Een kostbaar droog uurtje

Het was vandaag mooi weer. Ik heb ervan genoten door een uurtje in de zon te zitten op een bankje buiten, met een dikke jas aan. De zon wordt al lekker warm.

Verder is het verre van lekker tuinweer. Harde wind en veel regen. Laatst was het op een zaterdagmiddag nog redelijk weer. Er stond wel een flinke wind maar het was droog en dat was al heel wat. Mijn man kwam me helpen met het zware werk in de tuin. De dichte dikke kleigrond moet een beetje losser gemaakt worden. Helemaal na zulke hevige regenbuien is goed te zien waar het water allemaal blijft staan. Complete meertjes ontstaan er aan de rand van de tuin.

Van een buurman kreeg ik voor de tuin thuis de tip om met een grondboor wat gaten te maken en deze te vullen met turfmolm. De grond achter huis is nogal dicht en de turfmolm kan dan als een lont werken om het water bij de plantjes te krijgen. Andersom kan het natuurlijk ook werken en daarom gaan we het ook toepassen in de volkstuin.

Met een grondboor maakte mijn man een stel gaten in de kleigrond op de plekken waar het water bleef staan. En ja hoor, op den duur kon hij zien dat de grond van samenstelling veranderde, zoals te zien is op de foto. De gaten vulde ik met de turfmolm. Met een stok kon ik het vermengen met water want de gaten stonden meteen alweer vol met water. Het is even afwachten of het op de lange termijn het water beter laat zakken.

In ieder geval was het ook nodig om de grond beter los te maken. Met een riek ging mijn man de kleigrond te lijf terwijl ik onkruid ging trekken. Vorig jaar heb ik een gereedschap gekregen waarmee je de grond wat losser kunt maken en die kwam nu ook goed van pas.

Na anderhalf uur waren er twee vakken grond mooi losgemaakt en onkruidvrij. Die zijn vast klaar voor het zaaien. De komende jaren zal ik veel groenbemesters zaaien om die vervolgens door de grond te kunnen werken. Ook dat kan goed helpen tegen wateroverlast.

In de koude kas heb ik alvast een beetje sla gezaaid. Met mijn ervaring dat sla zichzelf prima kan uitzaaien en na de winter dan prachtige kropjes levert, is het vroeg zaaien zeker het proberen waard. Ik ben benieuwd.

Verplanten

Naast het oogsten van groente is er in de winter nog veel meer te doen in de tuin. Echter, de natte, zompige kleigrond weerhoudt mij er wel eens van. Op de een of andere manier kan ik nogal chagrijnig worden van die zompige klei die me elke stap een centimeter doet groeien. Het is niet voor niets dat ik tegelpaden heb aangelegd in mijn tuin en probeer om vanaf die paden alles te kunnen bereiken. Alleen blijft de klei niet altijd netjes buiten de paden en ik niet óp de paden. Maar goed, in de winter mis ik mijn tuin ook nogal eens en dat blijkt dan weer tegen de zompigheid op te wegen.

Vorige week begon ik vol goede moed aan een klus die ik al enige tijd op de planning had staan. Het verplaatsen van de Japanse wijnbes. De oude struik had ik al verwijderd, de nieuwe stekjes moesten alleen nog even een beter plekje krijgen. In de loop der jaren is mijn tuin een wirwar van planten geworden, het overzicht is soms ver te zoeken. Tijd voor wat meer structuur!

De palen in mijn tuin die ik eens heb geplaatst om mijn frambozen en braamstruik in het gareel te houden bevallen goed. Een uitstekend idee om die ook te gaan gebruiken bij de Japanse wijnbes. En als ze dan tóch verplaatst moeten worden, waarom maak ik dan geen ‘fruithoek’? Is er ook meteen wat meer orde. Zo gezegd, zo gedaan. Inmiddels staan er wat kleine stekjes op rij bij de palen. De volgende taak is om de waslijn strak aan de palen te bevestigen zodat de takken eraan vastgemaakt kunnen worden. Ook een uitstekende klus voor in de winter. En de zompige klei? Die viel me dit keer alles mee.

Bollen

DSCN1354_rsLaatst heb ik twee zakjes met narcisbollen gekregen. Ze begonnen al uit te lopen, lang kon ik ze niet meer laten liggen als ik ze niet al binnen tot bloei wilde zien komen. Dus toen ik van mijn tuin en het mooie weer wilde genieten heb ik deze bollen maar even in de grond gestopt. Ik heb ze aan de voorkant van mijn tuin op een rij gepoot en zie nu al uit naar het effect in het voorjaar.

Wat me opviel bij het poten was dat de ‘gekroelde grond’ een stuk losser is dan de rest van de tuin. Vooral het stukje nieuwe tuin heeft flink zware kleigrond dat behoorlijk dicht is. Wil ik deze grond wat makkelijker kunnen bewerken dan zal ik er wat humus door moeten mengen. Misschien is er wel een deel van mijn composthoop klaar om met de aarde vermengd te worden. Zolang ik de nieuwe tuin nog niet compleet heb ingericht is er wel ruimte om een stuk ongebruikt te laten en wat te proberen met compost. Maar dan zal ik eerst eens een betere composthoop moeten maken, de drie pallets die er nu wat tegen elkaar aan leunen maken het compost pakken wel erg moeilijk. Wat dat betreft is de wintertijd een uitstekend moment om daar eens wat over te brainstormen en op zoek te gaan op internet naar tips en trucs.

Een andere optie is weer nieuw bokashi-mengsel halen. Een volle bokashi-emmer kan ik dan zo door de bovenste grond heen harken en dit zorgt niet alleen voor bemesting maar ook voor lossere grond.

 

Nattigheid

Doorgaans geniet ik ervan om in mijn tuin bezig te zijn. Om rond te lopen en te bekijken hoe alles weer gegroeid is, om uit te zoeken wat ik zal gaan eten en te kijken waar nog wat moet gebeuren. Soms echter veroorzaakt het rondlopen en bezig zijn enige chagrijnigheid. En dat is op een moment dat alles nat is en met elke stap die ik zet ik een stukje langer word door de natte kleigrond die onder mijn laarzen plakt. Op zulke momenten ben ik er wat minder blij mee dat ik mijn groenten op kleigrond verbouw. Zelfs met handschoenen aan, waarbij ik helemaal geen vieze handen hoef te maken, voelt alles wat ik in de grond doe glibberig en onwillig. De paadjes van tegels, die ik heb gemaakt om niet zo’n last te hebben van glibberige grond als het heeft geregend, zijn in korte tijd alsnog erg glibberig en soms ga ik bijna onderuit.

Een voordeel is dat de meeste nattigheid er is in de maanden dat ik niet veel in de tuin bezig hoef. En glibber ik een keer wél over de natte klei op de tegels zoals gister, dan houd ik mijzelf voor dat dit nadeel het grote voordeel heeft dat ik vruchtbare grond heb waarop alles rijkelijk groeit en bloeit. Ik stamp flink met mijn laarzen op de tegels voor ik de tuin verlaat en zo glibbert de meeste irritatie al weg.