Zonnebloempitten

Terwijl ik laatst actief aan het planten uitgraven en kruiwagen vullen was, klonk er gezellig vogelgekwetter om mij heen. Ik herkende de vogelgeluiden van thuis: koolmeesjes! Ik kwam er al snel achter wat ze zo vrolijk maakte. De zonnebloemen. Uiteraard, die zitten momenteel barstensvol zaadjes en ik had al lege hulsjes op de grond zien liggen. Erg dapper dat ze langs durfden komen terwijl ik een paar meter verderop aan het werk was en zowaar lieten ze zich ook nog fotograferen. Wat een leuke verrassing!

Foto’s

Nog even een fotoserie zo voor het einde van het jaar.

  • modderlaarzen en overal modder op de tegels (glad bij nat weer!)
  • de onderdelen van de compost’bak’ heb ik maar wat beter vastgemaakt, de boel ligt wel eens uit elkaar na ’n stormpje.
  • de nieuwe appelboom
  • phacelia (groenbemester) komt overal  op
  • de lavatera is, ondanks snoeien, een behoorlijk struik geworden.
  • de dode zonnebloemen geven een ietwat trieste aanblik
  • rucola groeit nog volop
  • prei
  • de gezaaide winterpostelein. Helaas… niks van te zien.
  • de braamstruik heeft de verhuizing overleefd

modderlaarzenmoddertegelscomposthekappelboomphacelialavateratroeprucolapreiwinterposteleinbraamstruik

Bloemenpracht

DSCN7823_rsHet voelt al onwennig als er geen bloemen in mijn huis staan. Wat raak je daar snel aan gehecht zeg! ’t Is heerlijk om ook thuis te kunnen genieten van de bloemenpracht van mijn volkstuin. En het leukste is nog dat ik van veel meer bloemen kan genieten dan alleen mijn gezaaide snijbloemen. De zomerasters zijn alweer uitgebloeid maar van de zinnia’s zijn er nog wel genoeg om wat mee naar huis te nemen. De cosmea die ik begin dit jaar van iemand heb gekregen staan nu volop in bloei. Geen witte en geen roze maar een leuke combinatie van beide kleuren. Van de lavatera heb ik ook maar wat afgesneden, qua kleur staan die mooi bij de rozewitte cosmea. En dan de ijzerhard, lichtpaars, heel fijntjes en met een mooi lange stengel.

Een leuke combinatie, zowel qua kleur als variatie in vorm en hoogte. Voor de komende week heb ik weer wat moois om van te genieten.

En uiteraard ook een bosje zonnebloemen. Deze keer heb ik voor de kleine bloemen gekozen en heb ik een vaas vol roodgele zonnetjes.

Zwaaiende zonnebloemen

Misschien had ik niet moeten schrijven over de te hoog zittende zonnebloemen. Want wat is daar nu mis mee, als het alternatief is dat ze naar beneden komen? Ja, dan kun je er wel makkelijker bij, dat zeker! Maar zoals ze vandaag gevaarlijk boven mijn andere kostbare planten hingen was toch wel riskant. Nog een flinke rukwind en ze lagen plat. Net zoals de vlinderstruik eronder. Of mijn compostbak, de bessenstruik, de zinnia’s of cosmea.

Inmiddels staan er twee weer  overeind, beter ondersteund. De rest heb ik laten zweven, ze vormen geen risico voor andere planten. En twee heb ik gekortwiekt. Toch nog zonnebloemen in huis. En weer wat meer zicht op mijn tuin.

Kapvergunning nodig?

DSCN7221_rs Natuurlijk heel leuk, die prachtige zonnebloemen in mijn tuin, maar daar zie ik thuis niet zoveel van. Dus heb ik er een aantal afgesneden om thuis in een vaas te zetten. Deze zonnebloemen hebben namelijk meerdere bloemen waardoor ik er makkelijk een paar vanaf kan halen.

Er is alleen één probleem: ik kan er niet bij!De bloemen die momenteel open zijn zitten nogal hoog. En daar sta ik dan, met mijn 1.82 naast een zonnebloem van ruim 3 meter.  En ik heb geen trappetje in mijn tuin… Een ladder tegen de stelen (of kan ik het beter stammen noemen?) is ook niet zo’n goed idee want zo stabiel zijn ze niet. Eigenlijk zou ik één zonnebloem moeten ‘oogsten’ zodat ik alle bloemen eraf kan halen. Ik denk alleen dat ik daar een kapvergunning voor nodig heb, zo dik, groot en zwaar zijn ze. Daar heb ik nog niet zoveel ervaring mee. Wat ik er wel van weet is dat het lang duurt voor je er eentje krijgt en dan zijn de bloemen al wel uitgebloeid. In dat geval geniet ik er zo maar van, als ik eens in mijn tuin ben en naar boven kijk. Of ik wacht een flinke storm af in de hoop dat er eentje precies goed valt zonder schade aan te richten. Maar de kans dat deze goed terecht komt is niet zo groot dus ik laat de ondersteunende tegels maar liggen. In ieder geval heb ik een paar bloemen weten te bemachtigen en daar geniet ik elke dag van.

Toentomatentomatentomatentovrat

DSCN7063_rsMijn tomaten beginnen te verkleuren, hoera! De eerste tomaten (van de plant op mijn balkon) zijn al bijna rood genoeg om te plukken. Het heerlijke van de planten zo dichtbij huis hebben is dat je ze zo lang mogelijk kunt laten zitten. Wisten jullie dat voor de supermarkt veel groente en fruit al geplukt wordt voor het rijp is? Het duurt een tijdje voor het in de winkel ligt en nog langer voor het bij de mensen thuis is dus als ze het plukken als het precies goed rijp is, is het overrijp op het moment dat de klant het thuis heeft. Heel logisch dus. Maar dat betekent wel een heel aantal zonuren minder en ook een heel stuk minder smaak. Je zou toch al je groente zelf willen verbouwen?

En nog even een foto van (een deel van) mijn tuin. Kijk eens hoe groot de zonnebloemen al zijn; rechts op de foto is nog net de grootste boom van de buurman te zien.

Uitleg titel: To en Tom aten tomaten, Tom at en To vrat.

compostkooi

DSCN7073_rsHet was eigenlijk helemaal niet de bedoeling om vanavond al aan de slag te gaan met de compostbak, maar ach, als de pallets dan al klaar staan en je toch al bezig bent geweest om de plek plantenvrij te maken, ach, waarom dan ook niet even passen of het misschien zónder boormachine in elkaar gezet kan worden? En ja hoor, geen gereedschap voor nodig. Wel een paar handschoenen, daar kwam ik na de eerste splinter wel achter. Inmiddels ligt er al een berg plantenresten in de bak, of eigenlijk kan ik het beter een kooi noemen want daar lijkt het meer op. Echt mooi vind ik ‘m niet, maar op het moment heb ik er eentje nodig en wie weet maak ik ‘m nog wel mooier als ik wat meer tijd heb. Bovendien zou ’t me niet verbazen als de bodembedekker er een beetje overheen gaat groeien en dan lijkt het ook al een stuk vrolijker.

De zonnebloemen zijn enórm groot. Inmiddels heb ik ze kunnen stutten, met behulp van stapels tegels die ik nog had liggen. Stokken zijn niet sterk genoeg om de ‘stam’ van de zonnebloem staande te houden. Laat staan dat ze voorkomen dat de bloem omwaait bij een flinke wind.

DSCN7066_rsHet was me laatst al opgevallen dat er een paar dode hommels in mijn tuin lagen. Ik vroeg me af of ik daar verbaasd over moest zijn aangezien ook hommels geen eeuwig leven hebben. Maar vandaag ben ik er weer minstens 5 tegengekomen. Wat jammer! Ik vraag me af wat de oorzaak is. En misschien valt ’t vooral op omdat er in mijn tuin ontzettend veel hommels voorkomen door alle bloemen. De lavatera (die ik overigens helemaal niet heb aangeschaft met het oog op hommels of wat voor insecten dan ook) zoemt van de bezige diertjes. Maar ook de zinnia’s en de frambozen worden druk bezocht. Net als het bloemetje wat hiernaast op de foto staat. Het komt uit het bijenbloemenmengsel en ik weet de naam er niet van. In het begin lijkt het heel erg op een soort onkruid wat overal in de tuin groeit, als ik deze niet op een rijtje had gezaaid was ’t niet verder gekomen dan een aantal blaadjes voordat ik het weer verwijderd had. En dat terwijl het een prachtige bloem is, met bijzondere eigenschappen (zie foto hieronder) DSCN7070_rs

Later weer meer.

klei

raketsla
raketsla

De kleigrond doet zijn naam eer aan. Na alle regen van de afgelopen dagen voelt de grond ook echt aan als klei. Vandaag kon ik weer nieuwe plantjes in de tuin zetten in de hoop dat ze de slakkenvraatzucht te boven blijven. Helaas is het plantje van de sierkalebas eraan ten onder gegaan. Inmiddels heb ik daarvan maar weer twee nieuwe gezaaid. Ook een aantal zinnia’s hebben er zwaar onder te lijden gehad. Met wat slakkenkorrels hoop ik ze genoeg bescherming te kunnen geven.

Zonnebloemen, een paar bloemkoolplantjes en nog een plantje bieslook staan nu in de vrije grond. Ook de uitgebloeide tulpen heb ik erin gezet, in de pot zaten ze toch wat krap en dat is niet voor elke bol goed geweest. Hopelijk komen ze volgend jaar allemaal tot volle bloei.

De raketsla moest hoognodig geoogst worden, een aantal planten wilden al gaan bloeien. Vooruit, het is ze gegund en de rest eet ik morgen lekker op.

Mister Worm
Mister Worm

En uiteraard heb ik weer een heel stel foto’s. Een worm heb ik vol interesse gevolgd, zo’n heerlijk grote, dikke, glanzende worm die zijn weg zoekt door de tuin. Het was me een genoegen om hem op de foto te zetten. Geniet maar mee bij een plaatje zegt meer