Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Gelei-soep

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

Aaraardpeersoepdpeer… tsja, wat maak je daar eigenlijk van? De ‘proef-aardpeertjes’ heb ik toen door de soep gedaan. Ze waren al wat rimpelig en zacht geworden, het leek me niet meteen een goed plan om daar nog veel bijzonders van te maken. Maar dit keer, met mijn mooie verse, stevige aardperen wilde ik iets maken waarna ik tenminste een idee zou hebben van de smaak van deze knol.

Het is soep geworden. En om te kunnen kennismaken met de smaak heb ik er bewust niet teveel andere ingrediënten in gedaan. Het resultaat: een gelei-achtige soep, het deed me een beetje denken aan half doorzichtige gelatine. Niet meteen een lust voor het oog. De meeste recepten die ik was tegenkomen voegden er dan ook room toe maar dat wilde ik niet. Ik moest concluderen dat de aardpeer niet een uitgesproken smaakt heeft. Velen combineren het met pastinaak, Parmezaanse kaas, room, nootmuskaat en/of prei.

Mijn soep bevatte aardpeer, prei, nootmuskaat en peper en zout. Wat mij betreft toch wel een minimum aan ingrediënten. Het soepje smaakte wel maar ik was er niet enthousiast over. De volgende keer wil ik er wat meer werk van maken nu ik weet dat de smaak niet van de aardpeer zal komen. Ik zag nog een lekker recept met kerrie. Binnenkort dus maar weer eens naar de tuin om te oogsten.

Aardpeer

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

aardpeerBij het maken van mijn teeltplan voor 2016 pakte ik mijn oude teeltplan erbij. De vaste planten kon ik meteen weer invullen en zo schreef ik gedachteloos de aardpeer op het nieuwe teeltplan. Even later staarde ik er verbaasd naar. Aardpeer? Dat had ik nog helemaal niet gegeten en het staat al een jaar in mijn tuin. Het was juist hierom dat ik het graag in mijn tuin wilde: ook in de winter uit de tuin kunnen eten. De winter is al vergevorderd, de plannen voor het nieuwe seizoen worden volop gemaakt en de aardpeer… die zit nog in de aarde.

Afgelopen zaterdag was ik in mijn tuin en ik begreep een beetje beter waarom ik de aardpeer glad vergeten was. De plant was afgestorven en je zag enkel nog een dode tak liggen. Geen wonder dat ik er niet aan dacht om de aardpeer te oogsten. Maar daar kwam verandering in! Om het mezelf niet te moeilijk te maken begon ik met vier stuks. Een onbekende knol, zoiets laat ik vaak een tijdje liggen terwijl ik bedenk dat ik een recept moet opzoeken. Van vorig jaar, toen ik een paar knolletjes kreeg om te proberen, weet ik nog dat ze snel verouderen en je ze toch wel in een paar dagen moet nuttigen. Inmiddels zijn deze knolletjes verorberd, morgen een foto van het gerecht.

Sprietjes in de vermiculiet

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

zaaien vermiculietOndanks het hele verhaal dat ik heb geschreven over vermiculiet was ik toch nog een beetje aan het twijfelen. Hoe kan een zaadje zo tussen de “steentjes” ontkiemen en willen groeien? De beste manier om die twijfel weg te halen is om het eens te proberen. Dus zette ik de (fijne) vermiculiet te week tot het zich volgezogen had met water. Vervolgens maakte ik een laag van een paar centimeter in een plastic bakje, duwde het aan en duwde wat zaadjes in dit witte spul. Een plastic over het bakje om het vochtgehalte op peil te houden, een theedoek erover om het donker te maken en afwachten maar…

En zowaar… ja hoor, de eerste zaadjes zijn ontkiemd! Jullie zullen even goed moeten kijken naar de foto (op de foto klikken maakt ‘m groter) maar ik kan minstens vijf ontkiemde zaden vinden.

Vermiculiet II

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

vermiculietGister schreef ik al wat over vermiculiet. Inmiddels heb ik het eerste in gebruik genomen om in voor te zaaien. Het boek ‘de Makkelijke Moestuin’ beschrijft echter ook hoe je dit kunt gebruiken om het hele jaar door in te tuinieren. In dat geval gebruik je het in het mengsel van turfmolm, compost en vermiculiet. Hoewel je voor beide vermiculiet nodig hebt, is het niet precies hetzelfde wat je gebruikt. Zo heb je voor het zaaien fijne vermiculiet (F2. 0-3 mm) nodig terwijl je in de moestuin gebruik maakt van de grove deeltjes (M3, 0-5 mm).

Het bakje wat ik vorig jaar van een andere tuinder kreeg bevatte het fijne van het mineraal. Maar het lijkt me leuk om op mijn balkon een bak te maken met de vruchtbare mix om eens uit te proberen of het nu echt zo fantastisch werkt zoals in het boek beschreven wordt. Dus ging ik op zoek naar een verkooppunt van vermiculiet.

Op de website www.makkelijkemoestuin.nl staan alle locaties aangegeven waar je dit spul kunt krijgen. Het zijn veelal particulieren die het in grote hoeveelheden aanschaffen en dit doorverkopen maar ik heb het geluk dat ik bij de Intratuin in de buurt terecht kan. Dat betekent ruime tijden om het op te halen. Op de meest regenachtige dag van deze winter vertrok ik op de fiets om een half uur naar de Intratuin te fietsen. Wonderwel vond ik het nog heerlijk ook 😉 Ik had geluk, er was nog net een beetje. Het schijnt nogal populair te zijn en vliegt de deur uit. Ik had verwacht met een variant op de 40-literzak compost de deur uit te gaan, maar het waren slechts kleine zakjes: 6 liter per zak. Dat is maar vast in huis. Nu kan ik aan de slag met een bak waarin ik wil gaan kweken of het gereed maken van bestaande bakken door het te vullen met het vruchtbare mengsel.

Voor wie geïnteresseerd in dit bijzondere mineraal: er is nog veel meer over te lezen op de website www.makkelijkemoestuin.nl. Er is daar ook een interessant filmpje te bekijken over hoe de vermiculiet gebruiksklaar gemaakt wordt, het ziet er werkelijk uit als het maken van popcorn 😉 Of kijk eens op de site van het bedrijf dat de vermiculiet klaarmaakt: Pull BV

Vermiculiet I

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

vermiculietZoals beloofd nog wat meer uitleg over vermiculiet. Tot een jaar geleden had ik er nog nooit van gehoord. Vorig jaar liet een andere tuinder mij ermee kennis maken en het woord was ik gemakkelijk weer vergeten. Ik kreeg een bakje van haar mee om het eens uit te proberen maar eerlijk gezegd wist ik niet zo goed hoe ik het aan moest pakken. Tot ik het boek ‘de Makkelijke Moestuin’ ging lezen en opeens ontdekte wat voor bijzonder spul dat vermiculiet eigenlijk is.

Vermiculiet is een mineraal dat heel licht is (qua gewicht), licht doorlaat én goed vocht kan vasthouden. Het vocht wordt weer langzaam afgegeven, wat ideaal is voor planten natuurlijk! Daarnaast zit er ook lucht in, wat belangrijk is voor de wortels van de planten. Die houden niet alleen van water en voedsel maar ook van zuurstof om te kunnen groeien.

Om te zaaien heb je in feite alleen maar vermiculiet nodig: bij het ontkiemen van de zaadjes is nog geen voedingsstof nodig (deze zit in het zaadje zelf) maar vooral wat vocht en een goede temperatuur. Waar het bij het zaaien nogal snel misgaat is dat de aarde teveel is uitgedroogd (waardoor het net ontkiemde zaadje verdroogt) of dat de aarde te nat is (waardoor het zaadje verrot). Bij vermiculiet kun je dit beter regelen omdat het mineraal zelf het vocht vasthoudt en langzaam afgeeft.

Aangezien het voorzaaien bij mij grotendeels gebeurt in de late winter/het vroege voorjaar in de woonkamer is juist het op peil houden van het vochtgehalte bij mij nogal eens een probleem. De lucht in de woonkamer is erg droog en zuigt bijna het vocht uit de aarde weg. Na het lezen van het boek was ik dan ook erg benieuwd hoe dit voorzaaien zou gaan met behulp van vermiculiet. Hoewel het nog wel erg vroeg is, ben ik toch maar eens aan het experimenteren geslagen. Tenslotte heb ik binnenkort een kas in mijn tuin staan waar ik de vroeg gekweekte planten heen kan brengen om ze te bevrijden van de droge lucht in de woonkamer.

 

Makkelijke moestuin

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

makkelijke moestuinEen makkelijke moestuin, wie wil dat nu niet? Dat dacht Jelle Medema ook en hij heeft over zijn manier van makkelijk moestuinieren een boek geschreven. Nu heb ik er geen problemen mee dat ik veel werk heb van mijn moestuin aangezien een hobby nooit lang genoeg kan duren, maar ik was wel benieuwd naar het boek. En ik kan het jullie zeker aanraden! Helemaal mensen die eigenlijk wel eens wat eigen groenten zouden willen verbouwen maar niet zo goed weten hoe ze het moeten aanpakken en tegen het vele werk aanhikken.

In het kort houdt de Makkelijke Moestuin in dat je een speciale combinatie gebruikt van turfmolm, compost en vermiculiet om in een vierkante bak je groenten in op te kweken. De bakken van één vierkante meter zullen velen inmiddels wel bekend voorkomen, ik zie ze steeds meer om mij heen verschijnen. De kleine bak maakt de moestuin overzichtelijk en je kunt overal makkelijk bij. Het mengsel van turfmolm, compost en vermiculiet is een zeer vruchtbaar mengsel wat ook nog eens veel vocht kan vasthouden waardoor je in verhouding veel minder aarde nodig hebt om de groente te laten groeien. In het boek wordt stapsgewijs beschreven hoe je het starten van zo’n moestuinbak aan kunt pakken en waar je tegenaan kunt lopen. Leken zullen (op het woord vermiculiet na) niet struikelen over ingewikkelde tuintermen want alles wordt heel duidelijk beschreven. Maar ook voor actieve tuinders is het een leerzaam boek.

Morgen vertel ik wat meer over vermiculiet, dat woord dat doet denken aan vermicelli maar toch totaal wat anders is.

Bijna een jaar rond

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

cherrytomaat, sungoldNog steeds kan ik, slechts zo nu en dan hoor, wat cherrytomaatjes eten. Deze week at ik er weer vier van de plant in de vensterbank. Hoelang de plant het nog volhoudt is nog even de vraag. De bladeren vertonen kale plekken, ik vermoed dat de voedingsstoffen in de aarde opraken. Dat je kamerplanten geen voeding hoeft te geven in de winter telt natuurlijk niet voor zo’n tomatenplant die er überhaupt niet hoort te zijn in de winter. Echter is het doseren van plantenvoeding voor één plant nogal lastig met tot gevolg dat ik het maar helemaal niet doe 😉

Ik heb overigens alweer een record gebroken, vorig jaar at ik de laatste tomaat in januari, als ik het goed onthouden heb.

knoflookBehalve de cherrytomaten eet ik ook nog steeds de knoflook uit eigen tuin. Deze week haalde ik echter de allerlaatste van de zolder. Een prachtige dikke! De nieuwe knoflook staat allang in de tuin maar zal ik pas in mei/juni kunnen oogsten. Komend jaar wil ik op twee momenten in het jaar knoflook gaan planten. Het kan namelijk in het voorjaar en in het najaar en tot nu toe deed ik het alleen in het najaar. Vorig jaar had ik zoveel bollen dat het me voorlopig wel genoeg leek. En ik kwam inderdaad een heel eind. Dit jaar nog één keer knoflook in de winkel kopen, daarna hoop ik zelfvoorzienend te zijn 🙂

 

Uitvlieger

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vorig jaar heb ik heel wat rupsen gered van de dood. Terwijl ik ze in een glazen P_20160204_144549bak in huis bloemkoolbladeren voerde, verpopte de één na de andere rups zich tot een cocon. Twee weken later kon ik de meeste koolwitjes in de glazen bak verwachten en ik heb er heel wat de vrije natuur in mogen laten gaan. Echter, hoewel ik me heel nobel voelde bij het redden van deze rupsen, ontdekte ik na enige tijd ook de nadelen ervan. Ingrijpen in de natuur loopt niet altijd goed af. Enkele vlinders kwamen gehandicapt uit hun cocon nadat de bak buiten had gestaan en later weer binnen. Het grote verschil in temperatuur heeft ze geen goed gedaan. Ik nam me meteen voor dat nooit weer te doen.

Maar toen werd het kouder en niet alle vlinders waren uit hun cocon gekomen. Sommige soorten en sommige generaties van soorten overwinteren in cocon. ‘Maar… als ik dit witte bakje nu zomaar buiten zet, zijn al die coconnetjes dan niet veel te kwetsbaar?’ vroeg ik me af. ‘Een rups zal zelf vast beschut plekje zoeken om een cocon te spinnen, in plaats van zo’n kaal wit bakje.’ Niet goed weten wat ik moest belandde de bak op zolder, waar het een stuk koeler is dan in de woonkamer, in de hoop dat ze zo de winter konden overleven. Weer bedacht ik me dat het toch wel lastig is om het goed te doen als je ingrijp in de natuur. Regelmatig keek ik in de bak op zolder. Dat ik dit niet vaak genoeg deed ontdekte ik toen er plotseling 3 dode vlinders in de bak zaten. Ai… Opeens voelde ik me helemaal niet zo’n nobele rupsenredder maar meer een wrede vlindermartelaar.

Momenteel staat het witte bakje buiten. Ter beschutting staat een glazen bak er omheen om de wind en regen tegen te houden, open genoeg om de vlinders de vrijheid te geven. Ik hoop dat er toch nog vlinders overleven.

P_20160207_131352Afgelopen zondag werd ik verrast door wat gefladder tijdens het koffiedrinken. Een geelwit vlindertje vloog naar de lamellen en kroop daar in alle rust overheen. ‘Huh? Is er een dode vlinder weer tot leven gekomen?’ was het eerste wat ik mij afvroeg. Maar nee, daar leek het niet op. En de bak met vlinders stond buiten. Hoewel ik wel net op mijn balkon bezig was geweest, kan ik me bijna niet voorstellen dat de vlinder toen naar binnen is geglipt. Maar binnen was geen cocon, voor zover ik weet. Het zal altijd een raadsel blijven. Maar de vlinder heb ik maar snel weer aan de natuur overgeleverd.

Uw bestelling staat gereed

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Hoera! De bestelling van de zaden via de volkstuinvereniging is afgehandeld en iedereen kon zijn zaden ophalen. Aangezien het natuurlijk niet zo druk is op de tuinen en ik naar het andere complex moet was het voor mij even zoeken naar een geschikt moment. Tenslotte is het ook vervelend om voor niks erheen te fietsen. Ik wist dat er op een zaterdagmorgen altijd mensen zijn, maar ja, laat ik nu op een zaterdagmorgen doorgaans heel andere plannen hebben. Ik waagde de gok op een zaterdagmiddag en had geluk. En zo kon ik vol vreugde mijn pakketje ophalen en thuis uitpakken. Weer een stukje dichterbij het nieuwe tuinseizoen!

De nieuwe aanwinst bestaat uit:

  • plantuien, zowel geel als rood
  • IMG-20160206-WA0001(bijna) natuurvriendelijke slakkenkorrels (alleen schadelijk voor de slakken)
  • zaad voor courgette
  • zaad voor pompoen nootmuskaat en kleine oranje pompoenen.
  • zaad voor paprika’s
  • zaad voor die overheerlijke cherrytomaten Sungold die ik afgelopen jaar voor het eerst probeerde.
  • zaad voor winterpostelein
  • zaad voor Kamille (vast goedkoper dan die vele pakjes kamillethee die ik tegenwoordig aanschaf)
  • zaad voor ‘Suzanne met de mooie ogen’, een snelgroeiende één-jarige klimmer met witte en gele bloemen met donker hart.

De reden dat ik dit jaar zaad heb besteld voor pompoenen en courgettes is dat ik het afgelopen jaar merkte dat het zaad dat ik zelf gevangen had uit mijn eigen oogst toch niet zo goed werkte als zaad van een kweker. Ik vermoed dat de reden daarvoor is dat in een volkstuin met veel verschillende soorten planten bij elkaar in de buurt er veel meer kruisbestuiving plaatsvind. De groene pompoenen die ik zo had bevatten zaad waar uiteindelijk oranje pompoenen groeiden. Grote pompoenen in plaats van de kleintjes die ik graag wilde. Best kans dat de pompoenen uit de winkel zuiverder zaad bevatten dan de pompoen uit eigen tuin. Dat valt nog eens uit te proberen. Maar dit jaar ga ik liever voor zekerheid.

Het groen in de supermarkt

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Als ik door een tuincentrum wandel zie ik om mij heen allerlei verleidingen. Prachtig bloeiende planten die erom vragen om gekocht te worden. En ik wil maar al te graag mooie planten in huis, een perfecte combinatie toch?

Was het maar zo makkelijk! Niet alleen mijn portemonnee klaagt als ik me weer eens heb laten gaan, ook mijn vensterbank raakt steeds voller en vooral als ik in het voorjaar de hele vensterbank vul met voorgezaaide groente zorgt dat nogal eens voor problemen. Maar goed, weten wat je valkuil is, scheelt al een heleboel. Elke keer als ik een tuincentrum binnenga houd ik mezelf voor dat ik niet zomaar wat moois kan gaan kopen en bedenk ik of ik dit keer wel of niet iets mag aanschaffen om mijn (opeens dan heel leeg lijkende) vensterbank mee te sieren.

gerberaMeestal werkt deze aanpak heel goed en daar ben ik trots op. Zo wordt het nog leuker om die ene keer wél wat moois te mogen uitzoeken. Deze aanpak werkt vooral als ik me ervan bewust ben dat ik weer in de verleiding kom. Bij de ingang van een tuincentrum bijvoorbeeld.

Echter dwalend door de Lidl ben ik me er totaal niet van bewust. En zo liep ik daar laatst op zoek naar de eieren. Ik zwiepte mijn karretje de hoek om en stond ook in oog met mijn lievelingsplant de Gerbera, prachtig in bloei in mijn lievelingskleur oranje-geel. Het lukte me nog om mijn impuls in bedwang te houden en de eieren te bereiken maar op de terugweg was mijn verdediging al afgebroken. Er stonden nog maar twee planten, waarvan één Gerbera. Daarbij waren ze voor de helft van de prijs. De Gerbera thuis is alweer tijden uitgebloeid, bovendien bloeit die roze en dat is toch heel wat anders. Het was alweer lang geleden dat ik iets nieuws kocht. O, en ik mis mijn tuin op dit moment héél erg.

Nou, jullie raden het al: meer dan genoeg redenen voor de aanschaf van dit prachtige plantje! En als ik thuis zit te koffiedrinken met het zicht op een mooi bloeiende Gerbera middenin de winter, dan ben ik eigenlijk vooral blij dat ik me weer heb laten verleiden… 😉