Regen

Na nogmaals 13 mm in de regenmeter heeft het wat mij betreft voorlopig wel weer genoeg geregend. Ik begin ondertussen erg benieuwd te worden naar de toestand van mijn tuin. Een flinke hoeveelheid water kon de tuin wel gebruiken, zouden de plantjes nu een heel stuk groter zijn geworden?

De courgette, tomaten- en bonenplanten zijn inmiddels wel zo groot dat ze naar de tuin kunnen. En dan is er weer plek voor planten in het kasje buiten want de kas in huis is al bijna te klein voor de zinnia’s. En wat te denken van wat meer potgrond voor deze hardgroeiende plantjes? Misschien neem ik de kas van buiten wel mee naar de tuin, dan kunnen ze meteen de volle grond in maar hebben ze nog wel even wat extra bescherming. Het nadeel is dat ik ze dan minder goed in de gaten kan houden en slakkenvraat op de loer ligt. Waarschijnlijk is de hoeveelheid die ik de volgende keer in mijn fietstassen kan houden doorslaggevend 😉

Boontje

Ik laat jullie vandaag graag even meegenieten van mijn ‘bonenserie’. Zoals ik laatst al zei is het voordeel van thuis zaaien dat je het kiemproces op de voet kunt volgen. En bij bonen is dat echt de moeite waard! De afgelopen dagen heb ik 2-3 foto’s per dag gemaakt van het opkomen van een nieuw bonenplantje. Het is nog niet helemaal ontvouwd maar ik laat jullie graag alvast meekijken.

12345678

zaaien

Ik heb me er maar bij neergelegd dat het zaad van de bloemkool en sla niet ontkiemt. Ik kan er nog wel langer op gaan wachten maar voor hetzelfde geld is het een tijdje wat te droog geweest en komt het gewoon niet meer. En het nut van voorzaaien (en een voorsprong hebben) is op den duur ook verdwenen.

Zonet heb ik dus maar weer opnieuw zaad in de wc-rolletjes gedaan. Eerst de aarde goed natgemaakt en vervolgens de zaadjes er zachtjes in gedrukt. En omdat ik toen toch bezig was heb ik ook maar de bonen gezaaid. Jaja, weer wat nieuws, vorig jaar had ik die nog niet. Van de ‘wijnboer’ kreeg ik wat boontjes van een laagblijvende soort, genaamd Montana en afgelopen week kon ik van mijn werk wat stamslabonen meenemen (klimmers). Wilde ik vorig jaar nog geen klimende bonenplanten, dit jaar lijkt me dat wel weer een leuke uitdaging. En vind ik een stellage bouwen te lastig dan kan ik ze (als daar dan nog plek voor is) ook op mijn balkon houden en tegen de afscheiding laten opklimmen.

Mijn vensterbank is ondertussen al behoorlijk gevuld, de lamellen ’s avonds dichtdoen is bijna overbodig want het verschil tussen op en dicht is maar zo’n 30 cm. Het wordt tijd dat er wat plantjes naar buiten kunnen; de zwarte bes ben ik al aan het afharden. De rest zal voorlopig nog wel in de vensterbank blijven staan. Ach, het heeft ook wel iets hoor, je zit er zowat met de neus bovenop als de zaadjes ontkiemen en het eerste groen boven de grond piept. Dat maak je ook niet dagelijks mee!