Tussen de middag eet ik graag een salade of wat zelfgemaakte soep. Na heel wat salades heb ik wel weer eens zin in een lekker soepje. En met zoveel pompoenen in huis is het niet moeilijk te bedenken waar ik dat van moet gaan maken. Tegen lunchtijd hiermee beginnen is niet erg handig, halverwege waren toch wel een paar boterhammen nodig om het proces te kunnen voortzetten. Maar inmiddels is de soep klaar en kan ik deze alsnog lekker oplepelen.
Ik ontdekte enige tijd geleden dat ik vorig jaar verschillende keren heb geschreven over zelfgemaakte pompoensoep maar nog nooit een recept heb geplaatst. Dus die krijgen jullie vandaag! Het is nu volop pompoenentijd dus probeer het eens uit.
Voor het snijden van de pompoen is een scherp mes en flink wat spierkracht noodzakelijk. Dat is vast de reden waarom pompoenen pas in de herfst rijp zijn. Na een half jaar tuinarbeid zijn de spieren optimaal getraind. Een sterke man vragen kan natuurlijk ook nog, maar ik moest het dit keer met mijn eigen spierballen doen. (gelukkig voldeden die ook wel 😉 )
Ingrediënten
- 2 middelgrote pompoenen (ik gebruikte een oranje en een groene, twee dezelfde kan ook)
- 4 appels
- 3 flinke uien
- 3 teentjes knoflook
- 2 afgestreken eetlepels kerriepoeder
- 1 afgestreken eetlepel paprikapoeder
- 1 eetlepel verse (fijngesneden) gember
- 1/2 theelepel chilipoeder
- 2,5 liter water
- bouillonblokje
- peper&zout
- evt. 1/2 l room
Bereiding
Snijd de pompoenen doormidden, schep met een lepel de zaden en het draderige deel uit de pompoen en snijd vervolgens de pompoen in blokjes van zo’n 2 à 3 cm. (De pompoen hoeft niet persé geschild te worden) Snijd eveneens 3 appels in stukken, snipper de uien en snijd de knoflook fijn.
Fruit in een grote pan de ui in een laagje olie. Voeg na een paar minuten ook de knoflook toe.
Doe 1,5 liter water in de pan en voeg de twee pompoenen en drie appels toe, evenals de kruiden (kerrie, paprikapoeder, gember en chilipoeder). Breng het geheel aan de kook en laat zo’n 20 minuten zachtjes doorkoken.
Maak met een staafmixer de soep fijn.
Voeg de rest van het water toe en maak de soep op smaak met bouillonpoeder, peper en zout.
Ik vind het zelf heerlijk om een bite te hebben in de soep en heb nog één appel bewaard om na het blenderen toe te voegen. Deze heb ik heel fijn gesneden, toegevoegd en vervolgens de soep nog heel even laten koken.
Wil je een soep met een zachtere smaak voeg dan op het laatste nog even de room toe.
Puzzelen met een pompoenplant, dat is nog behoorlijk ingewikkeld! Zoals ik al eens heb verteld was de pompoenplant, bij gebrek aan ruimte, via de braamstruik en de frambozenstruiken naar een hogere verdieping geklommen. Ik voorzag al dat dit mis zou gaan, als er eenmaal een grote pompoen aan zou hangen zou de boel wel eens kunnen gaan instorten, maar had nog geen actie ondernomen. Inmiddels wel. Ik zou de frambozenstruik snoeien nu nog te zien is welke takken vrucht gedragen hebben (en gesnoeid kunnen worden) en welke de nieuwe takken zijn die volgend jaar vrucht gaan dragen. Al snel was ik meer bezig met de pompoenplant dan met de frambozenstruiken. Ik hoopte de plant, door wat kurkentrekkertakjes los te knippen, eenvoudig te kunnen verleggen maar dat bleek nog een hele klus. Want het waren niet enkel de zich vasthechtende takjes die ik moest losknippen maar ik moest ook regelmatig een frambozentak afknippen omdat de plant er anders niet meer tussendoor kon. Nou goed, ik was toch van plan om de frambozenstruiken te snoeien, nietwaar? Snoei geeft groei wordt er altijd gezegd, dus ik verwacht volgend jaar een nóg grotere oogst.
Uiteindelijk kon ik, nadat ik een belangrijke tak raakte met mijn snoeischaar en deze bijna doormidden knipte, de pompoenplant weer naar zijn oorspronkelijke plaats dirigeren. Het blijft even spannend of de plant er niet teveel onder te lijden heeft gehad, in het ergste geval sterven de twee pompoenen die er al aan groeiden (ergens zwevend tussen de frambozen) vroegtijdig af. Het zij zo. Al doende leert men en volgend jaar geef ik de pompoenplant meer ruimte.
k heb het plantje toentertijd bij mijn werk gekocht. Later kweekte ik zelf nog twee planten die inmiddels aan hun groeispurt gekomen zijn. Of ze het nog redden tot een goeie pompoen is nog even afwachten. Dat zijn, voor zover ik weet, wél oranje pompoenen.
Planten doen wel eens onverwachte dingen. Helemaal als we ruimte tekort komen. Zo blijkt de pompoenplant zich te ontpoppen tot een echte klimmer. Dat ontdekte ik toen ik vreemd bekende bladeren tegenkwam tussen de frambozenstruiken. Duidelijk niet van de frambozenstruik maar toch vaag bekend. En ja hoor, de slingerende tak kon teruggeleid worden tot de pompoenplant. Tsja, ik had ook niet gedacht dat die ene pompoenplant zoveel ruimte nodig zou hebben. Ik verwachtte een paar pompoenen van één plant, maar als de vruchten zich allemaal goed gaan ontwikkelen kan ik heel wat meer verwachten.
Het is leuk om te zien hoe de planten zich met elkaar verbinden. De tomatenplant, braamstruik en pompoenplant staan vlak bij elkaar en krullen om elkaar heen. De pompoenplant maakt handig gebruik van de lengte van de braamstruik om zich omhoog te werken. En zo kan het tot de hoogte van de frambozenstruik groeien om van daaruit een tweede verdieping te bouwen. Ik ben benieuwd hoe dat gaan zal als er eenmaal pompoenen aan zitten. Krijg ik dan roze pompoen of oranje met frambozensmaak?
