(nieuw) soort zaad II

Een nieuwe soort poll met de mogelijkheid om zelf een antwoord in te voeren. Bedankt voor het proberen! Het lijkt erop dat dit goed is verlopen aangezien er nieuwe ideeën zijn toegevoegd.

Of er zaad bestaat van de Egyptische ui weet ik eigenlijk niet. Bij mij plant deze zich voort door middel van de kleine uitjes die weer gaan uitlopen. Wie wil kan best wat uitjes krijgen om thuis eens te proberen.

Voor de geïnteresseerden vertel ik graag nog wat over de ananaskers. Het is een plant die ik graag eens zou uitproberen als ik nog eens teveel ruimte in de tuin had. Of misschien is het al genoeg om het eens te kunnen zien bij een ander in de tuin en het eens te kunnen proeven. In ieder geval, dit is wat ik ervan weet: De ananaskers lijkt erg op de lampionplant. In de lampionnetjes zit een besje en bij de ananaskers kun je die eten.

Toen ik me er vluchtig in had verdiept schreef ik de plant al snel ‘af’ omdat deze nog wel aardig groot kan worden. Nu ik er wat meer over lees kom ik tot de ontdekking dat er verschillende soorten zijn en dat ze niet allemaal zo groot worden. Je kunt ze zelfs in een pot houden. De besjes zijn erg lekker om te eten. Wat dat betreft is de ananaskers nog wel het proberen waard.

Voor wie het eens wil proberen of wil weten hoe de ananaskers eruit ziet, kijk eens op de sites onderaan deze pagina.

Als ik een (nieuw) soort zaad mocht kiezen, koos ik

www.mooiemoestuin.nl

www.moestuintips.nl

Snoeien met het boek in de hand

Er zijn nog heel veel dingen omtrent tuinieren waar ik weinig vanaf weet. Hoe minder ik ervan weet, hoe interessanter ik het vind. Ik vind het namelijk heerlijk om op zoek te gaan naar nieuwe informatie. Het liefst ook nog over iets waar ik in mijn eigen tuin ook weer gebruik van kan maken.

Laatst liep ik er tegenaan dat ik niet zo goed weet hoe je bessenstruiken moet snoeien. Wat ik wél weet, is dat je bij verkeerd snoeien een jaar zonder oogst kunt zitten. Appel- en perenbomen vind ik ook lastig om aan te pakken. Ik doe het doorgaans met de instructies in mijn ene hand en de snoeischaar in de andere. Want hoewel het plaatje erg verhelderend kan zijn, mijn eigen boom/struik ziet er altijd totaal anders uit. Bovendien begint een boek vaak met jaar 1, en zijn de eerste jaren in de praktijk soms allang voorbij.

stap-voor-stap snoeienHet leek me niet onverstandig om eens een boek aan te schaffen over snoeien. Prompt kwam ik in de boekwinkel een boek tegen dat voldeed aan mijn wensen. Veel soorten fruitbomen en -struiken, rozen, hagen, bomen en heesters. Precies het boek dat ik zocht! stap-voor-stap snoeien

De instructie voor de rode bessenstruik omvat 4 pagina’s met duidelijke tekeningen. Daar kan ik beter mee uit de voeten dan de tweeregelige instructies die ik in mijn andere tuinboeken vond. Komend jaar zal moeten leren of het goed gebeurd is.


Stap-voor-stap Snoeien door Christopher Brickell.  ISBN 978 90 5210 890 2

Kiemzaden (k)weken

kiemzaden wekenNogmaals een blogstukje over mijn vrijwilligerswerk. Het is tenslotte reuze interessant, zo’n kweekkast. En de kiemzaden kun je ook zonder kweekkast kweken. Tenslotte zorgt de kast enkel voor ideale omstandigheden en gebruiksgemak.

Velen zijn vast wel bekend met tuinkers. Zaden die je laat kiemen op een nat stuk keukenrol en die je na een week op je boterham kunt doen. Maar er zijn nog veel meer zaden die je als kiemplantje kunt eten. Zo schreef ik gister al over taugé, alfalfa en zonnebloempitten. Deze drie soorten kiemzaden vragen iets meer aandacht maar zijn net zo goed prima zonder kweekkast te kweken. De zaden moeten 8-12 uur geweekt worden in warm water. Vervolgens giet je het water af, spoel je de zaden schoon en laat je de zaden nog eens uitlekken.

Doe de zaden in een bakje (bijvoorbeeld een (jam)potje)) en spoel ze drie maal daags met water. Laat de zaden goed uitlekken om schimmel te voorkomen. De zaden kiemen bij kamertemperatuur. Taugé en zonnebloempitten groeien in het donker, alfalfa en tuinkers in het licht.

Op de foto van links naar rechts: zonnebloempitten, taugé en alfalfa.

Vijgenboom II – snoeien

Vandaag een stukje over het snoeien van een vijgenboom. De beste tijd om de vijgenboom te snoeien is in november tot februari, tijdens de rustperiode van de boom. Bij het snoeien scheidt de boom melksap (wit) uit, dit kan irriterend zijn voor de huid.

Snoei dode en zieke takken terug tot op één knop, net als de takken die geen vrucht dragen. Verder kun je kijken naar kruisende takken, deze belemmeren elkaar namelijk in de groei. Zorg ervoor dat de boom ‘luchtig’ is. De ruimte tussen de takken zorgt ervoor dat het licht goed bij de bladeren kan komen.

Waar je verder nog op moet letten:

  • Veel snoeien zorgt ervoor dat de boom veel nieuwe scheuten zal aanmaken. Deze zijn kwetsbaar in de volgende winter. Vind je de boom toch te groot worden dan kun je er ook voor kiezen om de wortels af te steken. Neem vanaf de stam een halve tot één meter afstand en steek daar de wortels met een spade door. Deze klus kun je ook in de zomermaanden uitvoeren.
  • De boom draagt vrucht op het hout van dat jaar. Knip dus niet de jonge, uitgerijpte toppen met aankomende vruchtjes erop weg.

Dit is in het kort hoe je de vijgenboom kunt snoeien. Op de site wikihow.com is heel uitgebreid uitgelegd hoe je te werk kunt gaan en waar je op moet letten. Wil je extra informatie neem dan vooral daar even een kijkje, de link staat hieronder.

Dan is er ook nog de vraag of je een vijgenboom kunt stekken. En ja, dat blijkt te kunnen! Er zijn verschillende methodes voor. Ik heb er geen ervaring mee en verwijs de liefhebbers graag door naar de volgende site: www.vijg.nl


Gebruikte websites voor het maken van dit blogstukje:

Kweekkast met led-verlichting installeren

Vandaag mocht ik vol enthousiasme samen met drie andere “tuinmannen” bij mijn vrijwilligerswerk een gloednieuwe kweekkast installeren. Vorig jaar werd er al eens over nagedacht om een kast met led-verlichting te gaan maken. (zie: tuinieren met een LED-lamp) Maar alles was nog best nieuw en hoe het allemaal werkte werd ons nog niet helemaal duidelijk. Met tot gevolg dat het bleef een beetje liggen.

Enkele weken geleden werd ik echter blij verrast met het nieuws dat er een heuse kweekkast was aangeschaft en dat deze in januari geleverd zou worden. Vandaag was het zover.

Onze complete tuinploeg (met z’n vieren) is de hele ochtend zoet geweest met het installeren van deze kast. Het aansluiten en instellen van alle onderdelen was niet erg moeilijk, een kwestie van goed lezen. Het was ontzettend leuk om te doen en om de haverklap kwam iemand kijken wat voor nieuw apparaat de tuinafdeling had staan.

kweekkast led-verlichtingOp de foto zien jullie de kast, het paarse licht van de led-lampen is al aan. Onderin staat een bak met water. In de bak zitten twee pompen, eentje om het water te laten circuleren en eentje om het water door de slangen omhoog te pompen. De vier plateau’s in de kast zijn aangesloten op deze pomp. Het is de bedoeling dat er 3x per dag een soort eb en vloed wordt nagebootst. De plateau’s komen even onder water te staan en vervolgens loopt het water weer terug in de bak. Bovenin de kast zitten twee tijdsklokken: de ene is om de pomp 3x per dag aan te laten gaan, de andere is om de led-verlichting 16-20 uur per dag aan te laten staan. Verder zit er in de kast nog een ventilatiesysteem.

Op de plateau’s komen bakjes te staan met een kweekmatje erin. Het kweekmatje maak je wat vochtig en bedek je vervolgens met zaden van kiemgroenten. Na een week zijn de kiemgroenten (bijvoorbeeld taugé) klaar om geoogst te worden. kiemgroenten kweekkast ledverlichtingEen week is natuurlijk heerlijk snel, al had ik vandaag graag meteen het resultaat al willen zien! 😉

Rechts op de foto een bakje met kweekmatje, de bodem mag helemaal bedekt worden met zaden maar meer hadden we nog even niet.


Deze kast is besteld bij www.g-tools.nl

Vijgenboom I

vijg in vijgenboomAl enige tijd geleden heb ik toegezegd een blogstukje te schrijven over een vijgenboom. Hier het eerste deel. Over het snoeien en stekken zal ik een volgende keer schrijven. Eerst de boom zelf maar eens ‘verkennen’ voor we de snoeischaar erin zetten 😉

De vijgenboom komt uit Mediterraan gebied maar er zijn genoeg soorten die het in ons klimaat goed doen. Eén daarvan is de Brown Turkey en als ik het zo goed zie is dat precies ook de vijgenboom waar ik al mee kennis gemaakt heb.

Vijgenbomen kunnen snel groeien maar dit heeft zo zijn nadelen. De lange, jonge scheuten zullen in de winter sneller bevriezen. Bovendien zal de boom meer oogst geven als de boom in toom gehouden wordt. Een vijgenboom kan dan ook prima in een pot gehouden worden. De voordelen hiervan zijn dat de boom langzamer groeit en de takken beter verhout zijn als de winter begint. Het nadeel is dat een boom in een pot sneller bevriest. Waar je voor kiest zal doorgaans ook sterk afhangen van de hoeveelheid ruimte die je hebt maar beide is prima mogelijk.

Een vijvijgenboom genboom houdt van water, maar niet van natte voeten. In de volle grond zal er in ons klimaat doorgaans genoeg regen zijn om de boom in deze behoefte te voorzien. Bij een pot zul je regelmatig water moeten geven. De boom laat zijn blaadjes hangen als het tekort komt. Juist bij een pot is goede afwatering erg belangrijk.

Daarnaast houdt de boom van een beschutte plek, het liefst bij een zuidmuur. Het kan enige vorst verdragen, hoeveel is afhankelijk van plek waar deze staat.

De oogst is doorgaans in augustus/september. De vijgen zijn maar kort houdbaar maar als het goed is zijn ze zo lekker dat je ze toch meteen opeet 😉 Ik las overigens dat je ze ook kunt invriezen. Voor wie meer wil lezen, mijn gebruikte sites staan hieronder.


  • www.vijg.nl > veel informatie over vijgen, prettig leesbaar
  • www.bergerie.nl > specialist in Olijfbomen, geeft ook informatie over Vijgenbomen
  • www.tuinadvies.nl > Bevat overzicht met verschillende soorten die goed gedijen in Nederland

Verzorging van de Amaryllis

Amaryllisbol AmaryllisNu ik toch bezig ben met de Amaryllis kan ik ook nog wel een stukje wijden aan het verzorgen van deze bol. Nog tijdens het schrijven  over het overhouden van deze bol begon ik me af te vragen of zo’n bol eigenlijk ook water nodig heeft. Je zou zeggen dat iemand die een Amaryllisbol gaat overhouden al enige ervaring heeft met een Amaryllis. Dat is in dit geval onjuist. Volgens mij heb ik nog nooit een Amaryllis in huis gehad. Als kind heb ik ze wel tot bloei zien komen bij ons thuis, maar zelf heb ik er geen verzorgd. Dus tsja… moet die bol eigenlijk ook water hebben straks?

Gelukkig zijn er meer mensen die zich dat afvragen en is er een site waarop helemaal omschreven staat wat je met de Amaryllis moet doen. In het kort: ja, de bol wil graag regelmatig water hebben als de plant zo’n 12 cm groot is. Wat erg belangrijk is (en dat is doorgaans bij bollen het geval) is dat de bol niet te nat blijft. Dan gaat deze namelijk rotten. Buiten in de tuin is er genoeg ruimte om het water weg te laten zakken, maar in een pot blijft het doorgaans staan.

Nog een tip: de bol bloeit langer als deze niet te warm staat dus niet boven de verwarming zetten. Zonlicht is niet perse nodig. Dat vergroot meteen het aantal plaatsen om de plant neer te zetten. Ik houd er wel van als een plant midden in de kamer kan staan, de vensterbank is vaak al vol 😉

www.fluwel.nl/

 

Amaryllisbol II

p_20161122_163103Begin dit jaar schreef ik een blogstukje over het overhouden van een Amaryllisbol. Inmiddels zijn de nieuwe bollen overal om mij heen weer te koop, met al een klein groen puntje dat uit de bol opklimt. Aangezien ook de vorst alweer enige tijd aanwezig is, werd het tijd om wat mijn overgebleven Amaryllisbol te gaan doen.

dscn2064De eerste bladeren werden al wat geel. Moest de bol niet nog drogen…? Ik gebruikte de zoekfunctie op mijn eigen site om mijn vorige blogstukje weer op te zoeken. Soms is het best wel handig, zo’n blog 😀

Ik las dat ik de bladeren moet afsnijden en eventueel de wortels kan inkorten om de bol nog eens te kunnen overhouden. En natuurlijk ga ik daarvoor 🙂 Ik moest eerst een hele klont aarde van de wortels afborstelen. Ik voelde me net een kapster die een kluwen haar uit de knoop haalde. De wortels vlogen alle kanten op en de grove wortels bleven mooi zitten. Na het “borstelen” van mijn Amaryllisbol kon ik de bladeren en wortels inkorten. Het nieuwe uiterlijk is nog wat kaal maar ook wel netjes vind ik.

Nu is het tijd om de bol zo’n 6 weken te drogen op een koele, donkere plek. Een winterslaap in sneltreinvaart.

dscn2068

Zelf witlof telen

DSCN1686Vorig jaar ben ik voor het eerst zelf witlof gaan telen. Ik ben dol op witlof en het leek me leuk om eens van eigen tuin te eten. Het leek me erg ingewikkeld maar nu ik het één keer gedaan heb valt het eigenlijk best wel mee. Het meest lastige is dat de teelt relatief lang duurt en je langdurig een stuk grond in je tuin bezet hebt. Helemaal ten opzichte van de prijs in de supermarkt is het niet voordelig. Het voordeel is dat je de witlof verser dan vers kunt eten en je in de winter nog een andere groente van eigen tuin kunt eten. En, niet onbelangrijk, de witlof heeft een veel diepere, genuanceerde smaak.

Vowitlofor wie benieuwd is hoe het nu moet met dat witlof zaaien hier een overzicht met foto’s.

Voor je zaad aanschaft is het handig om te weten of je witlof mét of zónder dekgrond moet zetten. Ik heb zaad voor witlof zonder dekgrond, dat is het gemakkelijkst. Zaaien doe je in mei. Ik geef de voorkeur aan voorzaaien in bakjes thuis en plant de plantjes later in de tuin.

De witlof groeit als grote, weelderige ‘sla’, zonder vaste krop. Omdat je feitelijk een wortel aan het kweken bent is het van belang dat je de grond goed losmaakt. Zo krijg je een mooie stevige penwortel in plaats van allemaal kleine losse worteltjes.

Pas in septemwitlofwortels witlof rooienber/oktober hoef je weer iets aan de witlof te doen. Je gaat de wortel oogsten. Wip met een riek de wortel voorzichtig uit de grond. Op de foto rechts zie je twee mooie penwortels en één plant met allemaal losse worteltjes. Uit de dikke wortel groeien de mooiste kropjes. Het handigste is om niet alle wortels tegelijk te oogsten, in de tuin zijn ze beter te bewaren. Witlof kan niet tegen strenge vorst dus zorg dat ze daarvóór allemaal uit de grond zijn.

Na het oogsten van de wortel laat je de witlof drie dagen met blad en al in de tuin liggen. Vervolgens snijd je de bladeren tot zo’n 2 cm boven de wortel af.

witlofDe wortels die je wilt gaan zetten (zo heet dat bij witlof ;-)) doe je in een emmer met half zand en half potgrond. Is de wortel te lang dan kun je onderaan een stukje afsnijden. Ook de kleine worteltjes mag je afsnijden om één mooie grote wortel te behouden. Zorg dat het bovenste puntje van de wortel nog boven de grond uitsteekt. Giet vervolgens water in de emmer zodat al het zand goed tussen de wortels is gespoeld en de grond vochtig is. Als laatste moet je de emmer in het donker zetten. Ik deed dit door een zwarte vuilniszak om de emmer te doen en dit werkt prima. Zolang er maar genoeg ruimte is voor de witlof om te gaan groeien.

De witlof hoeft geen water meer tijdens het groeien en groeit het best in een koele ruimte, 10-15 graden. Afhankelijk van de temperatuur is de oogst na ongeveer 4 à 5 weken.


Er is iemand die nog veel uitgebreider het proces van witlof telen heeft beschreven en hierbij ook verschillende proeven heeft gedaan met hergebruik van witlofwortels. Nieuwsgierig?  Kijk dan op deze informatieve site: sjeftuintips.wordpress.com

De bloemen van de pioenroos

Een pioenroos zet je doorgaans in je tuin omdat je de bloemen zo mooi vindt. Maar dan: de plant neemt ruimte in, krijgt prachtige bladeren maar… geen bloemen. Wat dan? Een lezer vroeg zich af of er nog bloemen te verwachten zijn en met plezier duik ik even het internet op. Hierbij wat informatie over de voorkeuren van de pioenroos.

De eerste 1-2 jaar na aanplant kan het zijn dat de plant niet bloeit. Sommige sites spreken zelfs van bloei na pas 5 jaar. Is de plant dus net geplant heb dan nog even geduld.

De plaats van de pioenroos is ook erg belangrijk. De plant heeft er een hekel aan om verplant te worden dus wat aandacht besteden aan het zoeken naar het juiste plekje kan geen kwaad. De plant staat graag in zon of halfschaduw, wil de ruimte hebben en houdt van ietwat zure, goed water doorlatende grond. Met name klei- of veengrond vindt de plant aangenaam, op zandgrond wil het minder goed groeien.

Soms is de pioenroos te diep geplant, een belangrijke oorzaak van het uitblijven van de bloei. De ogen (ook wel neuzen genoemd) van de plant pioenroosmoeten slechts enkele centimeters onder de aarde komen te zitten. Kom je erachter dat je de plant te royaal hebt ingestopt dan is oktober de meest geschikte tijd om het planten nog eens over te doen.

Heb je inmiddels zin om een pioenroos aan te schaffen dan is oktober een goeie maand om de wens in een daad om te zetten. In dat geval kan het wel lonen om een wortelstok bij een kweker te kopen (bijvoorbeeld Vreeken), deze wortelstok is dan al enkele jaren oud en geeft je eerder plezier van de mooie bloemen.


Gebruikte websites voor dit artikel: