Ik verdacht de muis ervan dat het stiekem het vogelvoer opat. Tenslotte zag ik regelmatig een muisje over mijn balkon huppelen (een enkele keer zelfs twee) maar vogels had ik nog niet gezien terwijl het vogelvoer wel minderde. Ach, het is ook nog niet echt de tijd om de vogels te voeren, ze kunnen nog genoeg lekkere hapjes elders vinden en prefereren een sprinkhaan vast boven een vettige graanhap. Maar toch vond ik het vreemd dat het vogelvoer zo snel opging. Want de muis kon er niet bij, dat heb ik zelf gezien toen ik tijdens de koffie het beestje observeerde. Het sloop over het plankje van het theepothuisje en loerde aan alle kanten naar beneden. Hoe ver het ook reikte en snuffelde (hij had duidelijk het vogelvoer op het oog) het kon er niet bij. En elke dag werd het stuk vogelvoer kleiner. Hmmm…. zou het toch niet zo goed bestand zijn tegen regen en wind en uit elkaar vallen? Dat verklaart wel meteen waarom de muis zo graag terugkomt want dan is er blijkbaar toch meer te eten dan ik had gedacht.
Ik zat hierover te dubben tot twee dagen geleden. Toen zag ik opeens vanuit mijn ooghoek iets fladderen. Hé, vloog daar wat over mijn balkon? Heel voorzichtig sloop ik wat dichter naar het raam. En ja hoor, een koolmeesje! Twee zelfs, eentje op de silo en eentje, jawel, ín het zelfgemaakte vogelhuisje. Hoera! Die is dus ontdekt! Even later zag ik het vogeltje gretig in het voer happen. Geen muizenhapjes dus!
Inmiddels is het eerste vogelvoer op, tijd voor weer wat nieuws. En ach, laat die muis ook nog maar wat rondhuppelen op het balkon, ik vind het eigenlijk wel erg gezellig!



Ik weet nu nog niet hoe hij me is opgevallen, maar ergens in het loopje van het aanrecht naar de bank zag ik dat er iets over mijn balkon drentelde. Ah, de muis! Of de… ik weet niet hoeveel variaties inmiddels al over mijn balkon hebben gelopen maar de muis die er gister was zal ik de volgende keer herkennen aan de vreemde plek op zijn rechterzij.
Terwijl ik de muis zat te bekijken en probeerde te ontdekken wat voor vreemde vlek het had op zijn zij, liep het zo bij de deur langs tegen de muur op. Opeens was ik wel blij dat het raampje boven de deur dicht zat. Niet dat ik bang ben voor muizen maar ik zit er niet op te wachten om een muis in de huiskamer rond te hebben lopen. Helemaal niet nu alle gaten goed dichtgestopt zijn. En nu maar hopen dat ‘ie niet stiekem door de wijd open deur naar binnen glipt terwijl ik dit stukje zit te typen…

