Komkommertjes

Ik heb al een hele serie snack-komkommers geoogst. Daarnaast nog een ‘grote’ komkommer (het bekende formaat dat in de winkel ligt) en dan rest er nog één komkommerplant waarvan ik nog altijd niet weet wat voor komkommers daar aan gaan groeien. Deze week wilde ik toch eens kijken hoe het kwam dat die plant maar groter en groter werd maar ik nog geen komkommers had kunnen oogsten.

Ik meende vorig jaar komkommerplanten te hebben gediefd maar bij deze snack-komkommerplanten is het niet nodig. Bij de gekregen plant misschien wel…?

Het was een heel geharrewar, om de bewuste plant compleet in beeld te krijgen. Vanaf het begin splitst de plant zich al snel in meerdere takken en ja… dát kwam me wel bekend voor! Vorig jaar, op mijn werk, mochten we van de komkommerplanten twee takken laten groeien, de andere zijtakken moesten eraf. Doe je het niet, dan ziedaar het resultaat: een alsmaar groter wordende plant waar geen enkel noemenswaardige komkommer aangroeit.

Ooo, het voelt zo zonde om al die grote, frisse, gezondP_20150714_182520e takken eraf te snijden! Nog meer eigenlijk dat ik het eerder had moeten doen zodat de plant de energie in de komkommers had kunnen steken… Ach, beter laat dan niet. Inmiddels is de 3e soort komkommerplant netjes ‘geknipt en gekapt’ en is het nu wachten op de oogst. Hoewel, ik heb er al lekker van kunnen eten; het was een oogstrelend bordgarnituur en lekker fris bij de nasi.

Komkommersoorten

DSCN1625Het komt vaak voor dat je plantjes over hebt omdat de zaadjes allemaal goed ontkiemden en alle plantjes prachtig zijn opgegroeid. Enige uitval incalculeren is wel handig maar soms valt het mee. Heb je opeens plantjes over waar je helemaal geen plek voor hebt. Of waar je straks veel teveel groente van krijgt die je niet op kunt.

Het leuke van een volkstuincomplex is dat er dan genoeg mensen zijn die je het kunt aanbieden. Niet dat de anderen onvoldoende plantjes hebben, maar misschien hebben ze wel net een ander soort. En zowaar, de vrouw van wie ik deze (en nog één) komkommerplant kreeg had niet alleen de soort die ik heb gezaaid maar nog twee andere soorten. En ze had over. Of ik nog wat wilde. Ja leuk! Even wat anders uitproberen.

Het gevaar is natuurlijk dat ik straks mijn eigen planten niet meer kwijt kan en zelf sta uit te delen. Maar dan heb ik wel wat meer variatie.

Verrassing

Ik zat me het afgelopen weekend nog af te vragen of ik niet teveel verwachtte van mijn komkommerplant. Oké, de plant stond eerst in een veel te kleine pot, maar ook nu de plant in een grotere pot staat valt er nog niet zoveel aan te zien. Behalve dan dat de ruimte die de plant kreeg omdat de pot lager stond inmiddels alweer gevuld is met blad en stengel. Moet ik de top eruit halen zodat de plant eens aan zijn komkommers gaat werken? Hoe groot moet de plant zijn voor het een beetje een fatsoenlijke komkommer kan voortbrengen? Ik verwacht niet de grote komkommers die op mijn werk in de kas in volle grond groeien. Daar kan ik niet tegenop. Maar die kleintjes die ter grootte van een halve pink al verrotten vind ik toch wel erg karig.

komkommerVanmiddag dacht ik: oké, de top gaat eruit, anders wordt het niks met die komkommers. Ik zocht naar de top en duwde wat blad opzij. Opeens schitterde daar een prachtige komkommer! Wauw…  En toen bleek dat er in een andere tak óók nog zo’n mooie komkommer zat. Toch wel dus. De regen heeft de plant duidelijk goed gedaan, evenals de verrassing mij.

komkommer

Mijn paradijsje

balkonEr is een boel te vertellen over vandaag maar dat komt later deze week nog. Voor nu laat ik het even bij het tonen van mijn uitzicht tijdens het koffiedrinken op het balkon. ’t Is net een paradijs, zo mooi! Ik geniet er in ieder geval met volle teugen van!

De oplettende kijker heeft het al gezien, de rest zal ik er even op attenderen: de komkommerplant heeft een nieuwe pot gekregen. De laatste week gingen er kleine komkommertjes aan de plant al rotten en navraag op mijn werk leverde me het advies op om het in een grotere pot te zetten omdat de plant de komkommers ging ‘aborteren’. En nu kan ‘ie voorlopig weer even vooruit. Eigenlijk was ik niet van plan om nog zo’n grote pot te kopen, maar ja, de liefde voor de plant is weer eens groter dan mijn behoefte aan ruimte. Er is trouwens nog zat ruimte over om te zitten.

Komkommerplant

komkommerplant Dagelijks kijk ik even bij mijn komkommerplant. Het groeit hard en de draad die ik had gespannen om het te leiden is inmiddels niet meer voldoende. De plant krijgt één à twee keer per dag water, komkommers bevatten veel water en hebben dus ook veel water nodig.

Het afgelopen weekend was ik niet thuis en moest ik wat verzinnen voor deze dorstige plant. Ik heb een plastic melkpak  gevuld met water en onderin een gaatje geprikt. Na het weekend was de grond eronder wel nat, maar een groot deel van het water zat nog in het pak. De plant zag er echter wel goed uit dus het heeft zijn werk gedaan. De dop eraf draaien vertelde meteen de oorzaak, binnen een halve dag was de rest van het water uit het pak gedruppeld.

De plant vertoont echter sinds twee dagen gele bladeren. Ik heb ook al twee keer een komkommertje eraf gehaald dat geel begon te kleuren in plaats van groot en groen te worden. Voor zover ik weet is de plant zelfbestuivend of zou dat niet voor alle komkommerplanten gelden? Verder staat de plant natuurlijk maar in een pot en ik kan me voorstellen dat dat ook niet ideaal is. Het krijgt niet voor niets zo vaak water. Te weinig voedingsstoffen misschien? Ik heb er gister maar wat mestkorrels bij gedaan, wie weet helpt dat.

gestekte komkommerplantDaarnaast heb ik nog een grote zijtak gediefd. Ik had er twee aan laten zitten maar misschien was dat wat teveel. Nu ik weet dat het soms ook lukt om deze takken te stekken heb ik er nog eentje afgebroken en in het water gezet. De komkommertjes die er al aan zaten heb ik eraf gehaald, evenals de onderste, grote bladeren. Zo hoeft de plant minder energie te steken in de groei van de komkommer en verdampt er minder water via de bladeren. De overlevingskans wordt groter.

De eerste gestekte komkommerplant is aangeslagen en staat in de vensterbank. Zo hoop ik een beetje het idee van een kas na te bootsen, misschien doet ‘ie het dan beter. Al vraag ik me wel af hoe ik dat ga doen als de plant net zo groot wordt als de plant die buiten staat. Ach… naar buiten kan ‘ie altijd nog.

Komkommer experiment (II)

(vervolg)

Ik bleef toch volhouden. Iemand gaf me de tip om de grote bladen eraf te halen zodat er minder vocht zou verdampen. Een ander moedigde me aan dat ik het vooral moest proberen en dat ze benieuwd was naar het resultaat.

Ik wikkelde de takjes in nat papier en deed ze in een zakje. Thuis zette ik ze in een vaas met water, in de badkamer want dat was op dat moment de koelste plek in het huis. Als de takjes teveel vocht zouden verliezen door verdamping, zouden ze ten dode opgeschreven zijn.

In de loop van de weken (het experiment heeft zo’n 2 weken geduurd) hield ik de takken nauwlettend in de gaten. Groeiden er al worteltjes? Werden de blaadjes nou slapper of leek dat maar zo? Sommige blaadjes gingen dood, andere blaadjes bleven slap hangen maar verdorden niet. Hmmm, bijzonder.

Op een dag ontdekte ik dat ze vol zaten met zwarte luis. O! Het was al zo moeilijk voor ze om te overleven en dan dit er ook nog bij! Zorgvuldig bespoot ik ze met water en zeepsop. Wat besmettingsgevaar betreft was het een voordeel dat ze in de badkamer stonden, anders waren er nog veel meer planten in gevaar geweest.

Een takje ging dood, ik gooide het weg en vroeg me af of ik de rest ook niet beter kon weggooien. Alle takken zagen er nu niet echt levendig uit. Maar goed, aangezien ze niet in de weg stonden en de takken toch nog niet helemaal dood leken te zijn liet ik ze staan.

Van de meeste takken kan ik nog niet zoveel zeggen, op één tak na. Die begon heel voorzichtig wortels aan te maken. Hoera!

Na twee weken kon ik zeggen dat het experiment geslaagd was. Ik kon een tak met al aardige wortels (en zijworteltjes) in een pot met modder zetten om verder te gaan groeien. Ondertussen zijn er nog steeds een aantal takken die weliswaar niet dood zijn, maar ook (nog?) geen wortels hebben. Ik ben benieuwd welke kant dat opgaat. Bewezen is in ieder geval dát het mogelijk is. 🙂

Komkommer experiment (I)

Mijn experiment begon op een donderdagochtend toen ik op mijn werk leerde hoe we de komkommerplanten in de kas moesten dieven. Ik zat vol interesse te luisteren want dit jaar heb ik voor het eerst een komkommerplant (nou ja, vorig jaar twee kleintjes maar die wilden niet zo goed) en wat extra kennis over de verzorging kon ik wel gebruiken. Want dat je tomatenplanten moet dieven, dat wist ik wel. Maar komkommerplanten ook…?

Ja dus. Voor de mensen die zich nu afvragen wat ik bedoel met ‘dieven’: bij sommige planten groeien er extra takjes vanuit het punt waar een zijtak aan de hoofdtak vastzit (de oksel). In principe is het geen ramp als je deze laat zitten, maar die extra takjes verbruiken energie van de plant die het beter kan gebruiken voor de verzorging van de vruchten. Vandaar dat je tomatenplanten altijd gaat dieven, dit houdt in dat je het extra takje uit de oksel haalt. Wat nog een voordeel van dit dieven is, is dat de plant overzichtelijker is. Toen ik vorig jaar de tomatenplanten in mijn tuin niet had gediefd, groeide alles als een oerwoud door elkaar. En dat terwijl het handig is om een tomatenplant omhoog te leiden en zo de tomaten de mogelijkheid te geven zoveel mogelijk zon op te vangen.

Terug naar mijn experiment. In een kas groeien de planten veel harder dan buiten en aangezien de komkommer- en tomatenplanten op mijn werk één keer per week gediefd worden zijn de takken die je afbreekt soms al aardig groot. Toch jammer vond ik, zou je ze niet kunnen stekken? Toen ik het vroeg aan de expert, die ons net had uitgelegd hoe we de komkommerplanten moesten verzorgen, zei die van nee. Maar goed, soms ben ik wel eens eigenwijs en aangezien ik niet zoveel te verliezen had, heb ik een potje gevuld met water en daar de mooie takken ingezet.

Binnen de kortste keren waren de takjes helemaal slap. O, maar misschien was het in de kas ook wel veel te warm voor net afgebroken takjes die nog geen wortels hadden… Ik heb het potje maar buiten neergezet en er later nog wat takjes bij gedaan in de hoop dat die meer overlevingskans hadden.

Tegen de tijd dat het pauze was, stond de expert erbij te lachen. Er zat namelijk een reuzegrote naaktslak op deze uiterst kwetsbaar (en geheel slap hangende) takjes. Hmmm… het werd ze wel heel erg moeilijk gemaakt. Eerlijk gezegd vroeg ik mijzelf af of ik dit nog verder moest proberen, het zag er hopeloos uit.

(wordt vervolgd)

De schoonheid van de komkommerplant

komkommerIk heb een komkommerplant op mijn balkon staan en een paar weken geleden heb ik deze in een grotere pot gezet. Toen ik de plant verplaatste om het meer in het zonlicht te zetten, ontdekte ik dat de plant kleine sprietjes maakt waarmee het zichzelf ergens aan vast kan maken. Ik heb geen idee hoe groot de plant wordt, maar het lijkt erop dat het graag de lucht in wil dus heb ik een touwtje gespannen van de pot naar het haakje van het insectenhotel en nu begint te plant zichzelf vast te maken aan dit touw.

Ik vind het fascinerend om te zien hoe een plant ‘weet’ wanneer het de stengel ergens omheen heeft en de lus moet aantrekken. Speciaal voor jullie heb ik een paar foto’s hiervan gemaakt.

Wat zit de natuurkomkommer toch mooi in elkaar!

komkommerplant