Pompoenen (2)

pompoensoepEn toen waren er nog drie oranje en een witte pompoen over. Tijd voor recept nummer twee: pompoensoep. Inmiddels heb ik al 3 recepten voor pompoensoep in mijn bezit dus ik kan kiezen. Ik kies voor de variant met appel en verschillende soorten kruiden. Weer een hele lading pitten en een boel snijwerk. Soep kun je makkelijk al eerder klaarmaken en dan kan het heel ontspannend zijn met mooie muziek op de achtergrond en zonder tijdsdruk omdat het al bijna etenstijd is.

Op de foto staat de soep zachtjes te koken. Straks nog even met de staafmixer erin en dan op smaak maken. Maar eerst nog even naar de bakker om vers brood te halen, beetje kaas erop en even in de oven: ik verheug me er nu al op!

En dan zijn er nog 2 pompoenen over. Iemand nog een idee wat ik ervan zal maken? Komend weekend krijg ik logees die ik graag wat lekkers voorzet. pompoenen

Pompoenen (1)

Volgend jaar wil ik pompoenen gaan verbouwen. Maar voor ik eraan begin leek het me toch wel handig om eerst eens een paar keer zelf iets met pompoen klaargemaakt te hebben. Dus kocht ik laatst een aantal pompoenen en ben ik deze week helemaal in de pompoensfeer.

pompoenpittenDe eerste pompoen is geslacht voor een pompoentaart. Wederom een recept waar ik op mijn werk op geattendeerd werd. En als je eenmaal iets lekkers hebt geproefd… Dus aan de slag maar. Schillen, snijden, scheiden. Die pitten, die ken ik van het pompoenpittenbrood en dat vind ik heel erg lekker. Bewaren dus maar. Later maar eens opzoeken op internet hoe ik die het beste kan klaarmaken. Of misschien komt er ook nog eens een pompoenpittenbrood van eigen hand. Maar dat kan alleen als ik die pitten een tijd kan bewaren want momenteel heb ik het te ‘druk’ met de pompoenen zelf.

Of je ook iets met het zachte deel van de pompoen kunt weet ik eigenlijk niet, de meeste recepten schrijven dat je het zachte deel en de pitten moet verwijderen. In de bokashi-emmer dan maar.

Na wat kokkerellen en bakken kwam de pompoentaart uit de oven. Hij zag er goed uit, maar warm kon ik hem nog niet aansnijden. Aangezien het al avond was, moest het nog een nachtje wachten.

pompoentaartInmiddels is de taart gekeurd. Het smaakt anders dan de taart die ik op mijn werk heb geproefd en ik twijfel welke versie de bedoeling was. Het heeft allebei wel iets. Die van mij is wat zacht en smeuïg, het doet denken aan de substantie van kwark/monchoutaart. Op mijn werk was de taart steviger maar doorgaans proef ik het daar pas als het niet meer verkoopbaar is, ook al was die ook erg lekker. Wie weet is deze taart over een week ook wat steviger, dan kan ik van beide varianten genieten.

Tuinpraatjes

Met sommige medetuinders heb ik vaker een praatje dan met andere. Hoever onze tuinen van elkaar af zitten maakt natuurlijk uit, maar ook het tijdstip waarop ’n ieder in z’n tuin is. Of de behoefte aan een praatje. Met één man maak ik al vanaf vrijwel het begin graag een babbeltje. Een vriendelijke man die ik voor mijzelf de ‘wijnboer’ noem omdat hij zoveel druiven verbouwt. Zo nu en dan vraag ik hem eens om raad of praten we gewoon even over het weer of over niets in het bijzonders. Laatst hoopte ik een pompoen te kunnen ruilen tegen wat van mijn courgettes. Hij had echter niet zoveel pompoenen dat hij er teveel had en bovendien verbouwde hijzelf al courgettes. Ach, het was het proberen waard natuurlijk, je weet maar nooit. Hij had nog wel een andere soort pompoen die ik wel mocht hebben maar die moest nog even wat verder rijpen. Leuk! Even later liep ik met wat kropjes andijvie weer naar mijn eigen tuin.

Gister kwam ik bij mijn tuin en lag daar een mooie witte pompoen mij toe te lachen. Ah, leuk! Hij is eetbaar maar kan ook mooi te sier liggen. Van allebei wat dan maar? Even later kwam de wijnboer langs en babbelden we wat over de tuin. Hij liet weten dat als ik nog ’s wat boontjes nodig had om te zaaien ik het maar moest aangeven. Wat handig, ik was juist nog op zoek naar een lage soort bonen om volgend jaar te gaan verbouwen. Dus zo stond ik even later bij zijn tuin en kreeg ik wat bonen toegestopt. Montana, te zaaien vanaf half mei. Maar al voor te zaaien vanaf eind april. Goed idee.

Van het een komt het ander. Ik vroeg hem naar zijn wortels. Ik meende dat ik die van mij te laat had geoogst. ‘Nee hoor, je kunt ze tot de vorst laten zitten.’ Als ze te lang zitten kunnen ze gaan barsten. ‘Maar hoe komt het dan dat mijn worteltjes niet zo lekker smaken? Die we vroeger van pake kregen waren verrukkelijk en deze vallen mij nogal tegen…’ Welk soort ik had… eh, geen idee, dat moet ik thuis even opzoeken. Ik kreeg een paar van zijn wortels om te proeven. Alleen de geur van deze wortels was al een stuk beter dan die van mij. Amsterdamse bak. Ze smaken inderdaad beter. Ik ben benieuwd welke soort pake heeft.

En zo wisselen we kennis uit. Ook weleens andersom. Een tijdje geleden kwam een ervaren tuinder naar mij toe om te vragen welk soort bieten ik had, want die van mij zagen er beter uit dan de zijne. Leuk toch, zo samen optrekken!