Voer

Ik verdacht de muis ervan dat het stiekem het vogelvoer opat. Tenslotte zag ik regelmatig een muisje over mijn balkon huppelen (een enkele keer zelfs twee) maar vogels had ik nog niet gezien terwijl het vogelvoer wel minderde. Ach, het is ook nog niet echt de tijd om de vogels te voeren, ze kunnen nog genoeg lekkere hapjes elders vinden en prefereren een sprinkhaan vast boven een vettige graanhap. Maar toch vond ik het vreemd dat het vogelvoer zo snel opging. Want de muis kon er niet bij, dat heb ik zelf gezien toen ik tijdens de koffie het beestje observeerde. Het sloop over het plankje van het theepothuisje en loerde aan alle kanten naar beneden. Hoe ver het ook reikte en snuffelde (hij had duidelijk het vogelvoer op het oog) het kon er niet bij. En elke dag werd het stuk vogelvoer kleiner. Hmmm…. zou het toch niet zo goed bestand zijn tegen regen en wind en uit elkaar vallen? Dat verklaart wel meteen waarom de muis zo graag terugkomt want dan is er blijkbaar toch meer te eten dan ik had gedacht.

Ik zat hierover te dubben tot twee dagen geleden. Toen zag ik opeens vanuit mijn ooghoek iets fladderen. Hé, vloog daar wat over mijn balkon? Heel voorzichtig sloop ik wat dichter naar het raam. En ja hoor, een koolmeesje! Twee zelfs, eentje op de silo en eentje, jawel, ín het zelfgemaakte vogelhuisje. Hoera! Die is dus ontdekt! Even later zag ik het vogeltje gretig in het voer happen. Geen muizenhapjes dus!

Inmiddels is het eerste vogelvoer op, tijd voor weer wat nieuws. En ach, laat die muis ook nog maar wat rondhuppelen op het balkon, ik vind het eigenlijk wel erg gezellig!

Balkondier

muisRegelmatig komt hij even langs, mijn balkonmuis. Sinds ik laatst wat vogelvoer heb geknoeid is het graag wat aan het rondscharrelen. En nee, dat doet ‘ie niet meer stiekem ’s avonds in de schemering. Helemaal nu het wat kouder is en ik weinig op mijn balkon te vinden ben komt het graag overdag alvast wat eten halen.

Tsja… wat moet je daar mee? Op zich vind ik een muisje op mijn balkon niet zo erg. Zolang het buiten blijft; binnen staat hem ’n verrassing te wachten zodra het bij de deur het hoekje om gaat. Maar goed, blijft het bij één muis? Dat is natuurlijk de vraag.

Gistermiddag zag ik ‘m weer lopen. Het scharrelt dan wat rond over het balkon (kan het dan nog steeds genieten van dat vogelvoer? Ik zie niets meer liggen hoor, deze foto dateert van twee weken geleden), snuffelt wat in de bloembakken, schiet weg bij een beweging achter het raam en piept even later weer tevoorschijn. Terwijl ik van dit tafereeltje zat te genieten twijfelde ik of ik het fenomeen ‘muis op balkon’ eigenlijk wel leuk vind. ‘Zolang het nog om één muis gaat, is het geen probleem,’ dacht ik ‘Maar als het er twee zijn heb ik binnen de kortste keren een hele familie.’ Nog geen twee tellen later kwam muis nummer twee aanhuppelen.

Och heden…!

Ik lok komende winter graag vogels naar mijn balkon, maar met deze twee (parende?) muisjes mag ik er wel goed over nadenken hoe ik dit ga aanpakken. Het is tenslotte niet de bedoeling dat er een muizenplaag van komt. De silo aan het raam kunnen ze niet bij, net zomin als aan het vogelvoer dat ik aan mijn nieuwe vogelhuisje heb gehangen. Voor de rest zal ik eerst een muisvrije oplossing bedenken. Maar daar heb ik nog wel even de tijd voor, de vogels hebben nog geen honger.

Balkondeur

DSCN1206_rs Vorige week had ik een dag vrij gevraagd om mijn balkondeur te verven. Het moet natuurlijk wel enigszins goed weer zijn om dit te doen en ook weer niet te warm. ’s Ochtends was het een perfecte temperatuur om te schilderen en ’s middags ideaal weer om de deur wagenwijd open te zetten. De deur was trouwens donkerbruin, vrij neutraal maar wel… saai. Bij mijn verhuizing had ik al verf uitgezocht om de deur en het raamkozijn in de kamer te schilderen maar tot nu toe was het er nog niet van gekomen. Ach, met zo’n verhuizing heb je ook genoeg te klussen, op een gegeven moment is ’t ook wel weer mooi geweest. En zo geniet ik extra van mijn deur nu ik al bijna aan de saaie kleur gewend was.

’s Avonds stond de deur nog een op een heel klein kiertje. Op een gegeven moment hoorde ik wat getrippel. Nee…!!

Ik weet het niet, maar mogelijk is er een muis ‘gewoon via de deur’ naar binnen gekomen. Tsja… het was buiten inderdaad al donker. Inmiddels staat er wat speciaal voer voor hem klaar maar daar heeft ‘ie nog niet aan gezeten. Na bijna een week begin ik toch te twijfelen of ik het wel goed gehoord heb. Ik merk namelijk niets van een mogelijke extra bewoner. Het zou fijn zijn als ik het mis had, maar tot die tijd blijft de kamerdeur steeds netjes dicht. Kan ik in ieder geval niet wakker worden met een muis op mijn neus.

Bezoek

muisIk weet nu nog niet hoe hij me is opgevallen, maar ergens in het loopje van het aanrecht naar de bank zag ik dat er iets over mijn balkon drentelde. Ah, de muis! Of de… ik weet niet hoeveel variaties inmiddels al over mijn balkon hebben gelopen maar de muis die er gister was zal ik de volgende keer herkennen aan de vreemde plek op zijn rechterzij.

Zo snel als ik kon pakte ik mijn camera erbij. Door het raam fotograferen is niet ideaal maar anders zou de muis natuurlijk zo verdwenen zijn.  Dankzij de digitale camera kon ik maar raak klikken en zijn er ook wat foto’s goed genoeg om te tonen. Ach, ze passen toch niet allemaal op de site.

muisTerwijl ik de muis zat te bekijken en probeerde te ontdekken wat voor vreemde vlek het had op zijn zij, liep het zo bij de deur langs tegen de muur op. Opeens was ik wel blij dat het raampje boven de deur dicht zat. Niet dat ik bang ben voor muizen maar ik zit er niet op te wachten om een muis in de huiskamer rond te hebben lopen. Helemaal niet nu alle gaten goed dichtgestopt zijn. En nu maar hopen dat ‘ie niet stiekem door de wijd open deur naar binnen glipt terwijl ik dit stukje zit te typen…

Gastje

Leven hoort in de tuin. Wormen die de grond losmaken, slakken die afval opruimen, bijen die de bloemen bestuiven en tal van kleine beestjes die ervoor zorgen dat er voedingsstoffen in de grond zitten. Op mijn balkon heb ik een stuk minder beestjes, maar ook hier is er leven. Ik zit nog te wachten op de eerste solitaire bij die op deze nieuwe plek het bijenhotel in gebruik gaat nemen. Ze komen in ieder geval al wel op het balkon en zo nu en dan vliegen ze een keertje extra rondom het hotel. Ik denk dat het een kwestie van tijd is voor de eerste gast gaat nestelen.

Sinds kort heb ik een nieuwe soort gast. Een kleintje maar groter dan al deze insecten. Afgelopen weekend is ‘ie voor het eerst gezien, een klein muisje. Of ik er blij mee ben kan ik nog niet zo goed zeggen. Graag wil ik eerst de garantie dat het niet mijn drempel overstapt want eenmaal in huis ben ik er opeens niet meer over te spreken. Maar zo op het balkon… ach, eigenlijk vind ik het wel leuk, een huisdiertje. Het brengt een beetje leven in de brouwerij hè. En een muis eet tenminste niet mijn sla op. Maar laat de muis het niet horen want straks loopt het bij mij de deur plat!

leven en dood op het balkon

Het is heerlijk weer deze week! Wat geniet ik ontzettend van de warmte van de zon. Is het niet buiten dan wel achter glas voor koffie of ontbijt. Gister ben ik even lekker bezig geweest op mijn balkonnetje, ik had iets te weinig tijd om naar de tuin te gaan maar gelukkig had ik een leuk idee voor mijn balkon wat ik kon uitvoeren.

Eerst heb ik maar eens alle spullen die ik vóór de winter had moeten opruimen opgeruimd. Potjes en een vaas die inmiddels vol water stonden en de dode tomatenplanten. Ach ja, je zet het zo makkelijk even op het balkon, dan staat het niet meer in de weg. Maar ja, na een regenbui is het niet meer zo aantrekkelijk om op te ruimen. In de vaas was alweer troep gevallen wat het er ook niet beter op maakt. Om te voorkomen dat het afvoergootje verstopt zou raken goot ik voorzichtig alleen het water weg. In de bijna lege vaas wachtte me een onaangename verrassing met een nog minder aangename geur: een ontbindende muis. Aaaah! Vooral de geur bleef lang hangen, brr! Maar gelukkig was het een dode muis, die kan niet meer op mijn zolder aan de spinaziezaden komen zoals zijn ‘collega’. De vaas blijft nog maar even buiten staan, maar dan wel op de kop. Geen onaangename verrassingen meer graag.

DSCN8018_rsHet leek me leuk om wat meer hoogteverschillen op mijn balkon aan te brengen en met behulp van twee emmers en een stevige plank had ik dat snel gerealiseerd. Met wat uitbreiding in de toekomst kan ik de ruimte ook nog wat efficiënter gebruiken.

Alle dode bladeren van de aardbeienplanten heb ik weggehaald, potten met slechts modder omdat de planten dood zijn gegaan deze winter heb ik geleegd in een grote mand waar ik binnenkort weer wat kan gaan zaaien.

Vandaag heb ik een stel viooltjes aangeschaft en o, wat ziet mijn balkon er alweer gezellig uit! Het is dat het vanmiddag nog wat te fris was om buiten koffie te drinken maar door het raam kan ik er ook van genieten.

En de oplettende kijkerDSCN8016_rs heeft ontdekt dat ik inmiddels ook alweer wat gezaaid heb. Radijs, rucola en komkommer. Het tuinseizoen is weer begonnen!

DSCN8017_rs