Het kan nog, al zullen het misschien wel de laatste broodjes zijn: een vers broodje gezond. Na een heerlijk broodje op een terrasje gister in Utrecht dacht ik: dat kan ik thuis ook klaarmaken. Het is vaak meer het probleem dat ik er niet de moeite voor neem of geen tijd, want moeilijk is het niet. Met wat blaadjes sla, tomaten en een gekookt eitje heb je eigenlijk al genoeg. Voor de variatie voegde ik nog kaas en sandwichspread toe en maakte ik verschillende combinaties. De resterende tomaatjes waren in mum van tijd verdwenen. Het smaakte me heerlijk en deed me nog even nagenieten van de vele verse groenten die ik afgelopen zomer uit eigen tuin at. 
Auteur archieven: Marijke
Drogende bonen
Van tuinieren komt er momenteel weinig. Twee keer griep in korte tijd en tussendoor de noodzakelijke dingen weer even bijwerken. Voor de tuin blijft dan weinig tijd over. Gelukkig is het geen hoogseizoen meer en doen de planten het ook rustig aan. Ondertussen drogen de bonen wel aan de plant, vooral de klimmers. Dat scheelt straks thuis weer in ruimte.
Eindelijk wat kleur
De tijd voor de paprika’s is volgens mij ook afgelopen. In de kas is het te koud en sommige paprika’s krijgen zwarte plekken. Maar vlak voor het te koud werd kon ik mooi nog wat paprika’s oogsten. En zowaar kregen ze eindelijk wat kleur!
Veel vruchten had ik al geoogst voor ze rood werden om te voorkomen dat er rotte plekken in kwamen. Het klimaat in de kas is nog niet optimaal kan ik wel merken. Bovendien kan een plant maar een maximaal aantal vruchten dragen. Zo had ik wat vaker kleintjes in plaats van weinig grote. Maar toen er oranje paprika’s aan de plant verschenen moest ik toegeven dat ik dat eigenlijk nog veel leuker vond. Ik geniet nog even extra van deze kleurige vruchten. En volgend jaar weer een nieuwe kans om te proberen! 🙂
Bloeiende aardpeer in de hoogte
Het hele jaar zag ik de aardpeerplant groeien. Het ging over het pad heen hangen en zat me in de weg. Wat snoeien hielp maar even, het groeide zo weer verder over het pad. Een stok erbij hielp ook weinig, al snel hing ook de stok over het pad. Laatst dacht ik: “En nu is het genoeg geweest, ik laat mijn route niet bepalen door de aardpeer!” Met een snoeischaar in de aanslag wilde ik de plant te lijf gaan. Maar… er zaten knoppen in de plant. Helemaal in de top, zo’n 3 meter hoog.
Ai… daar had ik vorig jaar tevergeefs op zitten wachten en om ze dan dit jaar voortijdig af te knippen…
Dus mocht de aardpeer blijven met zijn bloemen. Wel vroeg ik me af wat ik er aan had als de bloemen drie meter hoog hun schoonheid lieten zien. Zó lang ben ik niet… Zo nu en dan trok ik een steel naar beneden om te kijken of de plant al in bloei stond.
Tot
laatst. Ik zag het al toen ik op mijn tuin af kwam lopen: de aardpeer stond in bloei! Vrolijke gele bloemen in het steeds kaler wordende tuincomplex. Wat leuk! Ik ben blij dat ik de plant niet gesnoeid heb. Soms moet je gewoon wat afstand nemen.
Opruimen
Het is duidelijk kouder geworden. De tomaten in de kas kleurden nog amper verder, aan de courgetteplanten komen geen nieuwe vruchten meer en ook de bloemen zien er niet meer zo florissant uit. Inmiddels kom ik niet meer zoveel in de tuin en de tijd die ik er wél doorbreng kan ik goed gebruiken om mijn winterklussen te doen. Het is elk jaar weer hetzelfde: in de zomer kom ik niet aan de klussen toe en in de winter kom ik te weinig in mijn tuin om ze alsnog aan te pakken. Ach… het zij zo.
Maar binnenkort staat er toch een winterklus gepland en ruimte in de kas zou daarbij zeer welkom zijn. Nu de tomaten weinig meer doen met deze kou werd het tijd om ze uit de kas te verwijderen. Het geeft opeens een heleboel ruimte. Het opruimen zorgt voor een leuke verrassing. De Gojibes staat opeens in het zicht en heeft zowaar kleine paarse bloemetjes. De struik is ook behoorlijk gegroeid, lange takken reiken al richting de andere kant van de kas. Dat belooft weer wat voor volgend jaar. 
Op de eerste rang
Toen ik merkte dat het mezenbolletje druk bezocht werd (door de koolmeesjes, de roeken en wellicht ook door de muis) heb ik de voedersilo ook weer tevoorschijn gehaald. Hiervan weet ik in ieder geval zeker dat de muis er niet bij kan. Het leuke van de voedersilo is dat je deze op het raam kunt ‘plakken’ door middel van zuignappen. De zuignappen zijn enigszins beschadigd door weersinvloeden dus heel stevig zit ‘ie inmiddels niet meer, maar het plakt nog. En zo komen de koolmeesjes héél dichtbij! Het voelt alsof ik op eerste rang zit bij hun maaltijd. En het leuke is dat ze me even vertellen dat ze er zijn met hun gezellige gekwetter. 
Even proeven…
Hoelang de geoogste watermeloenen goed blijven weet ik niet, zo informatief was het AH-moestuinboekje niet. Maar grote kans dat het ook niet uitmaakt. De eerste meloen (van de drie) is namelijk al op. Ik was erg nieuwsgierig naar de binnenkant van de meloen en uiteraard ook naar de smaak. Het rode gedeelte is niet zo groot als dat ik had gedacht, maar de smaak is… tja, zoals een watermeloen smaakt 😉 Het witte gedeelte heeft trouwens net zoveel smaak als het rode. En de meloen was in twee keer op, dat overkomt me ook niet zo vaak 😉
Poll: AH moestuintjes
Er is weer een nieuwe poll. Als (al dan niet trouwe) lezers van deze site hebben jullie blijkbaar interesse in tuinieren. Best kans dat verschillende lezers dan ook de AH moestuintjes hebben geprobeerd die in het voorjaar te sparen waren. Ik ben heel benieuwd of er mensen ook wat van geoogst hebben. Kies je antwoord bij de poll en laat eventueel een reactie achter onder dit bericht.
Watermeloentjes
D
e eerste twee (van de drie) watermeloentjes zijn geoogst. Ik verwachtte meloenen als pompoenen, zoals de meloenen die je altijd in de supermarkt ziet liggen. Misschien was dat naïef, misschien wat optimistisch, in ieder geval werden ze bij lange na niet zo groot. Inmiddels begint de plant af te sterven (ook in de kas koelt het inmiddels flink af) en aan een dode tak zal een meloen niet meer verder groeien. Oogsten dus maar! Maar… zijn ze eigenlijk al wel rijp? Ik ging op zoek naar de site van de AH moestuintjes (http://www.ah.nl/moestuintje), tenslotte kom het zaad van deze plant dáár vandaan. Een kleurrijk boekje met welgeteld één bladzijde over de meloenen maakt me ietsjepietsje wijzer. De meloen klinkt hol als deze oogstrijp is. Nou… volgens mij klinkt ‘ie wel hol. Gelukkig maar want er staat verder niet bij hoe je de meloenen nog kunt laten narijpen. Binnenkort eens eentje ‘slachten’, ik ben heel benieuwd!
Bloeiende bougainville
Begin dit jaar kreeg ik van een vriendin een stekje van de Bougainville. (zie
bougainville) Het plantje komt uit Brazilië en gedijt hier goed als het maar niet te koud is. Het verbaasde me dan ook zeer dat het pas eind september/begin oktober begon te bloeien. Het mag dan warmer zijn dan doorgaans op deze tijd, maar het lijkt me toch een flink stuk kouder dan Brazilië… Blijkbaar kan de plant meer hebben dan ik dacht. Mooi zo, nu kan de plant nog even buiten staan, meestal doen planten het daar nu eenmaal beter dan in de droge kamerlucht. Ze krijgen regelmatig een verfrissende douche en eventuele diertjes kunnen door hun natuurlijke vijanden bestreden worden. Toch zal dit plantje binnenkort naar binnen verhuizen, het zou natuurlijk erg jammer zijn als het doodvriest. De temperatuur maar goed in de gaten houden.
De vorige keer dat ik over de Bougainville schreef heb ik daar wat websites bij gezet. Best handig, zo’n blog 😉 Zo hoef ik niet alles te onthouden. Op tuinadvies.be lees ik dat de Bougainville bloeit van juni tot september. Late bloei wordt veroorzaakt door het te vroeg naar buiten doen van de plant. Arm plantje, het heeft me dus wel degelijk proberen duidelijk te maken dat ‘ie het te koud vond… 😉 Volgend jaar beter!