Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Nieuwe plantjes

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Het is niet gek als mensen zo rond mijn verjaardag op het idee komen om mij te verblijden met een plantje. En natuurlijk vind ik dat altijd leuk! Maar… wat voor plantje is dan geschikt? Niet dat ik veeleisend ben hoor, ik vind alle plantjes leuk, maar ik kan het me voorstellen dat iemand dan graag wat speciaals wil geven. En waar houd ik eigenlijk van, als het om plantjes gaat?

Om het een ander nog eens flink lastig te maken zend ik daarbij nogal tegenstrijdige signalen uit. Zo houd ik van wat variatie en, als ik zelf mag kiezen, neem ik het liefst een plantje in huis dat ik nog niet heb. Desondanks heb ik toch zo’n 18 Olifantspoten in huis, variërend van 3 cm tot bijna een meter hoog.

Dat heeft te maken met het niet willen weggooien van planten. Als een plant ziek is (nadat ik uiteraard er alles aan gedaan heb om ‘m beter te maken) of dood lukt het op den duur nog wel, maar die gezonde planten… die gooi je toch niet weg? Het probleem is dus vooral als planten te stekken zijn of zaad produceren. Een volwassen Olifantspoot geeft op een productieve dag wel 10 zaden die altijd ergens in de kamer terecht komen. Je zou denken: wat een bende, maar nee hoor, de zaadjes worden netjes in een bloembak gedeponeerd en je hoeft er niet meer naar om te kijken. Jullie begrijpen wel waar al die Olifantspoten vandaan komen.

Je kunt er nog zo van overtuigd zijn dat een plant niet valt te stekken, ik ga het tóch proberen. Want er is niets leuker dan een plant te vermeerderen. En als ik eenmaal weet hoe het moet…

Ik denk dat het beste advies is om een plantje te kiezen dat je zelf wel zou willen krijgen. De kans is namelijk groot dat ik na enige tijd de plant zoveel heb vermeerderd dat je er eentje cadeau krijgt.

Groen, groener, groenst

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Het kan niemand in mijn omgeving ontgaan dat ik gek ben op plantjes. Dat levert soms aparte gesprekken op. Vooral het móment van het gesprek. Zo is het me meer dan eens overkomen dat er iemand op bezoek kwam en het gesprek ongeveer als volgt verliep:

Bezoek: ‘Hoi!’

Ik: ‘Hoi! Welkom, kom binnen.’ Ik neem een jas aan en laat het bezoek de woonkamer binnen.

Bezoek: ‘Zeg, ik heb twee plantjes en die doen het nog steeds.’

Ik: ‘O, joh, leuk! Wat voor plantjes zijn het?’

Bezoek: ‘Eh… nou eh… weet ik niet, beetje van die groene. Ze waren bijna dood maar mijn moeder kwam langs en die heeft ze weer water gegeven.’

Ik: ‘Aha…’ Wil die ander nou over plantjes praten? Eerlijk gezegd klinkt het nou niet alsof dat een hobby is… ‘Koffie?’

Bezoek: ‘Ja graag. Hoe gaat het trouwens?’

(…)

Na een paar van zulke situaties begon het tot me door te dringen dat het vermelden van het aantal planten in eigen huis komt door de groene weelde in mijn woonkamer. Voor mij is al dat groen normaal maar de meeste mensen hebben blijkbaar niet zoveel planten tegelijk in huis. Grappig, dat mensen aan hun eigen planten gaan denken als ze bij mij binnenkomen. Als sommigen die planten op dat moment ook nog even water konden geven zouden er waarschijnlijk heel wat meer planten overleven…

Een bloeiende plant

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

gerberaMijn Gerbera bloeit! En ja, dat is zeker nieuws dat het vermelden waard is. Ik heb het plantje namelijk niet kort geleden gekocht en doorgaans is dat het enige moment dat het plantje bloeit. Erna, nadat ik overigens erg van de mooie bloemen heb genoten, krijgt de plant luis. Hoewel ik de plant regelmatig aandacht geef, met name met de plantenspuit met afwasmiddel, is het daarna meestal afgelopen met de pret. Dit jaar heb ik erg veel last van luis bij mijn planten en is het dus helemaal bijzonder dat de ik plant niet alleen luisvrij maar ook nog weer in bloei heb gekregen. In de zomer heeft het plantje een paar maanden buiten gestaan en ik heb het idee dat dat erg goed voor ‘m is geweest. Inmiddels staat de Gerbera alweer een hele tijd binnen, is het nog steeds luisvrij en kan ik sinds een paar dagen genieten van de roze bloem.

En voor het geval het nog steeds niet duidelijk is waarover ik toch zo verheugd ben: de Gerbera is één van mijn lievelingsbloemen 🙂

Heel veel stekjes

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN0752De Japanse wijnbes kan nogal weelderig groeien. Om te voorkomen dat de takken alle kanten op gaan maak ik ze doorgaans met een boogje vast aan een pvc-buis. Eigenlijk zou zo’n systeem als die ik bij de frambozenstruiken heb handiger zijn: wat palen in de grond en een waslijn erlangs spannen. Zo groeien de takken mooi recht en kun je er makkelijk bij met oogsten. Als je tenminste wel tijdig de takken aan de lijn vastmaakt, anders helpt het niets. Maar goed, tot nu toe doe ik het altijd provisorisch met wat pvc-buizen die ik in de grond heb gestoken. En dat gaat nog best. Deze keer heb ik de takken wat te enthousiast naar beneden gebogen: elk uiteinde van de tak dat de grond raakte heeft zich gesetteld en is gaan wortelen. Zo heb ik nu een heleboel stekjes van de Japanse wijnbes.

Natte kleigrond

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

In het najaar kom ik steeds minder in mijn tuin, maar zo nu en dan wil ik er toch weer even heen. Om nog wat te oogsten of om enkel te genieten van dat stukje grond dat ik mag bewerken. Zo ook gister. Een vrije zaterdag is bij uitstek het moment om weer eens te tuinieren. En voor de winter zijn er nog genoeg klussen die gedaan kunnen worden dus vervelen hoef ik mij niet.

De klus die in ieder geval moet gebeuren stel ik het liefste uit. Het gaat om het graven van een geul waarin ik het worteldoek verder kan leggen rondom de frambozenstruiken. Ik ben al op de helft of misschien beter gezegd: nog maar op de helft. Het is namelijk een grote klus en aan het eind van de klus is het resultaat ook nog eens onzichtbaar. Maar goed, dat moet nog eens gebeuren. Gister heb ik lekker wat anders gedaan. Terwijl ik op mijn blog schrijf dat je vooral niet teveel moet opruimen in je tuin voor de winter, ga ik vervolgens zelf lekker takken afknippen om de boel er een beetje beter uit te laten zien. Of nou ja, vooral omdat ik het niet kon laten om eindelijk eens te mogen snoeien. Ik kan me dan ook heel goed voorstellen dat de meeste mensen voor de winter de tuin netjes maken. Met die paar keer dat ik nu nog naar mijn tuin ga kan ik me al amper bedwingen. Laat staan als je er dagelijks tegenaan kijkt.

Zowel de vlinderstruik als de gele frambozenstruik heb ik kortgeknipt en van de takken heb ik een tweede hekje gemaakt. Helaas, ik kan geen foto laten zien want mijn camera lag nog thuis. Als je zo weinig naar de tuin gaat vergeet je prompt wat je mee moet nemen. Verder heb ik zoveel mogelijk distels en paardenbloemen verwijderd, juist met natte kleigrond is dat gemakkelijk te doen. De dahliaknol mocht mee naar huis evenals wat gladiolenbollen en witlofwortels. En uiteindelijk ging de thee ook gewoon weer mee terug, met de miezerregen trok een bakje verse koffie op de bank thuis toch meer.

Kale grond

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

fundering tuinkasHet ziet er nogal kaal uit, de plaats waar de tuinkas komt te staan. De organische stof en phacelia die er een maand geleden nog te zien waren zijn vertrapt en verdort. Tsja, je kunt moeilijk tijdens zo intensieve klus óók nog rekening gaan houden met de planten. Gelukkig stond er niets waardevols in de buurt, enkel de boerenkool die ik dan maar tijdig heb geoogst. Er moet nog een datum geprikt worden om weer met een stel klussers aan de slag te gaan met de kas. Lastig, als de winter eraan zit te komen en je doorgaans zo’n klus enkele weken vooruit plant. Voor hetzelfde geld waait het dan hard, is het vrieskoud of hoost het. Maar tot nu toe lijkt de kas mooi weer aan te trekken, ondanks slechte weerberichten. Zo was met het afbreken twee uur lang regen voorspeld en hebben we slechts een half uurtje miezerregen gehad. Bij het verhuizen was het stralend weer met een mooie helderblauwe lucht en bij het leggen van de fundering kwam de regen pas toen het beton gehard was. Wie op de weersberichten afgaat zal meer slecht weer hebben dan diegene die dagelijks buiten is. En ja, soms heb je gewoon geluk 😉

Winterplanten

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

veldsla Ik zeg dan wel regelmatig dat het tuinseizoen afgelopen is, maar helemaal correct is dat niet. Zo zijn er groenten die ik pas aan het eind van het zogenaamde tuinseizoen in de tuin zaai en die ik pas nog veel later kan oogsten. Een bekend voorbeeld is de boerenkool, al staat die al in de zomer in de tuin. Vorige week oogstte ik de eerste plant toen deze moest plaatsmaken voor de fundering van de kas. Nog later komt de veldsla waarvan de eerste kropjes nog te klein zijn om te eten. En dan heb ik dit jaar ook nog winterbloemkool. Dit is geen bloemkool om in de winter te oogsten maar dit soort wordt al wel vóór de winter gezaaid. De planten kunnen enige vorst verdragen. Bij koud weer staat de groei uiteraard stil, maar je hebt op deze manier wel een enorme voorsprong als het in het voorjaar weer warmer wordt. Zo kun je al voor de rupsentijd de bloemkool oogsten. bloemkoolNu heb ik doorgaans geen last van rupsen. Ik heb natuurlijk wel rupsen maar lást ervan heb ik niet. Eten ze teveel op dan neem ik ze mee naar huis en verwen ik ze nog wat extra tot ze zich verpoppen. Ondertussen kan mijn bloemkool ongestoord verder groeien. Maar omdat mijn bloemkooloogst niet altijd goed slaagt is het wel prettig om op deze manier twee pogingen per jaar te kunnen wagen. En wat spreiding van oogst is voor mij ook altijd wel handig. Vandaar dat ik dit jaar de winterbloemkool probeer. Om, hopelijk, in het voorjaar mooie bloemkool te kunnen eten. bloemkool

Eindeloze bloeier

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

roos Ingrid BouwmanIk sta er elke keer weer versteld van, hoelang mijn rozenstruik blijft bloeien. Leggen de meeste bloemen het loodje bij beginnende kou, of anders na een enkel graadje vorst, de rozenstruik blijft bloeien. De linkerfoto is 13 november gemaakt, de rechterfoto afgelopen maandag.

Ik weet nog dat de rozenstruik eerst in een flinke bloempot op mijn balkon heeft gestaan, het tijdperk vóór mijn volkstuin. Na een moeizame start had ik toch een aantal bloemen aan de struik. Wat was ik er blij mee! Zittend op mijn balkon kon ik er natuurlijk ook veel meer van genieten dan de keren dat ik nu in mijn volkstuin ben. Toch is het maar goed dat de struik nu in de volle grond staat. De struik blijft maar groeien en bloeien. En zo nu en dan snijd ik een paar mooie rozen af om er thuis van te kunnen genieten. Want dat is het toch het leukst. roos Ingrid Bouwman

Snijbloem

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

De nieuwe folder is weer binnen! Hoera, weer lekker sneupen en me verlekkeren op mooie bloemen of verrassende groenten waar ik het zaad van kan bestellen en volgend tuinseizoen van kan genieten. Vooral het neuzen in zo’n bestelfolder vind ik heerlijk. Uiteindelijk kan ik elk jaar wat minder nieuws aanschaffen aangezien de zakjes zaad meerdere jaren meegaan en mijn tuin, hoe groot dan ook, altijd een keer weer vol komt te staan. Het liefst heb ik allerlei soorten bloemen in mijn tuin maar ook daarin moet ik mijzelf beperken. Toch blijft het leuk, een beetje wegdromen van een tuin vol bloemen waar je met je handen gevuld met bossen bloemen vandaan komt. Of van de meest bijzondere groentesoorten of allerlei verschillende soorten sla die er zo frisgroen uitzien dat je ze meteen wilt consumeren. Een nieuwe folder geeft dus elk jaar weer plezier met name in de voorpret.

Tmiddaggouderwijl ik dit keer weer de folder zat door te bladeren ontdekte ik iets nieuws over mijn huidige bloemen. Zo stond er bij Middaggoud ‘uitstekende snijbloem’. O… dat is wel interessant! Het afgelopen jaar heeft deze Middaggoud schitterend gebloeid met grote gele en oranje bloemen, op mijn balkon. Je zou denken dat ik er dan goed van kan genieten, zo vlakbij huis. Maar nee, de kopjes draaiden elke keer mooi naar de zon en door hun lengte hingen ze ook nogal eens over de balkonrand. De buren zullen er vast van genoten hebben. Dat ik ze dus ook prima in een vaas kan houden is dan wel een leuke wetenswaardigheid. En… zowaar zat er nog een mooie bloem in de Middaggoud. De knop ging maar weinig open doordat het zonnetje in dat hoekje niet zoveel komt in de herfstmaanden. Ik heb dus meteen maar een mesje gepakt om van déze bloem wél te kunnen genieten. En zo straalt er tijdens het koken mij een mooie, fleurige bloem toe die me nog weer wat doet wegdromen over de afgelopen zomer.

Flitsbezoek

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vandaag ben ik heel kort even naar mijn tuin geweest. Het was al minstens twee weken geleden dat ik weer een serie witlofwortels had gerooid en die lagen nog op de tuin. Het advies om ze drie dagen op de aarde te laten liggen drogen en het blad te laten afsterven had ik wel erg royaal genomen. Overigens had ik tussendoor al gezien dat het blad nog niet erg verdord was, vandaar dat ze er nog lagen. Ik merkte dat er nogal wat dikke klei tussen de wortels was blijven zitten en ja, dan krijgen ze ook niet het idee dat ze gerooid zijn waarschijnlijk 😉

witlofwortels witlof rooienInmiddels liggen deze wortels thuis, het blad netjes enkele centimeters boven de wortel afgesneden. Ik heb meteen maar weer een serie wortels gerooid (wat meer witlofoogst kan geen kwaad) en toen kwam ik een paar hele mooie tegen. Zo dacht ik dat het normaal was dat de wortels alle kanten op groeien maar ik haalde vandaag een paar uit de grond die bestaan uit één grote wortel. Het zit er netjes uit en het zou me niet verbazen als daar hele mooie witlof uitkomt. Maar dat zal ik nog een aantal weken moeten afwachten.