Afharden

P_20160419_202724Vanmiddag bedacht ik me opeens dat het half april is en dat over een maand alle plantjes de tuin in mogen. Hoog tijd om de plantjes af te harden!

Afharden betekent dat je de plantjes langzaam laat wennen aan de buitenlucht: het is buiten niet alleen koeler maar er is ook wind en (stort)regen. Zet je de plantjes die je binnen hebt opgekweekt (die zogeheten kasplantjes) zonder afharden meteen buiten dan staan de planten een periode stil in hun groei. Dat is misschien niet meteen een ramp maar je loopt daarbij ook het risico dat de plantjes kapot gaan door weersomstandigheden.

Om de planten te laten afharden zet je ze de eerste dag een uur buiten, vermijd in het begin de volle zon. In een aantal weken bouw je dit uur op tot hele dagen en uiteindelijk kun je ze ook ’s nachts buiten laten staan. Houd daarbij steeds het weer in de gaten, met name in het begin. Harde regen, wind, hoge of lage temperaturen kunnen funest zijn voor deze planten, haal ze dan weer naar binnen of zorg voor beschutting.

Door zon of wind kan het zijn dat de planten sneller uitdrogen. Dit is niet erg, zolang je ze maar in de gaten houdt. Als een plant droog staat wordt het namelijk gestimuleerd om meer wortels te laten groeien, op zoek naar water. Ook dit is een onderdeel van het sterker maken van de plant. Het slap laten hangen van de blaadjes is voor de plant een manier om zichzelf te beschermen. Op deze manier verdampt er minder water via de blaadjes. Tegelijkertijd is het voor ons een teken dat de plant behoefte heeft aan wat vocht.

Vanavond heb ik de eerste kist klaargemaakt voor het afharden. Alle koolplanten mochten in een grotere pot, evenals de courgette, pompoen en komkommer. Door alles bij elkaar in één kistje te zetten is het buiten zetten morgen in een tel gebeurd.

Cocon-dag

Ik kan zo langzamerhand bijna wel spreken van een rupsenblog met al die rupsenverhaaltjes. Aan rupsen valt in ieder geval genoeg aan te beleven. Wat wil je ook met een bak met minstens 35 rupsen, daar beweegt altijd wel íets. Vandaag was het overduidelijke een gunstige dag om een cocon te spinnen, in één dag heb ik er tien zien verschijnen. En dat terwijl ik nét weer nieuw blad voor ze had meegebracht, lekkere sappige boerenkool in plaats van de ietwat taaie rode kool. De meeste hebben er niet meer van kunnen genieten en zullen het tot hun vlinderschap moeten doen met de nasmaak van de rode kool. Een enkeling kwam weer in beweging na een dagje stilzitten om er toch nog even van te kunnen smikkelen.

Hoewel ik het ontzettend leuk vind om zoveel rupsen als huisdieren te hebben, heeft het ook wel zo zijn nadelen. De bak moet tenslotte niet luchtdicht zijn maar dat betekent wel dat er zo langzamerhand steeds meer nare luchtjes van de bak naar buiten komen. Wat kunnen die beestjes veel poepen zeg! En met de kleine rupsjes die er nog tussendoor scharrelen is het lastig om de bak schoon te maken. Misschien was een stukje krant of keukenrol op de bodem nog niet zo’n gek idee geweest… Maar dat is achteraf. Alvast weer wat wijsheid voor volgend jaar. Want veel nieuwe rupsen verwacht ik dit jaar niet meer. Er staat nog één rode kool in mijn tuin en míjn boerenkool hebben ze nog niet ontdekt. Ik zie het zelf ook regelmatig over het hoofd moet ik zeggen, ze staan wat in een hoekje. Ze groeien lekker door en worden zichtbaar als ik mijn tomatenplanten en bonenplanten heb gerooid. Tot die tijd zullen tuinders mij nog wel blijven vragen of ik niet nog wat boerenkoolplantjes van ze wil 😉

Nieuw leven II

DSCN0054Ik weet het al van jongs af aan. Een rups wordt een pop en uit een pop komt een vlinder. Alle drie de fases ken ik en hoewel ik vorig jaar ook een aantal rupsen en poppen had, heb ik toen niet bewust de vlinders zien komen. De bak stond buiten en ach, die vlinders vliegen op den duur natuurlijk weg. Maar gister werd ik blij verrast toen ik wat nieuw koolblad in de rupsenbak wilde doen. Ik had namelijk nog lang niet verwacht daarin een vlinder aan te treffen! De rupsen heb ik nog geen twee weken en nou ja… ik had er geen flauw benul van hoelang het duurt voordat zo’n cocon weer opengaat. HDSCN0058et hele proces van (volgroeide) rups tot vlinder neemt dus minder dan twee weken in beslag. Bij dit soort in ieder geval, er zijn ook soorten die als pop overwinteren.

Maar wat is het? Een koolwitje natuurlijk, het komt uit de bloemkool.

En dan komen de mitsen en maren. Ik meende dat ik rupsen van het koolwitje had maar de vlinder die eruit kwam is knalgeel. Toch is het geen citroenvlinder als ik de vorm van de vleugels bestudeerd. Ik vermoed dat de kleur van de vleugels nog wat gaat bijtrekken als ze beter zijn opgedroogd. Door de vleugels heen schemert een aantal stippen, net als bij het koolwitje. Maar is het dan een gróót koolwitje of een kleín koolwitje? Op de overzichtskaart met vlinders die ik van de vlinderstichting heb zie ik het verschil duidelijk. Maar deze vlinder zit met dichte vleugels, heeft de verkeerde kleur en heeft wel een streep maar hoe de vorm van de streep eruit ziet…?

Ik denk uiteindelijk dat ik voor het mannelijke grote koolwitje ga. Hoewel… ik vermoed eigenlijk dat deze vlinder uit de cocon komt waar een groene rups in zat. In dat geval is het toch het kleine koolwitje. Zijn er toevallig nog  kenners tussen de lezers zitten die hier nog wat aan toe te voegen of op te merken hebben? Advies is welkom! DSCN0056

Nieuw leven

Met kool in je tuin kun je er zeker van zijn dat koolwitjes graag even komen aanwaaien. Het liefst laten ze een heleboel eitjes achter voor ze weer verder dartelen. Het zal enige tijd duren voor je opmerkt dat het vlindertje langs geweest is. Opeens gaten in je koolbladeren. Dan hele happen eruit. Je kijkt, je tuurt, je zoekt en hoewel je er vrijwel zeker van bent dat er dikke rupsen in de kool moeten zitten, zijn ze in geen velden of wegen te bekennen. Het overkomt mij regelmatig. Het zal de vijanden van de rups ook overkomen. En dat is natuurlijk net de bedoeling!

De kleur van de rups van het koolwitje is exact dezelfde kleur als het blad van de bloemkool. Het lijkt zóveel op elkaar dat het zomaar kan gebeuren dat je een minuut lang naar het blad zit te turen en de hele dikke rups over het hoofd ziet. En zo leven de rupsen dus in alle rust verder. Etend en slapend, kruipend en etend.

Momenteel heb ik er een aantal in huis. Op mijn werk zaten de rupsen in de boerenkool en aangezien de plantjes nog erg klein waren bleef er met wat rupsen erop nog maar weinig van over. Tsja… wat doe je dan? Er moet een fijnmazig net overheen, maar dat was niet zomaar voorhanden. Met wat geduld kom je ook een heel eind weet ik uit ervaring. Dus ging ik alle aangevreten plantjes stuk voor stuk bij langs om de rupsen er vanaf te vissen. Ik zal er ongetwijfeld een serie over het hoofd gezien hebben om nog maar niet te spreken over de vele eitjes die nog moesten uitkomen. Het is niet anders. De rupsen die ik gevangen heb heb ik in een bakje mee naar huis genomen. Ze doodmaken vind ik zonde, ik ben namelijk dol op vlinders. En het proces van rups naar vlinder is ook fascinerend. Dus logeren ze nu bij mij in huis. Er zitten al minstens 3 poppen in het bakje en blijkbaar heb ik ook wat eitjes meegenomen want er lopen opeens mini-rupsjes rond. Op naar de volgende generatie.

Alles groeit

DSCN1634 DSCN1633In mijn tuin begint alles steeds meer te groeien. De bieten zijn al duidelijk zichtbaar, maar het onkruid doet even hard mee. De meeste koolplantjes zijn goed aangeslagen, enkele worden wat miezerig en zullen het waarschijnlijk niet halen. Vandaag heb ik (bijna) de laatste bloemkool erin gezet. Twee kon ik niet meer meenemen, maar deze waren toch nog wat klein. Ik kan wel zien dat de andere koolplanten al langer in de tuin staan, als ze eenmaal op gang komen groeien ze hard.

De cDSCN1630apucijners die ik had gezaaid zijn erg interessant voor de vogels. Laatst kon ik de helft er weer in stoppen. Vlaggetjes tegen de vogels? Cd’tjes kan ook! En daar heb ik er nog genoeg van. Nu hopen dat de vogels er lang genoeg vanaf blijven tot de capucijners plantjes zijn geworden.

DeDSCN1635 witlof heb ik al half april gezaaid, evenals de prei. Het leek inmiddels net een ingezaaid grasveldje. Ik heb ondertussen thuis maar weer gezaaid en zowaar is daar in twee dagen al wat opgekomen. Daar had ik dus geen maand op hoeven wachten. Ik was dan ook verbaasd toen ik toch wat plantjes zag staan bij het onkruid weghalen in de tuin. En hoewel het er maar een paar zijn heb ik dan toch nog witlof in mijn tuin. Heel handig, die stokjes die precies het rijtje aanwijzen waarin gezaaid is. Vooral als je niet weet hoe de plantjes eruit moeten zien 😉

 

Kool planten

DSCN9289De eerste koolplantjes staan in de tuin. Afgelopen vrijdag kon ik nog mooi een uurtje in de tuin werken en daarin lukte het net om de compost over het vak te verdelen en de verschillende koolplantjes in de grond te zetten. Het is denk ik de helft van het aantal plantjes dat ik heb opgekweekt. De bloemkool stond nog thuis want die is nog niet afgehard en heeft nog steeds last van luis. En een aantal plantjes waren nog wat klein, bovendien kon ik die niet meer meenemen. Ik moet zeggen dat het heerlijk was om gewoon ruim te kunnen planten omdat ik niet elke centimeter van mijn grond hoef te benutten. Niet passen en meten maar ruim planten. Desondanks (of misschien juist daarom) zal het wel niet gaan passen in dit vak. In combinatie met het royale zaaien zal ik dus straks wel weer wat centimeters moeten gaan zoeken 😉

 

DSCN1602

Snoepen

Vanmorgen kon ik met mijn bezoek smullen van de frambozen. Wat zijn ze toch groot zeg! En erg lekker! En dan te bedenken dat de oogst net begonnen is. De oogst van de gele framboos loopt tot ver in september dus ik heb nog heel wat maanden frambozenpret!

Ik ben ook alweer naar mijn tuin geweest, gister was enkel voor het oogsten van de aardbeien en frambozen. Vandaag ‘moest’ er gewerkt worden. Het paadje voor mijn tuin moet ook onderhouden worden, ieder zijn eigen stukje. Het onkruid groeit daar graag en de paardenbloemen zijn hardnekkig. Het is dan ook lastig om ze met wortel en al te verwijderen en elk stukje wortel dat er blijft staan begint weer te groeien. Altijd durende dagbesteding.

Daarna ben ik begonnen aan het ‘kolenvak’. Het is te merken dat ik alweer een tijdje niet intensief onkruid heb gewied want er stond behoorlijk wat. Maar nu ziet dat blok er weer heel netjes uit!

Helaas kwam ik tot een vervelende ontdekking. Het is eigenlijk mijn eigen schuld, ik had nog zo op mijn blog geschreven dat de melige koolluis op de boerenkool verwijderd moest worden omdat het andere koolplanten kon besmetten. En ja… als je daarmee wacht tot de nieuwe koolplanten in de tuin staan is het niet verwonderlijk als het ook daadwerkelijk gebeurd. Ik kan nu echter moeilijk alle planten verwijderen, dan heb ik helemaal geen oogst. Dus heb ik enkel de drukbezochte bladeren geplukt en deze weggegooid met het onkruid. Met dank aan de lieveheersbeestjes voor deze redelijk vroege signalering.

Een serie om te kijken

Soms maak ik meer foto’s dan er in één keer op de blog passen of ik maak wel foto’s maar heb er geen verhaaltje bij. Daarom nu weer even een serie foto’s, gemaakt in de afgelopen maand.

  • De kool groeit goed, evenals de sla die er tussen staat. Wel opletten voor slakkenvraat.
  • De perenboom draagt dit jaar vrucht! Tot nu toe zijn er nog 2 peertjes over.
  • Deze plant, waarvan de naam mij onbekend is, is door de zachte winter zo gegroeid dat het zichzelf niet meer overeind kan houden. Geen nood, het groeit gewoon weer verder terwijl het dwars over alle paadjes ligt.
  • De roos en phacelia.
  • Het is even goed zoeken, maar de opletten kijker kan zien dat de prei weinig onderdoet voor de perenboom qua hoogte. Ik ben benieuwd of het de boom nog gaat inhalen.
  • De zinnia’s zijn van balkon naar de tuin gebracht, met nog een beetje beschutting van een halfopen kasje. (moet ik straks ook nog gaan water geven terwijl het heeft gehoost…?)
  • De bodembedekker ‘duizendknoop’ staat momenteel in bloei.
  • De uien doen het goed. Her en der kun je de prei ook al zien.
  • De roos.
  • Twee overzichtsfoto’s, al van een paar weken geleden.

 

 

1234567891011