Buitenlandse invloeden

maggiplantHet komt regelmatig voor dat er iemand belangstelling heeft voor mijn tuin en een keer wil komen kijken. Met alle plezier geef ik een rondleiding en de meeste mensen vinden het dan ook wel leuk om nog even wat te doen. Aardbeien plukken, water geven bij warm weer, netten spannen of planten rooien en erna natuurlijk samen theedrinken achterin de tuin. Laatst waren we zelfs met zijn drieën (een andere tuinder zei al over mij dat ik veel vriendinnen heb ;-)) en dan kan er toch best wat werk verzet worden!

Dit keer was er een Iraanse vrouw die graag een kijkje wilde nemen. De meeste groenten kende ze inmiddels wel van haar verblijf in Nederland en ik was benieuwd of er ook planten waren die zij kende uit Iran. Zoals laatst een vrouw die de bladeren van mijn druivenstruik gebruikte voor het maken van Dolma. En ja hoor, dit keer kwamen we bij de Maggiplant terecht en kon ik weer wat nieuws leren. Zij kende deze plant namelijk van het theedrinken: de bloemen 10 minuten laten trekken in heet water en je hebt een smakelijke thee die ook nog eens heel gezond is. Zo helpt het bijvoorbeeld tegen buikpijn. Verder, zo vertelde ze me, gebruiken zij het ook om in te baden aangezien het erg goed is voor de huid.

We hebben het meteen even uitgeprobeerd: thee van verse maggibloemen. Zij blij omdat ze deze meestal in gedroogde vorm gebruikt en nu eens vers. En ik blij omdat ik weer een nieuwe theesoort heb ontdekt in mijn eigen tuin. Alleen jammer dat ik juist een week geleden de plant flink ingekort heb en de meeste bloemen heb afgeknipt. Want ja, dáár kon ik niks mee… 😉

Thuis heb ik nog even wat meer informatie gezocht over het gebruik van de Maggiplant. Leuk om te ontdekken dat de plant oorspronkelijk uit Perzië komt. Naast de bloemen en de bladeren worden ook de wortels gebruikt voor zowel het eten als geneesmiddelen. Voor wie meer informatie wil over de Maggiplant staan hieronder nog twee boeiende websites.

De gang van de worm

wormDe trouwe lezer van mijn blog zal het wel weten, de rest vertel ik het graag nog eens: de wormen in mijn tuin houd ik graag in ere. Ze doen veel werk voor mij terwijl ik thuis geniet van een bakje koffie of met een vriendin zit te kletsen. Zowel in de zomer als (wat minder) in de winter, dag en vooral in de nacht maken zij zich druk om het welzijn van mijn tuin. Om ze ter wille te zijn zorg ik er voor regelmatig nieuw organisch materiaal in op de tuin aan te brengen en als dank daarvoor verspreiden zij dit door de aarde en maken het fijn. Regenwormen zorgen voor een betere beluchting in de grond door de gangetjes die ze graven. Op de foto kun je dat heel mooi zien, ik haalde daar een tegel omhoog terwijl er net een worm onderdoor kroop.

De lucht die door de gangetjes in de aarde komt heeft een positief effect op bepaalde bacteriën in de grond die zorgen voor de afbraak van organisch materiaal en dit omzetten in voedingsstoffen. Daarnaast is het voor planten makkelijker om te wortelen als de aarde losser is en kan het water beter opgenomen worden. Tenslotte zorgen de regenwormen er zelf ook voor dat organisch materiaal wordt omgezet in voedingsstoffen voor de planten. Al met al genoeg redenen om deze dieren te koesteren!


Gebruikte bron: www.wikipedia.org

Afharden

P_20160419_202724Vanmiddag bedacht ik me opeens dat het half april is en dat over een maand alle plantjes de tuin in mogen. Hoog tijd om de plantjes af te harden!

Afharden betekent dat je de plantjes langzaam laat wennen aan de buitenlucht: het is buiten niet alleen koeler maar er is ook wind en (stort)regen. Zet je de plantjes die je binnen hebt opgekweekt (die zogeheten kasplantjes) zonder afharden meteen buiten dan staan de planten een periode stil in hun groei. Dat is misschien niet meteen een ramp maar je loopt daarbij ook het risico dat de plantjes kapot gaan door weersomstandigheden.

Om de planten te laten afharden zet je ze de eerste dag een uur buiten, vermijd in het begin de volle zon. In een aantal weken bouw je dit uur op tot hele dagen en uiteindelijk kun je ze ook ’s nachts buiten laten staan. Houd daarbij steeds het weer in de gaten, met name in het begin. Harde regen, wind, hoge of lage temperaturen kunnen funest zijn voor deze planten, haal ze dan weer naar binnen of zorg voor beschutting.

Door zon of wind kan het zijn dat de planten sneller uitdrogen. Dit is niet erg, zolang je ze maar in de gaten houdt. Als een plant droog staat wordt het namelijk gestimuleerd om meer wortels te laten groeien, op zoek naar water. Ook dit is een onderdeel van het sterker maken van de plant. Het slap laten hangen van de blaadjes is voor de plant een manier om zichzelf te beschermen. Op deze manier verdampt er minder water via de blaadjes. Tegelijkertijd is het voor ons een teken dat de plant behoefte heeft aan wat vocht.

Vanavond heb ik de eerste kist klaargemaakt voor het afharden. Alle koolplanten mochten in een grotere pot, evenals de courgette, pompoen en komkommer. Door alles bij elkaar in één kistje te zetten is het buiten zetten morgen in een tel gebeurd.

Amaryllisbol

Van een vriendin kreeg ik een uitgebloeide Amaryllisbol. Raar cadeau zou je zeggen, maar nee, het is juist iets wat ik graag wilde hebben omdat ik eens wil proberen zo’n bol over te houden en het de volgende winter weer te laten bloeien. Talloze uitgebloeide Amaryllissen worden weggegooid terwijl veel narcisbollen in de grond worden gestopt om er nog jaren van te kunnen genieten. Zou dat bij een Amaryllis niet net zo goed kunnen?

De bol staat al enkele dagen in huis en ik begin me af te vragen of ik de bol ook in de aarde moet zAmaryllisetten en water moet geven of dat water geven de bol juist laat rotten. Voor al die vragen is er uiteraard internet. Genoeg kwekers die mij tips willen geven voor het overhouden van een Amaryllis.

Het stappenplan is als volgt:

  • Na de bloei de steel tot enkele centimeters boven de bol afsnijden. Deze steel vraagt namelijk teveel energie. De bladeren moeten blijven zitten.
  • Mocht de bol nog niet in aarde staan: zet deze in de aarde en geef zo nu en dan wat water.
  • Aangezien de bol niet tegen vorst kan moet deze in de wintermaanden binnen blijven staan, erna kan het echter naar buiten. Je kunt de bol in de tuin planten.
  • Tegen de tijd dat het weer begint te vriezen en de bladeren vergelen haal je de bol weer uit de aarde. De bladeren mogen eraf (en eventueel de buitenste laag van de bol) en de bol moet 5-6 weken drogen.
  • Hierna kun je de bol weer in een pot met aarde doen en bij het aanmaken van het blad ook weer water geven. Mocht je nu al weten dat je (wederom) de bol wilt overhouden dan helpt het om de de wortels in te korten. De bloemstelen worden dan wel minder lang.

Deze informatie heb ik verzameld van verschillende websites, voor meer informatie kun je daar nog een kijkje nemen:

Vermiculiet II

vermiculietGister schreef ik al wat over vermiculiet. Inmiddels heb ik het eerste in gebruik genomen om in voor te zaaien. Het boek ‘de Makkelijke Moestuin’ beschrijft echter ook hoe je dit kunt gebruiken om het hele jaar door in te tuinieren. In dat geval gebruik je het in het mengsel van turfmolm, compost en vermiculiet. Hoewel je voor beide vermiculiet nodig hebt, is het niet precies hetzelfde wat je gebruikt. Zo heb je voor het zaaien fijne vermiculiet (F2. 0-3 mm) nodig terwijl je in de moestuin gebruik maakt van de grove deeltjes (M3, 0-5 mm).

Het bakje wat ik vorig jaar van een andere tuinder kreeg bevatte het fijne van het mineraal. Maar het lijkt me leuk om op mijn balkon een bak te maken met de vruchtbare mix om eens uit te proberen of het nu echt zo fantastisch werkt zoals in het boek beschreven wordt. Dus ging ik op zoek naar een verkooppunt van vermiculiet.

Op de website www.makkelijkemoestuin.nl staan alle locaties aangegeven waar je dit spul kunt krijgen. Het zijn veelal particulieren die het in grote hoeveelheden aanschaffen en dit doorverkopen maar ik heb het geluk dat ik bij de Intratuin in de buurt terecht kan. Dat betekent ruime tijden om het op te halen. Op de meest regenachtige dag van deze winter vertrok ik op de fiets om een half uur naar de Intratuin te fietsen. Wonderwel vond ik het nog heerlijk ook 😉 Ik had geluk, er was nog net een beetje. Het schijnt nogal populair te zijn en vliegt de deur uit. Ik had verwacht met een variant op de 40-literzak compost de deur uit te gaan, maar het waren slechts kleine zakjes: 6 liter per zak. Dat is maar vast in huis. Nu kan ik aan de slag met een bak waarin ik wil gaan kweken of het gereed maken van bestaande bakken door het te vullen met het vruchtbare mengsel.

Voor wie geïnteresseerd in dit bijzondere mineraal: er is nog veel meer over te lezen op de website www.makkelijkemoestuin.nl. Er is daar ook een interessant filmpje te bekijken over hoe de vermiculiet gebruiksklaar gemaakt wordt, het ziet er werkelijk uit als het maken van popcorn 😉 Of kijk eens op de site van het bedrijf dat de vermiculiet klaarmaakt: Pull BV

Vermiculiet I

vermiculietZoals beloofd nog wat meer uitleg over vermiculiet. Tot een jaar geleden had ik er nog nooit van gehoord. Vorig jaar liet een andere tuinder mij ermee kennis maken en het woord was ik gemakkelijk weer vergeten. Ik kreeg een bakje van haar mee om het eens uit te proberen maar eerlijk gezegd wist ik niet zo goed hoe ik het aan moest pakken. Tot ik het boek ‘de Makkelijke Moestuin’ ging lezen en opeens ontdekte wat voor bijzonder spul dat vermiculiet eigenlijk is.

Vermiculiet is een mineraal dat heel licht is (qua gewicht), licht doorlaat én goed vocht kan vasthouden. Het vocht wordt weer langzaam afgegeven, wat ideaal is voor planten natuurlijk! Daarnaast zit er ook lucht in, wat belangrijk is voor de wortels van de planten. Die houden niet alleen van water en voedsel maar ook van zuurstof om te kunnen groeien.

Om te zaaien heb je in feite alleen maar vermiculiet nodig: bij het ontkiemen van de zaadjes is nog geen voedingsstof nodig (deze zit in het zaadje zelf) maar vooral wat vocht en een goede temperatuur. Waar het bij het zaaien nogal snel misgaat is dat de aarde teveel is uitgedroogd (waardoor het net ontkiemde zaadje verdroogt) of dat de aarde te nat is (waardoor het zaadje verrot). Bij vermiculiet kun je dit beter regelen omdat het mineraal zelf het vocht vasthoudt en langzaam afgeeft.

Aangezien het voorzaaien bij mij grotendeels gebeurt in de late winter/het vroege voorjaar in de woonkamer is juist het op peil houden van het vochtgehalte bij mij nogal eens een probleem. De lucht in de woonkamer is erg droog en zuigt bijna het vocht uit de aarde weg. Na het lezen van het boek was ik dan ook erg benieuwd hoe dit voorzaaien zou gaan met behulp van vermiculiet. Hoewel het nog wel erg vroeg is, ben ik toch maar eens aan het experimenteren geslagen. Tenslotte heb ik binnenkort een kas in mijn tuin staan waar ik de vroeg gekweekte planten heen kan brengen om ze te bevrijden van de droge lucht in de woonkamer.

 

Makkelijke moestuin

makkelijke moestuinEen makkelijke moestuin, wie wil dat nu niet? Dat dacht Jelle Medema ook en hij heeft over zijn manier van makkelijk moestuinieren een boek geschreven. Nu heb ik er geen problemen mee dat ik veel werk heb van mijn moestuin aangezien een hobby nooit lang genoeg kan duren, maar ik was wel benieuwd naar het boek. En ik kan het jullie zeker aanraden! Helemaal mensen die eigenlijk wel eens wat eigen groenten zouden willen verbouwen maar niet zo goed weten hoe ze het moeten aanpakken en tegen het vele werk aanhikken.

In het kort houdt de Makkelijke Moestuin in dat je een speciale combinatie gebruikt van turfmolm, compost en vermiculiet om in een vierkante bak je groenten in op te kweken. De bakken van één vierkante meter zullen velen inmiddels wel bekend voorkomen, ik zie ze steeds meer om mij heen verschijnen. De kleine bak maakt de moestuin overzichtelijk en je kunt overal makkelijk bij. Het mengsel van turfmolm, compost en vermiculiet is een zeer vruchtbaar mengsel wat ook nog eens veel vocht kan vasthouden waardoor je in verhouding veel minder aarde nodig hebt om de groente te laten groeien. In het boek wordt stapsgewijs beschreven hoe je het starten van zo’n moestuinbak aan kunt pakken en waar je tegenaan kunt lopen. Leken zullen (op het woord vermiculiet na) niet struikelen over ingewikkelde tuintermen want alles wordt heel duidelijk beschreven. Maar ook voor actieve tuinders is het een leerzaam boek.

Morgen vertel ik wat meer over vermiculiet, dat woord dat doet denken aan vermicelli maar toch totaal wat anders is.

De olifantspoot met de verkeerde naam

In het leven zijn er bepaalde zekerheden die echter bij het opgroeien weleens onderuit gehaald worden. Eén van mijn zekerheden was altijd: mijn moeder weet alle plantennamen. Bij het ouder worden bleken er ook wel eens planten te bestaan waar de naam niet bij mijn moeder bekend was. Hoe kan het ook anders. Toch deed dat niets af aan mijn vertrouwen in haar kennis.

En toen kwam internet. En met internet kwamen de zoekmachines. En zo ontstond er een barstje in het voetstuk waar ik mijn moeder op had geplaatst. Misschien werd dat ook wel eens tijd want ook moeders weten niet alles, maar ach hè, in sommige dingen blijf je graag geloven.

Het barstjMadagascar juweele ontstond zo: zoals ik gister al schreef heb ik een heleboel olifantspoten, dat plantje dat zijn zaadjes wegschiet en voor talloze nakomelingen zorgt. Nu wilde ik laatst iemand daarvan een plaatje mailen in de hoop deze enthousiast te maken voor één van mijn overvloedige planten. Toen ik echter even snel ‘olifantspoot’ intikte in de zoekmachine, verscheen daar een totaal ‘verkeerde’ plant! Ai! Geschokt keek ik naar de tientallen plaatjes, naar beneden scrollend in de hoop daar toch nog de juiste foto aan te treffen. Maar nee… de olifantspoot ziet er toch echt anders uit dan de vele planten die ik hier in huis heb.

En zo begon mijn zoektocht naar de vulling voor de barst. De juiste kennis weer op de juiste plek brengen en de barst is weer geheeld… 😉

Het valt nog niet mee om de naam van de plant te vinden. Mijn kamerplantenboekje, waar alle moderne, exotische planten niet instaan maar zo’n “olifantspoot die anders heet” waarschijnlijk wel, moet me helaas teleurstellen. Op internet vind ik wel een aantal encyclopedieën met zoekfunctie maar ook daar kan ik de plant niet in vinden. Maar hoe omschrijf je een plant dán? ‘Mooie plant die groot kan worden, een kenmerkende stam heeft, de schaduw goed verdraagt, jarenlang meegaat en zich voortplant door middel van zaadjes?” Ah, ‘zaadschietende kamerplant’ bleek de juiste zoekoptie te zijn. En dan hier de juiste naam voor deze plant:

Euphorbia leuconeura, ook wel bekend als Madagascar juweel. Een andere keer meer over dit juweel van Madagascar dat prima gedijt in de Nederlandse huiskamer.

tuinieren met een LED-lamp

Eerlijk gezegd kan ik er nog steeds niet helemaal bij, maar hoe meer ik erover lees, hoe meer ik begin te geloven dat het daadwerkelijk kan. En ook: hoe meer zin ik heb om dat zélf eens te ondervinden. Ik heb het over de LED-lamp waarmee groenten gekweekt worden. Geen volkstuin, maar bakken die  in een kamer zonder ramen kunnen staan en waar de prachtigste planten opgroeien. Enkele weken geleden werd ik er door iemand op geattendeerd. Ik werk al een tijdje bij een zorginstelling waar ik met deelnemers een moestuin opzet en onderhoud. Op die locatie was het erg moeilijk om plantjes vanaf zaad groot te brengen omdat er weinig daglicht is. En het daglicht dát er is, komt door een raam waaronder de verwarming volop brandt. En zo kwam ter sprake dat zo’n LED-lamp misschien wel leuk is om eens te proberen.

Voor zover ik er inmiddels een beetje achter ben hoe het werkt is het dat een plant met name het rode en blauwe spectrum van daglicht nodig heeft om te groeien. De blauwe is met name voor het opgroeien, de rode vooral voor het bloeien. Door een lamp te ontwikkelen dat vooral déze twee spectra uitstraalt, kan een plant ook zonder daglicht. Door niet het hele ‘daglichtspectrum’ uit te stralen, vraagt de lamp ook nog eens veel minder energie dan de meeste kweeklampen.

Wat me verbaasd over deze lamp is dat de gebruikers ervan zeggen dat er zo’n 90% minder water nodig is. Zoveel water komt er doorgaans niet uit het daglicht namelijk… 😉 Uiteraard is er bij het kweken veel minder bestrijdingsmiddelen nodig omdat er geen insecten zijn in dat afgesloten kamertje. En de plantenbakken kunnen allemaal gestapeld worden, zolang er boven elke bak maar een lamp zit.

Daarnaast zijn de lampen minder heet dan de gangbare lampen en is het een stuk brandveiliger.

Het klinkt allemaal heel futuristisch, onwennig en… ja, het maakt me ook ontzettend nieuwsgierig. Al moet ik zeggen: met zo’n LED-lamp beleef je wel een stuk minder tuinier-plezier!

Ook nieuwsgierig geworden? Ik heb een aantal sites op een rijtje gezet.

Kurkuma

Kurkuma, tot zo’n 1,5 jaar terug had ik nog nooit van het woord gehoord. Laat staan dat ik wist wat het was. Inmiddels eet ik het wekelijks en heb ik de afgelopen week voor het eerst de verse variant uitgeprobeerd. DSCN9269Ook als je nog nooit van kurkuma hebt gehoord is de kans groot dat het je het wel eens door je eten hebt gedaan. Het is namelijk een belangrijk onderdeel van kerriepoeder. Kurkuma, ook wel geelwortel genoemd, is een kruid met een wat bittere smaak. En wat je niet snel vergeet is de knalgele kleur.

Qua uiterlijk doet het denken aan gember, alleen is het iets kleiner. En zodra je het opensnijdt knalt de gele/oranje kleur je tegemoet. Deze kleur laat je de eerste twee dagen ook niet meer los, alles waar het mee in aanraking komt blijft een tijd geel. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze geelwortel ook wel als kleurstof wordt gebruikt.

Waarom ik schrijf over kurkuma is omdat het een kruid is (makkelijker verkrijgbaar als poeder dan vers) dat een aantal heel interessante gezonde effecten heeft. In India wordt het veel gebruikt om het eten mee te kruiden en uit verschillende onderzoeken is gebleken dat dit de oorzaak is van het (veel) lagere percentage van verschillende soorten kanker in dit land. Sterker nog, het wordt in Azië gebruikt als medicijn tegen onder andere Alzheimer en Parkinson. Ook helpt het tegen ontstekingen, waaronder reuma.

Sinds ik weet hoe gezond kurkuma is, voeg ik regelmatig een theelepel van dit kruid toe aan mijn eten. Met name in combinatie van zwarte peper want dit versterkt de werking. Het leek me leuk om eens een verse geelwortel te eten en ik ontdekte het afgelopen week bij de biologische winkel. Leuk!

Misschien komt het binnenkort nog wel eens langs op mijn blog, als ik het ga planten in mijn tuin. Ik zie namelijk net een foto en concludeer dat het prachtig kan bloeien.

Tot zover mijn promo-praatje over kurkuma 😉

Gebruikte websites: