Storm

Wat kan het soms hard waaien zeg! Zo ook vandaag weer. Ik ben benieuwd hoe het er in de tuin uitziet, al vermoed ik dat alles wat kón omwaaien, vorige week al omgewaaid is. Zo ligt dit keer niet de druivenboog met blauwe druiven omver maar is het de boog vooraan in de tuin, met de witte druiven. De boog is ergens afgebroken. Ik laat de boel maar gewoon liggen, de boel overeind hijsen en vastzetten is in dit geval onbegonnen werk.

Verder is de tunnelkas gescheurd. Ik zag maandag al een flinke scheur in het plastic zitten en dan is het slechts een kwestie van tijd tot de rest van het plastic ook kapot is. Dinsdag lag de hele kas dan ook open. Nu de temperatuur daalt en de zomer bijna ten einde verwacht ik niet meer veel van de komkommerplanten eronder. Ik heb meteen de hele boel maar opgeruimd. De glazen kas is goed bestand tegen alle wind. Wat heerlijk dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken. Want één kapot glas en de hel kas kan kapot waaien. En dat weer opbouwen is wel wat meer werk (en kosten) dan een druivenboog die omkiepert.

Bonen belevenissen I

Er valt altijd wat te beleven met bonenplanten in je tuin. Tenminste, bij mij is dat wel het geval. Zo kwam ik afgelopen maandag op mijn tuin. Het waaide hard en ik was opgelucht toen ik zag dat de druivenstruik nog overeind stond. Dit keer moest ik echter de bonenstokken overeind hijsen. De stokken bleken onder invloed van de wind en regen scheefgezakt te zijn. Als twee handen nodig hebt om ze recht te zetten is het een lastige klus om ook nog iets aan hun stabiliteit te verbeteren. De grond was zacht, de stokken bogen door onder het gewicht van de bonenplanten en zodra één stok scheefzakte trok deze de hele zaak weer mee omver.

Met wat extra stokken heb ik de hele boel weer wat overeind weten te zetten. Waarschijnlijk heb ik ook teveel bonen per stok waardoor alles te zwaar is geworden. Terwijl ik dit typ waait het buiten behoorlijk en ik houd mijn hart vast voor mijn bonenstaken. Want ze stevig in het gareel krijgen is me niet gelukt. Ik heb allang door dat een stevige constructie maken iets is waar ik nog veel ervaring kan opdoen. Het zal me een hoop ‘noodsituaties’ schelen na een storm. Er valt altijd nog genoeg te leren in een tuin en dit jaar is dat vooral ‘hoe maak ik mijn tuin windbestendig?’ 😉

 

Windvanger

dscn2919 Ik was o zo trots op mijn rozenboog met druivenstruik. Hij groeit er zo mooi overheen en vormt zo een groene boog naar mijn mini-terras (bestaande uit precies 4 tegels met plek voor één stoel)

Echter… op een keer kwam ik weer in mijn tuin en de boog lag half scheef. Zucht… zeker iemand wat onhandig langsgereden met de kruiwagen… Ik zette de boog weer overeind, duwde de poten eens stevig in de grond (voor zover dat lukte met de harde, droge klei) en ging tuinieren.

De keer erna weer een scheve boog. Hmm… zou de boog misschien niet zo stevig in de grond staan? Tsja… die harde klei ook. En erg stevig is de boog niet, met flink duwen verbuig de de boel zomaar. Nou ja, maar weer ’s wat proberen dan.

Vorige week lag de boog scheef achterover. ‘De druivenstruik is te zwaar voor de boog en vangt teveel wind. Je zou er een paaltje bij moeten zetten,’ was het advies van, jawel, pake uit Friesland. Dat de druivenstruik teveel wind zou vangen was geen second bij mij opgekomen. Doorgaans werk ik ook niet met zulke grote struiken, ik ben meer van het kleine grut. En dat de boog te licht zou zijn… die vliegt toch niet weg? Nee, los van elkaar niet, samen wel bijna.

Ikdscn2918 had nog geen kans gehad om een paaltje te slaan of de boog lag de afgelopen week op zijn kant. Angstvallig kwam ik dichterbij, de druivenstruik zou toch niet geknakt zijn…? Gelukkig, o, wat had ik een geluk, want de druivenstruik was nog heel. Maar dat paaltje kon geen dag meer wachten, dat was duidelijk. Zowaar lagen er nog twee kleine paaltjes in mijn kast. Meteen aan de slag dus.

En zo bedacht, zo gedaan. Gelukkig stond ik wat verscholen achter het maïs van de buurvrouw zodat de stoere tuinmannen mijn geklungel niet konden zien. En zo heb ik zélf de paaltjes en de boog in de grond gekregen. Het is niet mijn favoriete werk, maar als het dan lukt… o, dan ben ik o zo trots 🙂

P.S. Nu hopen dat de boog met druivenstruik weer en wind kan weerstaan…