Categorie archieven: Archief 2016

Het vierde jaar met een eigen volkstuin van 100 m2. Dit jaar komt er een kas in te staan wat weer nieuwe mogelijkheden en uitdagingen biedt.

Vliegende bloempotten

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

p_20161120_155146Had ik het over storm? Ik weet niet wat ik het vandaag dan moet noemen. Dit keer vliegt niet alleen het vogelvoer door de lucht maar ook allemaal bloempotten. Eén van de twee overgebleven bloemkoolplantjes is van de tafel geswiept en uit zijn pot gelanceerd. Ik ben erg blij dat de plant niet geknakt is. Na het netjes terug stoppen van de wortels lijkt de plant ongedeerd.

Het restant van de tomatenplant heeft de chrysant mee naar beneden getrokken toen het ging schuilen voor de rukwinden. De paal die het gaas op zijn plek moet houden (linksboven op de foto is er nog net een stukje te zien) staat schots en scheef. Nog wat bloempotten zijn omgevallen en gaan rollen. Een kleine ravage maar het lijkt erop dat alles ongedeerd is gebleven. De pot vogelpindakaas heb ik maar even binnen gezet, vanavond zal die toch niet blijven zitten als ik het weer in de houder stop. Misschien is het geen gek idee om bij beter weer mijn balkon ‘storm-proof’ te maken 😉

Vliegend voedsel

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

p_20161118_120056Het heeft bij ons behoorlijk gestormd gister. Harde wind, stortregen en veel dwarrelende bladeren. Vanmorgen ontdekte ik dat er meer dan enkel bladeren naar beneden was gevallen. De voedersilo was namelijk van het raam verdwenen. Nu zijn de zuignapjes niet zo goed meer dus erg goed vast zat de silo al niet meer. Maar een koolmees kon het nog makkelijk dragen. De wind echter werd het teveel.

Ook de vogelpindakaaspot was uit de houder verdwenen. Daar kan de wind wat minder aan rukken maar blijkbaar is het dit keer wel gelukt om de pot eruit te wippen. Het was even zoeken maar gelukkig bleek de pot nog op het balkon te liggen. Nu kunnen de vogels weer een lekker hapje halen op mijn balkon. Voor de silo zullen ze even wat lager bij de grond moeten eten, de zuignapjes willen nu helemaal niet meer.

Winterklusjes

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

droogbonenIn de tuin kom ik nog maar weinig in deze periode maar thuis is er nog wel eens wat te doen wat alles met de tuin te maken heeft. Zoals het drogen van de bonen. Het zijn er dit jaar volgens mij minder dan vorig jaar, ik heb ze waarschijnlijk teveel vers gegeten. Maar dat geeft niet, het is vooral leuk om zoveel variatie uit mijn tuin te halen.

Sommige bonen kwamen al zowat gedroogd van de plant, andere bonen zullen nog een tijdje moeten drogen. Als de bonen droog zijn gaan ze 24 uur in de vriezer om te voorkomen dat beestjes de oogst zullen opeten. Inmiddels is de eerste lading klaar om gedopt te worden. Echt een klusje voor een dag met herfstig of winters weer.

Soep (in)maken

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

muskaatpompoenVan de pompoenen die ik vorige week uit mijn tuin zeulde was er één met een behoorlijk rot stuk. Weinig tijd dus om na te denken over het wel dan niet eten van een onrijpe pompoen. Wat zou er gebeuren als je er soep van maakt?

Dit weekend probeerde ik het met een klein stuk. Tenslotte is het zonde van al het werk als blijkt dat de hele pan soep niet eetbaar is. Ik kookte de stukjes pompoen met schil en al en er ontstond een groene smurrie.

De smaak? Tsja… eigenlijk ondefinieerbaar. Het was niet bitter (zoals bij onrijpe pompoenen het geval kan zijn) en de dag erna werd ik ook niet ziek. Maar of ik er lekkere soep van kon maken…?

Begin deze week kreeg ik een logé en samen gingen we het pompoenvraagstuk te lijf. Inmiddels was er nog een pompoen die een behoorlijke rotte plek vertoonde en werd het zeer urgent om nog iets met de pompoenen te doen. Helaas ging het rotten veel sneller dan ik dacht en uiteindelijk hebben we van de anderhalve pompoen nog een halve kunnen redden. De schil werd verwijderd, ik vermoedde dat het de smaak teveel beïnvloedde, en de pompoen werd in stukken gesneden.

Een recept van internet voor muskaatpompoen bracht uitkomst. Vraag me niet naar de hoeveelheden, ik heb me nergens aan gehouden namelijk 😉 Behalve de pompoen bevat de soep nog winterpenen, uien en knoflook. Voor de smaak voegden we nog bouillonblokjes toe, evenals nootmuskaat, kruidnagel, cayennepeper, peper en zout.

Ddscn1902e grote pan bevatte teveel om in te vriezen (die zit nog vol met courgettesoep) en ik weet inmiddels dat ingemaakte soep zo’n  2-3 maanden houdbaar is. Eén gangbaar potje is precies genoeg voor één kom soep. Ideaal als je vergeten bent tijdig soep uit de vriezer te halen en het scheelt in de energiekosten. De kom soep tussen de middag smaakte wel zo goed dat de andere pompoenen met hetzelfde recept bereid zullen worden!

Het is ook erg leuk om een potje soep cadeau te geven. Met tot gevolg dat slechts 5 van de 11 potten soep mijn kast gehaald hebben. 😉

 

 

Groeispurt

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

dscn3059Afgelopen week zag ik opeens de pruimenboom staan. Hoewel ik dolblij ben met een mooie groeiende boom, schrok ik toch wel enigszins van het formaat. Hij doet nauwelijks onder voor de perenboom ernaast. De pruimenboom was zo schattig klein (en ook een klein blijvend soort) dat ik deze veel te dicht bij de rand van mijn tuin heb gezet. Ik heb vast niet goed genoeg gekeken naar de maximale hoogte. Anderhalve meter lijkt dan niet zoveel maar als ik er nu naast sta dan is dat toch wel ongeveer zoiets als deze boom… En dat is meteen teveel voor deze plaats. Dat wordt dus verhuizen. Aiai, daar houden bomen niet van!

Maar goed, fouten maken mag in mijn tuin, witlofoogsten mogen mislukken, koolplanten mogen opgegeten worden (nou ja, liever niet) en pruimenbomen mogen verkeerd geplant worden. Dus zal de pruimenboom met beleid uitgegraven worden om te verhuizen naar een ruimer plekje. Terwijl het buiten vriest kan ik dan vast nadenken over wélk plekje want zo naderhand begint de tuin al aardig vol staan met vaste planten, bomen en struiken.

Treurige witlof

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

witlofHet is droevig gesteld met mij witlof dit jaar… Al in de tuin zag ik dat de planten er dit jaar veel minder fris bij stonden dan vorig jaar. De bladeren begonnen te rotten, de plantjes bleven klein. Dat voorspelde weinig goeds voor de wortels. Het is wat. Schrijf je een blog waar zowaar tot in Engeland de tips over de witlof worden toegepast en staat je eigen witlof er zo treurig bij. Het kan gebeuren! De wortels heb ik geoogst en zoals ik al verwachtte waren deze klein en sprieterig. Helaas… dat wordt niks met mijn witlofoogst dit jaar… 🙁

Desondanks heb ik tóch de wortels gezet. Er was er eentje bij die gelukkig nog redelijk dik was, alleen erg gek gevormd. De rest is tsja… het is meer om me het gevoel te geven dat ik niet helemáál voor niks heb gezaaid, verzorgd en gewacht. Al zullen er waarschijnlijk enkel wat losse blaadjes komen.

Áls ze komen. En dan zullen ze met heel erg veel liefde opgegeten worden! dscn3061

Zware tocht II

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

dscn3063Na drie keer de trappen op en af lopen waren alle pompoenen boven. Wat een opluchting! Het zweet liep over mijn rug en mijn spieren hadden hun wekelijkse training alvast gehad. Eén pompoen had helaas een rotte plek. Al op de tuin had ik deze plek eruit gesneden. De pompoen is wel zo groot dat het de moeite waard was om de rest te bewaren. Ik zal echter eerst even moeten uitproberen of de pompoen al eetbaar is want ze zijn nog veel te groen. Ze moeten vaal oranje zijn en dat kan nog wel even duren lijkt me. Maar nu ze veilig vorstvrij en droog liggen mogen ze de tijd nemen.

Na al dat gesjouw was ik wel nieuwsgierig geworden naar het gewicht van deze joekels. Het lijkt erop dat ik de hele winter (en misschien de zomer ook nog wel) pompoenen kan eten. De kleinste weegt 7 kilo, twee wegen 8, eentje is 8,5 en er is zelfs één van 9,5 kilo. En nu ben ik zéér benieuwd naar de smaak van deze muskaatpompoenen. dscn3064

Zware tocht I

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Er werd vorst voorspeld en mijn pompoenen lagen nog in de tuin. Pompoenen kunnen niet tegen vorst dus als ik ze nog wilde redden moesten ze gister opgehaald worden. Ik fietste met twee flinke tassen naar mijn volkstuin, vol goede moed. muskaat pompoenVier pompoenen, twee grote fietstassen, dat zou toch hopelijk wel lukken…?

Het bleken vijf pompoenen te zijn en de fietstassen van 65 L bleken niet groot genoeg. Met drie keer lopen (toch wel handig, die tassen ook al pasten er maar twee tegelijk in) kreeg ik ze allemaal bij mijn fiets. De ene tas ging zo de fietstas in, de andere zorgde voor een wankel evenwicht. Pompoen nummer vijf… tsja… Ik had niet zo’n zin om helemaal naar huis te moeten lopen en of ik de pompoen in evenwicht kon houden terwijl deze losjes op de bagagedrager lag was nog even de vraag. Daarbij zat er nog een kleine oranje pompoen bij in de tas, rond genoeg om lekker te gaan rollen. Ik bond de hengsels van de tas om mijn zadel en het geheel bleef zowaar aardig liggen.

Langzaam, héél langzaam ben ik naar huis gefietst. Het plan om mijn banden op te pompen was pas op de heenweg ontstaan en dus te laat. Elk heuveltje werd uiterst voorzichtig genomen. Niet alleen om mijn velgen te sparen maar ook om de pompoenen niet te laten glijden. Als de ene pompoen uit de fietstas zou glijden, zou ik niet weten hoe ik de zware fiets in evenwicht zou moeten houden en ondertussen de fikse pompoen van straat moest rapen. Dat schrikbeeld hielp me om langzaam te blijven fietsen. Voor iemand die altijd overal heen scheurt is dat een hele prestatie.

Het is gelukt thuis te komen zonder rollende, glijdende of stuiterende pompoenen. Na het uitladen van de fiets en het verslepen van de tassen naar de lift veegde ik opgelucht het zweet van mijn voorhoofd. Eindelijk… bijna thuis.

Helaas bleek de lift alleen naar beneden te komen om mij vervolgens voor een onaangename verrassing te stellen…

Aantrekkelijk balkon

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

p_20161103_140052In de afgelopen week is er weer een merel op mijn balkon geweest. Ik zie ze het hele jaar door nooit in de buurt komen, maar met het verschijnen van deze oranje besjes van de Vuurdoorn zijn ze opeens geïnteresseerd in mijn groene plekje. Ik hoopte maar dat de merel niet alles meteen zou opeten. De oranje besjes ogen zo vrolijk en geven wat kleur in de wat kale winter. Bovendien vind ik het erg leuk om bezoek te krijgen van vogels en daar vallen de merels ook onder. Gelukkig zijn er nog heel wat besjes blijven hangen en is de merel nog een tijdje gewoon blijven zitten om van mijn balkon te genieten. Of om mij te laten genieten van zijn aanwezigheid. Het was gezellig 🙂