Bonen

Het plekje voor de bonen had ik al bedacht. Het moest alleen nog onkruid vrij. Het voordeel van een droog voorjaar is dat er weinig onkruid groeit zolang je er geen water geeft. Het nadeel is dat je er dus minder mee bezig bent en de plantjes die wél groeien dus flink groot worden. Het leek een hele groene bedoening, daar in mijn ‘voortuin’. Maar een uurtje flink doorwerken zorgde al voor een prachtig resultaat.

Een paar dagen later had ik tijd om te zaaien. De bonenstaken werden van onder de kist vandaan gehaald en met tiewraps vast gemaakt. Vorig jaar heb ik de soort ‘Cobra’ als sperziebonen geteeld en die soort bevalt me erg goed. Lekkere lange sperziebonen, knapperig, geen draad en lang houdbaar. O, en de opbrengst per plant is ook groot. Alle reden om dus weer Cobra te zaaien.

Met de grote opbrengst per plant heb ik aan mijn 24 plantjes méér dan genoeg. In mijn omgeving zijn wel een aantal mensen die graag eens wat mee eten uit de moestuin dus ik raak het wel weer kwijt. Nu ik dit echter opschrijf, vraag ik me af of 24 plantjes niet wat teveel van het goede is…

Ernaast staan ook nog 6 stokken met de ‘Wâldbeantjes’. Een fries bonensoort waar ik bruine droogbonen uit wil halen. Lekker voor in de wraps.

Bonen belevenissen II

Dit jaar wilde ik graag meer soorten bonen. Sperziebonen uit eigen tuin vind ik heerlijk, maar ik had steeds een lage soort (stambonen) waardoor met een natte zomer de bonen soms al aan de plant rotten. Bovendien had ik juist een beetje ontdekt dat bonenstaken neerzetten niet zo moeilijk is (al moet ik na deze week toegeven dat een goede constructie toch nog niet zo eenvoudig is). Wat meer klimbonen (stokbonen) leek me dan wel wat. In het bestelboekje voor de zaden heb ik ijverig wat nieuwe soorten aangekruist. Toen ik van mijn tuinmaatje ook nog een serie oude zakjes bonenzaden kreeg had ik meer dan genoeg soorten.

Tijdens het zaaien had ik netjes genoteerd waar ik wat voor bonen had gezaaid. Van het oude zaad kwam echter niet alles op en moest ik nog eens wat zaaien. Van bepaalde soorten had ik maar een of twee plantjes, van andere tien. Het overzichtelijk planten in de tuin werd al wat ingewikkelder. Ook dat werd genoteerd in mijn tuinboekje. Het werd nog wat lastiger toen sommige stambonen geen stambonen maar stokbonen bleken te zijn.

Toen ik laatst even snel nog een maaltje sperziebonen ging plukken had ik eerst al de droogbonen te pakken. Geen probleem, je kunt ze gewoon eten, maar die draad die erin zat vond ik niet zo aangenaam. Ik kwam al snel de goede sperziebonen tegen en het werd een maaltijd met een mix van 4 bonensoorten.

Andere jaren at ik de droogbonen ook wel als sperzieboon maar vorig jaar waren er wel erg weinig droogbonen overgebleven. Daarom was het plan om ze dit jaar alleen als droogboon te gebruiken. Alle bonen aan de klimplanten heb ik braaf laten hangen.

Deze week zag ik echter prachtige lange, knapperige sperziebonen hangen. ‘Zeg… zijn dat eigenlijk wel droogbonen?’ Vroeg ik me af. Er begon me iets te dagen. Had ik me niet voorgenomen om een sperzieboon als klimmer te telen? En ja hoor, toen ik thuis nog eens opzocht welke bonensoort ik daar had gezaaid kwam ik erachter dat er inderdaad een heel aantal planten stonden met prachtige, lange, smakelijke cobra bonen. Ik heb flink kunnen oogsten en nog niet alles meegenomen. De tas was echter vol dus dat leek me eerst wel weer even genoeg. De bonen zijn inmiddels geblancheerd en ingevroren. En zo blij ik wat beleven met die bonen.

Wat zullen we vanavond eten?

DSCN2893Ik vraag het mijzelf regelmatig af als ik in de tuin ben: wat zal ik vanavond op tafel zetten? En moet ik alleen voor mezelf of voor meerdere mensen koken?

Ik struin door de tuin om te kijken wat er geoogst kan (of moet) worden. Momenteel zijn er veel boontjes om te oogsten. Deze kunnen niet lang blijven hangen en zijn bovendien vers het lekkerste. Ook bieten eet ik momenteel volop, gelukkig maar want ik ben er dol op! Deze kan ik iets beter plannen, ik laat de bieten in de aarde zitten tot ik ze nodig heb. Op het moment van oogsten zoek ik de dikste eruit. Verder kon ik vandaag al wat spinazie oogsten, heb ik de eerste twee pompoenen geoogst en zijn er volop courgettes en tomaten. Om niet uitgegeten te raken op een bepaalde groentesoort wissel ik het zoveel mogelijk af. Een overschot gaat soms naar buurvrouw of eet ik juist als ik eters heb. Zo gaat er meer op zonder dat ik drie dagen hetzelfde eet.

En gelukkig staan er ook nog eens genoeg recepten op internet. Zo at ik vanavond een sperziebonen ovenschotel die weer heel anders smaakte dan de aardappels met boontjes van gister. Of ik verwerk de courgettes eens in een taart in plaats van in de soep. Wat dat betreft is het niet vreemd dat tijdschriften, boeken en televisieseries over moestuinen regelmatig ook over koken gaan. Mijn liefde voor tuinieren is echter heel wat groter dan mijn liefde voor koken. Gelukkig vind ik het ook niet erg om regelmatig hetzelfde te eten 😉

Bonen eten

bonenplantDe bonenplanten zijn lekker aan het groeien en produceren flink wat boontjes. Vandaag ben ik druk aan het plukken geweest. Niet alleen de boontjes werden geplukt, ook het onkruid dat welig tiert tussen de planten. De bonenoogst bestond uit allerlei verschillende soorten bonen. Snijbonen, wieringerbonen, kievitsbonen, Montana, yingyang- en citroenbonen. Hoewel alles als sperzieboon (of snijboon) gegeten kan worden is de ene soort wel wat geschikter dan de andere. Zo vind ik zelf de Montana erg lekker en teel ik bijvoorbeeld kievitsbonen voornamelijk voor de droogbonen. Er komt echter een langere en rijkere oogst als je de bonen regelmatig plukt, vandaar dat ik ze tussendoor als sperzieboon eet.

De oogst was vandaag teveel om in één keer op te eten. De rest heb ik kort gekookt en zit inmiddels in de vriezer voor een andere keer.

Makkelijk recept met boontjes

Dit voorjaar maakte ik kennis met een recept van de Albert Heijn, genaamd ‘boontjes met boontjes’. Toen ik tijdens het eten de ingrediënten analyseerde bedacht ik me dat met enige variatie daar ook een uitstekend zomerrecept van gemaakt kon worden met vrijwel alles vers uit eigen tuin. En zo ontstond dit recept. Met alle groenten vers uit eigen tuin eet ik mijn vingers er bijna bij op. Het is heel snel klaar en erg gezond!

Ingrediënten

  • handje sperziebonen
  • handje (ongedopte) kapucijners
  • handje (ongedopte) doperwten
  • 2 tomaten
  • 7 cherrytomaten
  • 125 gram chorizoworst

boontjes en kapucijnersBereiding

Smaken verschillen en daarom zullen de beste verhoudingen voor dit recept ook per persoon verschillen. Bovendien heb ik wisselende hoeveelheden bonen en verandert het recept daardoor nogal eens. Maar om te beginnen is een richtlijn natuurlijk wel handig. Ik neem voor dit recept evenveel sperziebonen als (ongedopte) kapucijners en (ongedopte) doperwten, twee grote tomaten en 7 cherrytomaatjes en een halve chorizoworst (= 125 gram). De chorizoworst is sterk van smaak en kan bij een te grote hoeveelheid overheersend worden. Wat extra tomaten verzacht de smaak.

Punt de sperziebonen en halveer ze. Zet deze in een royale hoeveelheid water op het vuur en breng het aan de kook. Dop ondertussen de kapucijners en de doperwten (houd ze apart van elkaar). Als de sperziebonen zo’n 8 minuten hebben gekookt doe je de kapucijners erbij. Als de kapucijners 5 minuten hebben gekookt voeg je de doperwten toe. Het geheel moet dan nog zo’n 3 minuten koken.

De chorizoworst snijd je in stukjes en bak je even op. Voeg de tomaten, eveneens in stukjes, toe en laat dit geheel even bakken. Als laatste voeg je de afgegoten sperziebonen, kapucijners en doperwten toe.

Eet smakelijk! recept boontjes

Oogsttijd

Wat is het heerlijk om de oogst binnen te halen na heel veel zaaien, onkruid wieden, water geven en verzorgen. Alles van tuinieren is héérlijk, echt, maar oogsten is toch wel het mooiste onderdeel van het hele proces. Vandaag kon ik een grote oogst binnenhalen. Helaas ligt er nog wat in mijn tuin dat ik ben vergeten mee te nemen. Hopelijk kan het wat hebben en kan ik het de volgende keer gewoon meenemen. Dus, bedenk er nog even twee courgettes bij als je de foto bekijkt. P_20150821_185105

Linksboven: pompoen en mini-pompoen, rechts ervan tomaten, 2x bosje bloemen, 2,5 bakje bramen,

Voorste rij: linker bakje droogbonen, daarna een bakje sperziebonen, wat aardbeien en hele dikke komkommers. 

Zaaien in juni

DSCN9407 Voorgaande jaren kwam het regelmatig voor dat ik, na eenmaal gezaaid te hebben, het zaad opruimde en er niet meer naar omkeek. Later in het jaar bedacht ik me dan weer dat het toch wel handig was geweest als ik een gespreide oogst had gehad in plaats van alles tegelijk, of dat ik nog even had gekeken of alles wel goed opgekomen was voor het te laat was om nogmaals te zaaien. Dit jaar gaat dat een stuk beter. Al heb ik wel het idee dat ik zo het hele jaar maar in de kleine plantjes blijf zitten 😉

Vorig jaar heb ik voor het eerst wat sperziebonen gehad. Denkend aan de vele verhalen die ik hoorde over mensen hun jeugd die ‘getekend was’ door de vele boontjes in de zomer, had ik me een beetje ingehouden wat zaaien betreft. Tenslotte ben ik maar alleen en hoef ik niet een hele zomer alleen maar bonen te eten. Met als resultaat dat ik een paar keer een halve maaltijd bonen kon eten en dat was het dan. O, oeps…

DSCN9408Of ik dit jaar wél genoeg heb is nog even de vraag, maar inmiddels zitten er 7 verschillende soorten bonen in de grond. Ze hadden vanaf half mei de grond in gemogen maar aangeraden wordt om nog even te wachten als het voorjaar koud is. Je loopt anders het risico dat de bonen gaan rotten omdat ze te lang in de grond zitten voor het warm genoeg is om te ontkiemen. Ik heb goede hoop dat het koude weer nu grotendeels achter ons ligt. In ieder geval zitten er genoeg warme dagen aan te komen om de bonen te laten ontkiemen.

Ik heb niet alleen sperziebonen gezaaid maar ook droogbonen. (of dit de officiële naam is weet ik niet, zo noem ik ze maar) Als de bonen eenmaal goed gedroogd zijn (en een nachtje in de vriezer om eventuele insecten te doden) kun je ze heel lang bewaren, ideaal voor de winter! En het is ook nog eens een goede vleesvervanger, zo word ik nog meer zelfvoorzienend.

Wat zal ik eten vandaag?

Vroeger stond ik daar nooit zo bij stil, maar tegenwoordig snap ik waarom mem vroeger wel eens aan ons vroeg wat we wilden eten. Elke dag weer iets op tafel zetten en er ook nog wat variatie in houden is een hele kunst! Met een volkstuin is het vaak maar net wat er op dat moment geoogst moet worden. Maar vandaag was er niet zoveel te oogsten, behalve tomaat en courgette. De prei die ik nog in de koelkast had liggen lokte mij niet zo met dit warme weer. Ik was meer in voor iets als… tsja… wát eigenlijk?

Mem wilde me niet helpen en gelijk heeft ze. Het is allang ‘op eigen benen staan’-tijd ;-). Terwijl ik nog op mijn tuin was bedacht ik me opeens dat ik wel zin had in stamppot rauwe andijvie. En gelukkig was de pioniersbuurman net langsgekomen. Ik vroeg of hij nog een krop andijvie voor me had en ja hoor, dat kon ik wel krijgen. Ja, ik heb allang ontdekt dat niet alleen het telen van je eigen groenten zorgt voor een overvloed aan groente, maar ook de connecties op de volkstuin waarmee je makkelijk eens een overschot kunt overnemen.

Laat ik nu net veel bloemen op mijn tuin hebben. Leuk, om veel bloemen in huis te hebben, maar de prei staat al zo’n 3 maanden in een vaas en bloeit nog steeds, de zinnia’s schieten wortel en groeien vrolijk verder en ook de zomerasters staan al in een vaas. Misschien kan ik de pioniersbuurman daar blij mee maken? ’t Is ook zo jammer als er niemand van geniet.

‘Ik ben niet zo’n blommenman,’ zegt hij. ‘Maar uw vrouw misschien wel?’ vraag ik. O, nou, dat is wel best. Terwijl ik een bosje bloemen voor zijn vrouw bijeen zoek, plukt hij een berg sperziebonen. Of ik daar ook wat van wil. Aaah, lekker! Jazeker! En zo kan ik vanavond zelfs kiezen wat ik wil eten, want ook die sperziebonen zien er erg lekker uit.

Maar het wordt de stamppot andijvie. En daar zal ik maar eens snel aan beginnen want de aardappels zijn inmiddels wel gekookt en mijn maag is dringend aan wat eten toe. Half acht is ook geen etenstijd meer eigenlijk…

 

Gratis maaltje

DSCN1097_rsAls ik mijn warme maaltijd op tafel zet vind ik het leuk om te kijken hoeveel ingrediënten er gekocht zijn en welke ingrediënten gratis uit mijn tuin komen. Of gratis van de gemeentegrond of van de restjes op mijn werk.

Zo had ik laatst deze kleurrijke maaltijd met drie soorten aardappeltjes, met tomaten, één sperzieboon en wat worteltjes, gegaard in de oven. Het leek me wel ietwat weinig dus ik maakte er nog een rauwkostsalade bij van komkommer, tomaat, wortel en rozijnen. En natuurlijk een flinke portie zelfgemaakte appelmoes.

Om precies te zijn: een beetje olie, rozemarijn, een handje rozijnen en de suiker&kaneel die in de appelmoes zitten zijn eens aangeschaft. De rest is verzameld of zelf geteeld. En zelf geteeld is ook nog eens véél lekkerder!