Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Wat te doen als…

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

… dedscn2952 pompoenplant je hele tuin overwoekerd?

Dat de muskaatpompoen groot werd had ik al wel door. Maar inmiddels begin ik me af te vragen wanneer de plant eigenlijk een eind breit aan zijn overwoekerende groei. Vanmiddag heb ik de plant zelfs uit de vlinderstruik moeten knippen. Wat zou het van plan zijn daar te doen? Tenslotte kunnen de tengere stelen een flinke pompoen nooit zo hoog in de lucht houden. Het zou zijn eigen ondergang worden… Maar daar heeft de plant vast niet over nagedacht. Het enige waar het mee bezig is, is groeien!

Leuk om te zien en een leermoment voor volgend jaar om meer ruimte vrij te houden voor deze soort. De andere pompoenplanten (de soort Uchiki Kuri) zijn heel wat bescheidener. De pompoenen die daaraan komen zijn natuurlijk ook kleiner en de eerste twee heb ik al geoogst.

Inmiddels bedscn2947ginnen de muskaatpompoenen ook zichtbaar te worden. Twee weken geleden waren ze ongeveer zo groot als een vuist, lichtgroen en prachtig geribbeld. Inmiddels zal ik ze met twee handen moeten tillen en is de kleur donkergroen. Volgens de bijsluiter van de zaden verkleuren de pompoenen laat in de herfst en zijn ze zéér lang houdbaar. Dat is maar goed ook want met zulke joekels zal ik flink wat gerechten met pompoen kunnen maken. Het lijkt erop dat ik de komende winter wel genoeg te eten zal hebben. dscn2949

 

Betrapt

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

dscn1171Deze vlinder heeft mijn kleine bloemkoolplantjes ontdekt. Geen wonder dat er regelmatig eitjes op de bladeren te vinden zijn. Helaas… hier verboden gebied aangezien de plantjes nog te klein zijn. Maar wel leuk om te zien dat zo’n vlinder de kool haarfijn weet te vinden!

Bloeiende chrysant…?

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

dscn1170Wie niet beter weet zou denken dat deze chrysant in bloei staat. Echter… als je weet dat deze plant een chrysant is, weet je waarschijnlijk ook dat een chrysant hele andere bloemen heeft. En dat klopt. De bloemknoppen zijn hier namelijk nog niet verschenen. Het is Suzanne met de mooie ogen die zich al klimmende aan de chrysant heeft verslingerd. En waar Suzanne groeit, daar bloeit ze ook. Het geeft een leuk effect, helemaal nu de chrysant nog even op zich laat wachten wat de bloei betreft.

Rode bieten met karnemelksaus

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

P_20160831_174248Op rode bieten raak ik niet uitgegeten. Volgens mij eet ik ze de hele zomer lang wekelijks. Meestal kook ik voor drie keer en kan ik er twee keer van eten. Vaak eet ik dan roze stamppot, maar een mens wil ook wel eens wat variatie. En zo herinnerde ik mij de karnemelksaus van mem. Als je dat door de bieten en aardappels roerde kreeg je een knalroze brei. Als kind vond ik dat zeer interessant. Knalroze eten krijg je nu eenmaal niet zo vaak, helemaal niet als je, zoals ik graag deed, alle ingrediënten graag apart opeet.

Voor een ieder die ook graag eens wat anders van de rode bieten maakt, komt hier het recept voor de karnemelksaus. Deze serveer je bij gekookte aardappelen en bieten.

Ingrediënten (1 à 2 personen)

  • 100-150 g spekjes
  • ui
  • 2 dl karnemelk
  • 2 eetlepels bloem

Bereiding

De ui snipperen en samen met de spekjes bakken. Vervolgens even apart houden. Van de bloem en wat karnemelk een glad papje maken. De rest van de karnemelk toevoegen en aan de kook brengen. Het sausje onder goed roeren 4 minuten laten koken. Vervolgens de ui en spekjes erbij voegen. Eventueel nog (verder) op smaak brengen met peper&zout of met mosterd.

Bezoek op de tuin

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Regelmatig is er iemand mee naar mijn tuin om te komen kijken. Familie, vrienden, kennissen of ‘moestuin-geïnteresseerden’. Inmiddels vinden ze op het volkstuinencomplex dat ik ‘veel vrienden’ heb. Ach ja, logisch aangezien het gemiddeld twee-wekelijks voorkomt dat ik met iemand over mijn tuin loop.

blog over volkstuinOm zelf ook eens op de foto’s te staan die ik op mijn blog plaats vraag ik mijn gasten wel eens om foto’s te maken. Vaak vergeet ik het helaas te vragen. Ook sta ik er wel eens wat ongelukkig op. Ik heb doorgaans niet mijn netste kleren aan naar de tuin maar op de foto wil ik er toch wel florissant opstaan. 😉 Maar het kan ook leuke resultaten opleveren. Zoals het laatste bezoek. Heit heeft een mooie foto gemaakt vind ik, het is zelfs geschikt om op de hoofdpagina van de blog te plaatsen. Tenslotte kunnen we daar niet het hele jaar naar een winterfoto kijken 😉

 

Laag pitje

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

dagpauwoogDe komende twee weken staat de blog even op een laag pitje. Soms zijn er wat teveel dingen tegelijk die gebeuren moeten. In dat geval kan ik beter wat minder of korter bloggen dan minder tuinieren. Tenslotte doet tuinieren mij erg goed, helemaal als ik het druk heb. En met zulk schitterend najaarsweer is het helemaal een verwennerij!

Tussendoor is er vast wel even tijd om een foto te laten zien. Er is zoveel moois te zien in de tuin! Hierbij alvast eentje.

Poll over een bijenhotel

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Er is weer een nieuwe poll! Dit keer met de vraag: ‘Waarvoor is een bijenhotel bedoeld?’ Ik hoop dat er weer veel mensen gaan stemmen en wie weet breken we het record van 11 stemmen.
P_20160410_151448

Woekerende plant verovert de tuin

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

dscn2898Het is toch wat dit jaar. Netjes houd ik de paden toegankelijk door de frambozen, bramen en japanse wijnbes te snoeien en nu is in twee weken tijd de helft van mijn tuin ontoegankelijk geworden. Dit keer is de schuldige één enkele pompoenplant.

Al jaren heb ik pompoenen en doorgaans slingeren die zich aardig door de tuin heen. Maar goed, met een redelijk tempo en lange slierten die je nog gemakkelijk even de goeie kant op kunt leggen. Dit jaar heb ik een nieuwe soort en deze plant groeit zo reusachtig en snel dat de paden die op deze foto nog enigszins zichtbaar zijn inmiddels royaal overwoekerd zijn. In het (toen nog lege) vak had ik komkommerkruid gezaaid. Nog voor het meer dan 2 centimeter hoog was, was er van het vak echter niets meer te zien. Ik geloof dat er daar ook nog ergens een worteltje in de grond zit. Terwijl ik de uiteinden van de pompoen enigszins de goede kant op probeer te leiden overgroeien achter mijn rug drie slierten verboden terrein.

Snoeien? Geen sprake van! Ik zie een prachtige oogst voor mij met schitterende grote, smakelijke pompoenen die mij de hele winter gaan verblijden. En ondertussen hoop ik dat de kas en de fruitbomen tegen die tijd nog overeind staan…