Kleintje

orchideeEnige tijd geleden heb ik een orchidee weten te redden van de vuilnisbelt. Nou ja, nu maak ik het toch wat dramatischer dan het was. Mevrouw opperde om de orchidee weg te doen omdat deze er zo slecht uitzag en ik vroeg of ik de plant dan mocht hebben om te proberen deze nog te redden. Hó, voordat nu iedereen zijn kwijnende plantjes bij mij voor de deur zet vertel ik graag nog even de rest van het verhaal.

Het ging hier namelijk niet om zomaar een orchidee maar om een orchidee waar ik steeds weer even met verwondering naar moest kijken als ik bij mevrouw was. De orchidee had zich namelijk voortgeplant en wel zo dat op de tak waar de bloemen aan hadden gezeten een nieuwe orchidee begon te groeien, met zijn eigen luchtwortels en bladeren. Dit kleintje heeft zelfs al gebloeid! Ik had het nog nooit eerder gezien en was dan ook vol verbazing toen ik dit hoorde. Inmiddels heb ik het al eens meer van mensen gehoord, al denk ik niet dat het vaak voorkomt.

De moederorchidee lijkt te zijn verdroogd maar als ik de wortels in de  orchideepot zie lijken ze juist verrot. Het is dus even aftasten wat deze plant precies nodig heeft. Ik ben begonnen met een rantsoen. Na twee weken geen water heb ik de plant gedoucht en nu krijgt het één keer per week een badje waar het zijn wortels in mag volzuigen. Ik hoop dat het genoeg helpt, anders zal ik denk ik orchideeën”aarde” kopen, de rotte wortels verder wegsnijden en het zo nogmaals proberen. In ieder geval is de plant ondanks de lange fietstocht door de kou, twee weken zonder water en een droge, koele huiskamer niet verder achteruitgegaan. Dat stemt optimistisch.

Cherry-tomaatjes in januari

P_20160122_163835 De eerste cherry-tomaatjes van 2016 kleuren al mooi oranje. Dát is nog eens een vroege oogst! Of een late, zo zou je het ook kunnen noemen. Deze soort tomatenplant “Sungold”, blijft maar doorgroeien en zo ben ik nu met deel twee van de plant bezig. Ooit topte ik deel één van de plant en zette ik die in het water. Inmiddels is de stek alweer uitgegroeid tot zo’n grote tomatenplant dat de volgende top ook alweer in een vaasje staat. Sterker nog, de plant wil zó graag doorgroeien dat ik drie keer een top eraf moest halen om te voorkomen dat de plant groter zou worden dan de pot toelaat. Wordt de plant te groot dan blijven de tomaatjes veel te klein. Nu de top er alweer een tijdje af is kan ik duidelijk zien dat de plant zijn energie steekt in de groei van de tomaten. En ondanks de vorst buiten en de minimale zonnestralen (ik durf niet eens met zekerheid te zeggen dát deze plant wel zon krijgt) kleuren de tomaten toch oranje. Deze soort hoort trouwens oranje, de eerst zou ik in principe al kunnen eten. P_20160122_164028

De eerst top is al aangeslagen in een potje met aarde, deze twee topjes staan voorlopig nog even in het water maar hebben inmiddels ook al wat kleine worteltjes.

Teeltplan 2016

Het stond al even op de planning, tenslotte is de eerste maand van 2016 alweer bijna ten einde, maar hier is ‘ie dan! Met het teeltplan van vorig jaar (te vinden bij: bron van informatie > teeltplan) ernaast houd ik rekening met de wisselteelt. Waar vorig jaar wortelgewassen stonden komen dit jaar de koolgewassen. De bladgroenten en peulvruchten nemen de plaats van de wortelgewassen in.

Op dit moment heb ik nog niet ontdekt welk soort ik vergeten ben, welke groenten naast elkaar komen te staan terwijl het slechte buren van elkaar zijn of wat op papier prima lijkt te passen maar in de praktijk werkelijk onmogelijk is. Ik hoop het elke keer weer in één keer passend te krijgen maar doorgaans komen de mitsen en maren pas bij het zien van een netjes teeltplan, met mooie kleurtjes, op het moment dat ik denk: hier wil ik niet meer in hoeven krassen!

Ach.. zo gaat dat nou eenmaal. Bovendien, in het teeltplan van vorig jaar heb ik geloof ik maar één aanpassing hoeven maken maar ook daar zag de praktijk er anders uit dan hoe het op papier stond. Ik zaai eens wat meer, heb opeens heel erg zin in een jaar met véél tomaten of laat tot driemaal toe de zaailingen verdrogen. In het begin van het jaar mag ik dan nog de illusie hebben dat het dit jaar wél helemaal volgens plan gaat, maar eigenlijk zijn al die veranderingen en verrassingen juist datgene wat het tuinieren zo leuk maakt. Dus, ik ben benieuwd waar ik dit jaar weer door verrast wordt! teeltplan volkstuin

Vogels lokken

P_20160121_124719Met de komst van de merels deze week heb ik weer nieuwe hoop gevat op het komen van vogels op mijn balkon. Misschien ligt het dan tóch aan de zonnebloempitten en houden ze daar gewoon niet van. Vanmorgen legde ik weer een beetje nieuw vogelvoer op het balkon in de hoop de merels weer te kunnen verwelkomen. Helaas, geen vogel te zien vandaag!

Omdat het losse vogelvoer eigenlijk elke avond weer weggehaald moet worden (datgene wat dan niet opgegeten is natuurlijk) en het nog geen storm loopt met de komst van de vogels, zocht ik naar mijn ‘vogelvoertaartjes’ die ik vorig jaar eens heb gemaakt. En daar zat ook nog wat anders tussen: een wc-rol in vet en vogelvoer gerold. Dat is handig ophangen en op dit plekje, zo onder de theepot, kan er ook geen muis bij komen. De ergste kou is inmiddels alweer voorbij maar de winter nog lang niet, wie weet willen de koolmeesjes of pimpelmeesjes mijn balkon weer eens met een bezoekje vereren…

Een middag gezelschap

Vorig jaar kon ik met de vogelpindakaas menig vogel naar mijn balkon lokken. Dit jaar zitten er zonnebloempitten in en of het daar aan ligt of aan de laat intredende kou, er komt maar geen vogel op af. Maar gelukkig, er is meer te eten op mijn balkon. Zo heeft de merel de oranje besjes van de Vuurdoorn ontdekt. Sterker nog, twéé merels hebben die ontdekt. Vanmorgen voorzag ik al een conflict toen er tijdens het snoepmoment van de ene een tweede merel aan kwam zetten. Merels kunnen hun territorium fel verdedigen. En ja hoor, nadat ze eerst nog even gebroederlijk (of was het meer als bewaking?) naast elkaar hadden gezeten kwam de merel met de feloranje snavel in opstand en jaagde de grotere merel, met P_20160119_125656de donkere snavel weg. ‘Dus dat is ‘mijn’ merel,’ dacht ik toen merel Oranje achterbleef om de besjes op te peuzelen. ‘De oranje snavel is tenminste handig om ‘m te herkennen.’

Of ik vanmorgen de juiste conclusie heb getrokken is nog maar de vraag. Niet lang na het vertrek van Merel Oranje verscheen Merel Donker die me de hele middag gezelschap heeft gehouden. De besjes werden gekaapt, het balkon schoongemaakt en het leek er zelfs even op dat hij aan de achtergebleven witlofwortels wilde beginnen. ‘Ik heb nog wel wat beters voor je,’ mompelde ik richting het raam terwijl ik op een stoel klom om het vogelzaad boven uit de kast te pakken. Voorzichtig deed ik de balkon deur van slot terwijl Merel Donker mij door het raam aanstaarde. Hij bleef zelfs op het balkon toen ik de deur op een kiertje deed. Te laat bedacht ik dat een dier natuurlijk van schrik wegvliegt als je ‘iets’ gooit. Dat het dan het allerlekkerste zaad, speciaal voor Merel was, dat kon hij zo snel niet weten. Weg was Merel Donker.

Gelukkig, waar koolmezen meteen een paar weken wegblijven bij zo’n ongelukkige actie was Merel Donker na een half uurtje alweer terug uit de boom. Gretig pikte hij in het zaad dat op het balkon verspreid lag om erna tevreden op de witte bloempot te gaan zitten.

Wie weet heb ik voor deze winter wel een vriendje gekregen.P_20160119_143524

Site bewerken

De trouwe lezer zal het wel zijn opgevallen dat de vormen en kleuren van deze site op het moment regelmatig veranderen. Dit komt omdat ik op zoek ben naar een passend sjabloon waarin niet alleen de blogberichten overzichtelijk staan maar ook losse informatie makkelijk te vinden is. Gebruiksgemak vind ik belangrijk (ik ben dan ook heel blij met feedback die ik zo nu en dan krijg!) en zelf ben ik dol op mooie kleurtjes. Het thema zoals het nu is vind ik wat aan de witte kant maar ik hoop dat ik daar nog wat van kan instellen. In ieder geval zijn alle ‘lees verder’-links weer in het Nederlands (Wie weet krijg ik ze ooit nog eens in het Fries 😛 ) en volgens mij kun je ook de blogberichten weer achter elkaar lezen, in plaats van steeds één voor één.

Laat het me weten als je iets mist!

Winterse kou

Vorst! Ik was al zo snel ingesteld op ‘een warme winter’ dat ik me er spontaan door heb laten overvallen. Erg? Nou, de mooie dahlia-bollen liggen veilig op zolder en de boerenkool kan juist wel wat vorst hebben. Misschien dat de bloemkoolplantjes wat bescherming nodig zouden hebben? Dat zou ik eerst nog moeten opzoeken (sjonge, het is al januari! Beetje laat, niet?) dus ik hoop maar hard dat ze er tegen kunnen…

Nee, dan de witlofwortels. Vorige week geoogst, netjes op balkon gelegd met de bladeren er nog aan. Na een week kunnen ze dan mooi in een emmer met zand. Dagelijks zie ik ze liggen. Even binnenleggen is zó gepiept. Maar vanmiddag kwam het pas in mij op dat die vást niet tegen vorst kunnen, aangezien wordt aangeraden om ze in te kuilen. O, nee…

De blaadjes zagen er nog groen uit, dat leek nog prima. Toch? Toen ik ze snel even wilde binnenhalen bleek dat schone schijn te zijn. De wortels zaten vastgevroren aan de balkonvloer. Drie kon ik er nog heelhuids afkrijgen, één brak doormidden en de rest heb ik daarom maar laten liggen. Ik weet eigenlijk niet of ze nu nog wel willen groeien. Maar uiteraard ga ik het proberen, ik ben altijd in voor een nieuw experiment!

Winterkost

veldslaVandaag viel het me op dat ik nog vrij wat soorten groente uit de tuin eet. De boerenkool waarvan momenteel een deel in de vriezer ligt, de witlof die ik op zolder kan oogsten, de vergeten bleekselderij waar ik vorige week nog eentje van uit de tuin haalde en prei, die overigens vooral nog in de tuin staat. Ondertussen is de veldsla klaar om te oogsten en heb ik vanmiddag nog pompoensoep gegeten wat ik enige tijd geleden had ingevroren.

Vergeet ik zowaar ook nog dat ik vandaag weer eens heb genoten van mijn droogbonen die ik zo goed kan bewaren dat ik gewoon vergeet dat ik ze zelf geteeld heb. Leuk. En dat in januari!

En… waarschijnlijk kan ik over een week ook weer een cherrytomaatje eten… 🙂

Slakkenvraat

DSCN2096 Nat weer en malse blaadjes, wat wil een slak nog meer? Blijkbaar niets, de slakken zijn helemaal in hun element zo op, onder en in mijn bloemkoolplantjes. Ai…

Elke keer als ik in mijn tuin kom strooi ik wat van die blauwe korreltjes, speciaal voor alle slakken. Heerlijk vinden ze dat en het is het laatste wat ze eten. Maar goed, de rest van de slakken begint vervolgens aan de bloemkool. Ik hoop dat de plantjes de slakkenvraat overleven nu ik waarschijnlijk niet vaak genoeg langskom om wat slakkenkorrels te strooien.

DSCN2095

Takkenhegje

DSCN2093 Het tweede takkenhegje staat er alweer een maand denk ik zo, maar ik had jullie het resultaat nog niet kunnen laten zien. Bij deze. Nu heb ik aan beide kanten van de ‘poort’ een natuurlijke afscheiding. Het hoeft niet hoog, het heeft geen functie, het is vooral voor de sier. Plots is mijn vlinderstruik te klein in plaats van te groot en hebben ook de frambozenstruiken maar weinig snoei nodig vergeleken met de vraag naar de takken. Leuk om zo de takken van struiken uit mijn eigen tuin te gebruiken.

DSCN2084