Vijgenboom I

vijg in vijgenboomAl enige tijd geleden heb ik toegezegd een blogstukje te schrijven over een vijgenboom. Hier het eerste deel. Over het snoeien en stekken zal ik een volgende keer schrijven. Eerst de boom zelf maar eens ‘verkennen’ voor we de snoeischaar erin zetten 😉

De vijgenboom komt uit Mediterraan gebied maar er zijn genoeg soorten die het in ons klimaat goed doen. Eén daarvan is de Brown Turkey en als ik het zo goed zie is dat precies ook de vijgenboom waar ik al mee kennis gemaakt heb.

Vijgenbomen kunnen snel groeien maar dit heeft zo zijn nadelen. De lange, jonge scheuten zullen in de winter sneller bevriezen. Bovendien zal de boom meer oogst geven als de boom in toom gehouden wordt. Een vijgenboom kan dan ook prima in een pot gehouden worden. De voordelen hiervan zijn dat de boom langzamer groeit en de takken beter verhout zijn als de winter begint. Het nadeel is dat een boom in een pot sneller bevriest. Waar je voor kiest zal doorgaans ook sterk afhangen van de hoeveelheid ruimte die je hebt maar beide is prima mogelijk.

Een vijvijgenboom genboom houdt van water, maar niet van natte voeten. In de volle grond zal er in ons klimaat doorgaans genoeg regen zijn om de boom in deze behoefte te voorzien. Bij een pot zul je regelmatig water moeten geven. De boom laat zijn blaadjes hangen als het tekort komt. Juist bij een pot is goede afwatering erg belangrijk.

Daarnaast houdt de boom van een beschutte plek, het liefst bij een zuidmuur. Het kan enige vorst verdragen, hoeveel is afhankelijk van plek waar deze staat.

De oogst is doorgaans in augustus/september. De vijgen zijn maar kort houdbaar maar als het goed is zijn ze zo lekker dat je ze toch meteen opeet 😉 Ik las overigens dat je ze ook kunt invriezen. Voor wie meer wil lezen, mijn gebruikte sites staan hieronder.


  • www.vijg.nl > veel informatie over vijgen, prettig leesbaar
  • www.bergerie.nl > specialist in Olijfbomen, geeft ook informatie over Vijgenbomen
  • www.tuinadvies.nl > Bevat overzicht met verschillende soorten die goed gedijen in Nederland

Zelf witlof telen

DSCN1686Vorig jaar ben ik voor het eerst zelf witlof gaan telen. Ik ben dol op witlof en het leek me leuk om eens van eigen tuin te eten. Het leek me erg ingewikkeld maar nu ik het één keer gedaan heb valt het eigenlijk best wel mee. Het meest lastige is dat de teelt relatief lang duurt en je langdurig een stuk grond in je tuin bezet hebt. Helemaal ten opzichte van de prijs in de supermarkt is het niet voordelig. Het voordeel is dat je de witlof verser dan vers kunt eten en je in de winter nog een andere groente van eigen tuin kunt eten. En, niet onbelangrijk, de witlof heeft een veel diepere, genuanceerde smaak.

Vowitlofor wie benieuwd is hoe het nu moet met dat witlof zaaien hier een overzicht met foto’s.

Voor je zaad aanschaft is het handig om te weten of je witlof mét of zónder dekgrond moet zetten. Ik heb zaad voor witlof zonder dekgrond, dat is het gemakkelijkst. Zaaien doe je in mei. Ik geef de voorkeur aan voorzaaien in bakjes thuis en plant de plantjes later in de tuin.

De witlof groeit als grote, weelderige ‘sla’, zonder vaste krop. Omdat je feitelijk een wortel aan het kweken bent is het van belang dat je de grond goed losmaakt. Zo krijg je een mooie stevige penwortel in plaats van allemaal kleine losse worteltjes.

Pas in septemwitlofwortels witlof rooienber/oktober hoef je weer iets aan de witlof te doen. Je gaat de wortel oogsten. Wip met een riek de wortel voorzichtig uit de grond. Op de foto rechts zie je twee mooie penwortels en één plant met allemaal losse worteltjes. Uit de dikke wortel groeien de mooiste kropjes. Het handigste is om niet alle wortels tegelijk te oogsten, in de tuin zijn ze beter te bewaren. Witlof kan niet tegen strenge vorst dus zorg dat ze daarvóór allemaal uit de grond zijn.

Na het oogsten van de wortel laat je de witlof drie dagen met blad en al in de tuin liggen. Vervolgens snijd je de bladeren tot zo’n 2 cm boven de wortel af.

witlofDe wortels die je wilt gaan zetten (zo heet dat bij witlof ;-)) doe je in een emmer met half zand en half potgrond. Is de wortel te lang dan kun je onderaan een stukje afsnijden. Ook de kleine worteltjes mag je afsnijden om één mooie grote wortel te behouden. Zorg dat het bovenste puntje van de wortel nog boven de grond uitsteekt. Giet vervolgens water in de emmer zodat al het zand goed tussen de wortels is gespoeld en de grond vochtig is. Als laatste moet je de emmer in het donker zetten. Ik deed dit door een zwarte vuilniszak om de emmer te doen en dit werkt prima. Zolang er maar genoeg ruimte is voor de witlof om te gaan groeien.

De witlof hoeft geen water meer tijdens het groeien en groeit het best in een koele ruimte, 10-15 graden. Afhankelijk van de temperatuur is de oogst na ongeveer 4 à 5 weken.


Er is iemand die nog veel uitgebreider het proces van witlof telen heeft beschreven en hierbij ook verschillende proeven heeft gedaan met hergebruik van witlofwortels. Nieuwsgierig?  Kijk dan op deze informatieve site: sjeftuintips.wordpress.com

Tijd voor de vruchtdunning

perenboom Begin dit jaar heb ik zowel de appel- als de perenboom gesnoeid. Momenteel is het tijd voor de vruchtdunning. De appelboom, pas sinds 1,5 jaar in mijn tuin, heeft nog geen vruchten gegeven maar zit dit jaar boordevol appeltjes. De perenboom heeft in de afgelopen 3 jaar welgeteld 3 peren opgeleverd. Ik ben benieuwd wat ik dit jaar mag verwachten, het blijft altijd spannend tot de oogst.

Toen ik me verdiepte in het snoeien van de fruitbomen las ik ook dat er in juni een rui plaatsvindt bij de bomen waarbij overtollige appels en peren geloosd worden. Dit zijn doorgaans de vruchten die niet goed bevrucht zijn of van slechte kwaliteit. Inmiddels is het half juni en vraag ik me af of mijn appelboom nog van plan is wat te lozen. Tenslotte zitten er hier aan één tak véél te veel appel en ik heb geleerd dat dit ervoor kan zorgen dat de boom volgend jaar helemaal geen vruchten geeft. Bovendien is de kans groot dat alle appeltjes op deze manier klein blijven en flauw van smaak. Tijd dus om op zoek te gaan naar wat informatie over vruchtdunning.

Ik kom eeappelboom_vruchtdunningn prachtige site tegen over het uitdunnen van fruitbomen, een ieder die hier meer over wil weten moet daar zeker even een kijkje nemen! Er wordt heel gedetailleerd beschreven waar je op moet letten bij het dunnen en ook waarom het zo belangrijk is.

Meestal is de rui van mei tot half juni. Ik verwacht dat de appels die er nog hangen niet meer spontaan zullen afvallen en gemiddeld moet ik de helft tot 2/3 weghalen. Als ik zo naar deze foto kijk zou het wel eens meer kunnen zijn. Zo’n 2 à 3 appels mogen overblijven. Ik moet zeggen: ik vind het moeilijk om appels weg te halen, helemaal omdat het de eerste zijn. Maar als ik over 3 maanden 8 kleine, smaakloze appeltjes aan mijn appelboom heb zitten en volgend jaar helemaal niets zal ik zeker spijt krijgen. Bij de perenboom heb ik het gemakkelijker, her en der zit er een vrucht en al eerder dit jaar heb ik een aantal beschadigde vruchten verwijderd. Ik denk dat de rest kan blijven zitten, morgen maar eens even kijken.

www.fruitpluktuin.nl

 

Mandarijnenboom – Citrus reticulata

mandarijnenboom citrus reticulataEnkele maanden geleden kreeg ik via een spaaractie een mandarijnenboom. Of nou ja… boom… het was een klein plantje dat in winterrust was en wat stoffige, vaalkleurige blaadjes had. Voor een kweker is dat het ideale moment om de plant te versturen, ook al is de plant niet op zijn mooist. Het wortelstelsel is echter van goede kwaliteit, het ‘oog dat ook wat wil’ zal gewoon nog even geduld moeten hebben.

Ik verwachtte dat de plant al snel nieuwe blaadjes zou aanmaken zodra ik het regelmatig water zou gaan geven. Maar helaas… helemaal niet. Het ging ook niet dood trouwens, dus ik maakte me niet ongerust. Tussen het zaaien en verzorgen van de vele zaailingen in de vensterbank ging ik eens op zoek naar wat meer informatie over deze, voor mij, onbekende plant.

De plant verdraagt weinig vorst (wat mij in het geheel niet verbaast) en is daarom geschikt als kuipplant. Waarom de plant niet in de grond in mijn kas kan weet ik niet, maar om het in een grote pot in de kas te zetten leek mij wel een goed idee.

Na het verpotten begon de plant plots tot leven te komen en inmiddels heeft het dan toch wat frisse lichtgroene blaadjes. Ik vermoed dat ik enkele maanden achterloop op het seizoen want de plant bloeit normaal gesproken van mei tot september. Zoals jullie op de foto zien is er bij mij nog geen eens ruimte voor een bloemetje 😉 Overal waar ik informatie lees over de mandarijnenboom wordt gesproken over heerlijk geurende bloemen. Ik ben dus reuze benieuwd!

Voor de verzorging is het belangrijk om ietwat zure grond te gebruiken. Bij te kalkrijke grond zal het blad geel verkleuren. Er wordt dan ook aangeraden om de plant water te geven met regenwater in plaats van kraanwater omdat hier minder kalk in zit. Verder heeft de plant een hekel aan tocht (zet de plant in een beschut hoekje tegen een warme muur om plagen te voorkomen) en wil het graag veel licht, ook in de winter.

De vruchten zijn eetbaar, al vraag ik me af of ze lekker zullen worden. Tot nu toe lees ik alleen nog maar dat de vruchten in Nederland doorgaans erg bitter smaken. Voor de zoete mandarijnen zal ik dus nog steeds naar de supermarkt moeten.

Voor wie nog meer details wil weten is de volgende site wel interessant: www.neerlandstuin.nl

De bestuiving van de paprikaplant

De poll over de bestuiving van de paprikaplant is weer ten einde. Uiteraard zit een ieder vol smart te wachten op het juiste antwoord 😉 Het antwoord leek mij gemakkelijk te geven: De paprikaplant kan zichzelf namelijk gemakkelijk bestuiven.  Echter, na nog even wat beter onderzoek kom ik erachter dat bijen en hommels regelmatig worden ingezet bij de bestuiving. Ook mieren kunnen voor bestuiving zorgen. En soms hangt het van het ras af welke bestuiving je het liefste hebt, bij sommige soorten zorgt bestuiving door hommels namelijk voor te grove vruchten. Op deze manier zou je kunnen zeggen dat alle gegeven antwoorden van de poll juist zijn 😉

paprikaplantHeel kort door de bocht genomen: een paprikaplant heeft geen insecten nodig om bestoven te worden, het kan zichzelf nog makkelijker bevruchten dan dat tomatenplanten dat doen. De meeldraden van de bloem zitten vlakbij de stamper waardoor er maar weinig nodig is om de bevruchting tot stand te brengen.

paprikaDesondanks heeft bestuiving door hommels in de landbouw wel de voorkeur. Er is namelijk nog een bijzonder aangenaam effect bij het werk van deze beestjes: vermindering van allergie. Huh? Ja, er is bewust onderzoek naar gedaan aangezien veel paprikaplukkers last hebben van allergische reacties. Dit wordt veroorzaakt door het stuifmeel. Bij bestuiving door hommels wordt dit stuifmeel meegenomen waardoor er minder allergische reacties optreden. (Lees hier het gebruikte artikel: Bestuiving met hommels vermindert allergie)

Laatst kreeg ik van mijn bezoek een paprikaplantje. De paprika’s zaten er al aan en de eersten heb ik al opgegeten. Ik heb geen idee welk soort het is, ik vermoed dat het een soort is die klein blijft maar wie weet gaat het nog de hoogte in als het eenmaal in de kas staat.


Gebruikte websites:

 

Perenboom

DSCN2237De perenboom staat in bloei. Niet met een beetje bloesem (gezien de ene peer van vorig jaar zou je dat denken) maar bóórdevol! Het is een prachtig gezicht, helemaal nu de bloemen al open zijn (op de foto zijn de meeste nog dicht). Het is ook voor het eerst dat er zoveel bloesem in zit. Wie weet kan ik dit jaar wat meer vruchten verwachten, maar dat blijft altijd spannend. Wat dat betreft ben ik elk jaar weer blij met al die professionals die ervoor zorgen dat er zoveel fruit in de supermarkt ligt. Want er kan van alles misgaan bij een perenoogst en dan moet je een heel jaar wachten voor er weer wat komt.

DSCN2241Zo komt het de laatste jaren wel eens voor dat het vroeg warm is en de fruitbomen uitlopen terwijl erna nog een flinke vorstperiode komt. De perenboom bloeit zo’n twee weken voor de appelboom en heeft daardoor een grotere kans op vorst. De bloesem bevriest waardoor de boom minder vruchten voortbrengt.

Daarnaast zijn peren ook gevoeliger dan appels. Ze hebben eerder last van de wind en tocht.

De soort perenboom maakt uit of de boom zelfbestuivend is of hier andere bomen voor nodig heeft. De bekende Conference (langwerpige peer) is zelfbestuivend, de meeste andere peren hebben een maatje nodig. Weer iets waar je op moet letten: staat deze niet in de buurt dan kan de boom massa’s bloesem voortbrengen maar gebeurt er weinig.

Mocht alles goed gaan wat het weer en de bestuiving betreft dan kun je ook nog last krijgen van afvallend fruit door de perengalmug. Deze mug legt al in de bloesem haar eitjes en deze eitjes groeien uit tot maden. Ze tasten de peer aan en de misvormde peer valt op de grond. Uiteraard zijn er zo wel meer plagen die een perenboom kunnen overkomen. DSCN2240

Tenslotte heb je in juni nog de rui, de juni-rui. Dit is een natuurlijk proces waarbij de boom een aantal vruchten afstoot. Mochten er na deze rui nog veel vruchten aan de boom zitten dan is het belangrijk om zelf te gaan uitdunnen. Met teveel peren aan de boom komen de vruchten niet goed op smaak en blijven ze klein. Daarnaast loop je het risico dat het de boom teveel energie kost om de vruchten te doen groeien dat je het jaar erna weinig vruchten krijgt.

Al met al: hoeveel peren ik dit jaar zal kunnen oogsten is nog maar de vraag. Zelfs als al deze bloesem bevrucht wordt en peren voort wil brengen zal ik minder peren kunnen oogsten. Al is het alleen al voor zijn (en mijn) eigen bestwil.


Informatie uit:

  • ‘Tuinspecialist Moestuin’ van A. & G. Bridgewater, 2012
  • ‘Genoeg, moderne gids voor duurzaam leven’ van Tom Petherick, 2009
  • www.fruitbomenkwekerij.nl

Zelf witlof kweken? Goed te doen!

Het afgelopen jaar probeerde ik voor het eerst zelf witlof te kweken en het is me goed bevallen. Aangezien ik van tevoren maar moeilijk kon inschatten hoeveel werk het was en waar ik allemaal op moest letten maak ik graag voor anderen een ‘handleiding’ met wat foto’s.

Het kweken van zaad tot witlof duurt zo’n driekwart jaar. Je zaait de witlof in april buiten in de volle grond. Voorzaaien in huis kan natuurlijk ook. witlofwortel oogstenOmdat je uiteindelijk de wortel wilt oogsten en je het liefst één grote penwortel hebt (zie het verschil in wortels op de foto’s) is het handig om van tevoren de grond goed los te maken.

De witlofplantjes zullen er uitzien als sla maar dan niet als krop maar met grote, losse bladen. Je kunt dit blad eten maar erg lekker vind ik ze niet. Boven de grond nemen ze wel aardig wat ruimte in, houd daar rekening mee bij het zaaien of verplant ze later.

Tot oktobwitlofwortels witlof rooiener hoef je vervolgens weinig te doen aan de witlof. Tegen de tijd dat het bijna gaat vriezen kun je de wortels oogsten. Steek met een riek in de buurt van de plant en wip de plant op zonder de wortel te breken. De plant kun je een aantal dagen, met het blad er nog aan, op de tuin laten liggen. De bladeren zullen afsterven terwijl de energie naar de wortel(s) gaat.

Na een aantal dagen snijd je de bladeren tot 2 à 3 centimeter boven de wortel af, veeg je de wortel wat schoon en snijd je de kleine worteltjes eraf. Je kunt ervoor kiezen om alle wortels tegelijk te rooien en ze in te kuilen zodat ze beschermd worden tegen de vorst, of je kunt er steeds een aantal oogsten en deze meteen zetten. Met de zachte winter het afgelopen jaar was dat laatste bij mij goed te doen.

Het zetten van de wortels lijkt moeilijker dan het is. Het is van belang dat de wortel in vochtige, voedingsarme grond komt te staan en in het donker. Als je niet zoveel witlof tegelijk wilt hebben (zoals ik) dan kun je hiervoor een emmer vullen met een deel (gebruikte) potgrond en een deel zand. De wortel(s) snijd je eventueel op dezelfde lengte af en zet je in de aarde voordat je de emmer helemaal vult. Vervolgens vul je de emmer tot de rand van de wortels. Zorg dat er geen rotte blaadjes meer aan zitten en giet vervolgens water in de emmer zodat de aarde vochtig is en het zand allemaal tussen de wortels gespoeld is.

Om het donker te maken kun je een vuilniszak over de emmer doen. Zorg ervoor dat het geheel dicht is zodwitlofat je de vochtigheid behoudt. Je hoeft geen water meer te geven.

Na 6-8 weken kun je de witlof afsnijden en opeten.

De wortel heeft erna niet voldoende energie meer om nog een stronk witlof te laten groeien. Wel groeien er nog weer kleine blaadjes uit de wortel. Ik wil dit jaar (2016) eens uitproberen of het ook werkt om de wortels weer in de tuin te zetten en in oktober weer te oogsten.

Boontjes

DSCN0160Ik heb inmiddels al een kwart van een literbak gevuld met droogbonen. Op de foto zien jullie van links naar rechts de Wieringerboon, de yingyangboon en de citroenboon. Tussen de bonen die nog liggen te drogen heb ik ook nog de kievitsboon, deze is blijkbaar later klaar in het jaar want de bonenplanten zijn voor een deel ook nog groen.

Nu het najaar is duik ik voor mijn blogstukjes ook weer wat meer het internet op. En voor deze droogbonen is dat wel handig want ik ben wel benieuwd wat het verschil in smaak is en voor volgend jaar weet ik graag van tevóren of het klimbonen of struikbonen zijn 😉

Even een kort overzicht:

Je hebt stambonen en je hebt stokbonen. De stambonen blijven laag en hebben geen steun nodig. De stokbonen kunnen wel 2,5 meter hoog worden en hebben behoefte aan een stok.

  • Wieringerboon: stamboon
  • Yingyangboon: de plant blijft laag (stamboon) en de bonen worden bruin door het koken.
  • Citroenboon: eveneens een stamboon. Deze naam wordt al snel gegeven aan een citroengele boon, de echte citroenboon is nogal moeilijk te verkrijgen, ik zal wel een ‘soort van’ hebben 😉 Qua smaak lijkt deze boon op de witte boon, het heeft een iets stuggere schil
  • Kievitsboon: stamboon, deze boon wordt bruin door het koken

Voor een beschrijving en eventuele aanschaf van deze en nog vele andere droogbonen is de volgende site handig om eens te bekijken: http://www.levenvanhetland.nl/boon.htm

Voor een uitgebreide uitleg over het telen van bonen, zowel sperziebonen als droogbonen, kun je eens kijken op: http://www.mooiemoestuin.nl/groenteteelt/peulgewassen/boontjes/ DSCN0158

Paprikaplant

Dit jaar voor het eerst: eigen paprikaplanten. Het is niet dat ik niet van paprika’s houd dat ik er nu pas mee begin. Nee, het probleem zit ‘m in het verzorgen van de plant. Een paprikaplant is nogal kritisch en dan met name qua temperatuur. Het liefst tussen de 20 en 25 graden. Tsja… daar is ons klimaat niet helemaal geschikt voor. In een kas is een heleboel meer mogelijk, maar die heb ik niet. Dan maar eens binnenshuis proberen.

Gelukkig zijn de meeste planten naar buiten tegen de tijd dat de paprikaplant groot wordt en is er weer genoeg ruimte in de vensterbank. Na het verpotten van de drie plantjes vroeg ik me af hoe ze het toch hebben volgehouden in dat kleine krappe potje waar ze eerst met zijn drieën in zaten. Ze zullen vast flink gaan groeien nu ze daarvoor de ruimte hebben.

Ik lees op verschillende sites dat met goed weer de planten best naar buiten kunnen. Helemaal in mijn ‘serre’ waar ’s middags de zon vol op staat, zou het binnen wel eens te warm kunnen worden. En dáár houden de planten dan óók weer niet van. Zoals ik al zei, ze zijn wel een beetje kritisch. Met mooi weer naar buiten, gelukkig heb ik er maar drie ;-).

De paprikaplant heeft geen bijen nodig om bestoven te worden, dat scheelt alvast. Toch kunnen er verschillende redenen zijn waarom de bloemetjes afvallen zonder dat er een vrucht komt. Vaak heeft dit te maken met dat de plant ‘druk is met iets anders’: meer dan genoeg vruchten, overleven bij te hoge of te lage temperaturen of last van teveel of te weinig water. Het is aan te raden om het eerste bloemetje te verwijderen, dat geeft uiteindelijk een grotere oogst.

Tot zover al mijn net verworven kennis.P_20150609_200654Ik ben niet de enige die het leuk vind om eens wat te proberen. Tijdens het zoeken naar meer informatie over het kweken van paprika’s kwam ik een site van een andere enthousiaste tuinder tegen. Wie nog niet uitgelezen is kan gerust nog even verder gaan op deze site: www.vrolijketuinier.nl/groenten_paprika

Verder heb ik ook nog informatie gehaald van de volgende sites:

www.plantaardig.com

www.tuinieren.nl

www.moestuintips.nl

 

Experiment tomatenplant

tomatenplant_voorijsheiligen Ik was dit jaar vroeg met mijn tomatenplanten. Ik had ze vroeg gezaaid, ze waren mooi opgekomen en groeiden voorspoedig. Op een gegeven moment had ik geen grote potten meer waarin ik ze kon overzetten, was het al enige tijd warm weer voor die tijd van het jaar en besloot ik er twee in de tuin te zetten. Konden ze mooi al wat groeien in plaats van verpieteren in een pot op het balkon waar het ook nog eens veel te vol stond.

Na enige tijd moest ik concluderen dat ik véél te vroeg was (wat is nou een maand op een jaar? Blijkbaar toch wel veel…) en dat er eentje toch zeker wel dood zou gaan. Inmiddels is het een maand later en wat zie ik tot mijn verbazing? De ten dode opgeschreven plant, is helemaal groen! Toegegeven, het ziet er niet heel florisant uit. Nogal ielig. In vergelijking met de tomatenplant die ik pas enkele dagen geleden in de tuin heb gezet is het wel duidelijk dat een tomatenplant beter functioneert met voldoende warmte (en aandacht helpt vast ook wel 😉 ) De twee linkerfoto’s laten de tomatenplanten zien die al een maand in de tuin staan, tussen stokjes en met wat plastic er omheen. Op de andere foto de plant die net in de tuin gezet is.

Conctomatenplantlusie: een tomatenplant kan het buiten overleven, ook al zijn de nachten nog erg koud, maar qua groei loopt het een achterstand op. Beter is om de plant langer binnen te houden (of op het beschutte balkon) en pas met warm(er) weer in de tuin te zetten.

tomatenplant_warm