Uitgezaaid

Volgens mij heb ik daar wat mee, oogst in bloei laten schieten en zaad laten dragen. Misschien ben ik beter in het verzorgen van de plantjes dan in het tijdig oogsten en verwerken 😉 Net als de spinazie is ook de radijs vorig jaar in bloei geschoten. Het heeft prachtig zaad aangemaakt en dat heeft op het land liggen drogen. Van de zaadjes kun je kiemen kweken, of weer nieuwe radijs. Alleen de zaadjes uit hun hulsje halen om te bewaren is nog wel even een klusje. En dus bleef het liggen. Want ja… als de radijs niet geoogst wordt, waarom zou ik het dan gaan zaaien? Het ziet er alleen zo leuk uit en zou dichtbij huis moeten groeien in plaats van in de tuin.

Toen ik afgelopen week onkruid aan het trekken was op de plaats waar radijs had gestaan, zag ik allemaal bekende plantjes. En ja hoor, de radijs was alweer begonnen! De zaadjes zijn vanzelf uit hun hulsjes gegaan en hebben me verrast met nieuwe knolletjes. De eerste radijs is voor de verandering ook echt opgegeten en smaakte lekker pittig. Tegelijk met de spinazie die klaar is kan ik er een mooie salade van maken. Dat hebben ze goed getimed.

Ontkiemende rommel

p_20160930_140748 Ik vond nog een stoffen tasje met oud zaad. Een paar jaar geleden heb ik sla laten bloeien en het zaad in het stoffen tasje gestopt om het vervolgens te laten drogen in de cv-kast. Per ongeluk had ik echter ook zaad van de rucola in hetzelfde tasje gedaan en sindsdien… tsja… hangt het tasje daar maar te drogen en wordt het zaad maar sporadisch gebruikt. Na een paar jaar zal er weinig van ontkiemen. Dacht ik. Ik had nieuw zaad om te drogen (dit keer één soort tegelijk ;-)) dus het leek me handig om het oude zaad weg te gooien. Buiten stonden nog wat bakjes met aarde en zo was het snel verwerkt. Van de paar zaadjes die nog zouden ontkiemen kon ik misschien nog wat oogsten.

De duiven hebben er lekker in zitten rommelen. Of misschien moet ik de muis de schuld geven, nu deze nogal rond blijkt te scharrelen op het balkon. In ieder geval lag een dag later overal aarde en het zaad was niet meer netjes toegedekt. ‘Nou ja, tenminste nog iemand die er plezier van heeft,’ dacht ik. Het zaad bleek echp_20161003_191039ter nog kiemkrachtig; enkele paar dagen later zagen de bakjes groen van de kiemblaadjes. Of het kropsla of rucola is nog even de vraag maar groen(te) is het zeker.

Bloeiende groente

DSCN2402 De poll van momenteel heeft weer een kennisvraag: wat is de bloeiende groente die hier op de foto staat? Het komt bij mij regelmatig voor dat er een groente staat te bloeien. Doorgaans valt het dan niet meer te eten maar ik laat het vaak wel staan. Ten eerste omdat ik het leuk vind dat er bloemen in mijn tuin te vinden, en of dat nu een rozenstruik is of rode biet, dat maakt mij niet zoveel uit. Er is nog een reden waarom ik dit doe: zaad winnen. Bij de ene groente is dat gemakkelijker dan bij de andere en het ene zaad is ook beter te bewaren dan het andere.

Zo gebruikte ik vorig jaar zelf gewonnen zaad van pompoen. Zorgvuldig hield ik de donkere zaden (groene pompoenen) van de lichte zaden (oranje pompoenen). Tijdens het planten van de plantjes wist ik soms niet meer welke nu de groene en welke de oranje pompoen waren, maar daar kwam ik vanzelf wel achter. Dacht ik. Er bleken namelijk totaal andere pompoenen uit voort te komen dan ik had verwacht. Geen kleine groene en ook geen kleine oranje, maar een joekel van een vaal oranje pompoen. De smaak was prima, maar dit jaar ben ik toch maar voor zaad van de kweker gegaan. Weet ik tenminste zeker dat ik krijg wat ik zaai.

Wat staat er in bloei op de foto?

Kiemkrachtig

P_20160528_211234Het is elke keer weer fascinerend om te zien hoe bonen ontkiemen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het zaad van sla heeft een boon van zichzelf al veel voeding bij zich. Hierdoor begint de bonenplant met een prachtige, krachtige groeispurt. Van niets naar een plantje in één dag. Het blijft me elke keer weer verbazen. Zoals de plantjes op de foto, deze waren er vorige week allemaal nog niet en nu kan ik de eerste eigenlijk al verpotten 😉 Het is dan ook niet de bedoeling dat ik ze lang (binnen) moet verzorgen.

Door de langdurige kou in het voorjaar zijn de doperwten in de tuin echter slecht ontkiemd. Sterker nog, de hele eerste lading is niet opgekomen. Inmiddels heb ik alweer gezaaid en her en der komen er wat plantjes boven de grond. DSCN2228Ook de kapucijners zijn niet allemaal opgekomen, al doen ze het een stuk beter dan de doperwten. Voor de zekerheid heb ik daarom thuis ook nog wat doperwten en kapucijners gezaaid. Op twee na zijn alle zaden inmiddels ontkiemd en na afharden kunnen ze de tuin in. Op deze manier hebben ze al een voorsprong op de rechtstreeks gezaaide doperwten.

In de potjes heb ik bonen gezaaid: citroenbonen, sperziebonen (Montana) en een onbekend soort van paars-zwarte bonen. Deze laatste lijken me klimmers want ze zijn al lang vóór ze tweede paar blaadjes hebben aangemaakt. Handig om te weten, dan kan er meteen een lange stok bij in de tuin.

Slaplantjes

slaMet oud zaad sla willen kweken, dat gaat wel eens wat moeizaam. Heel vervelend als je hebt gepland dat je in het voorjaar sla uit eigen tuin wilt eten. Maar zo precies komt het bij mij gelukkig niet. Bovendien had ik er al wel rekening mee gehouden dat de slazaadjes misschien niet zo goed meer wilden ontkiemen, toen ik enkele weken geleden in een tuincentrum liep heb ik wat kleine slaplantjes aangeschaft. Uit zaad opkweken is natuurlijk goedkoper maar veel kosten de kleine plantjes niet en het geeft een leuke voorsprong op je eigen gekweekte sla. De slaplantjes zijn de eersten die gebruik mogen maken van mijn kas en ik ben heel benieuwd hoe dat gaat. De aarde is namelijk erg dicht en hoewel ik er wel veel compost doorheen gewerkt heb zal het nog wel even duren voordat het prettig en los aanvoelt. Nog een voordeel dus dat de plantjes al van enig formaat zijn: ze kunnen wat meer hebben. En dan nog het water geven. Terwijl het buiten hoost bedenk ik me dat de sla misschien wel water nodig heeft, in de kas regent het tenslotte niet… Gelukkig is het er ook nog niet zo warm en heb ik ze zaterdag nog een flinke slok gegeven. De aarde is, op het bovenste laagje na, ook nog behoorlijk vochtig en zo houden ze het nog wel even uit. Heb ik tenminste nog even de tijd om ‘planten in de kas water geven’ in mijn ritme op te nemen 😉 sla

Eerste zaailingen

P_20160406_194733 Ik moest het woord even opzoeken in het woordenboek: zaailing. Kan ik deze plantjes nog wel zo noemen? Het Standaard Woordenboek Nederlands geeft als betekenis: ‘uit zaad gekweekte plant.’ Dus ja, deze plantjes die al bijna in een eigen potje mogen mag ik nog zaailingen noemen. De grootte ervan maakt blijkbaar niet uit. Deze tomatenplanten (eerste foto) zijn de eerste zaailingen van dit jaar. De koolplantjes en paprikaplantjes zijn erna gekomen en doen het ook erg goed. Alleen de sla wil maar niet opkomen. De sla die in de vermiculiet wel is opgekomen had ik wat te snel in de aarde gezet, daarvoor waren ze nog te kwetsbaar en dat hebben ze niet overleefd. Inmiddels heb ik al 2x in aarde gezaaid maar dat wil nog niet zo vlotten. Het is eigenlP_20160406_194756ijk oud zaad maar vorig jaar is er nog veel van opgekomen en dit jaar wilde ik het gewoon weer proberen. Ik denk dat ik de vermiculiet nog eens in gebruik neem, speciaal voor het zaaien van de sla. Weet ik tenminste dat het niet aan het vochtgehalte ligt als het niet opkomt.

Nieuwe plantjes

Het is niet gek als mensen zo rond mijn verjaardag op het idee komen om mij te verblijden met een plantje. En natuurlijk vind ik dat altijd leuk! Maar… wat voor plantje is dan geschikt? Niet dat ik veeleisend ben hoor, ik vind alle plantjes leuk, maar ik kan het me voorstellen dat iemand dan graag wat speciaals wil geven. En waar houd ik eigenlijk van, als het om plantjes gaat?

Om het een ander nog eens flink lastig te maken zend ik daarbij nogal tegenstrijdige signalen uit. Zo houd ik van wat variatie en, als ik zelf mag kiezen, neem ik het liefst een plantje in huis dat ik nog niet heb. Desondanks heb ik toch zo’n 18 Olifantspoten in huis, variërend van 3 cm tot bijna een meter hoog.

Dat heeft te maken met het niet willen weggooien van planten. Als een plant ziek is (nadat ik uiteraard er alles aan gedaan heb om ‘m beter te maken) of dood lukt het op den duur nog wel, maar die gezonde planten… die gooi je toch niet weg? Het probleem is dus vooral als planten te stekken zijn of zaad produceren. Een volwassen Olifantspoot geeft op een productieve dag wel 10 zaden die altijd ergens in de kamer terecht komen. Je zou denken: wat een bende, maar nee hoor, de zaadjes worden netjes in een bloembak gedeponeerd en je hoeft er niet meer naar om te kijken. Jullie begrijpen wel waar al die Olifantspoten vandaan komen.

Je kunt er nog zo van overtuigd zijn dat een plant niet valt te stekken, ik ga het tóch proberen. Want er is niets leuker dan een plant te vermeerderen. En als ik eenmaal weet hoe het moet…

Ik denk dat het beste advies is om een plantje te kiezen dat je zelf wel zou willen krijgen. De kans is namelijk groot dat ik na enige tijd de plant zoveel heb vermeerderd dat je er eentje cadeau krijgt.

De grote pompoen

De pompoenen die dit jaar aan mijn plant verschenen werden een heel stuk groter dan ik had verwacht. Ik had netjes zaad bewaard van mijn pompoenen van vorig jaar. Die bevielen me namelijk erg goed, niet te groot, goed qua smaak. En wat moet je anders met die talloze zaden in de vrucht? Je kunt ze opeten natuurlijk maar een paar bewaren voor volgend jaar is wel zo leuk. Nooit meer pompoenenzaad kopen!

Totpompoen ik dus dit jaar totaal andere pompoenen oogstte dan ik had verwacht. Door een tijdschrift over tuinen kwam ik erachter hoe dit komt. Pompoenen hebben veelal te maken met kruisbestuiving, het is daarom moeilijk om een precies dezelfde soort pompoen te kunnen kweken uit zelfgespaarde zaden. Nu kan ik mij voorstellen dat de bijen bij mijn volkstuin veel meer verschillende pompoenen tegenkomen dan een boer die op één veld honderd planten heeft van hetzelfde ras. Best kans dat de zaden uit een pompoen uit de winkel veel meer lijken op de pompoen waar ze uitkomen dan de zaden die ik uit mijn zelf gekweekte pompoen haal.

Voor volgend seizoen neem ik liever het zeker voor het onzekere en bestel ik een zakje zaad bij een kweker. En dit jaar geniet ik van een grote pompoen die, althans in vergelijking met vorig jaar, 3x zo groot is. Ruim vijf kilo weegt deze. Geen record, op de pompoenweegdag van onze volkstuinvereniging wegen ze gerust 50 kilo. Gelukkig hoef ik die niet mee naar huis te sjouwen of aan te snijden. Ik had al genoeg moeite met deze 😉

Plant(je)

DSCN1502-1De als eerste gevulde zaaibak staat inmiddels al vol plantjes. Ik kan de tomaat inmiddels duidelijk onderscheiden van de bloemkool. Eén plantje was een verrassing. Er kwam een klein plantje met twee kleine kiemblaadjes op op het plekje van de courgette. Aangezien de courgette meteen groot inzet moest het een andere soort zijn. Maar wat?

Ik vermoedde dat er een zaadje uit mijn hand was geglipt vóór het zaaien. Inmiddels is het me duidelijk geworden dat dit een bloemkoolplantje gaat worden.

Ik had al een beetje getwijfeld of ik de courgette en pompoen al moest zaaien omdat deze redelijk snel groeien. Maar vorig jaar kwam de pompoen bij mij niet op en was ik met de courgette nogal laat. Dat wilde ik dit jaar voorkomen. Met als gevolg dat ik tot mei met steeds groter wordende planten zit. De plantjes groeien razendsnel, ik had gerust nog een maand kunnen wachten. Maar wat extra groen in huis kan nooit kwaad 😉

Bloemenzee

DSCN9239Ik houd erg van bloemen en kan het vaak in een tuinwinkel niet laten om wat moois mee te nemen. Is het niet voor in huis (waar ik toch wel een béétje moet letten op de hoeveelheid planten) dan is het wel voor op het balkon en anders past het altijd nog wel in mijn tuin.

In een zadengids is de verleiding bijna nog groter. De prijs is laag en er staan prachtige plaatjes bij. Midden in de winter is elke bloemsoort aantrekkelijk (voor zover ik wel eens bloemen onaantrekkelijk vind) en ach, als ik één keer een plantje minder koop in de winkel kan ik nu wel 3 zakjes zaad kopen. Een beetje van dit, een beetje van dat… Gelukkig was ik niet de enige die allerlei zaden wilde bestellen en zo kan ik nog eens wat ruilen. Want zo’n zakje krijg ik niet zo snel op en wat variatie is natuurlijk wel leuk.

Voor komend jaar heb ik besteld:

  • Gazania splendens; middaggoud, plaatje linksboven
  • Dianthus Barbatus; duizenschoon, plaatje rechtsonder. Hiervan had ik vorig jaar 3 plantjes gekocht maar die zijn inmiddels verdwenen. Daar heb ik niet zoveel plezier van gehad. Dan maar zaad, bij verdwijning zaai ik dan gewoon nog eens.
  • Impatiens holstii; vlijtige liesjes, plaatje midden-links. Hiervan koop ik altijd 10 of 20 plantjes voor op het balkon. Dit jaar wil ik ze eens zelf opkweken.
  • Dianthus caryophyllus; tuinanjers, plaatje linksonder. Deze bloemen zitten ook vaak in boeketten die je bij de bloemwinkel koopt. Ik vind ze erg mooi en heb al een paar keer overwogen om ze te kopen. Waarom ik het nog niet gedaan heb is mij ook onbekend 😉

Plaatje midden-rechts: Lupinus polyphyllus; lupinen. Mijn lievelingsplanten die ik vroeger talloze keren gezaaid heb en die vrijwel altijd opgegeten werden door de slakken. Er staat nog een plant in mijn tuin/balkon die vorig jaar is gaan groeien en dus dit jaar gaat bloeien.

Plaatje rechtsboven: Physalis alkekengi; lampionplant. Deze staat ook al in mijn tuin en het afgelopen jaar had ik één lampionnetje eraan. Die zijn trouwens erg geschikt om te drogen. De mijne hangt echter nog nat in regen, sneeuw en hagel.