Winterwerk in lenteweer

Momenteel ben ik veel bezig in de tuin met winterklussen. De tegels liggen kriskras in de tuin. Functioneel, dat wel, maar verder geeft het een erg rommelige aanblik. En dus ben ik bezig om tegelpaden aan te leggen.

Ik heb maar een paar wensen: het moet netjes lijken, het moet niet volgend jaar alweer allemaal schots en scheef liggen en je moet niet over de tegels struikelen.

Dat laatste is een uitdaging. De tuin is allesbehalve vlak. Omdat de aarde veel hoger ligt dan het pad ernaast, heeft de tuin een bolling. En over de bolling moeten paden gelegd worden. Maar voorin is de tuin hoger dan achterin. Nog een bolling. Daar gaan tegels spontaan scheef van liggen. Een waterpas heeft maar beperkte nut als de tuin niet vlak is. Maar als ik de tuin vlak wil maken, zal ik een opstaande rand moeten maken, het eerste stukje waar je over kunt gaan struikelen.

Het lijkt allemaal heel ingewikkeld, maar ach, zo precies komt het ook weer niet. Dus liggen de tegels netjes recht langs een gespannen lijntje gelegd en lopen ze in een boogje omhoog en in een boogje naar beneden. Flink aanstampen en niet te grote verschillen tussen de tegels. Het lijkt netjes. Ik struikel nog nergens over en hopelijk ligt het twee jaar struikelvrij.

Inmiddels ben ik al verschillende middagen bezig geweest en het begint ergens op te lijken. Het geeft een voldaan gevoel. Nog één of twee keer en de hele tuin is over een pad bereikbaar.

Graafwerkzaamheden

DSCN0732 Wie ooit nog eens van plan is om een framboos in zijn tuin te planten mag er eerst wel goed over nadenken hoeveel ruimte deze struik mag innemen. Bovengronds ziet het er prachtig uit, is het makkelijk te snoeien en geeft het heerlijke vruchten. Ondergronds is het echter een verschrikkelijk woekerende plant die zich een weg dwars door de tuin baant.Meters bij de struik vandaan schiet er opeens weer wat groens omhoog wat hardnekkig terug blijft komen. Enkel mDSCN0731et flink graafwerk kan de wortel getraceerd worden en is deze weer te herleiden tot de moederstruik. Middenin het tuinseizoen, als er allerlei groente in de tuin staat is dat echter niet wenselijk. Vandaar dat ik dit voorjaar ben begonnen met het maken van een scheiding met worteldoek. Rondom het stuk met de frambozenstruiken en de braamstruik komt een rand met worteldoek tot zo’n halve à 1 meter diep.

In het voorjaar heb ik het eerste gedeelte gedaan maar er moet nog een heel stuk gebeuren. Het leek me gister een geschikt moment: weinig groente in de tuin, geen droge (en dus harde) grond én mooi weer.

Het is een klus die maar langzaam vordert, elke vooruitgang is welkom. Gelukkig ben ik toch weer bijna twee meter verder gekomen. En als het tegelpad er dan tóch al uit ligt is het nog niet zo’n gek idee om de route nog eens te bekijken. Echt praktisch lag het niet. Nu ik de tuin alweer een aantal jaren heb weet ik wat beter waar ik wel en waar ik geen paadje wil hebben. Zo langs de perenboom kan prima want daar groeit toch niks, vlak langs de frambozenstruik is onhandig want de helft van het jaar hangen de takken royaal over het pad. Na de klus van het worteldoek kan ik dus over naar ‘tegels leggen’. Zo blijft ook de winter nog ‘tuinseizoen’. DSCN0735