Sierbonen

Je kunt ze gewoon eten, deze sierbonen. Ik vind ze alleen zo leuk dat ik er graag nog even van geniet. Dus voor ze de pan in gaan versieren ze mijn woonkamer. De fles met druivensap was leeg en zo kon ik twee sierlijke dingen combineren. Met name de kievitsbonen zien er vrolijk uit. O, en ik vind het ook heerlijk om de bonen door mijn handen te laten glijden. Ze zijn mooi stevig en glad. En uit élke boon kan weer een complete plant groeien! Bonenplanten zijn heel leuk om te kweken want ze groeien heel snel.

Zeg… waarom eten we die bonen eigenlijk op?

Bonen drogen

De woonkamer ligt er momenteel vol mee: drogende bonen. Kievitsbonen en snijbonen, wâldbeantjes en cobrabonen. Ze liggen zo langzamerhand allemaal door elkaar. Op kranten liggen ze uitgespreid en zo nu en dan gaat er een lading voor 24 uur in de vriezer tegen de mogelijke aanwezigheid van kevertjes. De eerste lading is inmiddels ook al gedopt. De gevulde potjes sieren de woonkamer. Gelukkig blijven gedroogde bonen heel lang goed want het zou toch jammer zijn om al dat moois al aan het begin van de winter op te eten 😉 

Oogsten

Terwijl de regen toeneemt en de tuinuren minderen, lijkt het of de oogst nog steeds toeneemt. Maandag nam ik deel één van de oogst mee, dinsdag deel twee. En eigenlijk ben ik ook nog vergeten de bramen te plukken.

Zo heb ik maar weer een deel van de druivenoogst geplukt, dat zal nog wel even doorgaan. Het werd een bescheiden emmertje. De tomaten worden al wat minder, een deel van de tomaten rotten aan de plant, met name de vleestomaten. Soms kan ik nog een paar redden voor ze bedorven zijn dus de plant blijft toch nog even staan. Van één week werd het een emmertje vol. De komkommertjes uit de tunnelkas, de eerste paar paprika’s, gele framboos, courgettes, spinazie, dikke komkommers uit de kas, de gele meloen (helaas al wat té rijp maar wel erg zoet) en… de eerste droogbonen. Toen de zak vol was met kievitsbonen ben ik maar gestopt met plukken. Tenslotte moet het thuis ook nog ergens liggen te drogen en het moest nog passen in de fietstas. Ik vergeet nog helemaal de spitskool te noemen. De 2e van vier. Een leuke verrassing toen ik enige tijd geleden ontdekte dat de spitskool helemáál niet mislukt was, maar al volop stond te groeien. En ik maar denken dat het witte kool was… 😀

Bonen belevenissen II

Dit jaar wilde ik graag meer soorten bonen. Sperziebonen uit eigen tuin vind ik heerlijk, maar ik had steeds een lage soort (stambonen) waardoor met een natte zomer de bonen soms al aan de plant rotten. Bovendien had ik juist een beetje ontdekt dat bonenstaken neerzetten niet zo moeilijk is (al moet ik na deze week toegeven dat een goede constructie toch nog niet zo eenvoudig is). Wat meer klimbonen (stokbonen) leek me dan wel wat. In het bestelboekje voor de zaden heb ik ijverig wat nieuwe soorten aangekruist. Toen ik van mijn tuinmaatje ook nog een serie oude zakjes bonenzaden kreeg had ik meer dan genoeg soorten.

Tijdens het zaaien had ik netjes genoteerd waar ik wat voor bonen had gezaaid. Van het oude zaad kwam echter niet alles op en moest ik nog eens wat zaaien. Van bepaalde soorten had ik maar een of twee plantjes, van andere tien. Het overzichtelijk planten in de tuin werd al wat ingewikkelder. Ook dat werd genoteerd in mijn tuinboekje. Het werd nog wat lastiger toen sommige stambonen geen stambonen maar stokbonen bleken te zijn.

Toen ik laatst even snel nog een maaltje sperziebonen ging plukken had ik eerst al de droogbonen te pakken. Geen probleem, je kunt ze gewoon eten, maar die draad die erin zat vond ik niet zo aangenaam. Ik kwam al snel de goede sperziebonen tegen en het werd een maaltijd met een mix van 4 bonensoorten.

Andere jaren at ik de droogbonen ook wel als sperzieboon maar vorig jaar waren er wel erg weinig droogbonen overgebleven. Daarom was het plan om ze dit jaar alleen als droogboon te gebruiken. Alle bonen aan de klimplanten heb ik braaf laten hangen.

Deze week zag ik echter prachtige lange, knapperige sperziebonen hangen. ‘Zeg… zijn dat eigenlijk wel droogbonen?’ Vroeg ik me af. Er begon me iets te dagen. Had ik me niet voorgenomen om een sperzieboon als klimmer te telen? En ja hoor, toen ik thuis nog eens opzocht welke bonensoort ik daar had gezaaid kwam ik erachter dat er inderdaad een heel aantal planten stonden met prachtige, lange, smakelijke cobra bonen. Ik heb flink kunnen oogsten en nog niet alles meegenomen. De tas was echter vol dus dat leek me eerst wel weer even genoeg. De bonen zijn inmiddels geblancheerd en ingevroren. En zo blij ik wat beleven met die bonen.

Kamerversiering II

p_20161122_130431Het uitzicht op een vaas met lampionnetjes en uitgebloeide zonnehoed brengt blijkbaar inspiratie. Er is nog een creatie geboren. De glazen bakjes zijn van origine bedoeld als snoepbakjes. Maar wanneer zet ik nu snoepjes te sier? Dat lijkt me voor geen mens een goed idee, of je moet ze in de winkel te koop hebben staan. Het is echter wel leuk om er iets anders in te doen.

De lampionnetjes blijven favoriet en zijn gemakkelijk te halen in mijn tuin. De walnoten kreeg ik mee na het helpen walnoten rapen op mijn werk. En sinds ik laatst de bonen heb gedopt is ook het derde bakje gevuld.

Boontjes doppen

droogbonenDroogbonen, het zijn er dit jaar maar weinig. Teveel verse bonen gegeten denk ik. Maar goed, het proces is minstens zo leuk als het opeten. Vandaag heb ik het eerste beetje droogbonen gedopt. Bonensoorten worden via de bevruchting gemakkelijk vermengd en zo is het elk jaar weer een verrassing welke nieuwe soorten er zijn ontstaan.

De zwart-paarse bonen (mooie dikke) komen van de klimplanten. Ze zien er precies zo uit als de soort die ik erin gestopt heb. De kievitsbonen zijn wit met paars in plaats van wit met rood, en de ying-yangboon heeft geen zwarte maar een paarse kleur. En dan is er nog een soort die ik niet in de grond heb gestopt: zwart-groen gespikkeld. Erg grappig om de boon tussen de rest te zien verschijnen. Het is vast een combinatie van de klimboon met een andere soort. Maar welke dat dan moet zijn…? Dat is dan weer het geheim van de natuur.

Winterklusjes

droogbonenIn de tuin kom ik nog maar weinig in deze periode maar thuis is er nog wel eens wat te doen wat alles met de tuin te maken heeft. Zoals het drogen van de bonen. Het zijn er dit jaar volgens mij minder dan vorig jaar, ik heb ze waarschijnlijk teveel vers gegeten. Maar dat geeft niet, het is vooral leuk om zoveel variatie uit mijn tuin te halen.

Sommige bonen kwamen al zowat gedroogd van de plant, andere bonen zullen nog een tijdje moeten drogen. Als de bonen droog zijn gaan ze 24 uur in de vriezer om te voorkomen dat beestjes de oogst zullen opeten. Inmiddels is de eerste lading klaar om gedopt te worden. Echt een klusje voor een dag met herfstig of winters weer.

Drogende bonen

dscn2982Van tuinieren komt er momenteel weinig. Twee keer griep in korte tijd en tussendoor de noodzakelijke dingen weer even bijwerken. Voor de tuin blijft dan weinig tijd over. Gelukkig is het geen hoogseizoen meer en doen de planten het ook rustig aan. Ondertussen drogen de bonen wel aan de plant, vooral de klimmers. Dat scheelt straks thuis weer in ruimte.

Winterkost

veldslaVandaag viel het me op dat ik nog vrij wat soorten groente uit de tuin eet. De boerenkool waarvan momenteel een deel in de vriezer ligt, de witlof die ik op zolder kan oogsten, de vergeten bleekselderij waar ik vorige week nog eentje van uit de tuin haalde en prei, die overigens vooral nog in de tuin staat. Ondertussen is de veldsla klaar om te oogsten en heb ik vanmiddag nog pompoensoep gegeten wat ik enige tijd geleden had ingevroren.

Vergeet ik zowaar ook nog dat ik vandaag weer eens heb genoten van mijn droogbonen die ik zo goed kan bewaren dat ik gewoon vergeet dat ik ze zelf geteeld heb. Leuk. En dat in januari!

En… waarschijnlijk kan ik over een week ook weer een cherrytomaatje eten… 🙂

Bonenburger

bonenburgerNa een blogartikel over de bonenburgers die ik aan het maken was is het natuurlijk wel leuk om even te vertellen hoe ze zijn geworden. Het viel mee met het tijdstip dat ze klaar waren, ik kon ze tegelijk met de rest van mijn maaltijd opeten, geen toetje dus 😉 Het concept is dat je bonen gaar kookt en vervolgens mengt met gefruit ui en wortel. Verder moet er nog peper, zout en broodkruim doorheen. Vervolgens vorm je dit geheel tot burgers en wentel je het geheel door de bloem. Opbakken en klaar.

Wat ik had verwacht, namelijk dat de burger in stukjes uiteen zou vallen tijdens het bakken, bleef ook uit. Dat viel me alles mee! Alleen de smaak viel nogal tegen. Het was namelijk nogal flauwbonenburger. Achteraf bedacht ik dat ik het natuurlijk even had kunnen proeven aangezien het geen rauw vlees is 😉 Volgende keer beter. In ieder geval is het wel voor een herhaling vatbaar, al wil ik er dan duidelijk meer smaak aan geven. Wat me ook lekker lijkt is om dan niet de buitenkant met bloem te bestrooien maar met ei en paneermeel/broodkruim. Het lijkt me dat het dan veel knapperiger wordt.