Paprikaplant

Dit jaar voor het eerst: eigen paprikaplanten. Het is niet dat ik niet van paprika’s houd dat ik er nu pas mee begin. Nee, het probleem zit ‘m in het verzorgen van de plant. Een paprikaplant is nogal kritisch en dan met name qua temperatuur. Het liefst tussen de 20 en 25 graden. Tsja… daar is ons klimaat niet helemaal geschikt voor. In een kas is een heleboel meer mogelijk, maar die heb ik niet. Dan maar eens binnenshuis proberen.

Gelukkig zijn de meeste planten naar buiten tegen de tijd dat de paprikaplant groot wordt en is er weer genoeg ruimte in de vensterbank. Na het verpotten van de drie plantjes vroeg ik me af hoe ze het toch hebben volgehouden in dat kleine krappe potje waar ze eerst met zijn drieën in zaten. Ze zullen vast flink gaan groeien nu ze daarvoor de ruimte hebben.

Ik lees op verschillende sites dat met goed weer de planten best naar buiten kunnen. Helemaal in mijn ‘serre’ waar ’s middags de zon vol op staat, zou het binnen wel eens te warm kunnen worden. En dáár houden de planten dan óók weer niet van. Zoals ik al zei, ze zijn wel een beetje kritisch. Met mooi weer naar buiten, gelukkig heb ik er maar drie ;-).

De paprikaplant heeft geen bijen nodig om bestoven te worden, dat scheelt alvast. Toch kunnen er verschillende redenen zijn waarom de bloemetjes afvallen zonder dat er een vrucht komt. Vaak heeft dit te maken met dat de plant ‘druk is met iets anders’: meer dan genoeg vruchten, overleven bij te hoge of te lage temperaturen of last van teveel of te weinig water. Het is aan te raden om het eerste bloemetje te verwijderen, dat geeft uiteindelijk een grotere oogst.

Tot zover al mijn net verworven kennis.P_20150609_200654Ik ben niet de enige die het leuk vind om eens wat te proberen. Tijdens het zoeken naar meer informatie over het kweken van paprika’s kwam ik een site van een andere enthousiaste tuinder tegen. Wie nog niet uitgelezen is kan gerust nog even verder gaan op deze site: www.vrolijketuinier.nl/groenten_paprika

Verder heb ik ook nog informatie gehaald van de volgende sites:

www.plantaardig.com

www.tuinieren.nl

www.moestuintips.nl

 

Stevige soep

soepEr zit nog groente van de tuin in mijn vriezer en deze week eet ik er soep van. Tomatengroentekurkumasoep wel te verstaan. Met tomaten, bloemkool en prei uit eigen tuin. Wie wat bewaard heeft wat! En hoewel ik van tevoren had gedacht niet veel groente in de vriezer te bewaren blijken de restjes samen toch nog wel wat op te leveren. Een flink stevige soep waar je u tegen zegt en waar je lepel rechtop in blijft staan. Ja, écht, ik heb het speciaal voor jullie even op de foto gezet want hoe vaak zie je nu zulke stevige soep? En lekker dat het was! Héérlijk. Jammer dat jullie er niet ook even van kunnen proeven.

En het recept? Eh… oei… dat wordt moeilijk want tegenwoordig doe ik dat vooral op gevoel. Na veel oefenen ontwikkelt het gevoel voor hoeveelheden zich steeds beter en dan is geen één soep meer hetzelfde of als recept op te schrijven.

stevige soepLaat ik het zo omschrijven: ik ben begonnen met het fruiten van 2 uien en het laatste teentje knoflook dat ik nog in huis had. Daar voegde ik 2 à 3 theelepels kurkuma aan toe. Vervolgens de cherrytomaten (hoeveelheid was ongeveer een ijscobakje) wat water en nog een beetje rauwe, bevroren bloemkool. Dit heeft een tijdje staan koken. Ondertussen bracht ik de soep op smaak met een bouillonblokje, peper, zout, kruidnagel en oregano (niet te bang wezen om er wat in te gooien, voor een soep heb je best wat kruiden nodig en als je regelmatig even proeft gooi je er niet snel teveel in) Als laatste voegde ik een restje al gekookte prei toe, een klein blikje maïs en ongeveer één paprika.

Tegen de tijd dat de soep zowat klaar was bedacht ik me dat een laurierblaadje misschien nog wat kon toevoegen aan de smaak dus daar heb ik er nog 2 van bijgedaan. Het eerste kommetje soep was er toen al uit, maar als het een dag staat trekt de smaak er  nog wel in voor het volgende kommetje.

Ik ben benieuwd wie er binnenkort zelfgemaakte soep gaat eten. 😉

kropje

Vandaag was het eindelijk zover dat ik andijvie uit eigen tuin kon eten. Ik heb ervan gesmuld! Het was trouwens nog maar een kleine krop, niets vergeleken met de kroppen andijvie die ik bij anderen op de tuin zie staan. Maar dat geeft niet, want anders moet ik een week lang andijvie eten op alle mogelijke manieren en dat hoeft voor mij niet. Maar een stamppot rauwe andijvie op zijn tijd vind ik heerlijk!

Jaren geleden heb ik een lekker recept ontdekt en sindsdien is stamppot rauwe andijvie meer dan aardappels, andijvie en spekjes. Andijvie is nog volop te krijgen dus hier het recept, probeer het eens uit!

Ik schrijf er geen hoeveelheden bij, ’t is een beetje afhankelijk van met hoeveel mensen je eet of je nu juist een hele of een halve paprika per persoon erbij doet bijvoorbeeld. Alles is ‘naar smaak’ 😉

stamppot rauwe andijvieIngrediënten:

  • Aardappels
  • andijvie
  • spekjes
  • ui
  • paprika
  • tomaat
  • mosterd
  • evt. geraspte kaas

Aardappels koken. In een steelpannetje de spekjes bakken, als het vet er een beetje uitgelopen is de ui erbij fruiten. Aan het eind de paprika (in stukjes) en tomaat (ook in stukjes) nog even meebakken.

Aardappels stampen tot puree en gesneden andijvie toevoegen. Als je er kaas doorheen wilt kun je die erbij doen en het nog even laten staan zodat de kaas begint te smelten. Vervolgens de inhoud van je steelpannetje er doorheen mengen. De mosterd kun je op tafel zetten zodat een ieder naar smaak kan toevoegen, of er zelf al een flinke portie van doorheen roeren. Eet smakelijk!