Verzorging van de Amaryllis

Amaryllisbol AmaryllisNu ik toch bezig ben met de Amaryllis kan ik ook nog wel een stukje wijden aan het verzorgen van deze bol. Nog tijdens het schrijven  over het overhouden van deze bol begon ik me af te vragen of zo’n bol eigenlijk ook water nodig heeft. Je zou zeggen dat iemand die een Amaryllisbol gaat overhouden al enige ervaring heeft met een Amaryllis. Dat is in dit geval onjuist. Volgens mij heb ik nog nooit een Amaryllis in huis gehad. Als kind heb ik ze wel tot bloei zien komen bij ons thuis, maar zelf heb ik er geen verzorgd. Dus tsja… moet die bol eigenlijk ook water hebben straks?

Gelukkig zijn er meer mensen die zich dat afvragen en is er een site waarop helemaal omschreven staat wat je met de Amaryllis moet doen. In het kort: ja, de bol wil graag regelmatig water hebben als de plant zo’n 12 cm groot is. Wat erg belangrijk is (en dat is doorgaans bij bollen het geval) is dat de bol niet te nat blijft. Dan gaat deze namelijk rotten. Buiten in de tuin is er genoeg ruimte om het water weg te laten zakken, maar in een pot blijft het doorgaans staan.

Nog een tip: de bol bloeit langer als deze niet te warm staat dus niet boven de verwarming zetten. Zonlicht is niet perse nodig. Dat vergroot meteen het aantal plaatsen om de plant neer te zetten. Ik houd er wel van als een plant midden in de kamer kan staan, de vensterbank is vaak al vol 😉

www.fluwel.nl/

 

Lampionnen in kleur

Ik mis wel eens wat verlichting op mijn balkon. In de winter bijvoorbeeld, als het al vroeg donker is. Eigenlijk wil ik de gordijnen nog niet dicht doen maar het raam lijkt zo’n zwart gat. En in de zomer is het juist heerlijk om ’s avonds nog even buiten te zitten als het niet meer zo warm is. De tl-lamp in de keuken kan ik dan wel aanzetten maar het staat zo ongezellig.

Vanaf vandaag is dat allemaal geen probleem meer. Ik heb lampionnen gekregen om mijn balkon mee te verlichten. Het geeft een sfeervol uitzicht in plaats van een saai zwart gat. Ze zijn op zonne-energie wat het probleem van de ontbrekende elektriciteit ook meteen oplost. Het is wat koud om buiten te zitten, maar je zou het toch bíjna gaan doen 😉 dscn2074

Poll over de Amaryllisbol

AmaryllisbolNu ik zo bezig ben met het overhouden van een Amaryllisbol ben ik eigenlijk wel benieuwd of er mensen zijn die hier ervaring mee hebben. De bol tot bloei brengen, zo na aanschaf, is niet zo moeilijk. De kweker heeft het meeste werk al gedaan en het is doorgaans nog een kwestie van een klein beetje aandacht en wat water geven. Maar wat doe je erna met zo’n bol?

Tot nu toe heb ik nog nooit van mensen gehoord dat ze de bol overhielden om het jaar erna weer in bloei te brengen. Toch zijn de bollen best prijzig, dus waarom niet…? Stem op de poll en heb je ervaring met het overhouden van de bol, laat eens een berichtje achter.

Heb je wel eens een Amaryllisbol gehad?

Amaryllisbol II

p_20161122_163103Begin dit jaar schreef ik een blogstukje over het overhouden van een Amaryllisbol. Inmiddels zijn de nieuwe bollen overal om mij heen weer te koop, met al een klein groen puntje dat uit de bol opklimt. Aangezien ook de vorst alweer enige tijd aanwezig is, werd het tijd om wat mijn overgebleven Amaryllisbol te gaan doen.

dscn2064De eerste bladeren werden al wat geel. Moest de bol niet nog drogen…? Ik gebruikte de zoekfunctie op mijn eigen site om mijn vorige blogstukje weer op te zoeken. Soms is het best wel handig, zo’n blog 😀

Ik las dat ik de bladeren moet afsnijden en eventueel de wortels kan inkorten om de bol nog eens te kunnen overhouden. En natuurlijk ga ik daarvoor 🙂 Ik moest eerst een hele klont aarde van de wortels afborstelen. Ik voelde me net een kapster die een kluwen haar uit de knoop haalde. De wortels vlogen alle kanten op en de grove wortels bleven mooi zitten. Na het “borstelen” van mijn Amaryllisbol kon ik de bladeren en wortels inkorten. Het nieuwe uiterlijk is nog wat kaal maar ook wel netjes vind ik.

Nu is het tijd om de bol zo’n 6 weken te drogen op een koele, donkere plek. Een winterslaap in sneltreinvaart.

dscn2068

Stevig ingepakt

p_20161128_154646Het potje vogelpindakaas is goed ingepakt en dat is niet omdat het zo koud is. Hoewel… het heeft wel met de kou te maken. Juist met deze kou is het belangrijk dat de vogels bij de pindakaas kunnen. En dat was nu net het probleem.

Niet enkel met de storm van vorige week vloog het potje uit zijn houder, ook erna bleek het potje dagelijks naar beneden te kukelen. Blijkbaar is het potje kleiner of lichter dan de vorige en blijft het daarom niet goed in de houder zitten. Een oplossing hoeft niet moeilijk te zijn. Een zak met restjes stof biedt uitkomst: even goed en strak inpakken en het potje zit stevig in de houder.

Wie weet bevalt de vogels de geïsoleerde pindakaas wel nóg beter. 😉

Kamerversiering II

p_20161122_130431Het uitzicht op een vaas met lampionnetjes en uitgebloeide zonnehoed brengt blijkbaar inspiratie. Er is nog een creatie geboren. De glazen bakjes zijn van origine bedoeld als snoepbakjes. Maar wanneer zet ik nu snoepjes te sier? Dat lijkt me voor geen mens een goed idee, of je moet ze in de winkel te koop hebben staan. Het is echter wel leuk om er iets anders in te doen.

De lampionnetjes blijven favoriet en zijn gemakkelijk te halen in mijn tuin. De walnoten kreeg ik mee na het helpen walnoten rapen op mijn werk. En sinds ik laatst de bonen heb gedopt is ook het derde bakje gevuld.

Creatief

14798303043611214646953Laatst kwam ik een interessant artikeltje tegen in de krant. Er stond een onderzoek in over de ideale werkplek.* Punt één voor het optimaliseren van een werkplek was het plaatsen van planten. “Levend groen geeft werknemers een prettig gevoel en het zorgt voor meer creativiteit.”

Ik kan me er alles bij voorstellen. Uiteraard voelt een mens zich prettiger bij levend groen, al zal niet iedereen zich er prettig bij voelen als het er ook voor moet zorgen. 😉 Grapje, smaken verschillen, maar voor mij was het een logische conclusie. Wat me echter aangenaam verraste was dat kon worden aangetoond dat mensen creatiever worden van planten in hun omgeving. Opeens is er een wetenschappelijke verklaring voor mijn enorme hoeveelheid planten en mijn alsmaar borrelende creativiteit.

Het leukste is nog om deze twee passies te combineren. Al sinds het begin van mijn volkstuin houd ik een tuinboekje bij waarin ik informatie verzamel over mijn groentesoorten, bijen, vlinders, bemesting etc. Daarnaast plak ik er mijn teeltplannen in en houd ik bij wanneer ik gezaaid en bemest heb. Het boekje is echter bijna vol. Enige tijd geleden had ik een boek** uit de bieb geleend waarin werd uitgelegd hoe je eenvoudig zelf een boekje kon maken. Jullie raden het vast al… een zelfgemaakt tuinboekje. De bladen zijn inmiddels al gebonden en afgelopen week maakte ik de voorkant. Lekker creatief met (dit keer geen levende) planten.

 


* Aangetoonde effecten van het kantoorinterieur (2009) en Het nieuwe kantoorinrichten (februari 2017) van Peter Vink, hoogleraar industrieel ontwerpen aan de TU Delft

** Maak je eigen boek met Arne en Carlos (2015) van Arne Nerjordet & Carlos Zachrison

Kamerversiering I

p_20161122_130526Het overkomt me regelmatig: bij een ander zie ik wat leuks in de vensterbank staan, of op de salontafel, maar bij mijzelf vind ik het maar niks. Misschien omdat er bij mij vaak al genoeg in de vensterbank staat aan planten. Of misschien ben ik ook wel niet zo van de ‘sierdingetjes’. Zo’n herfstbakje vind ik er altijd prachtig uitzien. Om zelf kastanjes te rapen, dat gaat nog wel. Maar om ze elke dag op te poetsen zodat ze zo mooi blijven glanzen, nee bedankt. En eenmaal dof vind ik ze niet meer zo aantrekkelijk. Mooi gekleurde bladeren verdorren en kastanjeschillen gaan schimmelen. Wat dan wel?

Zowaar is het me gelukt om toch wat anders tussen mijn planten te zetten. Uiteraard wat uit de natuur 😉 De lampionplant zorgt elk jaar weer voor wat inspiratie. Dit jaar kwamen daar de takken van de uitgebloeide zonnehoed bij. Het idee van de van de tak met de lampionnetjes er nog aan leende ik van mem. Helemaal af is het misschien nog niet, maar ik vind het al heel wat. Alleen die zaadjes blijven ondanks schudden maar uit de zaadbollen komen…

 

Boontjes doppen

droogbonenDroogbonen, het zijn er dit jaar maar weinig. Teveel verse bonen gegeten denk ik. Maar goed, het proces is minstens zo leuk als het opeten. Vandaag heb ik het eerste beetje droogbonen gedopt. Bonensoorten worden via de bevruchting gemakkelijk vermengd en zo is het elk jaar weer een verrassing welke nieuwe soorten er zijn ontstaan.

De zwart-paarse bonen (mooie dikke) komen van de klimplanten. Ze zien er precies zo uit als de soort die ik erin gestopt heb. De kievitsbonen zijn wit met paars in plaats van wit met rood, en de ying-yangboon heeft geen zwarte maar een paarse kleur. En dan is er nog een soort die ik niet in de grond heb gestopt: zwart-groen gespikkeld. Erg grappig om de boon tussen de rest te zien verschijnen. Het is vast een combinatie van de klimboon met een andere soort. Maar welke dat dan moet zijn…? Dat is dan weer het geheim van de natuur.

Balkonochtend

p_20161122_163051 Het was vandaag heerlijk weer om even buiten bezig te gaan en Ik had wat ‘tuinklusjes’ op mijn lijstje staan, een ideale combinatie. Echt tuinieren kun je het niet noemen als je op je balkon bezig bent, maar toch voelt het wel een beetje zo. Je krijgt net zo goed modder aan je handen en het geeft me vaak net zoveel plezier.

Ik had nog een serie bloembollen die de grond in moesten, een leuk bedankje van een bruiloft. Een mix van onbekende bollen, al denk ik van sommige te weten wat het zijn. Zo leken de donkere kleintjes nogal op anemonen. Ik heb ze al verschillende keren geplant maar er nog nooit eentje van boven zien komen. Wie weet komend jaar?

p_20161122_163056Dan was er nog een bolletje knoflook dat begon te groeien en een bloemkoolplantje dat verzoop in een potje zonder gaten. Verder haalde ik de tomatenplanten uit de potten halen en kon ik her en der wat onkruid uittrekken. Het resultaat was één grote modderbende op mijn balkon. Vooral de natte modder zorgde voor troep maar uiteindelijk is het toch aardig schoon geworden. Een flinke regenbui doet de rest wel.

Onder alle natte grond zit weer van alles wat kan groeien, de eerste knoflook piept al boven de aarde. De verwachting van het voorjaar is weer begonnen.