De doorzettende muis

Een muis houdt niet van aluminiumfolie. Waarom het precies is heb ik nooit uitgezocht, maar op zolder werkt het uitstekend. Elk gaatje wordt dichtgestopt met aluminiumfolie en voor zover ik weet zijn díe gaatjes allemaal nog dicht. Het enige probleem op zolder is dat er nog gaatjes zijn die minder goed bereikbaar zijn waardoor een muis alsnog wel binnen kan komen.

Maar dan de muis op het balkon. Alle tot nu toe gegeven informatie blijkt opeens onderuit te gaan want… de muis zit aan het aluminiumfolie… 🙁 Een paar dagen nadat ik het gat versperd had met het folie begon het geknaag opnieuw. Toen ik naar buiten keek bleken er overal snippers aluminiumfolie te liggen. Hé, dat doet een muis toch niet?

Nogmaals heb ik het gat dicht proberen te maken. Het zou wel eens een ingang naar de spouwmuur kunnen zijn want het gat is eindeloos. Maar als de ingang maar versperd is, dacht ik zo. Het is inmiddels weer een tijdje stil. Nu maar hopen dat de muis niet óm het aluminiumfolie gaat knagen.

Wat hoor ik daar?

Met een open keuken staat mijn koelkast ‘in’ de woonkamer. Nu heb ik een hele stille koelkast maar de laatste tijd hoorde ik ‘m opvallend vaak. En dat was me tot nu toe nog bijna nooit opgevallen. Ach, soms heb je dat, dat je opeens iets begint op te vallen. Maar het bleef vreemd.

Op een avond ging ik toch maar eens op onderzoek uit. Want eigenlijk klonk het niet precies zoals de koelkast maar meer als… nee, als een knagende muis!

Ai!

Ik heb op zolder weleens muizen en ach ja… het is niet anders. Maar in de woonkamer wil ik ze absoluut niet hebben! Ik keek onder de koelkast en naast de koelkast maar ik zag niets. Bovendien ging de muis gewoon door en dat was vreemd. Het geluid kwam trouwens net uit een andere hoek.

Het duurde niet lang voor ik ontdekte dat de muis in de buitenmuur zat te knagen. Het behang bleek nog ongedeerd dus binnen was het beestje nog niet. Even buiten kijken…

De muis was al een tijdje bezig geweest, gezien de flinke hap die er uit het kozijn was genomen. Op zoek naar het aluminiumfolie dan maar, daar knagen ze niet graag in.

‘Even’ het gaatje dichtstoppen maakte me duidelijk dat er een enorm gat te bereiken was via de opening. De ene na de andere prop aluminium viel in het gat maar uiteindelijk lukte het me om de ingang te versperren.

Het is twee dagen stil geweest.

 

Takkenbos

Behalve het rooien van de Japanse wijnbes ben ik afgelopen dinsdag nog meer aan het snoeien geweest. De vlinderstruik stond er afgelopen seizoen voor het laatst en moet nu weg. Of iemand deze komt afhalen of dat de struik naar de gemeentewerf gaat, het is sowieso handig om de struik te snoeien. Het is leuk om te doen en het zorgt voor meer ruimte om te lopen. Dus pakte ik nogmaals de snoeischaar en kortwiekte ik de vlinderstruik.

Nu staan er enkel nog de dikke, houtige takken. Wie wil mag de struik gratis komen ophalen.

Stekelvrij

Uiteraard kwam ik gister niet enkel in mijn tuin om de rijp op de blaadjes te zien liggen. Er moest ook gewerkt worden. Al de hele zomer was ik van plan de Japanse wijnbes aan te pakken. De plant werd te groot en moest een ander plekje hebben. Ik had al wat stekjes gekweekt* zodat ik de plant makkelijk een nieuw plekje kon geven. Ondertussen werd het tijd om de grote plant te rooien.

Maar ja… wie de Japanse wijnbes kent weet dat deze enorm veel venijnige stekeltjes heeft. Niet zo gek dus dat ik dat klusje maar steeds voor mij uitschoof. Inmiddels is het tijd voor de winterklussen en zal ik er toch eens aan moeten geloven. Ik had werkhandschoenen van thuis meegenomen, dikke, warme en stevige handschoenen die doorgaans worden gebruikt in de bouw. Met nog dunne handschoenen eronder hoopte ik zo genoeg bescherming te hebben tegen de stekels.

En het werkte! Wat een genot zeg! Het maakte de klus een stuk gemakkelijker en alles ging lekker vlot. Opeens was het helemaal geen vervelende klus meer maar een snoeiklus. En ik ben dol op snoeien. Aan het eind van de ochtend had ik twee zakken vol met takken (die gaan de volgende keer naar de ‘buren’) en had ik weer een heleboel ruimte in mijn tuin gecreëerd. Alleen de twee stekjes moeten nog een keer verplaatst worden en dan is het project ‘Japanse wijnbes’ weer afgerond.


* De Japanse wijnbes is heel makkelijk te stekken: buig een tak naar de grond en zorg dat deze de grond blijft raken (bijvoorbeeld door deze wat in te graven of door er wat op te leggen) Na enige tijd begint de tak te wortelen. Als de stek begint te groeien kun je de tak van de moederplant los knippen.

Dik ingepakt

dscn3065Het was behoorlijk koud toen ik vanmorgen op mijn fiets stapte om naar de tuin te gaan. Gelukkig was ik daar goed op gekleed. Met twee paar sokken, twee t-shirts, twee truien, een jas en een warme muts kon ik heel wat kou uit de buurt houden. Het voordeel van de vrieskou is dat het vaak een strakblauwe lucht met zich meeneemt en een vrolijk zonnetje. Zo ook vandaag. Met al dat binnen zitten in het najaar is elk zonnestraaltje welkom.

De tuin zag er prachtig uit met de rijp die de planten sierde. Dorre bladeren en uitgebloeide bloemen waren omgetoverd tot juweeltjes. De kas had voor de verandering matglas en al het blad werd omlijst door een wit randje. Na wat protesteren deed mijn camera het gelukkig zodat jullie een beetje kunnen meegenieten.

dscn3066dscn3077

Verzorging van de Amaryllis

Amaryllisbol AmaryllisNu ik toch bezig ben met de Amaryllis kan ik ook nog wel een stukje wijden aan het verzorgen van deze bol. Nog tijdens het schrijven  over het overhouden van deze bol begon ik me af te vragen of zo’n bol eigenlijk ook water nodig heeft. Je zou zeggen dat iemand die een Amaryllisbol gaat overhouden al enige ervaring heeft met een Amaryllis. Dat is in dit geval onjuist. Volgens mij heb ik nog nooit een Amaryllis in huis gehad. Als kind heb ik ze wel tot bloei zien komen bij ons thuis, maar zelf heb ik er geen verzorgd. Dus tsja… moet die bol eigenlijk ook water hebben straks?

Gelukkig zijn er meer mensen die zich dat afvragen en is er een site waarop helemaal omschreven staat wat je met de Amaryllis moet doen. In het kort: ja, de bol wil graag regelmatig water hebben als de plant zo’n 12 cm groot is. Wat erg belangrijk is (en dat is doorgaans bij bollen het geval) is dat de bol niet te nat blijft. Dan gaat deze namelijk rotten. Buiten in de tuin is er genoeg ruimte om het water weg te laten zakken, maar in een pot blijft het doorgaans staan.

Nog een tip: de bol bloeit langer als deze niet te warm staat dus niet boven de verwarming zetten. Zonlicht is niet perse nodig. Dat vergroot meteen het aantal plaatsen om de plant neer te zetten. Ik houd er wel van als een plant midden in de kamer kan staan, de vensterbank is vaak al vol 😉

www.fluwel.nl/

 

Lampionnen in kleur

Ik mis wel eens wat verlichting op mijn balkon. In de winter bijvoorbeeld, als het al vroeg donker is. Eigenlijk wil ik de gordijnen nog niet dicht doen maar het raam lijkt zo’n zwart gat. En in de zomer is het juist heerlijk om ’s avonds nog even buiten te zitten als het niet meer zo warm is. De tl-lamp in de keuken kan ik dan wel aanzetten maar het staat zo ongezellig.

Vanaf vandaag is dat allemaal geen probleem meer. Ik heb lampionnen gekregen om mijn balkon mee te verlichten. Het geeft een sfeervol uitzicht in plaats van een saai zwart gat. Ze zijn op zonne-energie wat het probleem van de ontbrekende elektriciteit ook meteen oplost. Het is wat koud om buiten te zitten, maar je zou het toch bíjna gaan doen 😉 dscn2074

Poll over de Amaryllisbol

AmaryllisbolNu ik zo bezig ben met het overhouden van een Amaryllisbol ben ik eigenlijk wel benieuwd of er mensen zijn die hier ervaring mee hebben. De bol tot bloei brengen, zo na aanschaf, is niet zo moeilijk. De kweker heeft het meeste werk al gedaan en het is doorgaans nog een kwestie van een klein beetje aandacht en wat water geven. Maar wat doe je erna met zo’n bol?

Tot nu toe heb ik nog nooit van mensen gehoord dat ze de bol overhielden om het jaar erna weer in bloei te brengen. Toch zijn de bollen best prijzig, dus waarom niet…? Stem op de poll en heb je ervaring met het overhouden van de bol, laat eens een berichtje achter.

Amaryllisbol II

p_20161122_163103Begin dit jaar schreef ik een blogstukje over het overhouden van een Amaryllisbol. Inmiddels zijn de nieuwe bollen overal om mij heen weer te koop, met al een klein groen puntje dat uit de bol opklimt. Aangezien ook de vorst alweer enige tijd aanwezig is, werd het tijd om wat mijn overgebleven Amaryllisbol te gaan doen.

dscn2064De eerste bladeren werden al wat geel. Moest de bol niet nog drogen…? Ik gebruikte de zoekfunctie op mijn eigen site om mijn vorige blogstukje weer op te zoeken. Soms is het best wel handig, zo’n blog 😀

Ik las dat ik de bladeren moet afsnijden en eventueel de wortels kan inkorten om de bol nog eens te kunnen overhouden. En natuurlijk ga ik daarvoor 🙂 Ik moest eerst een hele klont aarde van de wortels afborstelen. Ik voelde me net een kapster die een kluwen haar uit de knoop haalde. De wortels vlogen alle kanten op en de grove wortels bleven mooi zitten. Na het “borstelen” van mijn Amaryllisbol kon ik de bladeren en wortels inkorten. Het nieuwe uiterlijk is nog wat kaal maar ook wel netjes vind ik.

Nu is het tijd om de bol zo’n 6 weken te drogen op een koele, donkere plek. Een winterslaap in sneltreinvaart.

dscn2068

Stevig ingepakt

p_20161128_154646Het potje vogelpindakaas is goed ingepakt en dat is niet omdat het zo koud is. Hoewel… het heeft wel met de kou te maken. Juist met deze kou is het belangrijk dat de vogels bij de pindakaas kunnen. En dat was nu net het probleem.

Niet enkel met de storm van vorige week vloog het potje uit zijn houder, ook erna bleek het potje dagelijks naar beneden te kukelen. Blijkbaar is het potje kleiner of lichter dan de vorige en blijft het daarom niet goed in de houder zitten. Een oplossing hoeft niet moeilijk te zijn. Een zak met restjes stof biedt uitkomst: even goed en strak inpakken en het potje zit stevig in de houder.

Wie weet bevalt de vogels de geïsoleerde pindakaas wel nóg beter. 😉