heb ik me bedacht. Ik maak er óók wat druivensap van. Op zolder vond ik nog wat flesjes en er moet maar wat in potjes. Het sap ziet er helder en rozerood uit. Met een klein beetje suiker smaakt het verrukkelijk!

Momenteel staat het sap nog op me te wachten. Terwijl ik mijn blog wilde bijwerken (het komt er steeds maar niet van) bleek het internet eruit te liggen. Gelukkig is de bibliotheek vlakbij. In de laatste paar minuten van de openingstijd typ ik nog razendsnel een stukje. Alstublieft. 😉