(klein) leven in de tuin

DSCN9530Afgelopen zaterdag tilde ik een tegel op om het plastic van de tunnelkas vast te leggen. Onder de tegel bleek een hele mierenwereld te zitten!

Zodra de tegel boven hun hoofden vandaan zweefde begonnen de mieren als de wiedeweerga alle larven zo snel mogelijk naar een veiliger oord te brengen. Het was een prachtig gezicht! Aangezien we bijna naar huis zouden en niet veel tijd meer hadden hebben we niet staan wachten tot alle larven verdwenen waren maar uit ervaring weet ik dat het een kwestie is van minuten voor alles compleet onder de grond verdwenen is. Mieren worden niet voor niets harde werkers genoemd. Tijd voor hetDSCN9533 maken van foto’s heb ik nog wel even genomen. Ik had juist mijn goede camera bij me en daarmee kan ik mooie macro-foto’s maken.

Iets verderop, in een holletje naast het tegelpad had ik laatst al eens een pad zien wegkruipen. Prachtig verscholen onder de overhangende rabarberplanten. Ik was benieuwd of de pad nu ook in het holletje zat en na wat turen in het donkere hol zag ik een pootje. Met wat hulp van een fotobewerkprogramma is het ook op de foto goed zichtbaar.

DSCN9535De pad vond het boven zich blijkbaar te onrustig worden, even later zag ik hem naar de tuin van de buurman springen. Toen ik mijn logé erop wilde wijzen was de pad al niet meer te zien. Plotseling sprong er nóg een pad naar de buurman, deze was twee keer zo groot.

Sjonge… wat een leven op zo’n klein stukje grond, je loopt er zo aan voorbij.

 

Rode bessenstruik

DSCN1553Het ziet er dit jaar heel goed uit wat betreft mijn rode bessenstruik. De struik die ik nu voor het 3e jaar in mijn tuin heb staan (en waar ik nog maar weinig oogst van heb gehad ivm luizenplagen) gedijt goed op zijn nieuwe plekje. Slechts twee keer dit voorjaar heb ik wat gespoten met water en groene zeep tegen de luis en het ziet er vrij rustig uit wat plagen betreft. Voor het eerst zie ik lieveheersbeestjes in deze struik in plaats van mieren. (het liefst spuit ik nu dus helemaal niet meer en hoop ik dat deze beestjes de plaag tegenhouden, ik wil ze in ieder geval niet vergiftigen!) De lieveheersbeestjes zijn goede bestrijders van luizen, de mieren echter houden een luizenplaag in stand.

En wát een bloemetjes zitten er in de struik! Wauw… 🙂 Daar word ik wel erg blij van. De oogst is er natuurlijk nog niet, maar het ziet er in ieder geval stukken beter uit dan de afgelopen twee jaar! En dan heb ik ook nog twee kleine struikjes voor rode bes. Het zou wel eens een noemenswaardige oogst kunnen worden.

Strijd

DSCN1519 De strijd tegen de luizen is weer begonnen. Laatst ontdekte ik na het zien  van de spikkels op mijn vensterbank dat mijn kalanchoë luis had. Ik kan me niet herinneren dat ik dat wel eens eerder heb gehad, maar blijkbaar is ook deze plant daar gevoelig voor. Wat me minder verbaasde is dat mijn gerbera luis heeft. De planten werden naar buiten gebonjourd en bespoten met water en afwasmiddel.

Inmiddels staat de gerbera weer binnen (ik denk dat deze niet zo goed tegen de kou kan), gezellig met de basilicum (ook aangevallen) op de mat.

De voorjDSCN1520aarsbloemen komen al in grote getale op in de potten en denkend aan ongewenste diertjes op mijn balkon ging ik de tulpen eens nader bekijken. Vorig jaar zaten die helemaal onder de luis. En ja hoor, ook hier zijn de beestjes al aangekomen. Maar ik ben er nog vroeg bij, de planten zien er nog gezond uit en de luizen zijn maar met weinig. Wie weet kan ik de tulpen dit jaar met wat aandacht behoeden voor een plaag.

In de tuin heb ik al gezien dat de rozenstruik ook een luizenkolonie heeft DSCN1518aangetrokken. Ik ben in de ‘vrije natuur’ wat minder scheutig met spuiten. Tenslotte is de kans daar een stuk groter dat de plant het overleefd en zijn er meer lieveheersbeestjes die mij helpen in de strijd.

Alleen de rode bes moet ik dit jaar goed in de gaten houden. Nadat deze 2 jaar achtereen flink aangevallen is (de mieren steunden de luizen in het strijdgewoel, al molken deze hen tegelijkertijd uit) had deze struik er behoorlijk onder te lijden. Nog zo’n jaar zou weleens het einde kunnen betekenen. Bovendien komt er weinig vrucht van een struik die alle zeilen moet bijzetten.

En zo strijd ik niet alleen tegen duiven, maar ook tegen luizen. Je gaat je toch afvragen of je je dan nog liefhebber van de natuur mag noemen…

Onkruid vergaat niet

bodembedekker
bodembedekker

onkruid!
onkruid!

Net zomin als plastic en mierenkolonies.

Tijdens het planten van een bodembedekker in het schaduwstuk van mijn tuin kwam ik een heleboel plastic tegen. En stenen. En uiteraard onkruid. Ik vraag me af of dat stukje eerder nog bij de vuilstort hoorde die aan de andere kant van de muur zit. Hoe zou er anders zoveel plastic terechtgekomen zijn? Het onkruid komt in ieder geval wel van die kant, gewoon onder de muur door. Ik vroeg de pionierbuurman van 2 tuinen verderop wat dat ene plantje met rode blad was. De meeste tuinders gebruiken het stukje tegen de muur namelijk voor wat vaste planten omdat de schaduw niet zo geschikt is als moestuin. Ik vroeg me af of het plantje misschien nog een restje was van de vorige eigenaar. Onkruid! Troep! Zei de buurman. Hij had er ook last van en mijn beide naaste buren ook. De wortels gaan heel diep en ver, net zevenblad maar dan groter en sterker. Hmmm… Ik heb een gedeelte verwijderd, de volgende keer maar met de grote schop, die had ik nu niet bij me.

Thuisgekomen ontdekte ik dat de mieren een mierenhoop aan het bouwen waren in mijn vensterbank. Hó eens even! Hoe komen ze dáár nu weer? Ik had geen eens een plant van buiten naar binnen gebracht, maar juist andersom. Ik heb de vensterbank gepoetst en de mieren zo goed mogelijk verwijderd. Tijd voor een mierenlokdoosje, maar dan om ze weg te jagen.

Zonet ontdekte ik dat de mieren mijn framboos alweer belagen. Ik kan geen luizen erop ontdekken

onkruid & plastic verwijderen
onkruid & plastic verwijderen

maar ik heb toch maar preventief een (biologisch) goedje gespoten, ik zou niet weten waarom de mieren er anders steeds weer naar toe trekken. Het zou fijn zijn als de framboos mierenvrij naar de volkstuin kan. Tenslotte staat hij nu op mijn balkon om vertroeteld te worden na de lange treinreis, niet om belaagd te worden door mierenvolkjes.