Voorbereiden

Daar sta ik dan, voor mijn nieuwe tuin. Een prachtig stukje grond, nog helemaal zelf in te delen. Ik popel om te beginnen en de zwarte aarde te vullen met planten struiken en vooral: bloemen. Maar ik dwing mijzelf rustig na te denken en bij het begin te beginnen.

Eerst maar eens kijken hoe de grond is en of er veel wortels van onkruid in zitten. De vorige huurder had zijn tuin altijd netjes op orde, maar de tuin is twee jaar niet gebruikt en het is even de vraag wat dat met de grond gedaan heeft.

Het globale plan zit al in mijn hoofd. Rechts van het grote pad komen alle fruitstruiken en fruitboompjes. Links wil ik proberen zoveel mogelijk alleen éénjarige planten neer te zetten. Omdat alle fruitstruiken vóór 1 januari 2020 verhuisd moeten zijn, ga ik van start aan de rechter kant. Meteen vooraan steek ik mijn riek in de aarde en begin de grond om te woelen. Spitten doe ik niet, om het bodemleven niet te verstoren. Maar de grond even losmaken nadat er zolang plastic op heeft gelegen kan geen kwaad. Bovendien kan ik zo heel makkelijk de wortels van Pispotjes (ook wel likkepotjes genoemd) eruit vissen. In mijn huidige tuin had ik daar in het begin heel erg veel van in de grond zitten. Door het in het begin heel systematisch te verwijderen was ik het vrijwel kwijt in mijn tuin. Ideaal. Zit het eenmaal tussen de wortels van een struik dan kost het veel meer tijd om het te verwijderen omdat je het pispotje dan moet uitputten.

Het is een intensieve klus. Regelmatig neem ik even pauze, het is ook veel te mooi weer voor intensieve arbeid. Maar ik ben erg tevreden over het stuk wat ik in één middag heb kunnen doen. Als afsluiting zet ik er nog even een afrikaantje in. Het kan er goed tegen om verplant te worden en de restant van de plant is goede voeding voor de grond. Heb ik toch alvast een bloemetje in mijn tuin.

Verhuizen

Ik ga verhuizen met mijn tuin. Alweer? Ja, alweer. Maar niet zover dit keer. Er zitten welgeteld twee tuinen tussen mijn huidige tuin en mijn nieuwe tuin. Weinig reden om te verhuizen zou je zeggen, ware het niet dat de nieuwe tuin bijna twee keer zo groot is en op een mooi plekje naast de sloot ligt. Met maar twee buren in plaats van vier klinkt dat wel erg aantrekkelijk. Het is een heel mooi plekje om te zitten en ik hoop daarna ook niet meer te hoeven verhuizen. Want dat verhuizen… daar zat ik eigenlijk totaal niet op te wachten. Dit jaar heb ik eindelijk een mooie pruimenoogst en de rode bessenstruik is net weer bijgekomen van de vorige verhuizing (eind 2017)

Dus eigenlijk… leek het aanbod me prachtig maar wilde ik er vanaf zien omdat ik niet weer alles wilde verplanten. Maar sommigen zetten me aan het denken. ‘Zou je de tuin ook willen als je niet zou hoeven verhuizen?’ O ja! Want het is een erg mooi plekje! ‘Je kunt vast wel wat mensen vragen om te helpen en je hoeft maar een klein stukje.’ Hmmm, ja, dat is ook zo.

In de nieuwe tuin kan ik de fruithoek nog ruimer opzetten. Hoewel ik met de laatste verhuizing goed had nagedacht over de indeling, blijkt het al snel weer te krap. Bovendien zijn de druivenstruiken dit jaar ziek en komt er amper oogst vanaf. Eigenlijk moet ik daar toch al nieuwe struiken voor kopen want de ene heeft het nooit goed gedaan en de ander is iets te vaak verplant. Bij buren heb ik een hele mooie stellage gezien voor de bramen, maar in de huidige tuin past dat niet. O, en ik zou erg graag een stukje vrij willen houden voor bloemen maar ze moeten er altijd nog ergens in een hoekje bij omdat het niet past.

Toen de mogelijkheid van een grotere tuin eenmaal vorm begon te krijgen, kwamen er allerlei plannen naar boven. Ik kreeg er steeds meer zin in en de verhuizing lijkt steeds minder zwaar te wegen. Ik heb gevraagd of het nog kon en ja hoor, het bestuurslid ging akkoord. En dus kan ik binnenkort gaan starten in mijn nieuwe tuin. Nu nog alles onder plastic (ai… dat vind de aarde niet zo leuk) maar binnenkort kan ik lekker aan de slag. En nu… nu kan ik eerst thuis aan de slag: op papier een mooi plan maken. Want die fruithoek wil ik nu toch eens mooi ingedeeld hebben.

Uitbreiding

DSCN1328_rsHet nieuwe stuk tuin is inmiddels officieel toegezegd. Mijn nieuwe stuk is afgebakend door een prachtig gelegd tegelpad. En ik heb er helemaal geen moeite mee om te zeggen dat het er stukken beter bij ligt dan het door mij gelegde tegelpad.

Om wat meer mensen de mogelijkheid tot wat extra tuin te geven is het niet een complete ‘halve tuin’ geworden maar iets minder. Dit zorgde wel voor een wat rare verdeling, een appelboom staat nu precies op de scheiding. En dan? Over het delen van de appelboom zal ik het nog wel eens worden met mijn nieuwe buurvrouw.

Voor het gebruik van het tegelpad is het minder praktisch. Dat ik overal zo wel kan komen als ik maar een stukje omloop begrijp ik wel, maar of het zo’n boom midden op een pad nu praktisch is…? Origineel is het in ieder geval wel! (en uniek waarschijnlijk ook 😉 ) DSCN1329_rs

Toekomstdromen

DSCN9098_rsHet duurt nog even maar elke keer als ik in mijn tuin ben dan droom ik een stukje verder. Waar jullie een stuk vol onkruid zien, zie ik alle ruimte voor bonenplantjes, frambozenstruiken, aardappels en kolen. Zo nu en dan ben ik al in dit toekomstige stukje tuin bezig. De buren zijn er te weinig om de tuin nog te onderhouden, wat ook de reden is dat ze er mee stoppen. Dit zorgt echter wel voor flink wat onkruid en onkruid dat bloemen krijgt en vervolgens zaad is niet zo welkom. Dus de grote stukken onkruid trek ik er maar uit, ik ben er maar vanuit gegaan dat ze dat niet aan het kweken waren voor een of ander onbekend geniaal middeltje. En bij elk onkruid dat ik eruit trek, denk ik: wat heerlijk om alvast voorwerk te kunnen doen. Alles wat ik er nu uittrek scheelt ongeveer 100 onkruidplantjes volgend jaar eruit trekken.

Als ik geluk heb blijven de bessenstruik en de appelboom staan. Dat zou toch wel heel leuk zijn. Het is nog even afwachten maar ik verwacht niet dat ze zoiets weer gaan verplanten. Het is natuurlijk nog maar de vraag of ze daar ruimte voor hebben in hun ‘ huistuin’. Maar goed, alles is pas zeker als ik op 1 januari de ‘sleutel’  ontvang. Tot die tijd droom ik er alleen nog maar van.

Stratenmaker

DSCN1100_rs Een goed begin is het halve werk. En zo werd het terras gister in een vlot tempo gelegd nadat ik de vorige keer al een begin had gemaakt. Eindelijk, na 1,5 jaar op de to-do-list te hebben gestaan 😉 Het is heerlijk om in een hoekje van mijn tuin te kunnen zitten, op een stoel in plaats van op de grond, in de schaduw als ik daar behoefte aan heb, en zo mijn tuin te kunnen overzien. Al is de vlinderstruik daar eigenlijk wat te groot voor, het belemmert mijn zicht. Genietend van mijn welverdiende bakje koffie overwoog ik om op een ander plekje ook een eventuele zit mogelijkheid te maken. Zes tegels moeten genoeg zijn om m’n stoel neer te kunnen zetten en mijn voeten nog op de tegels ervoor te kunnen neerzetten. Jullie vragen je vast af waar ik dat dan wil doen, gezien mijn propvolle tuin. Nou… goed nieuws! Volgend jaar krijg ik nog een stuk tuin erbij! 🙂 Mijn buren (de ‘guppen’) houden er mee op en ik krijg een halve tuin (net zoveel als dat ik nu heb, 62 m2) erbij. Wat een heerlijk vooruitzicht! Ik ben alweer lekker bezig met plannen maken. De vlinderstruik kan dan meer ruimte krijgen evenals de frambDSCN1102_rsozenstruiken. De pompoen hoeft dan niet meer via de bramenstruik en frambozenstruik de 2e verdieping op te zoeken maar mag gewoon over de grond verder groeien. En er is dus plaats voor een extra zitplekje. Alleen zal ik wel wat moeten puzzelen met mijn hoeveelheid tegels. Ik wil graag ook daar paadjes aanleggen (het is heerlijk om zonder modderschoenen door de tuin te kunnen lopen) maar daar heb ik niet genoeg voor. Ik zal wel wat paadjes moeten verleggen. Een leuke puzzel. Echt iets voor in de wintermaanden 🙂