Kweekkast met led-verlichting installeren

Vandaag mocht ik vol enthousiasme samen met drie andere “tuinmannen” bij mijn vrijwilligerswerk een gloednieuwe kweekkast installeren. Vorig jaar werd er al eens over nagedacht om een kast met led-verlichting te gaan maken. (zie: tuinieren met een LED-lamp) Maar alles was nog best nieuw en hoe het allemaal werkte werd ons nog niet helemaal duidelijk. Met tot gevolg dat het bleef een beetje liggen.

Enkele weken geleden werd ik echter blij verrast met het nieuws dat er een heuse kweekkast was aangeschaft en dat deze in januari geleverd zou worden. Vandaag was het zover.

Onze complete tuinploeg (met z’n vieren) is de hele ochtend zoet geweest met het installeren van deze kast. Het aansluiten en instellen van alle onderdelen was niet erg moeilijk, een kwestie van goed lezen. Het was ontzettend leuk om te doen en om de haverklap kwam iemand kijken wat voor nieuw apparaat de tuinafdeling had staan.

kweekkast led-verlichtingOp de foto zien jullie de kast, het paarse licht van de led-lampen is al aan. Onderin staat een bak met water. In de bak zitten twee pompen, eentje om het water te laten circuleren en eentje om het water door de slangen omhoog te pompen. De vier plateau’s in de kast zijn aangesloten op deze pomp. Het is de bedoeling dat er 3x per dag een soort eb en vloed wordt nagebootst. De plateau’s komen even onder water te staan en vervolgens loopt het water weer terug in de bak. Bovenin de kast zitten twee tijdsklokken: de ene is om de pomp 3x per dag aan te laten gaan, de andere is om de led-verlichting 16-20 uur per dag aan te laten staan. Verder zit er in de kast nog een ventilatiesysteem.

Op de plateau’s komen bakjes te staan met een kweekmatje erin. Het kweekmatje maak je wat vochtig en bedek je vervolgens met zaden van kiemgroenten. Na een week zijn de kiemgroenten (bijvoorbeeld taugé) klaar om geoogst te worden. kiemgroenten kweekkast ledverlichtingEen week is natuurlijk heerlijk snel, al had ik vandaag graag meteen het resultaat al willen zien! 😉

Rechts op de foto een bakje met kweekmatje, de bodem mag helemaal bedekt worden met zaden maar meer hadden we nog even niet.


Deze kast is besteld bij www.g-tools.nl

Verplanten

Naast het oogsten van groente is er in de winter nog veel meer te doen in de tuin. Echter, de natte, zompige kleigrond weerhoudt mij er wel eens van. Op de een of andere manier kan ik nogal chagrijnig worden van die zompige klei die me elke stap een centimeter doet groeien. Het is niet voor niets dat ik tegelpaden heb aangelegd in mijn tuin en probeer om vanaf die paden alles te kunnen bereiken. Alleen blijft de klei niet altijd netjes buiten de paden en ik niet óp de paden. Maar goed, in de winter mis ik mijn tuin ook nogal eens en dat blijkt dan weer tegen de zompigheid op te wegen.

Vorige week begon ik vol goede moed aan een klus die ik al enige tijd op de planning had staan. Het verplaatsen van de Japanse wijnbes. De oude struik had ik al verwijderd, de nieuwe stekjes moesten alleen nog even een beter plekje krijgen. In de loop der jaren is mijn tuin een wirwar van planten geworden, het overzicht is soms ver te zoeken. Tijd voor wat meer structuur!

De palen in mijn tuin die ik eens heb geplaatst om mijn frambozen en braamstruik in het gareel te houden bevallen goed. Een uitstekend idee om die ook te gaan gebruiken bij de Japanse wijnbes. En als ze dan tóch verplaatst moeten worden, waarom maak ik dan geen ‘fruithoek’? Is er ook meteen wat meer orde. Zo gezegd, zo gedaan. Inmiddels staan er wat kleine stekjes op rij bij de palen. De volgende taak is om de waslijn strak aan de palen te bevestigen zodat de takken eraan vastgemaakt kunnen worden. Ook een uitstekende klus voor in de winter. En de zompige klei? Die viel me dit keer alles mee.

Wintergroenten

Het is een hele kunst om in de winter nog regelmatig uit eigen tuin te kunnen eten. Er zijn diverse soorten wintergroenten en met goed plannen en uitkienen is er nog heel wat mogelijk. De bekende groenten zijn de boerenkool en de prei. Je ziet ze in de winter duidelijk staan op de vrijwel lege volkstuinen. Maar winterpostelein en veldsla voor de knapperige, frisse rauwkost of soep kunnen ook. Dan is er nog de aardpeer, al zal ik die waarschijnlijk niet bij de groenten mogen rekenen. Voor degenen die nog wat hebben bewaard zal er nog wat in de vriezer kunnen zitten of is er nog keus uit gedroogde bonen of de lang te bewaren pompoenen.

Behalve de veldsla (helaas niet opgekomen) kan ik nog uit al deze soorten kiezen. Toch eet ik momenteel maar weinig uit eigen tuin. Veel droogbonen heb ik dit jaar niet, de vriezer heeft enkel nog wat restjes en de prei is maar dun gebleven.

Maar de belangrijkste oorzaak ligt vooral in het feit dat ik maar weinig in mijn tuin kom. Even wat winterpostelein gebruiken voor een frisse salade is alleen praktisch als ik die dag (of de dag ervoor) in mijn tuin ben geweest. Juist de winterpostelein is erg geschikt om in kleine beetjes te oogsten. Hetzelfde geldt voor de aardpeer. En hoewel prei wat langer te bewaren is, is een gespreide oogst wel handiger.

Maar gelukkig, boerenkool gaat bij mij altijd eerst in de vriezer voor ik ervan ga eten. Met een halflege vriezer leek het mij vorige week dan ook erg geschikt om alle boerenkool te oogsten. Zo zijn de wintergroenten tenminste bij de hand. En binnenkort zal ik maar weer eens een flinke pompoen gaan slachten. Tenslotte zijn die voor de winter bewaard en met het winterse weer van de afgelopen dagen is de winter overduidelijk begonnen.

In bestelling

De bestellijst voor mijn zaden is ingeleverd. Het is elke keer weer een hele administratie (maar dan wel een erg leuke!) om te kijken welke zaden besteld moeten worden. Gedurende het tuinseizoen schrijf ik al op welke zakjes leeg of bijna leeg zijn, dat scheelt al een stukje. Daarnaast houd ik in de gaten of zaden niet te oud zijn en hun kiemkracht verliezen. Met name de sla en andijvie zijn daar gevoelig voor: er zitten veel zaden in één zakje waardoor de kiemkracht verloren kan zijn vóór het zakje leeg is. Bij bieten heb ik daar minder last van, die zakjes zijn sneller leeg.

Het leukste is om ideeën op te doen voor komend jaar. Wil ik een nieuw soort proberen en welke dan? Omdat ik elk jaar weer moet concluderen dat ik ’te weinig’ ruimte heb voor al mijn enthousiaste plannen moet ik mijzelf een beetje inhouden om niet weer van alles aan te schaffen. Maar één compleet nieuwe soort is wel toegestaan en het is altijd leuk om te bedenken welke dat gaat worden.

Dit jaar heb ik ook wat nieuwe bonensoorten besteld. Nu ik een aantal jaren bonen heb geteeld weet ik iets beter wat ik wil. De droogbonen zijn leuk voor in de winter maar in de zomer eet ik ook graag wat verse bonen. Echter, die draad erin… Brrr, niks voor mij! Voor komend jaar heb ik dus een soort zonder draad, om ook de vers gekookte bonen smakelijk te kunnen eten.

“snoepfolder” voor tuinders

Het is weer begin januari. Het moment om de laatste zaden op de bestellijst aan te strepen en de lijst in te leveren. Ik vind het een heerlijke bezigheid: lekker bladeren in de folder met allerlei nieuwe soorten variëteiten aan zaden voor groenten en bloemen. Het is alsof ik in een snoepwinkel loop en een zak snoep mag vullen met alles waar ik zin in heb, alleen is dit nog veel leuker. Geen ongezonde bezigheid maar een rijkelijke keuze aan frisse groenten. Ik zie een tuin voor me vol prachtige, knapperige, frisse, gezonde, verse groenten. Uiteraard is de zon altijd aanwezig en heb ik nooit spierpijn aan het eind van de tuindag. Bladeren door de folder geeft me het gevoel dat rotte groenten niet bestaan, dat de oogst niet kan mislukken, dat slakken niet bestaan en dat tuinieren het leukste is wat er bestaat.

En dat laatste is gelukkig nog waar ook 🙂

Dicht bij huis

Het is alweer even geleden dat ik mijn vorige blogbericht plaatste. Ach ja, dat gaat zo met feestdagen en weinig tuinnieuws. Maar hier is er weer eentje!

In het najaar is het een beetje blijven liggen: knoflook planten. Uiteindelijk heb ik de uitgelopen knoflookteentjes maar in potjes geplant en zijn ze op het balkon terecht gekomen. Het voordeel daarvan is dat ik ze dicht bij huis heb. Ik zie de sprietjes groeien tot al mooie knoflookplantjes. Het lijken net narcisbollen in het voorjaar en het geeft me ook hetzelfde vrolijke gevoel. Het nieuwe tuinseizoen is onder de aarde al begonnen. Ik kan niet wachten om het (verder) bovengronds te zien komen.

Kleurrijk

Laatst schreef ik een blog over nieuwe verlichting op mijn balkon. In de winter komt er erg weinig zon op mijn balkon en met het licht dat het zonnepaneeltje opvangt blijven de lampjes maar kort branden. Het is echter al vroeg donker en juist het eerste uur geeft het een leuk gezicht. De gordijnen zijn nog open, de lampjes branden nog helder.

Al snel wil ik de gordijnen liever dicht hebben. Bovendien zijn de lichtjes na een uur alweer erg zwak. Ik vroeg me dus af of het wel zo handig was om de lampionnetjes al in de winter op te hangen. Op deze manier heb je er weinig aan zou je denken.

Maar dat is niet helemaal waar. Als de lampjes branden ziet het er gezellig uit. Maar als de lampjes uit zijn, en het is licht, geven ze ook een kleurrijk aanzicht. En juist in de winter kan het balkon wel wat extra kleur gebruiken.

Voorjaar

Elk jaar verbaas ik me er weer over als ik in de herfst al de eerste bolletjes boven de grond zie komen. Het is zowaar alweer even geleden dat ik deze sprietjes boven de aarde zag uitsteken. Of het uitmaakt dat ze in een pot op mijn balkon zitten weet ik niet, maar vroeg vind ik het wel. Dit jaargetijde heet ‘najaar’, dat heeft weinig te doen met voorjaarsbolletjes… 😉

Leuk is het wel. De bolletjes geven me het gevoel dat ze net zo verlangend zijn als ik. Zo kunnen we ‘samen’ uitzien naar de lente. Want hoewel ik het heerlijk vind om in de winter allerlei andere hobby’s uit te kunnen oefenen, ik kom pas echt tot bloei in het voorjaar.

Vijgenboom I

vijg in vijgenboomAl enige tijd geleden heb ik toegezegd een blogstukje te schrijven over een vijgenboom. Hier het eerste deel. Over het snoeien en stekken zal ik een volgende keer schrijven. Eerst de boom zelf maar eens ‘verkennen’ voor we de snoeischaar erin zetten 😉

De vijgenboom komt uit Mediterraan gebied maar er zijn genoeg soorten die het in ons klimaat goed doen. Eén daarvan is de Brown Turkey en als ik het zo goed zie is dat precies ook de vijgenboom waar ik al mee kennis gemaakt heb.

Vijgenbomen kunnen snel groeien maar dit heeft zo zijn nadelen. De lange, jonge scheuten zullen in de winter sneller bevriezen. Bovendien zal de boom meer oogst geven als de boom in toom gehouden wordt. Een vijgenboom kan dan ook prima in een pot gehouden worden. De voordelen hiervan zijn dat de boom langzamer groeit en de takken beter verhout zijn als de winter begint. Het nadeel is dat een boom in een pot sneller bevriest. Waar je voor kiest zal doorgaans ook sterk afhangen van de hoeveelheid ruimte die je hebt maar beide is prima mogelijk.

Een vijvijgenboom genboom houdt van water, maar niet van natte voeten. In de volle grond zal er in ons klimaat doorgaans genoeg regen zijn om de boom in deze behoefte te voorzien. Bij een pot zul je regelmatig water moeten geven. De boom laat zijn blaadjes hangen als het tekort komt. Juist bij een pot is goede afwatering erg belangrijk.

Daarnaast houdt de boom van een beschutte plek, het liefst bij een zuidmuur. Het kan enige vorst verdragen, hoeveel is afhankelijk van plek waar deze staat.

De oogst is doorgaans in augustus/september. De vijgen zijn maar kort houdbaar maar als het goed is zijn ze zo lekker dat je ze toch meteen opeet 😉 Ik las overigens dat je ze ook kunt invriezen. Voor wie meer wil lezen, mijn gebruikte sites staan hieronder.


  • www.vijg.nl > veel informatie over vijgen, prettig leesbaar
  • www.bergerie.nl > specialist in Olijfbomen, geeft ook informatie over Vijgenbomen
  • www.tuinadvies.nl > Bevat overzicht met verschillende soorten die goed gedijen in Nederland

Interieurgebruik

In een groen verleden, toen het nog zomer was, had ik een watermeloenenplant. De plant stierf af, de meloenen werden geoogst en de restanten van de plant werden gerooid. De meloenen smaakten heerlijk, al was er eentje nog wat te hard om te eten. Verrassend lekker, en dat terwijl ze niet eens helemaal rood gekleurd waren. Niet gek voor een eerste oogst.

Enkele maanden later kwam ik er nog eentje tegen. De groene bal op de fruitschaal bleek niet tot het interieur te horen maar was de harde meloen die nog moest rijpen. Zou het niet eens tijd worden om deze te gaan proeven?

En zo aten mijn logé en ik in december nog een smakelijke, helemaal rode watermeloen.

Ik ben er wel voor om volgend jaar weer meloenen te kweken. Nooit gedacht dat ze zó lang bewaarbaar waren!