Een warme winter… tsja… wat moet je daarmee? In principe zou ik nog kunnen tuinieren, ware het niet dat alles zo nat is en het geen seizoen is om veel te verbouwen. De tuin is echter al bijna in de voorjaar-stand. De phacelia is nog niet gestopt met bloeien, evenals de rode roos. De appelboom en rode bessenstruik beginnen alweer uit te lopen. Als h
et nu hard zou beginnen te vriezen kan dat wel eens hun einde betekenen. Ik hoop het niet. Een nadeel van deze warme winter is dat het onkruid maar door blijft groeien terwijl er niemand komt om het in toom te houden of uit te trekken. Al dat groen dat jullie zien aan de voet van de Japanse wijnbes (foto onder) is geen bewust geplante bodembedekker maar weelderig groeiend onkruid. En zo onder de stekelige Japanse wijnbes is het onkruid weghalen zo vervelend… Het was dus niet voor niks dat daar nog wat was blijven vóór de winter. Maar zodra het eerste lentezonnetje weer gaat schijnen zal ik blij zijn dat ik weer wat kan aanpakken in de tuin! 😉 
Categorie archieven: Blog
Homepage
Elk jaar, zo rond de jaarwisseling, werk ik mijn homepage bij. Tenslotte is dat de plek waar nieuwkomers proberen te ontdekken waar mijn site over gaat en dat stukje wil ik graag actueel houden. Hoewel er niet altijd veel aan het artikel veranderd hoeft te worden zorg ik wel altijd dat er weer een stukje bij komt over het nieuwe tuinjaar. En uiteraard komt er een actuele foto op van hoe mijn tuin er op dat moment uitziet. De foto van het vooraanzicht van mijn tuin verandert het hele jaar door. Mocht je tijdens het volgen van mijn blog benieuwd zijn hoe de tuin er dan bijligt: kijk even op de homepage, onderaan staat de meest actuele (vooraanzicht)foto.
Groen afval
Hoewel het niet vriest is er weinig te doen in mijn tuin. Nou ja… ik zou heus wel dingen kunnen doen maar de natte klei werkt niet echt motiverend. Bovendien krijgen bepaalde hobby’s van mij slechts in de winter de kans om er mee aan de slag te gaan en kan de tuin nog wel even wachten. Als het weer wat warmer wordt komen de tuinkriebels vanzelf wel weer.
Toch ga ik met enige regelmaat naar de tuin. Niet vaak, maar de regelmaat is er wel. Ik ben namelijk een actieve afvalscheider en in mijn appartementencomplex is geen mogelijkheid om groen afval in te leveren. Met mijn twee bokashi-emmers die ik inmiddels als simpele ‘groencontainer’ in gebruik heb kan ik het groene afval toch verzamelen zonder dat ik last heb van stank. Echter, een emmer is wel eens vol en zo stap ik dan maar weer op de fiets om de emmer(s) te legen. Best leuk om dan weer even te kijken hoe de tuin erbij ligt ook al veranderd er momenteel niet zoveel.
Ik kwam vandaag weer thuis met een aantal porties verse boerenkool, een vergeten bleekselderij en nog wat witlofwortels. En zo eet ik nog steeds met enige regelmaat groente uit eigen tuin.
Poll
Daar gaat ‘ie dan, de eerste poll! Ik ben heel benieuwd of het gaat werken. Ik kan in ieder geval zelf even aan de slag om het allemaal passend te maken binnen deze site. Jullie kunnen vast jullie stem laten horen 😉 Ik ben heel benieuwd hoe snel de eerst zijn/haar stem uitbrengt!
Verschillende categorieën
Het is jullie misschien al opgevallen dat er wat kleine wijzigingen zijn op de website. Bijna 3 jaar ben ik nu bezig met deze blog en ik merk dat ik met enige regelmaat me graag in een onderwerp verdiep en daar wat over schrijf. Het is dan ook handig om deze blogberichten makkelijk te kunnen vinden, voor mensen die nog eens iets willen nalezen maar ook voor mensen die niet komen voor de blog maar enkel wat informatie zoeken. Het is echter wel eens lastig om de blogberichten te scheiden van de informatieve berichten. Vaak zitten de berichten er een beetje tussenin of is de informatie verdeeld over meerdere berichten.
Nu ik wat langer bezig ben wil ik hierin een scheiding brengen: gezellige babbelverhaaltjes over mijn tuin met een vleugje informatie erin en berichten die voornamelijk informatief zijn. Bij ‘Meest recente berichten’ komt natuurlijk alles langs, verder zit ik nog te dubben of ik in een blogbericht een verwijzing doe naar nieuwe informatieberichten of dat in de blog alle berichten komen en slechts enkele daarvan terechtkomen in ‘bron van informatie’ (waardoor ze op twee manieren te vinden zijn)
Misschien is het dan nu tijd om een poll te beginnen? Ik zal eens op zoek naar een mooie plug-in…
Nieuwe aanwinst
Na mijn verschillende blogberichten over kamerplanten zou je je gaan afvragen of iemand mij nog een plant cadeau durft te geven. Onduidelijke signalen (wel of geen variatie), lage kamertemperatuur, de mogelijk hoge slagingskans bij het stekken, wat voor plantje moet het dan toch worden?
Laatst kreeg ik een plantje cadeau. Er werd me meteen bij verteld dat deze te stekken is want diegene had het zelf gestekt en gaf mij het resultaat. Om mij nog het plezier te gunnen van het stekken waren er juist nog twee kleine takjes in de pot bijgezet zodat ik het proces kon volgen. Deze soort heb ik nog niet en dat is erg leuk. Bovendien hebben zelfs de nog kwetsbare stekjes mijn kamertemperatuur overleefd wat de plant zeer welkom maakt.
De naam is: bougainville. Het is een plant die oorspronkelijk uit Brazilië komt en die hier prima gedijt mits het warm kan overwinteren. Handig, zo’n plant die in de winter gezellig binnen staat en in de zomer mijn balkon komt opfleuren. Voor zover ik weet heeft de soort die ik heb gekregen roze bloemetjes.
Voor wie wat meer wil weten over deze plant valt er genoeg te lezen op internet. Hieronder twee tips:
Verse witlofsalade
Het werd hoog tijd dat ik weer een nieuw bericht zou plaatsen. En gelukkig is er ondanks de winter ook weer genoeg te vertellen. Zowel gister als vandaag kon ik een uiterst verse salade eten door de witlof op zolder te oogsten. Ik at het nog nét niet rechtstreeks vanaf de wortels.
Het zijn prachtige kropjes geworden en ik toon jullie dan ook met enige trots de foto’s van mijn witlof. De geoogste witlof op de foto had ook nog eens amper een stronk waardoor ik er heerlijk veel van kon eten. En ja, het smaakt echt anders dan de witlof uit de winkel. 
Ten eerste is het natuurlijk al veel verser maar ook de smaak is dieper en verfijnder. Wat dat betreft komt het telen van witlof ook komend jaar weer op de planning!
Doorgaans eet ik witlof rauw, als salade met appel, rozijnen en wat slasaus. Eventueel gaan er nog wat walnoten of cashewnoten door. Sinaasappel smaakt er ook prima bij: in partjes door de salade of als versgesperst jus. Begint bij jullie het water al in de mond te lopen? 😉
Tijdelijk geen blog
Niet alleen in de tuin zijn er winterklussen, ook op de blog is dat wel eens handig. Nu er toch wat minder te schrijven is is er wat meer ruimte om achter de schermen wat dingen te veranderen. Het is nog even de vraag of jullie er veel van zullen zien straks (dat hangt er vanaf hoe snel het vordert) maar in ieder geval zijn er de komende week geen nieuwe blogstukjes te verwachten.
Dat betekent dus dat jullie álle tijd hebben om lekker jullie plantjes te vertroetelen! 😀
De kamertemperatuur voor de plant
Ik schreef laatst al wat over het cadeau geven van plantjes. Daar kan ik nog een stukje over schrijven en dan met name over de temperatuur die de plant voor zichzelf wenst. De meeste kamerplanten die in Nederland worden verkocht gedijen waarschijnlijk goed bij een temperatuur van 18-20 graden. Tenslotte is dat vaak de temperatuur bij mensen in huis, al kan het in de zomer natuurlijk een stuk heter worden. Inmiddels ben ik erachter dat er dus prachtige planten te koop zijn die ik met alle plezier wil verzorgen maar die ik een zekere dood tegemoet stuur als ik ze aan zal schaffen. Zo was er eens een Gardenia, ook wel bekend onder de naam Kaapse Jasmijn. Een plantje met groen glanzend blad met heerlijk geurende crème-kleurige bloemen. (beeld bij deze omschrijving nodig?)
Ik koos een plantje uit dat de bloemen nog redelijk in knop had zodat ik extra lang van de bloei kon genieten. Maar helaas… al snel verdorde de ene bloem en de knoppen vielen al af voordat ze zich geopend hadden. Nu komt dit wel vaker voor als een plant van een liefdevolle kweker die de plant verwend met optimale omstandigheden verhuisd via een koude buitenlucht naar een droge kamerlucht. Regelmatig staat de plant al zo krap in de pot dat je deze ook meteen moet verpotten. Dus… ik gaf het nog lang niet op. De plant kreeg extra aandacht, ik zocht wat op over de hoeveelheid water die ik het mocht geven, probeerde het in een andere pot, in een andere vensterbank maar helaas… niets hielp. De plant ging zienderogen achteruit tot deze echt ten dode opgeschreven was.
Ik weet niet precies hoe ik het heb ontdekt, maar ik heb later moeten concluderen dat de temperatuur bij mij in huis, met name in de winter, eenvoudigweg te laag is voor sommige planten. Zo wil een Gardenia minimaal 18 graden en helaas, dat ik een extra trui aantrek zal de plant weinig baten.
Bij het aanschaffen van een plant bedenk ik me dus nog wel een paar keer als ik vermoed dat de plant uit een tropisch of subtropische streek komt, zoals deze Gardenia. Echter… meestal ben ik al verkocht voor ik daar over nagedacht heb. 😉
De olifantspoot met de verkeerde naam
In het leven zijn er bepaalde zekerheden die echter bij het opgroeien weleens onderuit gehaald worden. Eén van mijn zekerheden was altijd: mijn moeder weet alle plantennamen. Bij het ouder worden bleken er ook wel eens planten te bestaan waar de naam niet bij mijn moeder bekend was. Hoe kan het ook anders. Toch deed dat niets af aan mijn vertrouwen in haar kennis.
En toen kwam internet. En met internet kwamen de zoekmachines. En zo ontstond er een barstje in het voetstuk waar ik mijn moeder op had geplaatst. Misschien werd dat ook wel eens tijd want ook moeders weten niet alles, maar ach hè, in sommige dingen blijf je graag geloven.
Het barstj
e ontstond zo: zoals ik gister al schreef heb ik een heleboel olifantspoten, dat plantje dat zijn zaadjes wegschiet en voor talloze nakomelingen zorgt. Nu wilde ik laatst iemand daarvan een plaatje mailen in de hoop deze enthousiast te maken voor één van mijn overvloedige planten. Toen ik echter even snel ‘olifantspoot’ intikte in de zoekmachine, verscheen daar een totaal ‘verkeerde’ plant! Ai! Geschokt keek ik naar de tientallen plaatjes, naar beneden scrollend in de hoop daar toch nog de juiste foto aan te treffen. Maar nee… de olifantspoot ziet er toch echt anders uit dan de vele planten die ik hier in huis heb.
En zo begon mijn zoektocht naar de vulling voor de barst. De juiste kennis weer op de juiste plek brengen en de barst is weer geheeld… 😉
Het valt nog niet mee om de naam van de plant te vinden. Mijn kamerplantenboekje, waar alle moderne, exotische planten niet instaan maar zo’n “olifantspoot die anders heet” waarschijnlijk wel, moet me helaas teleurstellen. Op internet vind ik wel een aantal encyclopedieën met zoekfunctie maar ook daar kan ik de plant niet in vinden. Maar hoe omschrijf je een plant dán? ‘Mooie plant die groot kan worden, een kenmerkende stam heeft, de schaduw goed verdraagt, jarenlang meegaat en zich voortplant door middel van zaadjes?” Ah, ‘zaadschietende kamerplant’ bleek de juiste zoekoptie te zijn. En dan hier de juiste naam voor deze plant:
Euphorbia leuconeura, ook wel bekend als Madagascar juweel. Een andere keer meer over dit juweel van Madagascar dat prima gedijt in de Nederlandse huiskamer.