Klimhortensia

klimhortensiaDaar zit ik dan… in de bibliotheek met een heleboel boeken om mij heen maar geen enkel groen blaadje te bekennen om inspiratie aan op te doen. Mijn laptop moet gerepareerd worden en mijn typsnelheid telt alleen voor een toetsenbord, niet voor een touchscreen. Dus zit ik in de bieb.

Om praktische redenen kan ik me wel voorstellen dat er geen planten staan in de bibliotheek, maar sjonge… er mist hier toch écht wel iets. Groen is rustgevend, planten stralen iets uit van thuis. Of is dat alleen zo voor mensen zoals ik?

Ik zou natuurlijk ook een ‘groen’ boek uit de kast kunnen trekken of wat informatie kunnen opzoeken op het internet maar daarvoor zit ik toch liever thuis op de bank. Dus heb ik gister op mijn balkon foto’s gemaakt om zo in de bibliotheek toch enige inspiratie bij de hand te hebben.

Ik zoek een foto op en kijk naar mijn klimhortensia die alweer haar eerste blaadjes heeft geopend. Het zijn nog maar enkele blaadjes maar de rest van de plant zit barstensvol knoppen. Wat zal dat weer veel groens geven in de zomer! Wat een rust en wat een thuisgevoel zal het uitstralen!

Ik weet genoeg, tijd om naar huis te gaan. klimhortensia

Ongemerkt

vogelvoerDie vogels… wat zal ik ervan zeggen? Vorige week berichtte ik enthousiast dat de vogels tóch wel op mijn balkon kwamen aangezien de wc-rol met vogelvoer al half leeg was. Nog geen dag later moest ik voorzichtig concluderen dat het wel eens leeg kon zijn doordat de wind en regen de zaadjes eraf lieten gaan, gezien de vele zaadjes die op de grond lagen. En vogels zag ik maar niet.

De pot met zonnebloempitten (het plekje waar ik vorig jaar met vogelpindakaas toch heel wat vogels op mijn balkon heb gezien) leken de vogels niet aan te raken. Zouden ze het niet lusten?

Zonet kwam ik tot de ontdekking dat er wel degelijk van de zonnebloempitten wordt gegeten. Er mist een hele hoek uit, dat komt niet van wind of regen. Nu is echter nog de vraag of het vógels zijn die ervan eten of dat er een muisje is dat blij is dat er voor hem gezorgd wordt…

Zelf samenstellen

Een jarige buurvrouw, ik wil graag wat leuks voor haar meenemen maar moet er even over nadenken wát dan precies. Ze houdt van plantjes en vorig jaar had ik een Madagaskar Juweel voor haar meegebracht. De plant gedijt prima en groeit behoorlijk onder haar zorgende handen. Als ik eens langere tijd van huis ben laat ik mijn planten dan ook met een gerust hart achter met haar als oppas. Heerlijk, zo’n buurvrouw met groene vingers!

Het lijkt me leuk om iets te geven voor op het balkon. Maar ja… in februari is het niet echt het moment waarop leuke buitenplanten verkrijgbaar zijn. Struinend over de markt en in bloemwinkels kom ik vooral veel narcissen in knop tegen. Hmm, wel leuk, maar slechts van korte duur. P_20160204_144404

Uiteindelijk kom ik op mijn eigen balkon terecht. Ik vond nog een vierkant metalen bakje met wat gaten erin en besluit het bakje te vullen met wat ik thuis heb. Plantjes die de winter overleefd hebben en waar ze langer plezier van heeft. Er komen wat narcisbollen in en wat kruiden: citroentijm, oregano en nog een klein stekje munt. Om het bakje het hele jaar wat groens te geven stop ik er nog wat bonte maagdenpalm en mos in. Na verloop van tijd zal het een gevuld bakje worden met gele narcissen en roze bloeiende oregano maar op dit moment bevat het alleen maar groen. Wat oranje lampionnetjes moeten de kleur verzorgen.

Ik ben blij met het resultaat. Nu maar naar de buurvrouw om te horen wat zíj er van vindt.

Sla

slaEerlijk gezegd weet ik niet meer waar de slaplantjes vandaan kwamen. Waarschijnlijk had ik ze te laat in de tuin gezet, waren ze te klein en werd het al koud. Hoe dan ook, ik bleef eind vorig jaar nog met een paar slaplantjes zitten en die heb ik buiten in een grote plantenbak gezet. Weggooien ben ik niet zo goed in en ach, waarom zou je het niet proberen?

En zo komt het dat, ondanks wat vrieskou, er in februari nog steeds slaplantjes op mijn balkon groeien. Terwijl de witlof aan het balkon vastgevroren was, heeft de kou de slaplanten waarschijnlijk niet bereikt doordat ze hoger staan en niet op een koude betonvloer liggen. Het lijkt er overigens wel op dat de kou ervoor gezorgd heeft dat de slaplanten niet als een traditionele krop sla groeien maar wat rare vormen aannemen.

Hoe zou ‘koud gegroeide sla’ eigenlijk smaken? Ik zal nog maar een tijdje geduld hebben dan heeft de sla mooi nog wat tijd om verder te groeien. Met een beetje geluk eet ik sla op een tijdstip waarop ik normaal gesproken pas de eerste slazaadjes in de grond stop. En dat zónder gebruik van een kas.

Waar het hart vol van is…

… daar stroomt de mond van over. Niet alleen op mijn blog heb ik het voortdurend over mijn tuin, plantjes, natuur en groen, ook ‘live’ is het een veel voorkomend onderwerp van mijn spraakwaterval. Ik doe het niet bewust, het is iets waar ik gewoon erg enthousiast over ben. Op deze manier ontdek ik of andere mensen enthousiast zijn over tuinieren of komen mensen naar mij toe als ze vragen hebben over een kwijnende kamerplant, het zaaien van groenten of de naam van die ene plant. Heerlijk vind ik dat!

Vandaag ontdekte ik nog een voordeel van praten waar je hart vol van is. Iemand had een serie spaarpunten voor mij bewaard waarmee ik een gratis fruit- of kruidenplant kan bestellen. Zij deed er niks mee. Ik kan me zoiets bijna niet voorstellen natuurlijk maar ben er maar al te blij mee! Dat wordt naar hartenlust rondneuzen. Met tegelijk het gevaar dat ik weer veel te veel leuke dingen zie en het niet bij één plant blijft 😉P_20160201_153138

Voorjaar op het balkon

narcisEnthousiast schreef ik een stukje over het voorjaar in huis halen. En nog geen dag later zie ik dat het voorjaar op mijn balkon is uitgebroken: de eerste narcis bloeit! En dat al in februari. Het is trouwens bij lange na niet de eerste narcis die ik zie bloeien want ik heb er al tientallen gezien in de tuintjes bij mij in de buurt. Inmiddels is het wachten op de eerste krokus en het zou me niets verbazen als die ook al ergens gesignaleerd zijn…

Als je aandacht hebt voor de natuur zal je ontdekken dat geen jaar hetzelfde is. En dat maakt het juist zo boeiend!

Het voorjaar in huis

Zoals ‘Lijn’ in haar reactie op ‘heimwee’ al aangeeft is het een heel goed moment om op dit moment bloembollen te kopen om het voorjaar vast in huis te halen. Terwijl je bij de bloemist zomaar 7 euro betaalt voor een potje met wat mos en zes bijna bloeiende narcisbollen, kun je voor hetzelfde geld in de tuincentra een hele bak mos en dertig narcisbollen kopen. Het is misschien een beetje overdreven om zo massaal het voorjaar in huis te halen, maar het geeft maar aan dat met een beetje creativiteit je zelf ook een mooi voorjaarsbakje kunt maken. In huis is het warm genoeg om de narcissen vlot te laten groeien. Bovendien is het veel leuker om het proces vanaf de kale bol tot de bloeiende narcis mee te maken dan het al kant-en-klaar mee naar huis te nemen en na 3 weken de uitgebloeide narcissen alweer buiten te moeten zetten.

Hyacinten Ik heb het dit jaar helemaal gemakkelijk. Iemand anders kocht voor mij al een voorjaarsbak, een mooie glazen pot met mos en drie hyacintenbollen. Inmiddels komen de bloemen al uit en nog even en ik zal ze waarschijnlijk om hun sterke geur verbannen naar de badkamer. Tot die tijd geniet ik ervan tijdens het typen van mijn blogstukjes en gebruik ik het ter inspiratie voor, jawel, dit blogstukje!

Plant een boom

Over het planten van een boom las ik eens een mooi gezegde waar ik altijd weer aan moet denken als ik overweeg een nieuwe (fruit)boom te planten:

Het beste moment om een boom te planten was twintig jaar geleden,

het één na beste moment is vandaag.

Twintig jaar gelden kon ik nog geen bomen planten en had ik ook helemaal geen tuin om een boom in te planten. Maar inmiddels wel en er staan al twee appelboompjes in mijn tuin, een perenboom en een pruimenboom. Wat dat betreft: hoe eerder hoe beter want voor een boom vruchten geeft kan best een tijdje duren. Mijn perenboom plantte ik in mijn eerste volkstuinjaar en heeft inmiddels 2x vrucht gegeven. Het tweede jaar 2 peren en het derde jaar 1 peer. Wat dat betreft was twintig jaar geleden wel een mooi moment geweest om die boom te planten 😉

appelboomVoordat je maar snel een boom in je tuin zet is het wel handig om eerst eens uit te zoeken hoe groot de boom gaat worden. Over 5 jaar een boom moeten kappen omdat de boom ‘buiten de regels’ groeit is wel erg jammer natuurlijk! En wat tegenwoordig gelukkig ook kan is een boom komen die al hetzelfde jaar, of het jaar erop, vruchten geeft. Lang leve de (fruit)boomtelers. Mijn terras-appelboom gaf het eerste jaar meteen al 6 flinke appels. Zo kan het dus ook!

En dan nu weer een nieuwe poll: welke boom zou jij willen planten?

Onzichtbare vogeltjes

P_20160128_154428Ze komen, de vogels! Na het weekend was er duidelijk aan mijn ‘voerrolletje’ gegeten dus deze week zat ik steeds vol verwachting te kijken of ik koolmeesjes op mijn balkon zag. Eén keer zag ik er eentje maar die zag mij eerder en vloog snel weg. Het voer had het nog niet eens bereikt. En verder… helemaal niemand.

Toch lijkt het alsof de meesjes mijn voer nog steeds bezoeken want er is flink wat opgegeten. Andere momenten dat ik ze zag was meestal ’s ochtends, het zou zomaar kunnen dat ik ze misloop omdat ik niet thuis ben. Al heb ik vooral het gevoel dat er onzichtbare vogeltjes voor mijn neus alles opeten terwijl ik hard mijn best doe om ze te zien. Je zou zeggen: ‘Het gaat erom dat de vogeltjes wat te eten krijgen, nietwaar?’ Maar ik zal maar eerlijk toegeven dat ik ze eigenlijk vooral voer omdat ik het zo leuk vind dat ik ze dan van dichtbij kan bekijken. Wat dat betreft is een warme winter toch heus een nadeel.

Het voordeel er echter van is dat ik vandaag heerlijk in het zonnetje heb gezeten, mijmerend over het lenteweer dat plots heel dichtbij voelde!

Heimwee

Ik heb heimwee. Heimwee naar het voorjaar, heimwee naar de zomer en vooral: heimwee naar de tuin. Ik verveel me allerminst, er zijn zoveel dingen waar ik in de zomer niet aan toe kom en in de winter heerlijk van kan genieten, maar och… wat zou ik toch graag een middag lekker tuinieren! Afgelopen maandag begon het ontzettend te kriebelen maar had ik er helaas geen tijd voor. Het was zulk heerlijk weer dat ik de tuin al in haar volle lentekleuren voor me zag. Maar het is echt nog winter. De kleigrond is nat en zompig en de tuin kaal. Ergens staat nog wat boerenkool en her en der nog wat prei.

Ondertussen bereid ik thuis al wat dingen voor voor het komende tuinseizoen. Het teeltplan ligt weer klaar, de helft van de benodigde compost ligt klaar op zolder. Mijn bestelde zaden zijn inmiddels binnen, ik hoef ze alleen nog maar op te halen. Het heeft geen haast, al is het natuurlijk leuk om de zakjes in handen te hebben en te dromen over een ruime oogst. Nog een paar weken wachten en dan kan ik het eerste weer gaan zaaien. Binnen, op de vensterbank.