Roze appelmoes

P_20150827_104809Ik woon in een leuke gemeente vind ik. Niet alleen is er veel groen, ook zijn er walnotenbomen en appelbomen geplant waar iedereen van mag plukken en bij mag rapen. Voor wie wil valt er genoeg te halen al zul je er, met name bij de walnoten, meteen na een storm bij moeten zijn.

Ik heb wel een aantal jaren walnoten geraapt maar het kraken vind ik dan weer teveel werk. (ja, ik ben liever buiten aan het rapen dan op de bank aan het kraken) Als het anderhalf jaar duurt voor ik ze (laat) kraken getuigt dat niet echt van enthousiasme.

Appels rapen is een ander verhaal. Helemaal nu ik deze week weer ‘mijn’ logeerhond te logeren heb is het een leuke bezigheid om tijdens het wandelen wat appels te zoeken. En de hond vind een groter rondje al helemaal geen probleem. Ik heb deze week al heel wat appels gezocht en ook enige van de boom kunnen plukken. Over een paar weken is het hier appelplukdag en daarna zijn deze bomen helemaal leeg. Heel handig om te weten 😉

Voor het appelmoes maken had ik een nieuw recept dat ik wilde uitproberen. Ik kreeg namelijk een tijdje geleden van mijn buurvrouw een pot appelmoes. Róze appelmoes. Roze?! Wat bleek: het was appelmoes met zwarte bessen. Ah, toen was ik meteen geïnteresseerd. Ik heb namelijk wel struikjes zwarte bessen in mijn tuin staan maar vind de zwarte bessen los helemaal niet lekker. Maar misschien is de appelmoes wel een leuke bestemming…?

De smaak bevieP_20150827_104826l me prima en zorgvuldig heb ik het etiket bewaard. Inmiddels heb ik dus ook zelf roze appelmoes gemaakt. De verhouding zwarte bes met appel is ongeveer 1:8. Voor de mensen die graag iets nieuws uitproberen: appelmoes van appels en rabarber is óók erg lekker. En natuurlijk hoort er overal veel kaneel in. Maar dat kan ook een familietrekje zijn. appelmoes met zwarte bes

 

Afkoelen

DSCN1727Met dit warme weer na al een lange periode van behoorlijke droogte is het van groot belang dat ik regelmatig ga water geven, ook in de tuin. Gister was het me veel te warm en kwam ik er zelfs ’s avonds niet toe om met vele gieters water te gaan sjouwen en, dat vooral, het water op te pompen. Het is een redelijk inspannend klusje, voor mij niet erg geschikt bij warm weer. Maar vandaag was het toch wel belangrijk. Gelukkig was het koeler dan gister en na een vroege maaltijd was ik al om half 7 op mijn tuin. Dankzij de wind was het er zelfs zeer aangenaam!

Ik had lekker alle tijd om aardbeien te plukken, frambozen, zwarte bessen en komkommertjes, water te geven en te pompen, tussendoor wat te bellen en uit te rusten en weer verder te gaan met water geven. Al met al viel het me ontzettend mee (het scheelt dat ik mijn tempo voor de verandering eens aanpas aan de omgevingstemperatuur 😉 ) en het is heerlijk om te weten dat alle planten voorlopig weer even op adem kunnen komen. Al bellend trok ik nog wat onkruid tussen de aardappels vandaan (waarom zou je perse thuis moeten zijn voor een telefoontje als het buiten zoveel lekkerder is?) Rond negen uur begon het zacht te onweren en gezien de donkere lucht leek het me verstandig om niet lang meer op de tuin te blijven. Met nog een mes langs de stronk van de sla, een zwaai naar de tuin buurvrouw en een laatste blik op de lucht vertrok ik weer naar huis. Mooi op tijd, daarna barstte het onweer flink los.

En… tot mijn grote verrassing kwam er een fikse regenbui! Dat was in het geheel niet voorspeld (0,0 mm zelfs) en misschien was het water geven wat overbodig geweest. Maar het is niet erg, alle planten hebben nu flink wat gehad en de al wat vochtige grond neemt het water ook veel beter op. Ik zal even spieken in de regenmeter op mijn balkon… wauw: 10 mm! En dat in een half uur tijd…! Heerlijk! Heel erg welkom! En het leukste is dat ik, mede dankzij ‘de beller’ die even op buienradar keek, thuis was vóór deze fikse bui losbarstte.

(terwijl ik nog aan het typen ben begint het nogmaals te regenen, dat wordt dus meer dan 10 mm)

Op zijn plaats

Ik bDSCN1485en gister weer héérlijk in de tuin bezig geweest. Het voelt alsof ik alweer middenin het tuinseizoen zit, al staat er nog helemaal geen groente in de tuin. Met zo’n nieuw stuk grond erbij is er gelukkig genoeg te doen en kan ik optimaal van het (vroege) mooie weer genieten.

Ik ben zo intensief aan het graven geweest dat het me werkelijk verbaasd dat ik vandaag mijn rug niet voel. Misschien toch ergonomisch verantwoord gewerkt? Ik had gister juist geconcludeerd dat ergonomisch verantwoord tuinieren niet bestaat, maar blijkbaar heb ik toch voldoende op mijn houding gelet.

DeDSCN1487 rode bessenstruik moest worden verplaatst. Het plekje achter de vlinderstruik werd krap en bovendien komt er te weinig licht. En dat terwijl de struik alle hulp wel kan gebruiken nu het al twee jaar achtereen vol met luizen zit. Binnen de U-vorm van de frambozenstruiken is een mooie ruimte voor wat fruitstruiken. Ik heb dan ook niet alleen de grote, 2-jarige bessenstruik verplant maar meteen ook een zwarte bes en een kleine rode bes erbij gezet. Dit stukje tuin is wat minder goed bereikbaar en voor groenten ongeschikt door de vele wortels van de frambozen. Ik heb in de ruimte er tussen dan ook maar her en der wat bodembedekkers geplant. Dat scheelt onkruid wieden en staat bovendien nog leuk ook. En het heeft ook nog eens als voordeel dat ik op andere plekken weer ruimte creëer.

Met nog wat slordig gelegde tegels voor de globale indeling van de tuin zie ik aan het eind van de middag al meer eenheid in de twee tuindelen. De rechte scheiding is weg en er is weer een deel onkruidvrij gemaakt. Stukje bij beetje maak ik het nieuwe stuk mij eigen.

DSCN1488

Winterrust

image010_rsElk jaar merk ik duidelijker dat er ’s winters in de natuur veel meer gebeurt dan ik altijd dacht. De winter lijkt een seizoen waarin de natuur stilstaat, waarin alles kaal en dood is. Maar de knoppen die in de lente openbarsten zijn al in de herfst gegroeid. Een boom kun je het beste in de herfst planten zodat het nog de hele winter de tijd heeft om zich goed te settelen voor de lente begint. En zoals ik laatst al schreef zijn er nog best wat groentes die in de winter in de tuin staan. Hoewel ze de groei voornamelijk van de herfst moeten hebben, blijven ze leven en is er ook in de winter verse groente van de tuin te halen.

Laatst ontdekte ik in mijn tuin een struik (volgens mij is het de zwarte bes of anders de rode bes) die boordevol knoppen zit. Alsof de lente morgen begint! Bijzonder hoe die knoppen dan in de kou (dit jaar valt het nog wel mee maar ik ga er vanuit dat het in andere jaren niet anders zal gaan) overleven en in de startblokken staan om open te gaan zodra het lente is.

Fiets eens door het bos in de winter en ontdek wat er allemaal juist nu op zijn mooist is. Hoe beter je kijkt, hoe meer je ziet. Ook de winter is een seizoen voor natuurontdekkingen.

uitgezaaid (II)

En dan nu de beloofde foto’s met een korte toelichting.

  • er mocht één boerenkoolplant blijven staan om te gaan bloeien, overzicht van de tuin
  • aangezien de appelboom het vorig jaar niet heeft overleefde is er nu wat extra ruimte om te zaaien. In verband met de wisselteelt komt het goed uit want er was weinig plek voor wortelgewassen, waaronder de rode biet valt.
  • prei
  • de nieuwe rode bessen’struik’, 2×2 takjes tegen elkaar aan.
  • het zwarte bessenstruikje met net ervoor de (rode) pioenroos
  • een rode bessenstruik tussen de aardbeien leek me wel een handige combinatie: hoog naast laag en zo allebei onder een net.
  • tussen de uien staat opeens een tulp te bloeien. De tuin zit nog vol verrassingen (of ik vergeet wel eens iets)
  • de uien zijn al aardig uitgelopen
  • de rode roos zit al vol in knop
  • nog een overzicht van de tuin, vanaf de andere kant

 

overzicht1rodebietpreipioenroospioenroos2rodebestulpuiuiroosoverzicht2

uitgezaaid (I)

Voor het eerst heb ik een zakje zaad helemaal opgemaakt. Ik denk altijd: waarom doen ze in een zakje 300 zaadjes als het maar een paar jaar houdbaar is? Ik krijg toch nooit 300 kroppen sla op in 3 jaar tijd? Voor de sla zit er blijkbaar (voor mij) teveel in een zakje, maar het zaad van de rode bieten gaat sneller op. En zo wilde ik gister zaaien en moest ik halverwege stoppen omdat het zaad op was. Dat was mij nog niet eerder overkomen! Inmiddels heb ik alweer nieuwe, wederom Kogel Rond 2. De buurman kwam me al vertellen dat hij dezelfde soort had aangeschaft omdat hij mijn bieten vorig jaar zo mooi vond.

Gister ging de tijd weer te snel en was er weer meer dan genoeg te doen in de tuin. Niets dringend, maar genoeg om mij lekker bezig te houden. Zo heb ik 8 takken van de rode bes uitgeplant (4 bij elkaar die tot één struik mogen groeien) en staat de zwarte bes inmiddels ook in de volkstuin. Daarnaast een paar krielaardappeltjes gepoot en een klein stukje grond met rode biet ingezaaid.

De buurman bewonderde mijn phlox die zo schitterend stond te bloeien. Hij was erg blij toen ik zei dat hij er wel één mocht hebben. De bodembedekkende phlox groeit zo hard dat het me wat teveel plek inneemt. Ze zijn schitterend, dat wel, daarom geef ik liever eentje weg dan dat ik het moet weggooien omdat ik ruimte nodig heb voor, bijvoorbeeld, rode bieten.

De buurman maakte mij daarna weer blij met een stel (grote) tulpenbollen. En zo ontstaat er een ongeorganiseerde ruilhandel, leuk is dat.

De uien doen het goed (daar schijnt weinig bij te kunnen misgaan), de spinazie is hopeloos, de pioenroos is al een heel stuk boven de grond en de rode roos staat dik in knop. O, er is meer dan genoeg te zien in mijn tuin. Wat dat betreft is het jammer dat ik het jullie met een paar foto’s moet laten zien, erin rondlopen is veel leuker!

Maar goed, beter foto’s dan niets. Morgen komen ze op de site.

zaaien

Ik heb me er maar bij neergelegd dat het zaad van de bloemkool en sla niet ontkiemt. Ik kan er nog wel langer op gaan wachten maar voor hetzelfde geld is het een tijdje wat te droog geweest en komt het gewoon niet meer. En het nut van voorzaaien (en een voorsprong hebben) is op den duur ook verdwenen.

Zonet heb ik dus maar weer opnieuw zaad in de wc-rolletjes gedaan. Eerst de aarde goed natgemaakt en vervolgens de zaadjes er zachtjes in gedrukt. En omdat ik toen toch bezig was heb ik ook maar de bonen gezaaid. Jaja, weer wat nieuws, vorig jaar had ik die nog niet. Van de ‘wijnboer’ kreeg ik wat boontjes van een laagblijvende soort, genaamd Montana en afgelopen week kon ik van mijn werk wat stamslabonen meenemen (klimmers). Wilde ik vorig jaar nog geen klimende bonenplanten, dit jaar lijkt me dat wel weer een leuke uitdaging. En vind ik een stellage bouwen te lastig dan kan ik ze (als daar dan nog plek voor is) ook op mijn balkon houden en tegen de afscheiding laten opklimmen.

Mijn vensterbank is ondertussen al behoorlijk gevuld, de lamellen ’s avonds dichtdoen is bijna overbodig want het verschil tussen op en dicht is maar zo’n 30 cm. Het wordt tijd dat er wat plantjes naar buiten kunnen; de zwarte bes ben ik al aan het afharden. De rest zal voorlopig nog wel in de vensterbank blijven staan. Ach, het heeft ook wel iets hoor, je zit er zowat met de neus bovenop als de zaadjes ontkiemen en het eerste groen boven de grond piept. Dat maak je ook niet dagelijks mee!

Stekje

Het heeft wel eens zijn voordelen om bij een (biologische) moestuin te werken. Genoeg mensen met kennis en afgelopen week werd ik verblijd met een aanwinst voor mijn tuin. Een stekje van de zwarte bes. Ah, leuk! De takken hadden te sier gestaan in het lunchcafé en waren wortels gaan vormen. Ik leerde meteen dat ik mijn eigen rode bessenstruik zelf kan vermeerderen als ik dat wil. In het voorjaar een aantal takken afknippen en in het water zetten. Tegen de tijd dat ze wortels hebben kun je ze in de aarde zetten. Wel even laten afharden voor ze echt naar buiten gaan.

Aangezien het de tijd is om mijn perenboom te snoeien ben ik maar even gaan informeren bij een meer ervaren tuinder. Want ja, zoveel takken heeft mijn perenboom nog niet. Ik zou het wel leuk vinden als er wat meer takken aan komen, maar hoe moet ik deze dan gaan snoeien?

Deze man legde me uit dat het mooi is als een boom één tak heeft die netjes omhoog loopt, met daarnaast nog een aantal takken er omheen. De dikke knoppen die zich op de takken hebben gevormd zijn belangrijk want daar komen de bloemen uit. De verdere uitlopers van de takken, met kleinere knoppen kan ik eventueel snoeien. Maar gezien het geringe aantal takken van mijn boompje raadde hij me aan het te laten zoals het is. ‘Een perenboom weet zelf wel hoe hij moet groeien, die zijtakken komen er vanzelf.’ Ach ja, dat is ook zo. En toen ik afgelopen zaterdag mijn perenboom nog eens wat beter bekeek kwam ik erachter dat de boom niet 2 maar 4 takken heeft. Valt dat weer mee.

De pioniersbuurman van de tuin kwam zaterdag even mijn bezigheden bekijken. Bij de perenboom bleef hij even staan. ‘Eigenlijk zou je hier een paal bij moeten zetten,’ zei hij. ‘Denkt u dat de boom gaat omwaaien?’ vroeg ik hem. Die paar takken vangen toch niet zoveel wind dacht ik bij mijzelf. ‘Nee, maar hij groeit scheef. Zo groeit hij op den duur je tuin in.’ O… tsja… een páál in de grond, dat is nu niet echt mijn specialiteit. En ik heb geeneens een goeie paal. Toen hij mijn bedenkelijke gezicht zag en hoorde dat ik geen paal heb bood hij aan om er deze week een paal naast te zetten. Fijn! Hij doet zijn naam meteen eer aan.